Τετάρτη 5 Αυγούστου 2026

ΤΙ μας απαντούν οι επιστημονικές (και όχι προπαγανδιστικές ή ‘’διχαστικές’’ για τον ελληνισμό) έρευνες της Γενετικής για τους Πόντιους (και άλλους Ανατολίτες) σε σχέση με τον ντόπιο ελληνικό πληθυσμό και πως μας βοηθάει αυτή η διαπίστωση κοινωνιολογικά

 - Ο ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΡΕΝΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ ΔΕΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΑΙ ΕΝΣΤΙΚΤΩΔΩΣ(;) ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΓΡΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΩΡΑΙΑΣ ΕΛΕΝΗΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ (ΟΠΩΣ ΘΑ ΕΝΟΧΛΟΥΝΤΑΝ ΕΝΑΣ ΝΤΟΠΙΟΣ ΚΑΙ ΛΕΥΚΟΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ):

Ξεκινώντας ανάποδα την παρουσίαση του παρόντος άρθρου για να πούμε πρώτα ΠΩΣ μας βοηθάει κοινωνιολογικά η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ γονιδιακή κατάληξη μεταξύ ανατολίτικου ελληνισμού σαν του Ποντιακού και του ντόπιου στην ηπειρωτική Ελλάδα αφήνοντας έξω ένα μέρος της νησιωτικής, όπως θα αποδειχθεί παρακάτω από επιστημονικές έρευνες και όχι από προσωπικές απόψεις είτε προπαγανδιστικές (π.χ. είμαστε όλοι τουρκόσποροι και δεν υπάρχουν πια Έλληνες) είτε διχαστικές υποτίθεται για τη συνοχή του ελληνισμού από άτομα σαν εμάς εδώ πέρα (π.χ. λες και ο ελλαδικός πληθυσμός είναι τάχα μου ένα ίδιο πράγμα γονιδιακά που δεν θα πρέπει να διχάσουμε!), θα λέγαμε παραδειγματικά πως αν αφήσουμε στην άκρη τις ιδεολογικές σκοπιμότητες που θα έκαναν και έναν ντόπιο και λευκότερο Έλληνα να μην έχει πρόβλημα με την κινηματογραφική επιλογή μιας νέγρας στη θέση της λευκής και ξανθιάς Ωραίας Ελένης (όπως υπενθυμίζουμε: Όμηρος, Ιλιάδα, Γ’ Ραψωδία, στίχος 121 Μηνύτρα στην λευκόχερην Ελένην ήλθ᾽ η Ίρις & Σαπφώ, Μελών Ά, απόσπασμα 23, στίχος 4-5 Ἑρμιόνα τε αὔ[τα] / ξάνθαι δ᾽ Ἑλέναι σ᾽ ἐΐσ[κ]ην & Ίβυκος, απόσπασμα 282a Page (=S151), στίχος 5 ξα]νθᾶς Ἑλένας περὶ εἴδει) που μας το παίζει αριστεριστής ή κοσμοπολίτης επειδή έπεσε θύμα της παγκοσμιοποιητικής προπαγάνδας, τότε παρατηρούμε πάλι τη ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ φυλετική σύσταση που θα έχει η ελληνική κοινωνία σε περίπτωση που αυτή η κινηματογραφική επιλογή γίνεται αποδεκτή ΕΝΣΤΙΚΤΩΔΩΣ αυτή τη φορά από άτομα σαν τον εν λόγω Πόντιο ηθοποιό ή απορρίπτεται αυτή από άτομα σαν και εμάς που δεν είμαστε ούτε στο ελάχιστο μαυριδεροί για να ενοχλούμαστε από μια μαύρη ηθοποιό στη θέση της Ωραίας Ελένης και γιατί να μην μας ενοχλεί κάποιος ηθοποιός με αγγλοσαξονική καταγωγή στη θέση του Οδυσσέα που ενοχλεί αντιθέτως τον συγκεκριμένο Πόντιο ηθοποιό, παρόλο που την είχε όμως ο Μενέλαος σαν ξανθός και εκείνος (βλ. Όμηρος, Οδύσσεια, Ραψωδία 4, στίχος 147 Τὴν δ᾽ ἀπαμειβόμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος) όπως η Ωραία Ελένη που είχε για γυναίκα του.  

