- ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ‘’ΕΘΝΙΚΙΣΤΗ’’ ΡΟΥΜΠΙΟ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΗΣ, ΟΠΩΣ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΒΟΥΔΙΣΤΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΑΙ ΝΕΓΡΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΜΕΣΑ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΚΙΝΕΖΩΝ ΠΟΥ ΠΟΥΛΑΝΕ ΚΑΤΣΑΡΙΔΕΣ ΚΑΙ ΣΚΟΝΗ ΑΠΟ ΠΕΟΣ ΕΛΑΦΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ:
Ομιλία Ρούμπιο στην Πνύκα: Από την αρχαία Ελλάδα στο «σημείο καμπής» της Δύσης
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών χαρακτήρισε την Ελλάδα «υπόδειγμα συμμάχου» και προειδοποίησε ότι οι απειλές που αντιμετωπίζει σήμερα η Δύση είναι «εξίσου πραγματικές με εκείνες της αρχαιότητας»
Στην καθοριστική επίδραση της αρχαίας Ελλάδας στη διαμόρφωση του δυτικού πολιτισμού και ιδιαίτερα των Ηνωμένων Πολιτειών αναφέρθηκε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, στην ομιλία του στην Πνύκα, με φόντο την Ακρόπολη.
Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας υπογράμμισε ότι, σε αντίθεση με τα ερείπια άλλων πολιτισμών που έχουν χαθεί από τη ζωντανή μνήμη, η Ακρόπολη εξακολουθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια να ασκεί μοναδική επιρροή στη φαντασία του δυτικού κόσμου.
«Υπάρχουν σπουδαία ερείπια σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε πολλές περιπτώσεις είναι τόποι όπου η Ιστορία μοιάζει να έχει εξαντλήσει τον εαυτό της, απομεινάρια μακρινών πολιτισμών που έχουν προ πολλού χαθεί από τη ζωντανή μνήμη. Ομως η Ακρόπολη είναι διαφορετική», ανέφερε.
Οπως σημείωσε, ο πολιτισμός που δημιούργησε όσα στέκουν στην Ακρόπολη «εδώ και χιλιάδες χρόνια αιχμαλωτίζει τη φαντασία του δυτικού κόσμου», ενώ γενιές πολιτικών ηγετών, καλλιτεχνών και φιλοσόφων στράφηκαν προς αυτόν «με θαυμασμό και δέος».
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών χαρακτήρισε την Ελλάδα «υπόδειγμα συμμάχου» και προειδοποίησε ότι οι απειλές που αντιμετωπίζει σήμερα η Δύση είναι «εξίσου πραγματικές με εκείνες της αρχαιότητας»
Στην καθοριστική επίδραση της αρχαίας Ελλάδας στη διαμόρφωση του δυτικού πολιτισμού και ιδιαίτερα των Ηνωμένων Πολιτειών αναφέρθηκε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, στην ομιλία του στην Πνύκα, με φόντο την Ακρόπολη.
Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας υπογράμμισε ότι, σε αντίθεση με τα ερείπια άλλων πολιτισμών που έχουν χαθεί από τη ζωντανή μνήμη, η Ακρόπολη εξακολουθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια να ασκεί μοναδική επιρροή στη φαντασία του δυτικού κόσμου.
«Υπάρχουν σπουδαία ερείπια σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε πολλές περιπτώσεις είναι τόποι όπου η Ιστορία μοιάζει να έχει εξαντλήσει τον εαυτό της, απομεινάρια μακρινών πολιτισμών που έχουν προ πολλού χαθεί από τη ζωντανή μνήμη. Ομως η Ακρόπολη είναι διαφορετική», ανέφερε.
Οπως σημείωσε, ο πολιτισμός που δημιούργησε όσα στέκουν στην Ακρόπολη «εδώ και χιλιάδες χρόνια αιχμαλωτίζει τη φαντασία του δυτικού κόσμου», ενώ γενιές πολιτικών ηγετών, καλλιτεχνών και φιλοσόφων στράφηκαν προς αυτόν «με θαυμασμό και δέος».
Ο Ρούμπιο παρατήρησε ότι το πέρασμα του χρόνου συχνά μετατρέπει ακόμη και μεγάλες νίκες και καταστροφικές ήττες σε απλές υποσημειώσεις των βιβλίων της Ιστορίας. Δεν συνέβη όμως, όπως είπε, το ίδιο με τους αρχαίους Ελληνες.
«Οι Ελληνες της αρχαιότητας φαίνεται να ασκούν μια σχεδόν μυστικιστική δύναμη πάνω στη μνήμη μας. Μας καλούν να επιστρέφουμε σε αυτούς ξανά και ξανά», τόνισε.
Η καταστροφή της Ακρόπολης και η ανέγερση του Παρθενώνα
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών έκανε εκτενή αναφορά στα γεγονότα του 480 π.Χ., όταν οι στρατιές του Ξέρξη έφθασαν στην Αθήνα και έβαλαν φωτιά στα ιερά της.
Οι περισσότεροι Αθηναίοι είχαν ήδη εγκαταλείψει την πόλη με πλοία και είχαν καταφύγει σε κοντινό νησί. Μια μικρή ομάδα, ωστόσο, αρνήθηκε να εγκαταλείψει την πόλη και οχυρώθηκε στην Ακρόπολη.
Όπως περιέγραψε ο Ρούμπιο, οι Αθηναίοι προέβαλαν μια ύστατη αντίσταση, ρίχνοντας τεράστιους βράχους από τους γκρεμούς πάνω στους Πέρσες εισβολείς και καταφέρνοντας για ημέρες να κρατήσουν σε απόσταση «τη μεγαλύτερη αυτοκρατορία εκείνης της εποχής».
Τελικά καταβλήθηκαν. Οι Πέρσες λεηλάτησαν τους ναούς, έκαψαν τα ιερά και ισοπέδωσαν την Ακρόπολη.
Όταν οι Αθηναίοι επέστρεψαν, συγκέντρωσαν τα κατεστραμμένα απομεινάρια της παλιάς Ακρόπολης και τα έθαψαν στον λόφο. Δεκαετίες αργότερα, υπό τον Περικλή, ύψωσαν τον Παρθενώνα.
«Εδώ και 25 αιώνες ο Παρθενώνας στέκει όρθιος. Αυτοκρατορίες αναδύθηκαν και κατέρρευσαν κάτω από τη σκιά του», ανέφερε ο Ρούμπιο, προσθέτοντας ότι οι απόγονοι των ανθρώπων που τον έχτισαν, «οι γιοι της Αθήνας και της Ρώμης», μετέφεραν τον πολιτισμό τους μέχρι τις άκρες της Γης.
«Ένα χρέος που ο χρόνος και η απόσταση δεν μπορούν να σβήσουν»
Ο Ρούμπιο συνέδεσε στη συνέχεια την κληρονομιά της αρχαίας Ελλάδας με την ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.
«Δυόμισι αιώνες μετά την ίδρυση της Αμερικανικής Δημοκρατίας, στην άλλη άκρη του κόσμου από το σημείο όπου βρίσκομαι σήμερα, στέκομαι εδώ ως υπουργός Εξωτερικών αυτής της Δημοκρατίας και ως δισέγγονος εποίκων που έφτασαν στον Νέο Κόσμο από την Ισπανία», ανέφερε.
