ΗΠΑ – ΙΣΡΑΗΛ - ΤΟΥΡΚΙΑ: ΜΙΑ ΑΡΡΗΚΤΗ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ....
Η σχέση Εβραιοσιωνισμού και Τούρκων, είναι πάρα πολύ παλιά... Ανάγεται ήδη στην περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας, τότε που ο Σουλτάνος Μωάμεθ ο Β΄ έφερε μαζικά και δέχθηκε Σεφαραδίτες Εβραίους από την Ισπανία και τους εγκατέστησε στην Θεσσαλονίκη και σε άλλα σημεία της κατεχόμενης τότε ελλαδικής επικράτειας... Ανάγεται στην εποχή που Τούρκοι κατείχαν θέσεις στον διοικητικό μηχανισμό της τουρκικής αυτοκρατορίας και έλεγχαν το εμπόριο και την οικονομία της... Η σχέση αυτή ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο από την εποχή που την πολιτική ζωή της Τουρκίας έλεγξαν οι Νεότουρκοι, κίνημα επαναστατικό που ελεγχόταν αποκλειστικά από τους κρυπτοεβραίους Ντονμέδες, με επικεφαλής τον Εβραιότουρκο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, "πνευματικό παιδί" του "προφήτη" Σαμπετάϊ Σαβή…
Ο Τούρκος πολιτικός Ερμπακάν, τη δεκαετία του 1960 τύπωνε και κυκλοφορούσε ως «φέιγ-βόλαν» τούρκικα χαρτονομίσματα που αντί να απεικονίζουν τον Ηγέτη Ατατούρκ, απεικόνιζαν το πρόσωπο του Ισραηλινού Στρατηγού Μοσιέ Νταγιάν με το χαρακτηριστικό μαύρο αλά πειρατή, κάλυπτρο πάνω από τα αριστερό του μάτι. Κανείς Τούρκος δεν έπρεπε να έχει την οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς την ταυτότητα εκείνω ν που κατηύθηναν την πολιτική στην Τουρκία και ποιοι ήλεγχαν την οικονομία τους: ήταν οι Γιαχούντηδες, οι «τσιφούτηδες», δηλαδή οι Εβραιοσιωνιστές…
Τη δεκαετία του 1960 και 1970 λειτουργούσε ήδη ένα ισχυρό πλέγμα σχέσεων Ισραήλ–Τουρκίας που είχε τα χαρακτηριστικά μιας συμμαχίας. ΄Ηδη η Μοσσάντ ενίσχυε παντοιοτρόπως την τρομοκρατική ένοπλη τουρκοκυπριακή οργάνωση "Βολκάν", αλλά όχι μόνο... Είναι γνωστή η εμπλοκή του Εβραιοσιωνιστή Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρυ Κίσσιγκερ (Μπεν Ελεάζαρ) στην πρόκληση της κυπριακής τραγωδίας, αλλά και η παρασκηνιακή εμπλοκή των Ισραηλινών, σε επίπεδο πληροφοριών και διεξαγωγής ηλεκτρονικού πολέμου. Η συνοδοιπορία Ισραήλ-΄Αγκυρας, πάντοτε λειτουργούσε όμως, κατ’ απαίτηση των Τούρκων, υπογείως ώστε να μη θίγονται τα αισθήματα των ομοπίστων τους Αράβων και των λοιπών ανά τον κόσμο μουσουλμάνων και να μην είναι ευδιάκριτος ο τουρκικός ρόλος του "δούρειου ίππου" εντός του αραβικού κόσμου... Μάλιστα, η «ιδιομορφία» της σχέσης ήταν τέτοια που το Ισραήλ χαρακτηριζόταν ως «ερωμένη» της ΄Αγκυρας, η οποία έπρεπε να υπάρχει, αλλά να μην φαίνεται…
Η συμμαχία οικοδομήθηκε τη δεκαετία του 1950. Το Ισραήλ αναζητούσε στο πλαίσιο της περιφερειακής του στρατηγικής, μη αραβικά ή μη μουσουλμανικά κράτη, για να σπάσει την περικύκλωση των Αράβων. Ως μη αραβικό κράτος, με κοσμικό καθεστώς και εντεταγμένη στη Δύση, η Τουρκία πληρούσε τα κριτήρια. Για την Τουρκία, το Ισραήλ θα λειτουργούσε ως «διαμεσολαβητής» προς τα δυτικά πολιτικά και οικονομικά κέντρα εξουσίας. Η αμοιβαία ωφέλεια υπήρξε τέτοια ώστε το 1958 τα δυο κράτη συνομολόγησαν αμυντικό στρατιωτικό σύμφωνο σε επίπεδο Πρωθυπουργών.