Με απλά λόγια και για να μην το κουράζουμε περισσότερο, αν εξαλείφονταν τελείως η παγκοσμιοποιημένη συνείδηση μέσα από τα κεφάλια όσων Ελλήνων την έχουν και αποκτούσαν τη δική τους εθνική σαν των προγόνων μας (π.χ. Πλάτων, Μενέξενος, 237a Μου φαίνεται ότι πρέπει σύμφωνα προς τη Φύση, όπως ακριβώς υπήρξαν γενναίοι, έτσι και να τους επαινούμε. Υπήρξαν δε γενναίοι, γιατί γεννήθηκαν από γενναίους. Ας εγκωμιάζουμε λοιπόν πρώτιστα την ένδοξη Καταγωγή τους και ύστερα την ανατροφή και την εκπαίδευση τους), τότε θα διαμορφώνονταν η ελλαδική κοινωνία ανάλογα με τους πόσους Πόντιους ή Ανατολίτες θα είχε! Αν δεν είχε κανέναν, τότε δεν θα είχαμε κανέναν Ανατολίτη άνθρωπο από οποιοδήποτε έθνος γιατί θα αντιμετωπίζονταν επίσης ως ξένος! Το ίδιο και αν δεν είχε κανέναν μαυριδερό άνθρωπο με ελληνικό ονοματεπώνυμο που φανερώνει βορειοαφρικανική καταγωγή ή Αιγυπτιακή σαν τους απογόνους του εισβολέα στη χώρα μας Ιμπραήμ, γιατί θα αντιμετωπίζονταν επίσης ως ξένος σαν τη νέγρα Ωραία Ελένη! Αν είχαμε παρά μόνο Πόντιους ή Ανατολίτες και τέτοιους μαυριδερούς, τότε θα είχαμε αντικατάσταση των γηγενών Ελλήνων από αφροασιάτες γονιδιακά που θα είχαν παρά μόνο το ονοματεπώνυμό τους ελληνικό και δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα να ενταχθούν στην κοινωνία σαν ‘’Έλληνες’’ και όσοι άλλοι ξένοι λαοί που θα έρχονταν από Αφρική και Ασία, για τον ίδιο λόγο που δεν ενοχλείται και ο κάθε ηθοποιός Χαραλαμπίδης όταν του δείχνουν νέγρα την Ωραία Ελένη και ενοχλείται που βλέπει με αγγλοσαξονικά χαρακτηριστικά τον Οδυσσέα! Σε μια ενδιάμεση κατάσταση μέσα στην οποία θα συνυπάρχουμε και εμείς μαζί με όλους αυτούς όπως σήμερα, τότε θα διαιωνίζονται οι ήδη υπάρχουσες συγκρούσεις μαζί τους για το ποιους θέλουμε μέσα στη Ελλάδα ως κατοίκους της και οι πολιτισμικές μας διαφορές μεταξύ ημών που φτιάχναμε Παρθενώνες και εκείνοι σκυλάδικα για παράδειγμα εμποδίζοντας κατά συνέπεια την όποια κοινωνική πρόοδο, για τον ίδιο λόγο που σταματάει η ανοικοδόμηση ενός κτιρίου όταν οι οικοδόμοι του τσακώνονται μεταξύ τους ή όταν θέλει ο καθένας να το κατασκευάσει με το δικό του τρόπο. Άρα και κατά το κινηματογραφικό παράδειγμά μας, σε μια δική μας κοινωνία θα έβλεπες λευκές ή και ξανθιές Ωραίες Ελένες με αγγλοσαξονικά χαρακτηριστικά που ενοχλούν τον εν λόγω ηθοποιό (όταν τα βλέπει στον Οδυσσέα κινηματογραφικά όπως μας είπε), ενώ στη δική τους νέγρες και δεν θα ενοχλούνταν κανείς τους για αυτό (επειδή θα έμοιαζαν πάνω κάτω και εκείνες μαζί τους!).