Και πρόσθεσε: «Στέκομαι εδώ για να μαρτυρήσω ένα χρέος που κανένα πέρασμα του χρόνου και καμία γεωγραφική απόσταση δεν μπορούν ποτέ να σβήσουν».
Σύμφωνα με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, «η ιστορία της Αμερικής, η ιστορία της χώρας μου, είναι γεμάτη από τα αποτυπώματα της αρχαιότητας».
Η ελληνική επιρροή, όπως είπε, είναι κυριολεκτικά χαραγμένη στην αρχιτεκτονική των αμερικανικών θεσμών, στους επιβλητικούς κίονες, στους τρούλους και στα μνημεία της αμερικανικής πρωτεύουσας.
Στάθηκε ακόμη στη Φιλαδέλφεια, την πόλη όπου γεννήθηκε το αμερικανικό Σύνταγμα, επισημαίνοντας ότι ακόμη και το όνομά της είναι ελληνικό.
Ο Πλούταρχος και οι ιδρυτές της Αμερικής
Ο Μάρκο Ρούμπιο αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη γοητεία που ασκούσε η αρχαιότητα στους ανθρώπους που ίδρυσαν τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Όπως είπε, οι ιδρυτές της χώρας του ήταν εξαιρετικά μελετημένοι στην Ιστορία και είχαν βαθιά επίγνωση της θέσης τους μέσα σε αυτήν. Ωστόσο, καμία άλλη εποχή του παρελθόντος δεν είχε αιχμαλωτίσει την προσοχή και τη φαντασία τους όσο η αρχαιότητα.
Επισήμανε μάλιστα ότι πολλοί εκπλήσσονται όταν μαθαίνουν πως ο συγγραφέας που αναφέρεται συχνότερα στα Federalist Papers δεν ήταν κάποιος φιλόσοφος του Διαφωτισμού ή πολιτικός θεωρητικός, αλλά ο Πλούταρχος, «ο Έλληνας βιογράφος των μεγάλων ανδρών της Ελλάδας και της Ρώμης».
Ο Ρούμπιο αναφέρθηκε στη συνέχεια στην επίδραση της αρχαίας Ελλάδας στις ιδέες των ιδρυτών των ΗΠΑ αλλά και ευρύτερα στους φιλοσόφους και τους πολιτικούς της Δύσης.
«Η Αθήνα μάς έδωσε τη δημοκρατία, ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης μάς έδωσαν τη δυτική φιλοσοφία», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι οι αντιλήψεις για τον νόμο, την αρετή, την ιδιότητα του πολίτη και τη δημοκρατική διακυβέρνηση διαμορφώθηκαν στις ελληνικές πόλεις-κράτη.
Ακόμη και μεγάλο μέρος του σύγχρονου πολιτικού λεξιλογίου, πρόσθεσε, με λέξεις όπως «δημοκρατία», «τυραννία» και την ίδια τη λέξη «πολιτική», έχει τις ρίζες του στην Ελλάδα.
«Το να γνωρίσουμε εκείνους σημαίνει να γνωρίσουμε τον εαυτό μας»
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών υπογράμμισε ότι η οφειλή της Αμερικής και συνολικά της Δύσης προς την αρχαία Ελλάδα είναι πολύ βαθύτερη από τους θεσμούς και τις πολιτικές ιδέες που κληροδότησε.
«Αυτά που οφείλουμε σε αυτόν τον τόπο, ως Αμερικανοί και ως άνθρωποι της Δύσης, είναι στην πραγματικότητα πολύ, πολύ βαθύτερα», ανέφερε.
Οι θεσμοί και οι ιδέες, όπως είπε, αποτελούσαν την εξωτερική έκφραση βαθύτερων χαρακτηριστικών των αρχαίων Ελλήνων: του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνονταν τον κόσμο, της φαντασίας τους, των αρετών που απαιτούσαν από τους πολίτες τους και όσων ήταν διατεθειμένοι να υπερασπιστούν.
Ήταν, όπως χαρακτηριστικά είπε, «τα πράγματα για τα οποία έζησαν, πολέμησαν και πέθαναν».
«Το να γνωρίσουμε εκείνους σημαίνει να γνωρίσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό», τόνισε ο Μάρκο Ρούμπιο.
Και συνέχισε λέγοντας ότι «αυτό που άνθισε εδώ, σε αυτόν τον τόπο, ήταν η δυτική επιθυμία να ανακαλύψει…», ανέφερε ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην ομιλία του.
«Οι ΗΠΑ έχουν πάρει τις αποφάσεις τους»
Αναφερόμενος στις σημερινές προκλήσεις, ο Αμερικανός ΥΠΕΞ σημείωσε ότι η Δύση βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι.
«Η επόμενη δεκαετία θα γράψει την ιστορία του επόμενου αιώνα», ανέφερε, θέτοντας το δίλημμα εάν η Δύση θα διατηρήσει τη θέση της ή θα «παραδοθεί σε έναν κόσμο παρακμής».
Όπως είπε, «με τον πρόεδρο Τραμπ οι ΗΠΑ πήραν τις αποφάσεις τους», θέτοντας ως στόχους την επανεκβιομηχάνιση της αμερικανικής οικονομίας, την επίτευξη της «υπερνοημοσύνης» και την επιστροφή Αμερικανών αστροναυτών στη Σελήνη.
«Η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο του μετασχηματισμού»
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη συμμαχία ΗΠΑ και Ευρώπης, υποστηρίζοντας ότι η Ευρώπη μπορεί να «ξυπνήσει από τη μακροχρόνια νάρκη» της, μεταξύ άλλων μέσω της σημαντικής αύξησης των αμυντικών δαπανών.
Σε αυτό το πλαίσιο, χαρακτήρισε την Ελλάδα «υπόδειγμα συμμάχου» και σημείωσε ότι η χώρα βρέθηκε στο επίκεντρο αυτού του μετασχηματισμού, και κάλεσε την Ευρώπη να ακολουθήσει το παράδειγμα της Αθήνας.
«Το όραμά μας είναι μία συμμαχία στην οποία το μέγεθός της είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών της. Θέλουμε και οφείλουμε να κερδίσουμε μαζί», είπε.
πηγή: https://www.kathimerini.gr/politics/564506584/omilia-roympio-stin-pnyka-apo-tin-archaia-ellada-sto-simeio-kampis-tis-dysis/
«Οι Ελληνες της αρχαιότητας φαίνεται να ασκούν μια σχεδόν μυστικιστική δύναμη πάνω στη μνήμη μας. Μας καλούν να επιστρέφουμε σε αυτούς ξανά και ξανά», τόνισε.
Η καταστροφή της Ακρόπολης και η ανέγερση του Παρθενώνα
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών έκανε εκτενή αναφορά στα γεγονότα του 480 π.Χ., όταν οι στρατιές του Ξέρξη έφθασαν στην Αθήνα και έβαλαν φωτιά στα ιερά της.