Ο ισραηλινο-τουρκικός άξονας είχε πάντοτε τις ευλογίες της Ουάσιγκτον. Όμως επί Προεδρίας Ρέιγκαν, τη δεκαετία του 1980, έλαβε στρατηγική διάσταση. Ένα από τα πιο καθοριστικά οφέλη για την Τουρκία υπήρξε η ενεργοποίηση και μάλιστα με δυναμικό τρόπο, της εβραϊκής διασποράς και κυρίως του αμερικανο-εβραϊκού λόμπυ υπέρ της Τουρκίας και των τουρκικών συμφερόντων. (Σήμερα ένθερμος προστάτης και υπέρμαχος των τουρκικών συμφερόντων, είναι στις ΗΠΑ ο Εκτελεστικός Γραμματέας του Αμερικανικού Εβραϊκού Κογκρέσσου, Δαυίδ Χάρρις, αλλά όχι μόνον…). Ως αποτέλεσμα, η Τουρκία μετατράπηκε στον πιο προνομιούχο σύμμαχο των ΗΠΑ μετά το Ισραήλ. Ίσως πιο καθοριστικό, το Ισραήλ και το αμερικανο-εβραϊκό λόμπυ λειτούργησαν καταλυτικά για να εξαγνισθούν οι γενοκτονικές θηριωδίες των Τούρκων σε όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα, αλλά και η εισβολή του "Αττίλα" στην Κύπρο, συμπεριλαμβανομένων και των συνεχιζόμενων κατά της Κύπρου και των Κούρδων ανταρτών.
Έτσι φθάσαμε στη δεκαετία του 1990 όπου οι σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας γνώρισαν μια πρωτοφανή και πολυεπίπεδη άνθιση. Με τον τερματισμό του Ψυχρού Πολέμου και την έναρξη της ειρηνευτικής διαδικασίας μεταξύ Αράβων και Ισραηλινών, κατέστη εφικτή για πρακτικούς λόγους η δημοσιοποίηση του άξονα Ισραήλ – Τουρκίας. Ιερουσαλήμ, Άγκυρα και Ουάσιγκτον παρουσίαζαν την ισραηλινο-τουρκική συμμαχία ως προπομπό μια καθολικής ειρήνης στη Μέση Ανατολή και μάλιστα ως τον ακρογωνιαίο της λίθο. Τη δε Τουρκία την παρουσίαζαν ως το «κράτος-πρότυπο» και τον γεφυροποιό μεταξύ Ανατολής και Δύσης.
