- ΑΡΡΗΚΤΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΗ Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ:
Αναφέρουμε, χαρακτηριστικά, τη θριαμβευτική είσοδο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα, που προαναγγέλθηκε από τον προφήτη ΖΑΧΑΡΙΑ, με τα λόγια: «Να χαίρεσαι, θυγατέρα Σιών, να διαλαλείς, θυγατέρα Ιερουσαλήμ: Νά, έρχεται σε σένα ο βασιλιάς σου, δίκαιος και σωτήρας, πράος, και καβάλα σ’ ένα γαϊδουράκι» (Ζαχ. 9,9). Ο ίδιος προφήτης προλέγει και την αμοιβή του Ιούδα για την προδοσία του: «Όρισαν το μισθό μου τριάντα αργύρια», λέει η προφητεία. (Ζαχ. 11).
Στον Ψαλμό 41 διαβάζουμε: «Αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος, μαζί με τον οποίο ζούσα ειρηνικά, στον οποίο ήλπισα, αυτός που έτρωγε ψωμί μαζί μου, σήκωσε την φτέρνα του εναντίον μου», και ακόμα ο Ζαχαρίας μας λέγει: «Όταν κάποιος τον ρωτήσει: Τι είναι οι πληγές αυτές μέσα στα χέρια σου; Εκείνος θα απαντήσει: Είναι οι πληγές εκείνες, που πληγώθηκα μέσα στο σπίτι των φίλων μου» (13,6). Είναι τόσο καθαρές οι προφητείες και συνέβησαν στη ζωή του Χριστού με τόση ακρίβεια, που νομίζει κανείς ότι διαβάζει τα Ευαγγέλια, στα χρόνια της Καινής Διαθήκης και όχι την Παλαιά Διαθήκη. Έτσι, ο Ιούδας, που έτρωγε ψωμί μαζί με το Χριστό, τον πρόδωσε, και οι πληγές μέσα στα χέρια προέρχονται από τα καρφιά και προξενήθηκαν από τους φίλους του Χριστού, δηλ. τους συμπατριώτες του Ιουδαίους, που τον παρέδωσαν για να σταυρωθεί.
Αλλά και ο Ψαλμός 15 περιγράφει την ανάσταση του Ιησού, με τα λόγια: «Δεν θα εγκαταλείψεις την ψυχή μου στον άδη, ούτε θα αφήσεις τον άγιόν σου να γνωρίσει τη σωματική αποσύνθεση». Ο Δαυίδ, φυσικά, καθόλου δεν ήταν ανόητος για να πιστεύει ότι δεν θα πέθαινε ποτέ, αλλά αναφέρεται στην ταφή και ανάσταση του Κυρίου, του οποίου το σώμα, τις τρεις ημέρες του θανάτου του, ως αδιάσπαστα ενωμένο με τη θεότητά του, δεν γνώρισε πτωματική αποσύνθεση.
Ακόμη, ο βασιλιάς Δαυίδ προλέγει κατά παραχώρηση Θεού: «κάρφωσαν τα χέρια μου και τα πόδια μου, εμέτρησαν όλα τα οστά μου» (Ψλμ. 21). Ποτέ όμως ο ίδιος ο Δαυίδ δεν σταυρώθηκε. Ούτε υπήρχε στην εποχή του η ποινή της σταυρώσεως. Εμφανέστατα, προφητεύει τη Σταύρωση του Ιησού.
- του κ. Μιχαήλ Χούλη, Θεολόγου
&
- ΓΙΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΛΗ ΑΥΤΗ Η ΦΑΣΑΡΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ (ΚΑΙ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΚΑΤΑΚΡΙΝΟΥΝ Ή ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ):
...Τέλος, ἡ χειρότερη συνέπεια τῆς ἀπορρίψεως τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, καί τῆς ἀποσυνδέσεώς της ἀπό τό θεῖο Πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ «ἐπί πάντων Θεοῦ», εἶναι ὅτι ἀνοίγει τόν δρόμο στό νά ἑρμηνευθοῦν οἱ προφητεῖες μέ κέντρο ὄχι τόν ἐλθόντα Μεσσία Ἰησοῦ ἀπό τή Ναζαρέτ, Χριστοκεντρικῶς, ἀλλά μέ βάση τόν ἀναμενόμενο Μεσσία τῶν Ἰουδαίων, καί νά στηριχθεῖ πλήρως ὁ νέος μεσσιανισμός πού θέλει νά ὁδηγήσει στήν κατάργηση τοῦ Χριστιανισμοῦ καί στήν ἀντίληψη ὅτι ὁ Ἰησοῦς δέν ἦταν ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας, ἀλλά περιμένουμε τόν ἑπόμενο…
(σ.σ. Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου: Απάντηση σε μομφές σχετικώς με τον Χριστιανισμό και τη σχέση του με τον Ελληνισμό, την Παλαιά Διαθήκη και τον Σιωνισμό)
Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ 9:4
ΣΑΛΤΑΟΥΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
Στην παρούσα μελέτη θα εξετάσουμε το εδάφιο Ιεζεκιήλ 9:4. Το εδάφιο αυτό ανήκει στην κατηγορία εδαφίων της Παλαιάς Διαθήκης στα οποία προτυπώνεται ο Τίμιος Σταυρός του Κυρίου Ιησού Χριστού- το σύμβολο του Χριστιανισμού.
«και είπε προς αυτόν· δίελθε μέσην την Ιερουσαλήμ και δος το σημείον επί τα μέτωπα των ανδρών των καταστεναζόντων και των κατωδυνωμένων επί πάσαις ταις ανομίαις ταις γινομέναις εν μέσω αυτής» Ιεζεκιήλ 9:4 (κείμενο Εβδομήκοντα).
.jpg)