Συνεπώς, εφόσον δεν είναι εφικτό να δημιουργήσουμε δικό μας κράτος προς το παρόν μακρυά απ’ όλους αυτούς, εξαιρώντας όσους Πόντιους δεν έχουν πράγματι μιχθεί με ανατολίτικα γονίδια όπως θα δούμε παρακάτω το πως για όλους τους υπόλοιπους, η μόνη λύση είναι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αριθμητική υπεροχή μας σε σχέση με όλους αυτούς συμπεριλαμβάνοντας και τους υπόλοιπους μαυριδερούς με βορειοαφρικανική καταγωγή που έχουν επίσης ελληνικό ονοματεπώνυμο, δηλαδή δια της ευγονικής μεθόδου είτε αποφεύγοντας να κάνουμε παιδιά μαζί τους είτε απαγορεύοντας να κάνουν εκείνοι αν υποθέσουμε ότι θα κυβερνούσανε άτομα σαν και εμάς την Ελλάδα, έτσι ώστε να αλλάξει ως προς τη δική μας γονιδιακή κατεύθυνση η γενετική σύσταση του σημερινού ελληνικού πληθυσμού μελλοντικά. Σίγουρα δεν μπορούμε να μιλάμε βέβαια για καθαρόαιμους ελληνικούς πληθυσμούς σήμερα σε σχέση με την εποχή των προγόνων μας μετά από τόσους αιώνες (π.χ. εκτός και αν έχει καταψύξει κάποιος σας το σπέρμα του Μενέλαου ξέρω εγώ για εξωσωματική γονιμοποίηση σήμερα!) όπως αποτυπώνεται αυτό και από τις γενετικές έρευνες που ακολουθούν, όμως είναι τελείως διαφορετικό πράγμα να μιλάμε για ανάμεικτους γονιδιακά πληθυσμούς από διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες που βρίσκονται όμως πιο κοντά γονιδιακά μεταξύ τους ως φυλετικά κλαδιά ας πούμε της ίδιας Λευκής φυλής (όπως κάτι το αντίστοιχο συνέβαινε και μεταξύ ινδιάνικων λαών για παράδειγμα όπου ζούσαν σε διαφορετικά μέρη της Αμερικής) στην οποία ανήκουν οι (επίσης λευκοί) Σλάβοι λόγου χάρη (που αναφέρονται στις γενετικές έρευνες παρακάτω) και τελείως άλλο πράγμα να προστεθούν ή επικρατήσουν ακόμα χειρότερα αφροασιατικοί πληθυσμοί (σαν τους Αρμένιους που μοιάζουν περισσότερο γονιδιακά οι περισσότεροι Πόντιοι μαζί τους σήμερα και καθόλου στην αρχαιότητα) με εξωευρωπαϊκή καταγωγή ως εκ τούτου είτε με ελληνικό ονοματεπώνυμο είτε ως πρόσφυγες ή λαθρομετανάστες από ξένους λαούς. 

Μπορεί λοιπόν να έχουμε πράγματι κοινή γονιδιακή ρίζα με τους Πόντιους που ανάγεται στην εποχή των κοινών μεταξύ μας αρχαίων Ελλήνων, όπως αποδεικνύεται αυτό από τις επιστημονικές έρευνες που ακολουθούν, όμως στην εποχή μας αυτό έχει ΑΛΛΑΞΕΙ γονιδιακά όπως επίσης αποδεικνύεται για τους περισσότερους Πόντιους, ώστε να κάνουμε ότι δεν το βλέπουμε αυτό (διαιωνίζοντας έτσι τη νεοελληνική παρακμή) για να μην ‘’διχάζουμε’’ τον λαό (όταν είναι ήδη διχασμένος γονιδιακά!) ή γιατί θα πρέπει σαν Έλληνα να θεωρούμε το κάθε τι που πατάει ελληνικό έδαφος και ας είναι κατσαρίδα που την ονομάσαμε Μπουμπουλίνα!