Το ζητούμενο, σε ό,τι αφορά σε Ελλάδα και Κύπρο, δεν είναι πως πορεύεται η Τουρκία, αλλά το Ισραήλ. Ο σκληρός πυρήνας της σιωνιστικής πολιτικής στο Ισραήλ θεωρεί ότι η εθνική ασφάλεια του Ισραήλ επιβάλλει την διαρκή αναβάθμιση της Τουρκίας. Ένας βασικός εκπρόσωπος της ηγέτιδας αυτής τάσεως, είναι ο Εφραίμ Χαλεβί Διευθυντής της Μοσάντ την περίοδο 1998-2002. Προφανώς η ομάδα αυτή είναι διατεθειμένη να επαναφέρει τις σχέσεις Ισραήλ–Τουρκίας στο επίπεδο του υπόγειου και της «ερωμένης», γι΄ αυτό ακριβώς μεθοδεύθηκε η εμφάνιση "ρήξεως" μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ κατά τα προηγούμενα χρόνια…
Είναι γνωστό το γεγονός ότι Πρωθυπουργοί της Τουρκίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες (Τσιλέρ, Τζεμ κ.α.) ετύγχαναν Ντονμέδες, δηλαδή μουσουλμάνοι εξωτερικά, για τους τύπους, ενώ κρυφίως ήσαν Εβραίοι και ασπάζονταν τον ιουδαϊκό μεσσιανισμό, όπως και ο Κεμάλ Ατατούρκ, ενώ στην ίδια συνομοταξία ανήκε και ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Μπουγιουκανίτ…
Μάλιστα, κατά την εξάρθρωση της οργανώσεως «Εργκενεγκόν» στο πλαίσιο της οποίας είχε εκπονηθεί και η ανθελληνική επιχείρηση «Βαριοπούλα» που προέβλεπε κατάληψη νησιών του Αιγαίου και περιοχών της Δυτικής Θράκης, ηγετικό ρόλο διαδραμάτιζε ο ραββίνος Γκιουνάϊ, πράκτωρ της Μοσάντ, ο οποίος μετά την αποκάλυψη του ρόλου του και την άρση του πέπλου της συνωμοτικότητος εν σχέσει προς την οργάνωση αυτή, διέφυγε στον Καναδά…
Μην λησμονούμε επίσης ότι τα απαράδεκτα εκπαιδευτικά συγγράμματα (βιβλίο ιστορίας της Γ΄ Γυμνασίου αλλά όχι μόνο) που εγράφησαν από εθνομηδενιστές τύπου Ρεπούση και περιελάμβαναν ανυπόστατους ισχυρισμούς και ψεύδη κραυγαλέα που λεκιάζουν και προσβάλλουν την εθνική ιστορική μνήμη της μορφής οι ΄Ελληνες στην αποβάθρα της Σμύρνης το 1922 «συνωστίζονταν» απλά, αποτέλεσαν αποκυήματα ανθελληνικής προπαγάνδας που είχαν ως χορηγό και καθοδογητή εκ του αφανούς, το Ίδρυμα για την Δημοκρατία και τη σταθερότητα στα Ν.Α. Βαλκάνια, «ίδρυμα» το οποίο χρηματοδοτείται αφειδώς από τον Εβραιοσιωνιστή και μέγα ανθέλληνα Σόρος και λοιπούς ομοφύλους και ομοϊδεάτες του…
Η δήθεν σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ ή έστω ψύχρανση των σχέσεών τους με αφορμή το θανατηφόρο περιστατικό στο πλοίο "Μαβή Μαρμαρά" το 2010 (επί του οποίου επέβαιναν αριστεροί και ειρηνιστές, περί των ζωών των οποίων ουδόλως ενδιαφέρεται η ΄Αγκυρα), σκοπό έχει απλά να παραπείσει τον αραβικό κόσμο περί των προθέσεων της γείτονος χώρας, ώστε να αξιοποιήσει καλύτερα την "Αραβική ΄Ανοιξη" για διείσδυση και έλεγχο/άσκηση επιρροής στα αραβικά κράτη προς όφελος του αμερικανοσιωνισμού…
Σήμερα μάλιστα, με την ανάδυση των ενεργειακών κοιτασμάτων που ενυπάρχουν σε Ελλάδα και Κύπρο, τα συμφέροντα και οι στρατηγικές επιδιώξεις του Ισραήλ, αναβαθμίζουν ακόμη περισσότερο την Τουρκία, την οποία αργά ή γρήγορα θα καταστήσουν και συνδιαχειριστή του μεγάλου αυτού ενεργειακού πλούτου... Οι εξελίξεις θα μας επιβεβαιώσουν...
