Τὸ Μνημεῖον Λυσικράτους ἀποτελεῖ ἓν ἐκ τῶν σημαντικωτέρων καὶ ἀρτιώτερον σωζομένων μνημείων τῆς ὑστέρας κλασικῆς ἀρχαιότητος. Εὑρισκόμενον εἰς τὴν καρδίαν τῆς Πλάκας, ἐπὶ τῆς ἀρχαίας Ὁδοῦ Τριπόδων, διασώζει μέχρι σήμερον τὴν μνήμην ἑνὸς θεσμοῦ στενῶς συνδεδεμένου μὲ τὴν ἀθηναϊκὴν δημοκρατίαν, τὸ θέατρον καὶ τὴν δημόσιαν προβολὴν τῶν εὐπόρων πολιτῶν: τὴν χορηγίαν. Τὸ μνημεῖον, ἀνεγερθὲν κατὰ τὰ ἔτη 335-334 π.κ.ε. ὑπὸ τοῦ Ἀθηναίου Λυσικράτους, δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς ἓν καλλιτεχνικὸν δημιούργημα ὑψηλῆς αἰσθητικῆς, ἀλλὰ καὶ μίαν σπουδαίαν μαρτυρίαν διὰ τὴν πολιτιστικὴν, θρησκευτικὴν καὶ κοινωνικὴν ζωὴν τῆς κλασικῆς Ἀθήνας.