Οι Πόντιοι είναι Έλληνες, αλλά η γενετική τους ιστορία είναι ιδιαίτερη και αντανακλά τη μακρά πορεία τους στα βάθη της Μικράς Ασίας και του Καυκάσου. Οι σύγχρονες παγκόσμιες γενετικές μελέτες (αρχαίου και σύγχρονου DNA) δείχνουν ότι οι Πόντιοι αποτελούν έναν ξεχωριστό γενετικό κλάδο του ελληνισμού, ο οποίος διαμορφώθηκε μέσα από τη μείξη των αρχαίων Ελλήνων αποίκων με τους αυτόχθονες πληθυσμούς της Ανατολίας και του Νοτίου Καυκάσου. 

Τι δείχνουν οι επιστημονικές έρευνες DNA

Ιωνική και Αρχαία Καταγωγή: Η ιστορική παρουσία των Ελλήνων στον Πόντο ξεκινά τον 8ο αιώνα π.Χ. με αποίκους από τη Μίλητο. Οι γενετικές αναλύσεις επιβεβαιώνουν ότι οι Πόντιοι διατηρούν ένα σταθερό υπόστρωμα που τους συνδέει με τους αρχαίους πληθυσμούς του Αιγαίου.

Μείξη με γηγενείς πληθυσμούς: Λόγω της γεωγραφικής τους απομόνωσης από την ηπειρωτική Ελλάδα, οι Έλληνες του Πόντου ήρθαν σε επιγαμίες και γενετική επιμειξία με αρχαίους λαούς της περιοχής, όπως οι Καυκάσιοι, οι Αρμένιοι και οι Λαζοί.

Γενετική εγγύτητα: Στο παγκόσμιο γενετικό διάγραμμα (Autosomal DNA), οι Πόντιοι εμφανίζουν τη μικρότερη γενετική απόσταση από τους Αρμένιους και τους κατοίκους του Νοτίου Καυκάσου. Ταυτόχρονα, διαφέρουν σημαντικά από τους σύγχρονους Τούρκους της Κεντρικής/Δυτικής Ασίας, καθώς δεν διαθέτουν τη μογγολική/κεντρασιατική γενετική συνιστώσα.

Σύνοψη

Η επιστήμη της γενετικής αντιμετωπίζει τους Πόντιους ως έναν αμιγώς χριστιανικό/ελληνικό πληθυσμό της Ανατολής. Το DNA τους είναι το αποτέλεσμα των αρχαίων Ελλήνων θαλασσοπόρων που ρίζωσαν, αναμείχθηκαν με τους ντόπιους πολιτισμούς της Ανατολίας, και παρέμειναν γενετικά και πολιτισμικά απομονωμένοι μέχρι την Ανταλλαγή Πληθυσμών του 1923.

Γενετικά οι Πόντιοι παρουσιάζουν σαφείς και μετρήσιμες διαφορές από τους Έλληνες της ηπειρωτικής Ελλάδας, ενώ βρίσκονται ελαφρώς πιο κοντά σε ορισμένους νησιωτικούς πληθυσμούς, χωρίς όμως να ταυτίζονται πλήρως με κανέναν από τους δύο. Στη σύγχρονη γενετική, οι Έλληνες δεν αποτελούν ένα ενιαίο, ομοιόμορφο DNA block, αλλά ένα «γενετικό συνεχές» (genetic continuum) με τρεις μεγάλους κλάδους.