ΟΙ ΤΟΥΡΚΟ-ΙΣΡΑΗΛΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΟ “ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ”…
Ο μύθος της «συγκρουσιακής τροχιάς» μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ είναι άκρως παραπλανητικός. Δεν είναι μόνον οι μεταξύ τους συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας και εκπαίδευσης που αναιρούν το μύθευμα αυτό. Πόσοι υπέρμαχοι της συγκλίσεως με το Ισραήλ που αποτελεί, υποτίθεται, στήριγμα και ελπίδα της Ελλάδας σε επενδύσεις λεκτικά, οι οποίες όμως αποδεικνύονται μόνον… “κοπανιστός αέρας” (!), γνωρίζουν ότι η Τουρκία αποφάσισε να άρει το δικαίωμα της αναβλητικής αρνησυκυρίας (βέτο) που διατηρούσε ως προς τη συμμετοχή του Ισραήλ στις δραστηριότητες του ΝΑΤΟ ως τρίτη χώρα-εταίρος; Εάν αυτό δεν είναι κίνηση ουσιαστικής συσφίξεως, τότε πώς μπορεί να εκληφθεί; Επίσης έχουν γνωστοποιηθεί οι σχεδιασμοί του τουρκικού επιχειρηματικού ομίλου Zorlu για κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού, που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από το ισραηλινό κοίτασμα «Λεβιάθαν» στις νότιες ακτές της Τουρκίας. Οι προσπάθειες του ομίλου επικεντρώνονται στο να πείσουν την ισραηλινή κυβέρνηση να δεχθεί το σχέδιο, παρόλο που ο Τούρκος Υπουργός Ενέργειας δήλωσε ότι ένα τέτοιο σχέδιο δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς την έγκριση του Τούρκου Πρωθυπουργού και χωρίς να πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις, οι οποίες, ωστόσο, παραμένουν αδιευκρίνιστες επισήμως, αν και στην τουρκική γλώσσα της διπλωματίας το “αδιευκρίνιστες προϋποθέσεις” μεταφράζεται σε ουσιαστικά ανταλλάγματα και αντιπαροχές…
Μετά από μια παύση αρκετού χρονικού διαστήματος προμήθειας στρατιωτικού υλικού από το Ισραήλ, η Τουρκία προμηθεύεται με πυρομαχικά και μάλιστα σε μεγάλες ποσότητες από το Ισραήλ... Συγκεκριμένα, η Άγκυρα θα αγοράσει 31.500 τεμάχια πυρομαχικών από την ισραηλινή “Μηχανική και Χημική Βιομηχανία”. Σύμφωνα με ανακοίνωση της ισραηλινής εταιρείας θα παραδοθούν στην Τουρκία 31.508 οβίδες των 120 χιλιοστών για άρματα μάχης.
Να θυμηθούμε επίσης την αντιπυραυλική ασπίδα που αναπτύχθηκε ως σύστημα αντιεροπορικής αμύνης από την Τουρκία, τά ραντάρ της οποίας διασφαλίζουν το Ισραήλ, καλύπτοντάς το ως “ομπρέλα” προστασίας, επιλογή μείζονος στρατηγικής σημασίας, την οποία οι διάφοροι περισπούδαστοι “στρατηγικοί αναλυτές” υποδύονται πώς δεν την βλέπουν;
Οι Τουρκο-Ισραηλινές σχέσεις υπόκεινται στην λογική του ανατολίτικου παζαριού, δηλαδή οι Τούρκοι εμφανίζονται ως αδιάλλακτοι, ανένδοτοι, προκειμένου να αυξάνουν την διαπραγματευτική τους ισχύ και τα ανταλλάγματα που αποσπούν κάθε φορά είτε από τις ΗΠΑ, είτε από το Ισραήλ, εν αντιθέσει προς την ενδοτική Ελλάδα…
Και ενώ υποτίθεται ότι οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ διέρχονται μία “ψυχροπολεμική” περίοδο, την ίδια ώρα, με την υψηλή καθοδήγηση της ισραηλινής Μοσάντ, εκπαιδεύονται στα τουρκικά εδάφη φανατικοί μουσουλμάνοι μισθοφόροι, οι οποίοι αποστέλλονται ως “αντάρτες” στην Συρία για δολιοφθορές, σε μία προσπάθεια αποσταθεροποιήσεως του Προέδρου ΄Ασαντ…
Παρά το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός Ερντογάν, πριν περίπου δέκα ημέρες, κατήγγειλε υποκριτικά και προκειμένου να παραπείσει τον αραβικό κόσμο ότι το Ισραήλ ότι επιτέθηκε στη Συρία. οι καρποί της συνεργασίας Τουρκίας-Ισραήλ έχουν ήδη γίνει φανεροί από τον Μάιο του 2013, όταν ισραηλινά πολεμικά αεροπλάνα επιτέθηκαν εναντίον συριακών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην πόλη Τζαμράγια, έχοντας λάβει προηγουμένως την έγκριση των ΗΠΑ, όπως παραδέχθηκε ο Ομπάμα στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο Telemundo.