Οι περισσότεροι Αθηναίοι είχαν ήδη εγκαταλείψει την πόλη με πλοία και είχαν καταφύγει σε κοντινό νησί. Μια μικρή ομάδα, ωστόσο, αρνήθηκε να εγκαταλείψει την πόλη και οχυρώθηκε στην Ακρόπολη.
Όπως περιέγραψε ο Ρούμπιο, οι Αθηναίοι προέβαλαν μια ύστατη αντίσταση, ρίχνοντας τεράστιους βράχους από τους γκρεμούς πάνω στους Πέρσες εισβολείς και καταφέρνοντας για ημέρες να κρατήσουν σε απόσταση «τη μεγαλύτερη αυτοκρατορία εκείνης της εποχής».
Τελικά καταβλήθηκαν. Οι Πέρσες λεηλάτησαν τους ναούς, έκαψαν τα ιερά και ισοπέδωσαν την Ακρόπολη.
Όταν οι Αθηναίοι επέστρεψαν, συγκέντρωσαν τα κατεστραμμένα απομεινάρια της παλιάς Ακρόπολης και τα έθαψαν στον λόφο. Δεκαετίες αργότερα, υπό τον Περικλή, ύψωσαν τον Παρθενώνα.
«Εδώ και 25 αιώνες ο Παρθενώνας στέκει όρθιος. Αυτοκρατορίες αναδύθηκαν και κατέρρευσαν κάτω από τη σκιά του», ανέφερε ο Ρούμπιο, προσθέτοντας ότι οι απόγονοι των ανθρώπων που τον έχτισαν, «οι γιοι της Αθήνας και της Ρώμης», μετέφεραν τον πολιτισμό τους μέχρι τις άκρες της Γης.
«Ένα χρέος που ο χρόνος και η απόσταση δεν μπορούν να σβήσουν»
Ο Ρούμπιο συνέδεσε στη συνέχεια την κληρονομιά της αρχαίας Ελλάδας με την ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.
«Δυόμισι αιώνες μετά την ίδρυση της Αμερικανικής Δημοκρατίας, στην άλλη άκρη του κόσμου από το σημείο όπου βρίσκομαι σήμερα, στέκομαι εδώ ως υπουργός Εξωτερικών αυτής της Δημοκρατίας και ως δισέγγονος εποίκων που έφτασαν στον Νέο Κόσμο από την Ισπανία», ανέφερε.
Και πρόσθεσε: «Στέκομαι εδώ για να μαρτυρήσω ένα χρέος που κανένα πέρασμα του χρόνου και καμία γεωγραφική απόσταση δεν μπορούν ποτέ να σβήσουν».
Σύμφωνα με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, «η ιστορία της Αμερικής, η ιστορία της χώρας μου, είναι γεμάτη από τα αποτυπώματα της αρχαιότητας».
Η ελληνική επιρροή, όπως είπε, είναι κυριολεκτικά χαραγμένη στην αρχιτεκτονική των αμερικανικών θεσμών, στους επιβλητικούς κίονες, στους τρούλους και στα μνημεία της αμερικανικής πρωτεύουσας.
Στάθηκε ακόμη στη Φιλαδέλφεια, την πόλη όπου γεννήθηκε το αμερικανικό Σύνταγμα, επισημαίνοντας ότι ακόμη και το όνομά της είναι ελληνικό.
Ο Πλούταρχος και οι ιδρυτές της Αμερικής
Ο Μάρκο Ρούμπιο αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη γοητεία που ασκούσε η αρχαιότητα στους ανθρώπους που ίδρυσαν τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Όπως είπε, οι ιδρυτές της χώρας του ήταν εξαιρετικά μελετημένοι στην Ιστορία και είχαν βαθιά επίγνωση της θέσης τους μέσα σε αυτήν. Ωστόσο, καμία άλλη εποχή του παρελθόντος δεν είχε αιχμαλωτίσει την προσοχή και τη φαντασία τους όσο η αρχαιότητα.
Επισήμανε μάλιστα ότι πολλοί εκπλήσσονται όταν μαθαίνουν πως ο συγγραφέας που αναφέρεται συχνότερα στα Federalist Papers δεν ήταν κάποιος φιλόσοφος του Διαφωτισμού ή πολιτικός θεωρητικός, αλλά ο Πλούταρχος, «ο Έλληνας βιογράφος των μεγάλων ανδρών της Ελλάδας και της Ρώμης».
Ο Ρούμπιο αναφέρθηκε στη συνέχεια στην επίδραση της αρχαίας Ελλάδας στις ιδέες των ιδρυτών των ΗΠΑ αλλά και ευρύτερα στους φιλοσόφους και τους πολιτικούς της Δύσης.
«Η Αθήνα μάς έδωσε τη δημοκρατία, ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης μάς έδωσαν τη δυτική φιλοσοφία», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι οι αντιλήψεις για τον νόμο, την αρετή, την ιδιότητα του πολίτη και τη δημοκρατική διακυβέρνηση διαμορφώθηκαν στις ελληνικές πόλεις-κράτη.
Ακόμη και μεγάλο μέρος του σύγχρονου πολιτικού λεξιλογίου, πρόσθεσε, με λέξεις όπως «δημοκρατία», «τυραννία» και την ίδια τη λέξη «πολιτική», έχει τις ρίζες του στην Ελλάδα.
«Το να γνωρίσουμε εκείνους σημαίνει να γνωρίσουμε τον εαυτό μας»
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών υπογράμμισε ότι η οφειλή της Αμερικής και συνολικά της Δύσης προς την αρχαία Ελλάδα είναι πολύ βαθύτερη από τους θεσμούς και τις πολιτικές ιδέες που κληροδότησε.
«Αυτά που οφείλουμε σε αυτόν τον τόπο, ως Αμερικανοί και ως άνθρωποι της Δύσης, είναι στην πραγματικότητα πολύ, πολύ βαθύτερα», ανέφερε.
Οι θεσμοί και οι ιδέες, όπως είπε, αποτελούσαν την εξωτερική έκφραση βαθύτερων χαρακτηριστικών των αρχαίων Ελλήνων: του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνονταν τον κόσμο, της φαντασίας τους, των αρετών που απαιτούσαν από τους πολίτες τους και όσων ήταν διατεθειμένοι να υπερασπιστούν.
Ήταν, όπως χαρακτηριστικά είπε, «τα πράγματα για τα οποία έζησαν, πολέμησαν και πέθαναν».
«Το να γνωρίσουμε εκείνους σημαίνει να γνωρίσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό», τόνισε ο Μάρκο Ρούμπιο.
Και συνέχισε λέγοντας ότι «αυτό που άνθισε εδώ, σε αυτόν τον τόπο, ήταν η δυτική επιθυμία να ανακαλύψει…», ανέφερε ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην ομιλία του.
«Οι ΗΠΑ έχουν πάρει τις αποφάσεις τους»
Αναφερόμενος στις σημερινές προκλήσεις, ο Αμερικανός ΥΠΕΞ σημείωσε ότι η Δύση βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι.
«Η επόμενη δεκαετία θα γράψει την ιστορία του επόμενου αιώνα», ανέφερε, θέτοντας το δίλημμα εάν η Δύση θα διατηρήσει τη θέση της ή θα «παραδοθεί σε έναν κόσμο παρακμής».
Όπως είπε, «με τον πρόεδρο Τραμπ οι ΗΠΑ πήραν τις αποφάσεις τους», θέτοντας ως στόχους την επανεκβιομηχάνιση της αμερικανικής οικονομίας, την επίτευξη της «υπερνοημοσύνης» και την επιστροφή Αμερικανών αστροναυτών στη Σελήνη.
«Η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο του μετασχηματισμού»
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη συμμαχία ΗΠΑ και Ευρώπης, υποστηρίζοντας ότι η Ευρώπη μπορεί να «ξυπνήσει από τη μακροχρόνια νάρκη» της, μεταξύ άλλων μέσω της σημαντικής αύξησης των αμυντικών δαπανών.
Σε αυτό το πλαίσιο, χαρακτήρισε την Ελλάδα «υπόδειγμα συμμάχου» και σημείωσε ότι η χώρα βρέθηκε στο επίκεντρο αυτού του μετασχηματισμού, και κάλεσε την Ευρώπη να ακολουθήσει το παράδειγμα της Αθήνας.
«Το όραμά μας είναι μία συμμαχία στην οποία το μέγεθός της είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών της. Θέλουμε και οφείλουμε να κερδίσουμε μαζί», είπε.
πηγή: https://www.kathimerini.gr/politics/564506584/omilia-roympio-stin-pnyka-apo-tin-archaia-ellada-sto-simeio-kampis-tis-dysis/
Μετά την ‘’εθνοπρέζα’’ που μας πούλησε ο Ρούμπιο, όπως τον βλέπουμε (παραπάνω φωτογραφικά) και στο γραφείο του παρέα με την ισραηλινή(!) σημαία, για τον ίδιο λόγο που θα φαινότανε εξίσου περίεργο για έναν Αμερικανό αν έβλεπε στη θέση της την τουρκική λόγου χάρη πλάι στην αμερικανική για να συμπεράνει ποια είναι η εξωτερική πολιτική της χώρας του, πάμε να δούμε τώρα και γιατί είναι νοθευμένη αυτή η ‘’εθνοπρέζα’’ που μας έδωσε! Ας δούμε αρχικά ένα άλλο κείμενο της ομιλίας του που δεν διαβάσαμε στο παραπάνω δημοσίευμα:
«Με την πάροδο του χρόνου, εμείς στη Δύση φτάσαμε στο σημείο να ντρεπόμαστε για τα ίδια τα πράγματα που μας έκαναν ξεχωριστούς... Η λέξη "εθνικισμός" έγινε βρισιά. Και έτσι γκρεμίσαμε τα μνημεία μας, καταδικάσαμε τη δική μας ιστορία και, σε πάρα πολλά μέρη, μάθαμε στα παιδιά μας να ντρέπονται για τις χώρες που πρόκειται να κληρονομήσουν»
βλέπε: https://www.state.gov/releases/office-of-the-spokesman/2026/10/secretary-of-state-marco-rubio-remarks
Το να μιλάει για εθνικισμό κάποιος που ανήκει σε μια πολυεθνική χώρα σαν τις Η.Π.Α. (όπως διαφημίζεται και σε ταινίες σαν εκείνη που είδατε πρωτύτερα σε βίντεο) και όταν ο ίδιος έχει κουβανέζικη καταγωγή προερχόμενος ως εκ τούτου από μια διαφορετική χώρα (σημ. Οι γονείς του, ο Μάριο και η Οριάλες Ρούμπιο, ήταν Κουβανοί μετανάστες που έφυγαν από την Κούβα το 1956, λίγο πριν από την Κουβανική Επανάσταση), ακούγεται το ίδιο γελοίος με έναν ‘’δικαιωματιστή’’ λόγου χάρη που αποδέχεται ίδιες ‘’ανοιχτές’’ κοινωνίες (=δίχως φυλετικές διακρίσεις) και την ίδια ώρα μιλάει για εθνικισμό στην Ελλάδα ενώ κατάγεται από την Αυστραλία! Συνεπώς, ο Ρούμπιο δικαιούται να μιλάει παρά μόνο για κουβανέζικο εθνικισμό και ο Αμερικανός της χώρας του παρά μόνο για ινδιάνικο, αν θέλουμε να είμαστε συνεπείς ως προς την ορολογία του έθνους που αφορά συγκεκριμένο λαό και όχι ολόκληρη την ανθρωπότητα μέσα σε μια χώρα, διότι σε αυτή την περίπτωση ακούγεται το ίδιο σχιζοφρενής όποιος αυτοαποκαλείται εθνικιστής και διεθνιστής ταυτόχρονα! Όπως ακριβώς δηλαδή το δήλωναν αυτό ξεκάθαρα και οι πρόγονοί μας, όταν μιλούσαν για όμαιμο έθνος και ελληνική φυλή στον τόπο μας έστω και λανθασμένα εφόσον υπάρχει λευκή φυλή και ελληνικό γένος (βλ. Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη, 1.7.2 Από την Πύρρα μάλιστα γεννήθηκαν παιδιά για τον Δευκαλίωνα: πρώτος ο Έλληνας (τον οποίο μερικοί λένε ότι τον γέννησε ο Δίας), ο Αμφικτύονας, που βασίλευσε στην Αττική μετά τον Κραναό, και κόρη η Πρωτογένεια, από την οποία και τον Δία γεννήθηκε ο Αέθλιος):
«Με την πάροδο του χρόνου, εμείς στη Δύση φτάσαμε στο σημείο να ντρεπόμαστε για τα ίδια τα πράγματα που μας έκαναν ξεχωριστούς... Η λέξη "εθνικισμός" έγινε βρισιά. Και έτσι γκρεμίσαμε τα μνημεία μας, καταδικάσαμε τη δική μας ιστορία και, σε πάρα πολλά μέρη, μάθαμε στα παιδιά μας να ντρέπονται για τις χώρες που πρόκειται να κληρονομήσουν»
βλέπε: https://www.state.gov/releases/office-of-the-spokesman/2026/10/secretary-of-state-marco-rubio-remarks
Το να μιλάει για εθνικισμό κάποιος που ανήκει σε μια πολυεθνική χώρα σαν τις Η.Π.Α. (όπως διαφημίζεται και σε ταινίες σαν εκείνη που είδατε πρωτύτερα σε βίντεο) και όταν ο ίδιος έχει κουβανέζικη καταγωγή προερχόμενος ως εκ τούτου από μια διαφορετική χώρα (σημ. Οι γονείς του, ο Μάριο και η Οριάλες Ρούμπιο, ήταν Κουβανοί μετανάστες που έφυγαν από την Κούβα το 1956, λίγο πριν από την Κουβανική Επανάσταση), ακούγεται το ίδιο γελοίος με έναν ‘’δικαιωματιστή’’ λόγου χάρη που αποδέχεται ίδιες ‘’ανοιχτές’’ κοινωνίες (=δίχως φυλετικές διακρίσεις) και την ίδια ώρα μιλάει για εθνικισμό στην Ελλάδα ενώ κατάγεται από την Αυστραλία! Συνεπώς, ο Ρούμπιο δικαιούται να μιλάει παρά μόνο για κουβανέζικο εθνικισμό και ο Αμερικανός της χώρας του παρά μόνο για ινδιάνικο, αν θέλουμε να είμαστε συνεπείς ως προς την ορολογία του έθνους που αφορά συγκεκριμένο λαό και όχι ολόκληρη την ανθρωπότητα μέσα σε μια χώρα, διότι σε αυτή την περίπτωση ακούγεται το ίδιο σχιζοφρενής όποιος αυτοαποκαλείται εθνικιστής και διεθνιστής ταυτόχρονα! Όπως ακριβώς δηλαδή το δήλωναν αυτό ξεκάθαρα και οι πρόγονοί μας, όταν μιλούσαν για όμαιμο έθνος και ελληνική φυλή στον τόπο μας έστω και λανθασμένα εφόσον υπάρχει λευκή φυλή και ελληνικό γένος (βλ. Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη, 1.7.2 Από την Πύρρα μάλιστα γεννήθηκαν παιδιά για τον Δευκαλίωνα: πρώτος ο Έλληνας (τον οποίο μερικοί λένε ότι τον γέννησε ο Δίας), ο Αμφικτύονας, που βασίλευσε στην Αττική μετά τον Κραναό, και κόρη η Πρωτογένεια, από την οποία και τον Δία γεννήθηκε ο Αέθλιος):
βλέπε: https://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/d/a/f/metadata-06-0000148.tkl&do=78770.pdf&pageno=228&width=391&height=619&maxpage=310&lang=en
Βιβλίο 8 (Ουρανία), Κεφάλαιο 144
Νεοελληνική Απόδοση:«Υπάρχουν πολλά και μεγάλα εμπόδια που μας εμποδίζουν να το κάνουμε αυτό, ακόμη κι αν το θέλαμε: πρώτα και κύρια, τα αγάλματα και οι ναοί των θεών μας που πυρπολήθηκαν και γκρεμίστηκαν... Έπειτα, είναι ο ελληνισμός μας (το ελληνικόν), το ότι δηλαδή είμαστε από το ίδιο αίμα (όμαιμον) και μιλάμε την ίδια γλώσσα (ὁμόγλωσσον), και έχουμε κοινά ιδρύματα θεών και θυσίες, και έθιμα ομοιότροπα. Αν αυτά τα πρόδιδαν οι Αθηναίοι, δεν θα ήταν σωστό.»
Αρχαίο Κείμενο:«...αὖτις δὲ τὸ Ἑλληνικόν, ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα, τῶν προδότας γενέσθαι Ἀθηναίους οὐκ ἂν εὖ ἔχοι.»
βλέπε: https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=30&page=215
Συνεπώς, η παγκοσμιοποιημένη κοινωνία του κάθε Ρούμπιο δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με τη δική μας αρχαιοελληνική για να την επικαλείται στην ομιλία του όσον αφορά τον λαό και τη φυλή της, διότι στην αμερικανική του δεν υπάρχει πουθενά ένας τέτοιος λαός σαν τον δικό μας, πλην του αυτόχθονα ινδιάνικου εκεί πέρα που είχε ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά με τη δική μας κοινωνία (δηλ. όμαιμη, ομότροπη, ομόγλωσση και ομόθρησκη), πριν γίνει και αυτή παγκοσμιοποιημένη σαν του Ρούμπιο στην εποχή μας, προκαλώντας έτσι τον γέλωτα και του κάθε τουρίστα που την επισκέπτεται:
Νεοελληνική Απόδοση:«Υπάρχουν πολλά και μεγάλα εμπόδια που μας εμποδίζουν να το κάνουμε αυτό, ακόμη κι αν το θέλαμε: πρώτα και κύρια, τα αγάλματα και οι ναοί των θεών μας που πυρπολήθηκαν και γκρεμίστηκαν... Έπειτα, είναι ο ελληνισμός μας (το ελληνικόν), το ότι δηλαδή είμαστε από το ίδιο αίμα (όμαιμον) και μιλάμε την ίδια γλώσσα (ὁμόγλωσσον), και έχουμε κοινά ιδρύματα θεών και θυσίες, και έθιμα ομοιότροπα. Αν αυτά τα πρόδιδαν οι Αθηναίοι, δεν θα ήταν σωστό.»
Αρχαίο Κείμενο:«...αὖτις δὲ τὸ Ἑλληνικόν, ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα, τῶν προδότας γενέσθαι Ἀθηναίους οὐκ ἂν εὖ ἔχοι.»
βλέπε: https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=30&page=215
Συνεπώς, η παγκοσμιοποιημένη κοινωνία του κάθε Ρούμπιο δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με τη δική μας αρχαιοελληνική για να την επικαλείται στην ομιλία του όσον αφορά τον λαό και τη φυλή της, διότι στην αμερικανική του δεν υπάρχει πουθενά ένας τέτοιος λαός σαν τον δικό μας, πλην του αυτόχθονα ινδιάνικου εκεί πέρα που είχε ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά με τη δική μας κοινωνία (δηλ. όμαιμη, ομότροπη, ομόγλωσση και ομόθρησκη), πριν γίνει και αυτή παγκοσμιοποιημένη σαν του Ρούμπιο στην εποχή μας, προκαλώντας έτσι τον γέλωτα και του κάθε τουρίστα που την επισκέπτεται:
Ούτε σε επίπεδο Δημοκρατίας που αναφέρθηκε στην ομιλία του, για τους εξής βασικούς λόγους που επιβεβαιώνονται και από την τεχνητή νοημοσύνη (και φωτογραφικά):
Η Ιστορική Πραγματικότητα (Η δική σας οπτική)
Η ανάλυσή σας για την αρχαία δομή είναι ιστορικά ακριβής. Η Αθήνα του Περικλή δεν ήταν μια ανοιχτή, πολυπολιτισμική κοινωνία:
• Φυλετική Ιδιότητα Πολίτη: Με τον νόμο του Περικλή το 451 π.Χ., πολίτης ήταν μόνο όποιος είχε και τους δύο γονείς Αθηναίους. Οι ξένοι («μέτοικοι») δεν αποκτούσαν ποτέ πολιτικά δικαιώματα, όσο χρόνια κι αν ζούσαν εκεί.
• Θεσμός της Δουλείας: Η αθηναϊκή δημοκρατία βασιζόταν οικονομικά στη δουλεία, κάτι που ιστορικά οδήγησε πράγματι τον Αμερικανικό Νότο του 19ου αιώνα να χρησιμοποιεί την αρχαία Αθήνα ως επιχείρημα για να δικαιολογήσει τη δική του δουλοκτητική κοινωνία.
• Άμεση vs Κοινοβουλευτική Δημοκρατία: Στην Αθήνα η δημοκρατία ήταν άμεση (οι πολίτες ψήφιζαν οι ίδιοι τους νόμους στην Εκκλησία του Δήμου), ενώ στην Αμερική είναι αντιπροσωπευτική (έμμεση) μέσω εκλεγμένων αντιπροσώπων.