Η θέση των Ποντίων στον ελληνικό γενετικό χάρτη

Μεγάλη απόσταση από την Ηπειρωτική Ελλάδα: Οι Έλληνες της ηπειρωτικής Ελλάδας (π.χ. Πελοπόννησος, Στερεά, Μακεδονία) έχουν σημαντική γενετική συνιστώσα από τις Ευρασιατικές Στέπες και τους Αρχαίους Σλάβους που μετανάστευσαν στα Βαλκάνια κατά τον 6ο-7ο αιώνα μ.Χ. Οι Πόντιοι δεν έχουν καθόλου αυτή τη σλαβική/βαλκανική συνιστώσα στο DNA τους.

Μικρότερη απόσταση από τα Νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη: Οι Νησιώτες και οι Κρητικοί διατηρούν σε πολύ μεγάλο βαθμό αναλλοίωτο το DNA των Μινωιτών και των Αρχαίων Νεολιθικών αγροτών της Ανατολίας. Επειδή οι Πόντιοι μοιράζονται αυτή την αρχαία ανατολική/μεσογειακή βάση, γενετικά μοιάζουν περισσότερο με έναν Δωδεκανήσιο ή έναν Κρητικό παρά με έναν Ηπειρώτη ή έναν Θεσσαλό.

Η μοναδικότητα του Πόντου (Το Καυκάσιο Υπόστρωμα): Αυτό που διαχωρίζει οριστικά τους Πόντιους από όλους τους υπόλοιπους Έλληνες είναι το υψηλό ποσοστό καταγωγής από τους Καυκάσιους Κυνηγούς-Τροφοσυλλέκτες (CHG). Αυτό το γενετικό στοιχείο εισήλθε στο ποντιακό DNA μέσω των επιμειξιών με τους αυτόχθονες πληθυσμούς της Νότιας Μαύρης Θάλασσας (π.χ. Λαζούς, Αρμένιους, Γεωργιανούς).

Το παράδειγμα της Ιταλίας

Το φαινόμενο αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Αν κάνουμε τεστ DNA σε έναν Ιταλό από το Μιλάνο (Βορράς) και σε έναν Ιταλό από τη Σικελία (Νότος), η γενετική τους διαφορά είναι τεράστια – μεγαλύτερη από αυτή μεταξύ ενός Ποντίου και ενός Αθηναίου. Ο Βορειοϊταλός είναι γενετικά σχεδόν Γάλλος/Κέλτης, ενώ ο Σικελός είναι γενετικά κοντά στους Έλληνες και τους Άραβες. Παρόλα αυτά, και οι δύο είναι Ιταλοί, διότι η ιστορική εξέλιξη των εθνών περιλαμβάνει τη γεωγραφική ποικιλομορφία.

Τα βασικά επιστημονικά δεδομένα και οι έρευνες που έχουν χαρτογραφήσει το ποντιακό DNA περιλαμβάνουν:

1. Η Μελέτη του Harvard Medical School και του Ινστιτούτου Max Planck

Μεγάλες παγκόσμιες γονιδιωματικές μελέτες (όπως αυτές του εργαστηρίου του David Reich στο Χάρβαρντ) που ανέλυσαν το αυτόσωμο DNA (autosomal DNA) σύγχρονων και αρχαίων πληθυσμών, κατέγραψαν τους Πόντιους (ειδικά από την Τραπεζούντα, τη Σαμψούντα και το Καρς) ως ένα ξεχωριστό γενετικό cluster (ομάδα).

Το εύρημα: Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι Πόντιοι διαθέτουν σε πολύ υψηλό ποσοστό το λεγόμενο «Συστατικό των Υψιπέδων της Αρμενίας» (Armenian Highland component). Πρόκειται για το ίδιο γενετικό υπόστρωμα που μοιράζονται με τους Αρμένιους και τους Λαζούς της βορειοανατολικής Ανατολίας.