Αμέσως μετά τις ισραηλινές επιθέσεις εναντίον της Συρίας τουρκικές και ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις διεξήγαγαν συγχρόνως ασκήσεις στα σύνορα των δύο αυτών χωρών με τη Συρία. Παρ’ ότι αυτές οι ασκήσεις/επιχειρήσεις των τουρκικών και των ισραηλινών στρατιωτικών δυνάμεων της Τουρκίας και του Ισραήλ στα σύνορα με τη Συρία παρουσιάστηκαν δημόσια σαν ανεξάρτητες μεταξύ τους, στην πραγματικότητα, η Άγκυρα και το Τελ Αβίβ βρίσκονταν συνεργασία για τη λήψη από κοινού επιθετικής στάσης έναντι της Συρίας.
Εκτιμάται ότι οι ισραηλινές- τουρκικές στρατιωτικές ασκήσεις στα σύνορα με τη Συρία αποσκοπούσαν στο να παρεμποδίσουν τις συριακές ένοπλες δυνάμεις να προβούν σε κινήσεις εξουδετερώσεως των αντικαθεστωτικών δυνάμεων που μάχονται στο εσωτερικό της.
Οι ισραηλινές επιθέσεις που εξαπολύθηκαν στην Λατάκια εναντίον φορτίων με ρωσικά αντιπυραυλικά συστήματα S-300 που προέρχονταν από το Κρεμλίνο με αποδέκτη τη συριακή κυβέρνηση, όπως απεκάλυψε στις 15 Ιουλίου 2013, η δημοσιογράφος Paula Slier, ανταποκρίτρια του ρωσικού τηλεοπτικού δικτύου RT (Russian Today), μετέδωσε από το Τελ Αβίβ ότι το Ισραήλ είχε επιτεθεί εναντίον του λιμανιού της Λατάκιας χρησιμοποιώντας για αυτόν τον σκοπό τουρκική στρατιωτική βάση.
Τελικά, οι μελλοντικές εξελίξεις που θα διαμορφώσουν την ασαφή πραγματικότητα, θα δείξουν την πραγματική σημασία αυτών των κινήσεων και θα κρίνουν την έκβαση της κατάστασης. Εξελίξεις που αναμένονται σύντομα, εφ’ όσον τα δρώμενα έχουν επιταχυνθεί και εκτυλλίσονται πλέον με ταχύτατους ρυθμούς στην περιοχή, μέσα σε ένα περιβάλλον υψηλής αστάθειας και ρευστότητας.
Oι ΗΠΑ και το Ισραήλ ανέκαθεν επιθυμούσαν μία ισχυρή Τουρκία ως ανασχετικό ανάχωμα στην ρωσική κάθοδο προς την Μεσόγειο, προς τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής, προς το μαλακό υπογάστριο της ευρασίας... Και γι΄ αυτό, θα την συντηρούν, θα την εξοπλίζουν, θα την στηρίζουν με όποιο τίμημα...