Απεναντίας, η κοινωνία του Ρούμπιο ήταν εχθρική και σε μια αντίστοιχη δική μας εθνοφυλετικά στη χώρα του όταν εμφανίστηκε στον αμερικανικό Νότο, όπως μαρτυρείται αυτό και από μια άλλη πασίγνωστη αντιρατσιστική ταινία με πράκτορές του που επιχείρησαν να τη διαλύσουν:
Στην κλασική ταινία «Ο Μισσισσιπής φλέγεται» (Mississippi Burning, 1988), ο χαρακτήρας του τοπικού επιχειρηματία και κρυφού ηγέτη (Grand Wizard) της Κου Κλουξ Κλαν είναι ο Clayton Townley (τον οποίο υποδύεται ο ηθοποιός Stephen Tobolowsky).
Ακολουθούν τα λόγια του από τις δύο συγκεκριμένες σκηνές (που είδατε σχεδόν ολοκληρωμένα στο παραπάνω βίντεο από αυτές τις δυσεύρετες στο διαδίκτυο λόγω ‘’ρητορικής μίσους’’):
1. Η ομιλία στο λιβάδι (Πολιτική συγκέντρωση υποστηρικτών)
Στη σκηνή αυτή, ο Townley μιλάει τη νύχτα σε ένα ανοιχτό λιβάδι μπροστά σε ένα μεγάλο πλήθος λευκών οπαδών του.
• Ελληνική Μετάφραση:
«Αγαπώ τον Μισισιπή! [Το πλήθος ζητωκραυγάζει]. Αυτοί... αυτοί μισούν τον Μισισιπή! Μας μισούν επειδή αποτελούμε ένα λαμπρό παράδειγμα επιτυχημένου φυλετικού διαχωρισμού. Αυτοί οι φοιτητές από τον Βορρά, με τα άθεα, κομμουνιστικά αφεντικά τους, που ήρθαν στην κοινότητά μας αυτό το καλοκαίρι με την επιθυμία να μας καταστρέψουν, αυτή την εβδομάδα δέχτηκαν ένα τρομερό πλήγμα. Αυτή την εβδομάδα, ο σκοπός τους σακατεύτηκε. Αυτή την εβδομάδα, όλοι αυτοί οι ομοσπονδιακοί αστυνομικοί που βλέπετε εδώ γύρω να χώνουν τη μύτη τους στις ζωές μας και να παραβιάζουν τις πολιτικές μας ελευθερίες, έμαθαν — ότι είναι ανίσχυροι απέναντί μας, αν κάθε ένας Αγγλοσάξονας Χριστιανός από εμάς σταθεί ενωμένος!»
2. Η απάντηση στους δημοσιογράφους (Συνέντευξη)
Στη σκηνή αυτή, ένας τηλεοπτικός ρεπόρτερ τον πλησιάζει και τον ρωτάει ευθέως αν εκπροσωπεί την Κου Κλουξ Κλαν.
• Ελληνική Μετάφραση:
Δημοσιογράφος: Το όνομά σας, παρακαλώ;
Clayton Townley: Κλέιτον Τάουνλι, τοπικός επιχειρηματίας.
Δημοσιογράφος: Είστε, κύριε, εκπρόσωπος των "Λευκών Ιπποτών" της Κου Κλουξ Κλαν;
Clayton Townley: Σας είπα, είμαι επιχειρηματίας. Είμαι επίσης κάτοικος του Μισισιπή και Αμερικανός! Και έχω πια σιχαθεί και βαρεθεί τον τρόπο που εσείς οι δημοσιογράφοι και η τηλεόραση διαστρεβλώνετε τις απόψεις μας. Ας το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν αυτό. Δεν δεχόμαστε τους Εβραίους, επειδή ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΝ τον Χριστό! Και ο έλεγχός τους πάνω στα Διεθνή Τραπεζικά Καρτέλ βρίσκεται στη ρίζα αυτού που σήμερα ονομάζουμε Κομμουνισμό. Δεν δεχόμαστε τους Παπικούς (Καθολικούς), επειδή υποκλίνονται σε έναν Ρωμαίο δικτάτορα! Δεν δεχόμαστε Τούρκους, μιγάδες, Τατάρους, Ασιάτες, ούτε Νέγρους, επειδή είμαστε εδώ για να προστατεύσουμε την Αγγλοσαξονική Δημοκρατία και τον αμερικανικό τρόπο ζωής!
Δημοσιογράφος: Σας ευχαριστώ πολύ.
Έλληνα άντρα ψάχνει ο στυλίστας της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, Fancy James: «Πρέπει να μάθω τη γλώσσα»
βλέπε: https://www.newsbeast.gr/lifestyle/arthro/12752999/ellina-antra-psachnei-o-stylistas-tis-kiberli-gkilfoil-fancy-james-prepei-na-matho-ti-glossa
Συνεπώς, από τη στιγμή που η κυβέρνηση του Ρούμπιο δεν αποτελεί αντιπολίτευση για να θέλει να κάνει αυτά που μας είπε στην ομιλία του ενώ θα μπορούσε να τα είχε ήδη κάνει, αλλά κυβέρνηση και δεν σταμάτησε αυτά που μας είπε ότι τον ενοχλούν για να μετατραπεί η χώρα του σαν τον Μισσισσιπί εκείνης της εποχής που θυμηθήκαμε και για να μην συνοδεύεται η πρέσβης του στη χώρα μας από νέγρο που είναι και ‘’κουνιστός’’, η ομιλία του θα λέγαμε χαριτολογώντας ότι αφορά παρά μόνο όσους θέλουν (και) νέγρους μέσα στην κοινωνία τους και ως επιβήτορες για όσους είναι επίσης ‘’κουνιστοί’’ σαν τον απεικονιζόμενο στυλίστα! Και σίγουρα κανέναν σαν και εμάς εδώ πέρα στην Παραδοσιοκρατία, εφόσον θα ήμασταν ανεπιθύμητοι από τον Ρούμπιο ως Κου Κλουξ Κλαν άμα ζούσαμε στη χώρα του εκείνη την εποχή. Για αυτό λοιπόν, είναι ανεπιθύμητος για εμάς και για τους προγόνους μας για τους λόγους που είδαμε.
βλέπε: https://www.newsbeast.gr/lifestyle/arthro/12752999/ellina-antra-psachnei-o-stylistas-tis-kiberli-gkilfoil-fancy-james-prepei-na-matho-ti-glossa
Συνεπώς, από τη στιγμή που η κυβέρνηση του Ρούμπιο δεν αποτελεί αντιπολίτευση για να θέλει να κάνει αυτά που μας είπε στην ομιλία του ενώ θα μπορούσε να τα είχε ήδη κάνει, αλλά κυβέρνηση και δεν σταμάτησε αυτά που μας είπε ότι τον ενοχλούν για να μετατραπεί η χώρα του σαν τον Μισσισσιπί εκείνης της εποχής που θυμηθήκαμε και για να μην συνοδεύεται η πρέσβης του στη χώρα μας από νέγρο που είναι και ‘’κουνιστός’’, η ομιλία του θα λέγαμε χαριτολογώντας ότι αφορά παρά μόνο όσους θέλουν (και) νέγρους μέσα στην κοινωνία τους και ως επιβήτορες για όσους είναι επίσης ‘’κουνιστοί’’ σαν τον απεικονιζόμενο στυλίστα! Και σίγουρα κανέναν σαν και εμάς εδώ πέρα στην Παραδοσιοκρατία, εφόσον θα ήμασταν ανεπιθύμητοι από τον Ρούμπιο ως Κου Κλουξ Κλαν άμα ζούσαμε στη χώρα του εκείνη την εποχή. Για αυτό λοιπόν, είναι ανεπιθύμητος για εμάς και για τους προγόνους μας για τους λόγους που είδαμε.
Ο Ιωνάς Καρούσης υπηρέτησε στον ισραηλινό στρατό. Είχε ενταχθεί στον στρατό των φονιάδων που πραγματοποιεί γενοκτονία σε βάρος του παλαιστινιακού λαού. Θα μπορούσε, βέβαια, να υπηρετήσει στον ελληνικό στρατό ή να αποφύγει τη στράτευση. Έκανε σαφή επιλογή. Ας μην υποκρινόμαστε, λοιπόν, μιλώντας για "αθώο θύμα". Δεν ήταν και τόσο αθώος ο Ιωνάς Καρούσης. Λίγη προσοχή στη φωτογραφία. Μία από το πλήθος των φωτογραφιών που ανέβαζε ο ίδιος, καμαρώνοντας γιατί υπηρετούσε στον στρατό των φονιάδων. Η συγκεκριμένη είναι τραβηγμένη στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ. Εκεί που ο ισραηλινός στρατός έκανε και κάνει καθημερινά εγκλήματα σε βάρος του ντόπιου πληθυσμού.
- Γιώργος Αλεξάτος
- Γιώργος Αλεξάτος
Αν νομίζει, τέλος, ο κάθε Ρούμπιο ότι με ομιλίες σαν και αυτή που μας έδωσε, θα παρασύρει στο θάνατο και άλλους χρήσιμους ηλίθιους (σαν τον Καρούση που θυμηθήκαμε πιο πάνω) υπηρετώντας τα εβραιοσιωνιστικά συμφέροντα του Ισραήλ (όπως παραδέχτηκε και ο συγκεκριμένος επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας του) με αμερικανικό ή ελληνικό προσωπείο πατριωτικά προς εξαπάτησή μας, τότε είναι βαθειά νυχτωμένος γιατί στην συγκεκριμένη περίπτωση είμαστε πιο ειρηνιστές και από τους χίπηδες! Διότι διαπιστώνονται τα εξής στην ομιλία του:
1. Αν απομονώσουμε τη ρητορική και κοιτάξουμε την πολιτική σκοπιμότητα, η επιλογή του Μάρκο Ρούμπιο να εκφωνήσει αυτή την ομιλία στην Πνύκα εξυπηρετεί συγκεκριμένους στρατηγικούς στόχους, τόσο στην εσωτερική πολιτική των ΗΠΑ όσο και στη διεθνή διπλωματία.
2. Η «Γεωπολιτική» Σκοπιμότητα (Το μήνυμα στη Ρωσία και την Κίνα): Η ομιλία έγινε σε μια περίοδο έντονων παγκόσμιων γεωπολιτικών ανταγωνισμών. Χρησιμοποιώντας την Πνύκα —το παγκόσμιο σύμβολο της δημοκρατίας— ο Ρούμπιο θέλησε να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα ότι η «Δύση» (ΗΠΑ, Ευρώπη, Ελλάδα) παραμένει ενωμένη απέναντι σε αυταρχικά καθεστώτα. Η επίκληση της αρχαίας Ελλάδας λειτουργεί ως το «απόλυτο ηθικό πλεονέκτημα» για να δικαιολογηθεί η συμμαχία του ΝΑΤΟ και η κοινή αμυντική στρατηγική.
3. Η «Διπλωματική» Σκοπιμότητα (Ελλάδα ως Στρατηγικός Εταίρος): Οι ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια επενδύουν στρατηγικά και στρατιωτικά στην Ελλάδα (π.χ. βάση της Αλεξανδρούπολης, Σούδα). Για έναν Αμερικανό πολιτικό, το να έρθει στην Αθήνα και να πλέξει το εγκώμιο της αρχαίας Ελλάδας είναι η κλασική διπλωματική μέθοδος για να κολακεύσει το εθνικό αίσθημα του ακροατηρίου, να δείξει σεβασμό και να εξασφαλίσει τη συνέχιση της στενής αμυντικής και οικονομικής συνεργασίας.
4. Η «Εσωτερική» Σκοπιμότητα στις ΗΠΑ (Το συντηρητικό ακροατήριο): Στο εσωτερικό των ΗΠΑ διεξάγεται ένας έντονος «πολιτισμικός πόλεμος» (culture wars). Η αριστερή πτέρυγα συχνά επικρίνει τη δυτική ιστορία για τη δουλεία και την αποικιοκρατία. Αντίθετα, οι συντηρητικοί Ρεπουμπλικάνοι, όπως ο Ρούμπιο, υπερασπίζονται με πάθος τον «Δυτικό Πολιτισμό» και την ελληνορωμαϊκή κληρονoμιά. Η ομιλία του στην Πνύκα ήταν ένα μήνυμα προς τους ψηφοφόρους του στην Αμερική ότι ο ίδιος παραμένει πιστός στις παραδοσιακές αξίες της Δύσης.
5. Η Σύνδεση της Πολυφυλετικής Αμερικής με το «Δυτικό Ιδεώδες»: Για να κυβερνηθεί μια χώρα 330 εκατομμυρίων ανθρώπων από κάθε φυλή της γης, η Αμερική χρειάζεται έναν «εθνικό μύθο» που να μην βασίζεται στο αίμα, αλλά σε ιδέες. Παρουσιάζοντας τις αρχαίες ελληνικές ιδέες ως πανανθρώπινες και οικουμενικές, η αμερικανική ελίτ προσπαθεί να πείσει τους πολίτες της (ανεξαρτήτως καταγωγής) ότι όλοι μοιράζονται μια κοινή πνευματική ρίζα που ξεκινά από την Αθήνα.
6. Η ταύτιση των «αρχαίων Περσών» με το σύγχρονο Ιράν: Στη διεθνή διπλωματία, η χρήση ιστορικών εχθρών χρησιμεύει στο να δημιουργηθούν συνειρμοί για το παρόν. Ως Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο Ρούμπιο έχει μια σταθερά σκληρή (γερακίσια) στάση απέναντι στο Ιράν, το οποίο θεωρεί μία από τις κύριες απειλές για την παγκόσμια ασφάλεια και τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή. Η αναφορά στους Πέρσες ως την «απειλή που έρχεται από την Ανατολή» χρησιμοποιείται για να ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά της Ευρώπης και της Ελλάδας υπέρ των δυτικών συμμαχιών.