Η επιστημονική εξήγηση: Η γενετική απόσταση των Ποντίων από τους Αρμένιους είναι εξαιρετικά μικρή. Αυτό αποδεικνύει επιστημονικά ότι οι αρχαίοι Ίωνες άποικοι αναμίχθηκαν με τους γηγενείς πληθυσμούς του Νοτίου Καυκάσου και στη συνέχεια, λόγω της θρησκείας (Χριστιανισμός) και της γεωγραφικής απομόνωσης, παρέμειναν γενετικά κλειστοί για αιώνες.

βλέπε: https://reich.hms.harvard.edu/sites/reich.hms.harvard.edu/files/inline-files/8_25_2022_Manuscript1_ChalcolithicBronzeAge_2.pdf 

και εδώ: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0092867425008025 

2. Οι Έρευνες του Καθηγητή Κωνσταντίνου Τριανταφυλλίδη

Ο κορυφαίος Έλληνας γενετιστής Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης) έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος του έργου του στη Γενετική Ιστορία των Ελλήνων.

Το εύρημα: Αναλύοντας το χρωμόσωμα Υ (που κληρονομείται από τον πατέρα) και το μιτοχονδριακό DNA (από τη μητέρα) σε Πόντιους της Μακεδονίας (π.χ. στο Πλατύ Ημαθίας), οι μελέτες έδειξαν την παρουσία των απλοομάδων J2, G2a και R1b.

Η σημασία: Αυτές οι απλοομάδες συνδέουν άμεσα τους Πόντιους με τους Νεολιθικούς πληθυσμούς της Ανατολίας και της Μεσογείου. Η έρευνα του Τριανταφυλλίδη επιβεβαιώνει ότι οι Πόντιοι κράτησαν τη γενετική τους συνέχεια, καθώς τα δείγματά τους δεν εμφάνισαν επιμίξεις με κεντρασιατικούς (τουρκικούς) πληθυσμούς, παρά τη συνύπαρξη αιώνων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

βλέπε: https://www.greecehighdefinition.com/blog/2021/4/23/the-genetic-history-of-the-greeks-the-dna-of-the-greeks 

3. Η Μελέτη «Deep Maniots» (Περιοδικό Nature)

Μια πρόσφατη, εξαιρετικά σημαντική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Nature ρίχνει έμμεσα φως και στους Πόντιους. Η έρευνα εξέτασε το DNA των Μανιατών (της Μάνης), μιας άλλης ιστορικά απομονωμένης ομάδας.

Η σύνδεση: Η μελέτη έδειξε ότι οι Μανιάτες δεν έχουν τη σλαβική γενετική συνιστώσα που έχουν οι υπόλοιποι ηπειρωτικοί Έλληνες, διατηρώντας αναλλοίωτο το DNA της Εποχής του Χαλκού. Στα παγκόσμια γενετικά μοντέλα, όταν οι επιστήμονες αφαιρούν τις μετέπειτα μεσαιωνικές επιδρομές από το DNA των Ελλήνων, η «αρχαία ελληνική βάση» που απομένει μοιάζει εντυπωσιακά με το DNA των Νησιωτών του Αιγαίου, των Μανιατών και των Ποντίων.

βλέπε:  https://www.nature.com/articles/s42003-026-09597-9 

Πού μπορείτε να βρείτε αυτά τα δεδομένα (Ακαδημαϊκές Πηγές)

Αν θέλετε να αναζητήσετε τις πρωτογενείς επιστημονικές δημοσιεύσεις σε ακαδημαϊκές πλατφόρμες (όπως το PubMed ή το Google Scholar), οι όροι-κλειδιά είναι:

«Biogeographical ancestry of Laconians and Maniots» (για τη σύγκριση απομονωμένων ελληνικών πληθυσμών).

«The genetic history of the Southern Caucasus and Anatolia» (όπου οι Πόντιοι/Pontic Greeks χρησιμοποιούνται πάντα ως πληθυσμός αναφοράς).

«Genetic Legacy of the Black Sea Greeks».