Ένα είναι το βέβαιο ωστόσο: υφίσταται κοινός άξων ΗΠΑ-Ισραήλ-Τουρκίας, άξονας ισχυρός και αδιατάρακτος, παρά τις φαινομενικές/επιφανειακές αποκκλίσεις, συγκρούσεις ή διαστάσεις απόψεων. Και όποιος αυτόν τον άξονα τον παραβλέψει ή τον υποτιμήσει, προσβλέποντας σε συμμαχίες με το Ισραήλ, θα υποστεί το τίμημα της εξαπατήσεως και των εγκληματικών επιλογών του…
πηγή: Εκδόσεις ''Μαύρος Ήλιος'' από ανάρτηση στο ‘’Facebook’’, 2014
Το συγκεκριμένο δημοσίευμα που είχε εκφωνηθεί στην ενδέκατη ομιλία του παρόντος ιστολογίου στο διαδικτυακό του κανάλι, αποφασίστηκε να εμφανιστεί τελικά και γραπτώς μετά από τόσο καιρό, έτσι ώστε να μπορεί ο καθένας να έχει και σε έντυπη μορφή όλες αυτές τις κρυμμένες αποκαλύψεις που χρειάζεται για να απαντάει σε αυτούς που δεν τις γνωρίζουν ή κάνουν ότι δεν τις ξέρουν ώστε να συνεχίζουν (μέχρι αυτή τη στιγμή που μιλάμε) να παρασέρνουν Έλληνες στο πλευρό του Ισραήλ υπό το πρόσχημα του ‘’κοινού’’ τους τουρκικού κινδύνου! Όπως βλέπετε όμως, αυτός παρουσιάζεται ΑΥΤΟΥΣΙΟΣ εδώ και 12 χρόνια μέχρι σήμερα (από το 2014 που γράφτηκε το εν λόγω δημοσίευμα όπως τονίστηκε), πράγμα που σημαίνει ότι παρά μόνο ΣΤΗΜΕΝΗ μπορεί να είναι αυτή η υποτιθέμενη κόντρα μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, εξαπατώντας τόσο τον αραβικό κόσμο από τουρκική πλευρά για τους λόγους που διαβάσαμε, όσο και τον ελληνικό θα μπορούσαμε να συμπληρώσουμε τώρα, για να βάζει έτσι την Ελλάδα να υπηρετεί τα ισραηλινά συμφέροντα με τέτοια τουρκικά φόβητρα όταν δε βλέπει παρόμοια ισραηλινά (π.χ. που ποτέ δεν απείλησαν τη χώρα μας με πόλεμο όπως οι Τούρκοι) και ποτέ το αντίθετο (δηλ. οι ισραηλινοί τα ελληνικά), αφού ΠΟΤΕ μέχρι αυτή τη στιγμή που μιλάμε δεν σκοτώθηκε ή τουλάχιστον πολέμησε έστω και ένας ισραηλινός σε κάποια από τις προαναφερόμενες (εκείνου του δημοσιεύματος που διαβάσατε) διαμάχες που είχαμε με τους Τούρκους, όπως αντιθέτως βλέπουμε Έλληνες(;) να πολεμάνε για λογαριασμό του Ισραήλ στον Λίβανο σήμερα:
Κατόπιν όλων αυτών των διαπιστώσεων λοιπόν, παρά μόνο σαν ανέκδοτο μπορεί να ακουστεί ο ισχυρισμός που λέει ότι έχουμε σύμμαχο το Ισραήλ απέναντι στην τουρκική απειλή, όταν το περιβόητο ‘’κοινό’’ μας αμυντικό δόγμα απέναντί της αποτελεί (μέχρι αυτή τη στιγμή που μιλάμε) αέρα κοπανιστό! Και με τα ‘’θα’’ ή τα ‘’άμα’’ δεν δημιουργούνται στρατιωτικές συμμαχίες από νοήμονες ανθρώπους που βλέπουν το κάθε Ισραήλ να συμμαχεί με τον Τούρκο ή όποιον άλλον εχθρό μας έστω και μια φορά (π.χ. στη Συρία που είδαμε), πράγμα που σημαίνει ότι δεν αποτελεί αξιόπιστος σύμμαχος όταν αυτή μπορεί να επαναληφθεί για τον ίδιο ή παρόμοιο λόγο όπως και την πρώτη φορά! Συνεπώς, δεν υπάρχει αμυντική ή οποιαδήποτε άλλη ‘’συμμαχία’’ της χώρας μας με το Ισραήλ απέναντι στην Τουρκία που συνεχίζει μέχρι σήμερα να μην πολεμάει με το Ισραήλ και το αντίστροφο (πέρα από μια μεταξύ τους εχθρότητα που παραμένει μόνο στα λόγια για τους λόγους που διαβάσαμε), αλλά παρά μόνο ΥΠΗΡΕΣΙΑ βοηθώντας τα εβραιοσιωνιστικά του συμφέροντα στους πολέμους που κάνει, όπως μαρτυρά άλλωστε και η παραπάνω αδιάψευστη φωτογραφία!