7. Η ευθυγράμμιση με τα συμφέροντα του Ισραήλ: Είναι κοινή παραδοχή στην πολιτική ανάλυση ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ και προσωπικά ο Ρούμπιο διατηρούν στρατηγική και αδιαπραγμάτευτη συμμαχία με το Ισραήλ. Το Ισραήλ βλέπει το Ιράν ως υπαρξιακή απειλή. Συνεπώς, η προσπάθεια της Ουάσιγκτον να παρουσιάσει το Ιράν ως έναν διαχρονικό, κοινό εχθρό του δυτικού πολιτισμού βοηθά στο να νομιμοποιηθούν οι αμερικανικές στρατιωτικές και οικονομικές κυρώσεις εναντίον της Τεχεράνης, εξυπηρετώντας παράλληλα την ασφάλεια του Ισραήλ.
8. Η πίεση προς την Ελλάδα για ξεκάθαρη θέση: Η Ελλάδα παραδοσιακά (από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου και μετά) διατηρούσε καλές ή ουδέτερες διπλωματικές σχέσεις με τον αραβικό κόσμο και το Ιράν. Ωστόσο, οι ΗΠΑ επιθυμούν οι σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ να έχουν μια ενιαία, σκληρή γραμμή. Χρησιμοποιώντας το σχήμα «Ελλάδα εναντίον Περσών», ο Ρούμπιο προσπάθησε να φέρει το ελληνικό ακροατήριο ψυχολογικά και ιστορικά πιο κοντά στη σύγχρονη αμερικανική στρατηγική κατά του Ιράν.
1. Αν απομονώσουμε τη ρητορική και κοιτάξουμε την πολιτική σκοπιμότητα, η επιλογή του Μάρκο Ρούμπιο να εκφωνήσει αυτή την ομιλία στην Πνύκα εξυπηρετεί συγκεκριμένους στρατηγικούς στόχους, τόσο στην εσωτερική πολιτική των ΗΠΑ όσο και στη διεθνή διπλωματία.
2. Η «Γεωπολιτική» Σκοπιμότητα (Το μήνυμα στη Ρωσία και την Κίνα): Η ομιλία έγινε σε μια περίοδο έντονων παγκόσμιων γεωπολιτικών ανταγωνισμών. Χρησιμοποιώντας την Πνύκα —το παγκόσμιο σύμβολο της δημοκρατίας— ο Ρούμπιο θέλησε να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα ότι η «Δύση» (ΗΠΑ, Ευρώπη, Ελλάδα) παραμένει ενωμένη απέναντι σε αυταρχικά καθεστώτα. Η επίκληση της αρχαίας Ελλάδας λειτουργεί ως το «απόλυτο ηθικό πλεονέκτημα» για να δικαιολογηθεί η συμμαχία του ΝΑΤΟ και η κοινή αμυντική στρατηγική.
3. Η «Διπλωματική» Σκοπιμότητα (Ελλάδα ως Στρατηγικός Εταίρος): Οι ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια επενδύουν στρατηγικά και στρατιωτικά στην Ελλάδα (π.χ. βάση της Αλεξανδρούπολης, Σούδα). Για έναν Αμερικανό πολιτικό, το να έρθει στην Αθήνα και να πλέξει το εγκώμιο της αρχαίας Ελλάδας είναι η κλασική διπλωματική μέθοδος για να κολακεύσει το εθνικό αίσθημα του ακροατηρίου, να δείξει σεβασμό και να εξασφαλίσει τη συνέχιση της στενής αμυντικής και οικονομικής συνεργασίας.
4. Η «Εσωτερική» Σκοπιμότητα στις ΗΠΑ (Το συντηρητικό ακροατήριο): Στο εσωτερικό των ΗΠΑ διεξάγεται ένας έντονος «πολιτισμικός πόλεμος» (culture wars). Η αριστερή πτέρυγα συχνά επικρίνει τη δυτική ιστορία για τη δουλεία και την αποικιοκρατία. Αντίθετα, οι συντηρητικοί Ρεπουμπλικάνοι, όπως ο Ρούμπιο, υπερασπίζονται με πάθος τον «Δυτικό Πολιτισμό» και την ελληνορωμαϊκή κληρονoμιά. Η ομιλία του στην Πνύκα ήταν ένα μήνυμα προς τους ψηφοφόρους του στην Αμερική ότι ο ίδιος παραμένει πιστός στις παραδοσιακές αξίες της Δύσης.
5. Η Σύνδεση της Πολυφυλετικής Αμερικής με το «Δυτικό Ιδεώδες»: Για να κυβερνηθεί μια χώρα 330 εκατομμυρίων ανθρώπων από κάθε φυλή της γης, η Αμερική χρειάζεται έναν «εθνικό μύθο» που να μην βασίζεται στο αίμα, αλλά σε ιδέες. Παρουσιάζοντας τις αρχαίες ελληνικές ιδέες ως πανανθρώπινες και οικουμενικές, η αμερικανική ελίτ προσπαθεί να πείσει τους πολίτες της (ανεξαρτήτως καταγωγής) ότι όλοι μοιράζονται μια κοινή πνευματική ρίζα που ξεκινά από την Αθήνα.
6. Η ταύτιση των «αρχαίων Περσών» με το σύγχρονο Ιράν: Στη διεθνή διπλωματία, η χρήση ιστορικών εχθρών χρησιμεύει στο να δημιουργηθούν συνειρμοί για το παρόν. Ως Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο Ρούμπιο έχει μια σταθερά σκληρή (γερακίσια) στάση απέναντι στο Ιράν, το οποίο θεωρεί μία από τις κύριες απειλές για την παγκόσμια ασφάλεια και τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή. Η αναφορά στους Πέρσες ως την «απειλή που έρχεται από την Ανατολή» χρησιμοποιείται για να ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά της Ευρώπης και της Ελλάδας υπέρ των δυτικών συμμαχιών.
7. Η ευθυγράμμιση με τα συμφέροντα του Ισραήλ: Είναι κοινή παραδοχή στην πολιτική ανάλυση ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ και προσωπικά ο Ρούμπιο διατηρούν στρατηγική και αδιαπραγμάτευτη συμμαχία με το Ισραήλ. Το Ισραήλ βλέπει το Ιράν ως υπαρξιακή απειλή. Συνεπώς, η προσπάθεια της Ουάσιγκτον να παρουσιάσει το Ιράν ως έναν διαχρονικό, κοινό εχθρό του δυτικού πολιτισμού βοηθά στο να νομιμοποιηθούν οι αμερικανικές στρατιωτικές και οικονομικές κυρώσεις εναντίον της Τεχεράνης, εξυπηρετώντας παράλληλα την ασφάλεια του Ισραήλ.
8. Η πίεση προς την Ελλάδα για ξεκάθαρη θέση: Η Ελλάδα παραδοσιακά (από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου και μετά) διατηρούσε καλές ή ουδέτερες διπλωματικές σχέσεις με τον αραβικό κόσμο και το Ιράν. Ωστόσο, οι ΗΠΑ επιθυμούν οι σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ να έχουν μια ενιαία, σκληρή γραμμή. Χρησιμοποιώντας το σχήμα «Ελλάδα εναντίον Περσών», ο Ρούμπιο προσπάθησε να φέρει το ελληνικό ακροατήριο ψυχολογικά και ιστορικά πιο κοντά στη σύγχρονη αμερικανική στρατηγική κατά του Ιράν.