Γενετικά, κανένας γηγενής πληθυσμός της ηπειρωτικής Ελλάδας δεν ταυτίζεται με τους Πόντιους. Ωστόσο, η επιστήμη δείχνει ότι η γενετική «απόσταση» ανάμεσα στους Πόντιους και τους υπόλοιπους Έλληνες παρουσιάζει διαβαθμίσεις, ανάλογα με τη γεωγραφική περιοχή.

1. Ηπειρωτική Ελλάδα (Πελοπόννησος, Στερεά, Θεσσαλία, Ήπειρος)

Οι ντόπιοι κάτοικοι αυτών των περιοχών μοιράζονται το ίδιο βασικό γενετικό προφίλ με τους Μακεδόνες.

Η διαφορά: Όπως και στη Μακεδονία, το DNA των ντόπιων στην υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα διαμορφώθηκε από τη μείξη των αρχαίων πληθυσμών με μεταγενέστερα βαλκανικά και σλαβικά φύλα κατά τον Μεσαίωνα.

Το αποτέλεσμα: Ένας ντόπιος Μανιάτης, ένας Αρκάδας ή ένας Θεσσαλός απέχει γενετικά το ίδιο από έναν Πόντιο, όσο απέχει και ένας Μακεδόνας. Δεν έχουν κανένα κοινό στοιχείο με το καυκάσιο ή ανατολικό υπόστρωμα του Πόντου.

2. Η εξαίρεση: Οι Έλληνες των Νησιών και της Κρήτης

Εδώ υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα γενετική διαφοροποίηση. Αν συγκρίνουμε τους Πόντιους με τους ντόπιους Έλληνες των Δωδεκανήσων, των Κυκλάδων, της Κρήτης και της Κύπρου, η γενετική απόσταση μικραίνει σημαντικά.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Οι νησιώτες δεν δέχτηκαν σχεδόν καθόλου τις μεσαιωνικές σλαβικές μεταναστεύσεις που άλλαξαν το DNA της ηπειρωτικής Ελλάδας. Έτσι, διατήρησαν καθαρή την αρχαία γενετική βάση της Ανατολικής Μεσογείου (τους Μινωίτες και τους αρχαίους αγρότες της Ανατολίας).

Η σχέση με τους Πόντιους: Επειδή και οι Πόντιοι βασίζονται σε αυτή την αρχαία ανατολική/μεσογειακή βάση, γενετικά βρίσκονται πολύ πιο κοντά σε έναν Κρητικό ή έναν Ροδίτη, παρά σε έναν Μακεδόνα ή έναν Πελοποννήσιο.

3. Το «Γενετικό Χάσμα» του 1923 στην υπόλοιπη Ελλάδα

Όταν οι Πόντιοι πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν όχι μόνο στη Μακεδονία, αλλά και σε μεγάλες προσφυγικές γειτονιές της Αθήνας (Βύρωνας, Νέα Ιωνία, Κοκκινιά) ή της Πάτρας, ήρθαν σε επαφή με ντόπιους πληθυσμούς που βιολογικά τους ξένιζαν.

Για τους ντόπιους της Αττικής ή της Πελοποννήσου, οι Πόντιοι (αλλά και οι Σμυρνιοί και οι Καππαδόκες) έμοιαζαν «διαφορετικοί» στην όψη, στα χαρακτηριστικά και στη συμπεριφορά, ακριβώς επειδή κουβαλούσαν τα γονίδια της γεωγραφικής τους απομόνωσης στον Καύκασο.

Συμπέρασμα

Οι Πόντιοι αποτελούν μια μοναδική γενετική νησίδα (genetic isolate) για ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο. Είτε τους συγκρίνουμε με έναν Μακεδόνα, είτε με έναν Πελοποννήσιο ή έναν Ηπειρώτη, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: βιολογικά, πρόκειται για δύο διαφορετικές εξελίξεις του ίδιου αρχαίου πληθυσμού.