Αλλά ακόμη και αν υποθέσουμε ότι αποφασίζουν να πολεμήσουν μεταξύ τους ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ για τον οποιονδήποτε λόγο, τότε παρά μόνο ανθελληνική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η εμπλοκή μας σε έναν πόλεμο που ΔΕΝ θα αφορά την πατρίδα μας άμα είναι να βάλει σε κίνδυνο τη ζωή έστω και ενός ελληνόπουλου! Και ανεξαρτήτως τελικού αποτελέσματος αυτής της μάχης, αφενός μεν γιατί αν χάνανε οι ισραηλινοί αυτό δεν θα σήμαινε απώλεια δικού μας εθνικού εδάφους για να μας ενδιαφέρει αυτό, αφετέρου δε, γιατί αν χάνανε οι Τούρκοι ΠΑΛΙ δεν θα ήταν εθνικά ανεξάρτητη η χώρα μας όταν στην άλλοτε οθωμανική θέση τους θα συνεχίζουμε να έχουμε την εβραϊκή κατοχή κατ’ ομολογία (όπως υπενθυμίζουμε) μιας ισραηλινής αξιωματούχου σε πρεσβεία της στην Αμερική:
Θα σας παρακολουθούμε μέσω Google.
Θα αποκαλύψουμε τις αδυναμίες σας.
Θα σας κάνουμε να χάσετε τη δουλειά σας.
Και αν έχετε επιχείρηση, θα σας χρεοκοπήσουμε.»
βλέπε και εδώ: https://archive.org/details/aqmcy-usd-la-59-zv-3-rbl-59x-6hh-wb-5-iis-ifww-as-7-nhykj-6-fxh-4-sz-80nc-4-gdvr
Αν τώρα τον ενοχλεί η τουρκική και όχι η εβραϊκή κατοχή ενώ θέλει να είναι εθνικά ανεξάρτητος, τότε είτε αντιφάσκει σχιζοφρενικά και θα πρέπει να εξεταστεί άμεσα από ψυχίατρο είτε προτιμά την εβραϊκή από την τουρκική και έτσι δεν μπορεί να θεωρείται Έλληνας πατριώτης ή Ευρωπαίος γενικότερα, τόσο γιατί το Ισραήλ δεν αποτελεί ελληνικό ή ευρωπαϊκό έδαφος και οι Εβραίοι του λογίζονται το ίδιο αλλόφυλοι ή ξένοι προς εμάς έχοντας κοινή σημιτική καταγωγή με κάθε Άραβα (και άρα θα πρέπει να βλέπει εχθρικά και τους ισραηλινούς αν βλέπει έτσι κάθε αραβικό λαό σαν τους Παλαιστίνιους) ως απόγονοι του Σημ, του πρωτότοκου γιου του Νώε Βιβλικά (σημ. Οι Εβραίοι κατάγονται από τον Αβραάμ μέσω του γιου του Ισαάκ και οι Άραβες κατάγονται από τον Αβραάμ μέσω του πρωτότοκου γιου του Ισμαήλ), όσο και γιατί το Ισραήλ έχει επίσης αντιχριστιανική θρησκεία (π.χ. απορρίπτει τον Χριστό γιατί περιμένει τον δικό του Μεσσία και καταστρέφει τον χριστιανισμό όπως βλέπουμε στο παρακάτω βίντεο) σαν την ισλαμική για να θεωρείται εχθρός παρά μόνο ο Τούρκος ή κάθε μουσουλμάνος σε περίπτωση που η ισραηλινή υποστήριξη δίνεται για θρησκευτικούς λόγους:
