Η απάντηση του Παιτερη στη Λατινιπουλου που είπε τους Ρομά γύφτους που έκανε πάταγο:
Αν επιμένει με τον τρόπο της για τα ψηφουλακια να κάνει πολιτική θα πω τούτο...
Αν την καλοδειτε, θα δείτε ότι έχει γύφτικη ομορφιά. Μήπως η μητέρα της αγόρασε χαλί από κανένα γύφτο και δεν το πλήρωσε;
Όταν ο παρουσιαστής παρενέβη στη συζήτηση, η πρόεδρος της Φωνής Λογικής πρόσθεσε: «Δεν ντρέπεται να κάνει μια τέτοια προσωπική επίθεση; Εγώ δεν είπα κάτι προσβλητικό».
Από την άλλη πλευρά, ο Βασίλης Παϊτέρης επανήλθε στο θέμα, δηλώνοντας: «Να μας πει αν αγόρασε χαλί η μάνα της από γύφτο».
Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή της, η Αφροδίτη Λατινοπούλου υπογράμμισε: «Δεν επιτρέπω σε κανέναν να θίγει την οικογένειά μου και την καταγωγή μου. Αυτά είναι για μένα απαραβίαστα».
Παρά ταύτα, ο Βασίλης Παϊτέρης συνέχισε την αντιπαράθεση, λέγοντας:
«...εγώ δεν είμαι σιδεράς κυρία Λατινοπούλου, εσείς όμως, μοιάζετε για γύφτισσα»
- Agonas tis Kritis
Από τη σύσταση του Ελλαδικού κράτους μέχρι αυτή τη στιγμή που μιλάμε, ο φυλετισμός αποτελεί ταμπού για την κοινωνία του ως κάτι το ρατσιστικό ή σαν ένα ναζιστικό κατάλοιπο, με αποτέλεσμα οι εθνικόφρονες και ανεξαρτήτου φυλετικής προέλευσης εκφραστές του να γίνονται περίγελος μέχρι και από κάθε γύφτο δημοσίως, την ίδια ώρα που στρέφονται κατά των αλλοφύλων που τους μοιάζουν! Έτσι φτάνουμε στο τραγελαφικό σημείο να πέφτουν και θύματα ρατσιστικής συμπεριφοράς από αντιρατσιστές αλλά και αλλόφυλους σαν τον κάθε Παϊτέρη όπως είδαμε στο παραπάνω αποσπασματικό βίντεο ενός δημοσιεύματος που θα ακολουθήσει για αυτό το θέμα. Και όπως έχει πει γνωστός βετεράνος του Εθνοκοινωνισμού και της ιππασίας στη χώρα μας, προτού μιλήσει κάποιος για φυλετική καθαρότητα θα πρέπει πρώτα να μας δείξει ποιος είναι (αναφερόμενος σε γνωστό στρατιωτικό εθνικόφρονα με πακιστανικό εγγόνι!!!). Η δε υπεράσπιση της ελληνικότητας από εθνικόφρονες σαν την κάθε Λατινοπούλου, ακολουθεί με αντιφατικό τρόπο την ίδια παγκοσμιοποιητική ιδεολογία (την οποία αντιμάχεται!) όταν ταυτίζει τον τόπο(!) με τη φυλετική καταγωγή, σαν να λέγαμε ότι ένα γερμανικό Ντόμπερμαν λόγου χάρη είναι διαφορετική ράτσα σκύλου από ένα ισπανικό επειδή γεννήθηκε στη Γερμανία!
Παρομοίως και η Λατινοπούλου στο βίντεο που είδαμε, υπερασπίστηκε την καταγωγή της λέγοντας πως είναι από τον Έβρο, λες και εκεί πέρα ζούνε σήμερα παρά μόνο Έλληνες ή λευκοί όπως στην αρχαιότητα για να εξάγουμε ασφαλές συμπέρασμα για τη φυλετική της προέλευση! Από την άλλη πλευρά, ο Παϊτέρης είπε τα ίδια (με την Λατινοπούλου) παγκοσμιοποιητικά πράγματα με διαφορετικά λόγια περί καταγωγής του! Προσδιόρισε τον εαυτό του και τη γύφτικη καταγωγή του ως ‘’Ρωμιό’’, όπως ακριβώς αυτοαποκαλείται δηλαδή και ένας εθνικιστής ή πατριώτης στην Ελλάδα χωρίς να υπάρχει καμιά φυλετική συγγένεια μεταξύ των δυο αυτών πλευρών! Πως το γνωρίζουμε αυτό; Ας κάνουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή, για να καταλάβει τι συμβαίνει μέχρι και ο πιο αδαής σε φυλετικά ζητήματα.
Πάμε λοιπόν...
Ο όρος Ρωμιός αποτελεί την ιστορική, λαϊκή ονομασία του Έλληνα, η οποία επιβίωσε για αιώνες και φέρει βαθύ πολιτισμικό, θρησκευτικό και εθνικό υπόβαθρο.
Ιστορική Εξέλιξη
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία: Η λέξη προέρχεται από το «Ρωμαίος». Μετά την παραχώρηση της ρωμαϊκής πολιτείας σε όλους τους ελεύθερους κατοίκους της αυτοκρατορίας το 212 μ.Χ., οι ελληνόφωνοι πληθυσμοί της Ανατολής (Βυζάντιο) άρχισαν να αυτοπροσδιορίζονται ως Ρωμαίοι.
Βυζαντινή Περίοδος: Το «Ρωμαίος» έγινε συνώνυμο του ορθόδοξου χριστιανού πολίτη της αυτοκρατορίας.
Τουρκοκρατία: Οι Οθωμανοί ονόμαζαν τους υπόδουλους Έλληνες και τους υπόλοιπους ορθόδοξους χριστιανούς Rum. Η διοικητική τους οντότητα ονομαζόταν Ρουμ μιλλέτ (Rum millet). Στη λαϊκή γλώσσα, το «Ρωμαίος» εξελίχθηκε σε «Ρωμιός» ή «Ρωμηός».
Ο όρος «Ρωμιός» εφαρμόστηκε ιστορικά ανεξαρτήτως φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, καθώς βασίστηκε πρωτίστως στην πολιτική ιδιότητα και, μεταγενέστερα, στη θρησκευτική ταυτότητα.
Η εξέλιξη του όρου πέρασε από συγκεκριμένα στάδια που αποδεικνύουν τον υπερεθνικό του χαρακτήρα:
Η Ρωμαϊκή Αφετηρία (212 μ.Χ.)
Η βάση της «Ρωμιoσύνης» βρίσκεται στο διάταγμα του αυτοκράτορα Καρακάλλα (Constitutio Antoniniana), με το οποίο παραχωρήθηκε η ιδιότητα του Ρωμαίου πολίτη σε όλους τους ελεύθερους κατοίκους της αυτοκρατορίας.
Υπερεθνικό δίκαιο: Πολίτες έγιναν αυτόματα εκατομμύρια άνθρωποι διαφορετικής καταγωγής (Έλληνες, Αιγύπτιοι, Σύροι, Γαλάτες κ.ά.).
Κοινή πατρίδα: Όπως έγραψε ο ρωμαίος νομικός Μοδεστίνος, «Η Ρώμη είναι η κοινή μας πατρίδα». Έτσι, το να είσαι «Ρωμαίος» (και μετέπειτα Ρωμιός) σήμαινε νομική υπακοή στο κράτος και όχι φυλετική συγγένεια.
Η Βυζαντινή και Οθωμανική Μεταβολή
Με την πάροδο των αιώνων και την επικράτηση του Χριστιανισμού, ο όρος άλλαξε περιεχόμενο και έγινε ταυτόσημος με την Ορθοδοξία.
Στο Βυζάντιο: «Ρωμαίος» ήταν ο χριστιανός πολίτης της αυτοκρατορίας. Αντίθετα, η λέξη «Έλληνας» σήμαινε για αιώνες τον ειδωλολάτρη / παγανιστή.
Στην Τουρκοκρατία: Το οθωμανικό σύστημα διοίκησης χώριζε τους υπηκόους με βάση τη θρησκεία (σύστημα των μιλλέτ) και όχι τη γλώσσα ή τη φυλή. Το Ρουμ μιλλέτ (το έθνος των Ρωμιών) περιλάμβανε όλους τους Ορθοδόξους: Έλληνες, Βουλγάρους, Σέρβους, Βλάχους και Αραβόφωνους. Όλοι αυτοί, στα μάτια της οθωμανικής διοίκησης, ήταν «Ρωμιοί»
Το διάταγμα του Καρακάλλα (Constitutio Antoniniana), το οποίο εκδόθηκε το 212 μ.Χ., αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς στην παγκόσμια ιστορία του δικαίου. Άλλαξε ριζικά την έννοια της ιδιότητας του πολίτη, μετατρέποντάς την από ένα προνομιακό, τοπικό δικαίωμα σε μια καθολική, υπερεθνική ταυτότητα.
Οι κυριότερες αλλαγές που επέφερε στην ιστορία της πολιτείας είναι οι εξής:
1. Κατάργηση των Φυλετικών και Γεωγραφικών Διακρίσεων
Μέχρι το 212 μ.Χ., η ρωμαϊκή υπηκοότητα ήταν ένα κλειστό κλαμπ. Την κατείχαν κυρίως οι κάτοικοι της Ιταλίας και επιλεγμένες ελίτ των επαρχιών. Οι υπόλοιποι κάτοικοι της αυτοκρατορίας ονομάζονταν peregrini (ξένοι/υπήκοοι) και δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα. Το διάταγμα παραχώρησε αυτόματα την ιδιότητα του Ρωμαίου πολίτη σε όλους τους ελεύθερους άνδρες της αυτοκρατορίας, από τον Ατλαντικό ωκεανό μέχρι τον Ευφράτη, ανεξάρτητα από τη φυλή, τη γλώσσα ή την καταγωγή τους.
2. Γέννηση της Ιδέας του «Παγκόσμιου Πολίτη»
Για πρώτη φορά στην ανθρωπότητα, η ιδιότητα του πολίτη αποσυνδέθηκε από την έννοια της πόλης-κράτους (όπως ίσχυε στην Αρχαία Αθήνα ή την πρώιμη Ρώμη). Δημιουργήθηκε ένα μοντέλο πολυπολιτισμικής και συμπεριληπτικής κοινωνίας, όπου ένας Έλληνας, ένας Γαλάτης, ένας Σύρος και ένας Αιγύπτιος μοιράζονταν την ίδια ακριβώς νομική ταυτότητα.
3. Νομική Ομοιομορφία και Ισότητα
Με το διάταγμα, όλοι οι νέοι πολίτες απέκτησαν πρόσβαση στο Ρωμαϊκό Δίκαιο:
Μπορούσαν να προσφύγουν στα ρωμαϊκά δικαστήρια.
Είχαν δικαίωμα νόμιμης ιδιοκτησίας και σύναψης συμβολαίων.
Προστατεύονταν από αυθαίρετες ποινές (π.χ. δεν μπορούσαν να σταυρωθούν ή να βασανιστούν χωρίς δίκη).
4. Θεμελίωση της «Ρωμιοσύνης»
Η απόφαση αυτή άλλαξε την ιστορική συνείδηση των Ελλήνων. Οι ελληνόφωνοι πληθυσμοί, όντας πλέον νόμιμοι Ρωμαίοι πολίτες, υιοθέτησαν την πολιτική αυτή ταυτότητα. Όταν η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη (Νέα Ρώμη), οι Έλληνες συνέχισαν να αυτοαποκαλούνται «Ρωμαίοι» (Ρωμιοί), καθώς το κράτος τους ήταν η νόμιμη συνέχεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Το πραγματικό κίνητρο: Τα ταμεία του κράτους
Αν και το διάταγμα ακούγεται ανθρωπιστικό, ο ιστορικός Δίων Κάσσιος αποκαλύπτει ότι το κίνητρο του Καρακάλλα ήταν κυρίως οικονομικό. Οι peregrini (ξένοι) δεν πλήρωναν τους φόρους των Ρωμαίων πολιτών, όπως τον φόρο απελευθέρωσης σκλάβων ή τον φόρο κληρονομιάς (τον οποίο ο Καρακάλλας διπλασίασε από 5% σε 10%). Μετατρέποντας εκατομμύρια ανθρώπους σε πολίτες, ο αυτοκράτορας αύξησε κατακόρυφα τα φορολογικά έσοδα για να χρηματοδοτήσει τον στρατό του.
Παρά τα οικονομικά κίνητρα, η Constitutio Antoniniana έθεσε τις βάσεις για τις σύγχρονες έννοιες της ισοπολιτείας και της καθολικής υπηκοότητας που συναντάμε σήμερα στα σύγχρονα δημοκρατικά κράτη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Η απουσία του φυλετισμού από τον εθνικιστικό ή ευρύτερο πατριωτικό ‘’χώρο’’, οδηγεί στο ΙΔΙΟ παγκοσμιοποιητικό αποτέλεσμα της πολυφυλετικής και πολυπολιτισμικής κοινωνίας την οποία αντιμάχεται με αντιφατικό τρόπο, με τη μόνη διαφορά ότι θα αποβάλλονταν από τη χώρα οι παράνομα εισερχόμενοι αλλόφυλοι ή αλλιώς λαθρομετανάστες, με τους νόμιμους ή όσους γεννήθηκαν εδώ στον ελλαδικό χώρο από την εποχή του διατάγματος Καρακάλλα μέχρι σήμερα, να συνεχίζουν να ζουν και αυτοί δίπλα μας σαν ‘’Έλληνες’’ ή Ρωμιοί δίχως φυλετικές διακρίσεις, ακριβώς γιατί το κριτήριο του πολίτη ΔΕΝ είναι το φυλετικό ή το όμαιμο όπως στην αρχαιότητα που είδαμε, αλλά το τοπικό και το θρησκευτικό αντίστοιχα. Ταυτίζοντας με άλλα λόγια τη φυλή κάποιου με το κράτος ή τη θρησκεία, σαν να λέγαμε και επιστρέφοντας στο αρχικό μας παράδειγμα, ότι ένα Ντόμπερμαν είναι ίδιο σκυλί με ένα Πιτ Μπουλ επειδή γεννήθηκαν και τα δυο στην ίδια ελληνική και χριστιανική πόλη του Έβρου σαν την Λατινοπούλου! Αντιθέτως, η φυλετική ομοιογένεια του όμαιμου οδηγεί στα εξής ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ από μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία αποτελέσματα όπως υπενθυμίζεται συνοπτικώς από την αρθρογραφία μας (σε περίπτωση που ερωτηθούμε γιατί σκεφτόμαστε φυλετικά και όχι κρατικά ή θρησκευτικά ως προς την καταγωγή κάποιου):
‘’Είναι εύκολο να κατανοηθεί πως όσο ομοιογενής είναι μία φυλή, τόσο πιο πολύ θα διαθέτει κοινές ιδέες και συναισθήματα. Συνεπώς, θα είναι πιο δραστήρια και ικανή να βαδίσει γρήγορα στον δρόμο της προόδου. Από την άλλη, όπου οι ιδέες, παραδόσεις, πίστεις και ενδιαφέροντα παραμένουν διακριτά, οι διαφωνίες θα είναι πιο συχνές και η πρόοδος θα είναι πάντα αργή, αν όχι τελείως να παρεμποδίζεται’’
- Gustave Le Bon, The influence of race in history
‘’Η αρχική προϋπόθεση για να υπάρξει και να ευημερήσει ένα κράτος, είναι οι πολίτες του κράτους να ανήκουν στην ίδια φυλή, να έχουν το ίδιο αίμα και αυτό είναι εύκολο να κατανοηθεί. Πρώτον, τα ομόφυλα άτομα συνήθως παντρεύονται μόνο αναμεταξύ τους, καθώς μόνο έτσι θα διατηρήσουν την ενότητα της φυλής. Έτσι ο γάμος δημιουργεί οικογενειακά συναισθήματα, που αποτελούν τους πιο ισχυρούς και διαρκείς δεσμούς μεταξύ των ατόμων. Όταν λάβουμε υπόψη ότι αυτοί οι οικογενειακοί δεσμοί απλώνονται μέχρι να συμπεριλάβουν όλους τους πολίτες του κράτους, βλέπουμε ότι οι όλοι συνδέονται από ένα γενικό συναίσθημα αγάπης, που ονομάζεται φυλετική συμπάθεια. Επιπλέον, έχοντας κατά νου ότι το ίδιο αίμα κυλά στις φλέβες του λαού, καταλαβαίνει κανείς ότι μέσω της κληρονομικότητας θα έχουν τα ίδια συναισθήματα, περίπου τις ίδιες προδιαθέσεις, ακόμα και παρόμοιες ιδέες. Συνεπώς, σε κρίσιμες καταστάσεις, σε μοναδικές περιστάσεις, οι καρδιές τους θα χτυπάνε σαν μία, το μυαλό τους θα υιοθετεί μία άποψη, η δράση όλων θα ακολουθεί τον ίδιο σκοπό. Με άλλα λόγια το έθνος που αποτελείται από μία μόνο φυλή, θα έχει μόνο ένα κέντρο βαρύτητας. Και το κράτος που έχει δομηθεί από ένα τέτοιο έθνος, θα διαθέτει τις καλύτερες προϋποθέσεις για δύναμη, διάρκεια και πρόοδο. Συμπερασματικά, όπως στην διατήρηση των ειδών, το βασικό απαιτούμενο για την ύπαρξη του κράτους, είναι να αποτελείται από άτομα φυλετικά παρόμοια’’
- Corneliu Codreanu, Για τους λεγεωνάριούς μου
«Εάν τα κτίρια, οι αυτοκινητόδρομοι και οι σιδηρόδρομοι μας έμελλε να καταστραφούν, θα μπορούσαμε εύκολα να τους ανοικοδομήσουμε. Εάν οι πόλεις μας έμελλε να καταστραφούν, από τα ίδια τους τα ερείπια θα ανοικοδομούσαμε νέες ακόμα μεγαλύτερες. Ακόμα και αν οι ένοπλες δυνάμεις μας έμελλε να συνθλιβούν, θα μπορούσαμε να γεννήσουμε γιούς για να πάρουν πίσω την χαμένη μας δόξα. Εάν, όμως, το Αίμα της Λευκής μας Φυλής νοθευτεί με το Αίμα της Αφρικής, τότε το σημερινό μεγαλείο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής θα καταστραφεί για πάντα και κάθε ελπίδα για τον πολιτισμό θα είναι τόσο αδύνατη, όσο αδύνατη θα είναι και η αποκατάσταση του αίματος του Λευκού ανθρώπου»
- Γερουσιαστής Theodore G. Bilbo, του Μισισιπή, 1947
Χαμός με Παϊτέρη και Λατινοπούλου: Έχετε γύφτικη ομορφιά – Από γύφτο δεν περίμενα κάτι καλύτερο – Δείτε βίντεο
Σε άγρια αντιπαράθεση εξελίχθηκε η συνύπαρξη της Αφροδίτης Λατινοπούλου και του Βασίλη Παϊτέρη στον αέρα εκπομπής όπου συζήτησαν για περιπτώσεις εξαγοράς ψήφων στην κοινότητα των Ρομά από πολιτικούς.
Η Αφροδίτη Λατινοπούλου ανέφερε αρχικά στην εκπομπή «Αποκαλύψεις» του Γιάννη Κουσουλού στον ΑΝΤ1: «Δυστυχώς υπάρχουν πολιτικοί που πλησιάζουν γύφτους για να εκλεγούν». Η συγκεκριμένη τοποθέτηση προκάλεσε την έντονη αντίδραση του γνωστού τραγουδιστή.
Ο Βασίλης Παϊτέρης, ο οποίος απευθυνόμενος στην πρόεδρο της Φωνής Λογικής δήλωσε: «Να απευθυνθώ στην κυρία Λατινοπούλου για τον όρο “γύφτος” που μας αποκαλεί. Ο γύφτος είναι ο σιδεράς που βρομίζεται και το λέμε “άντε ρε γύφτο”. Ο τσιγγάνος είναι ο μυγιάγγιχτος που μόλις τον βλέπεις παράξενα σε σκοτώνει. Παλιά. Εμείς είμαστε Ρωμιός, αγάπησε Ρωμιά, Ρομ ενικός, Ρομά πληθυντικός».
Ωστόσο ο τραγουδιστής δεν έμεινε εκεί προχωρώντας και σε προσωπική επίθεση στην Αφροδίτη Λατινοπούλου, λέγοντας: «Αν τη δείτε καλά θα δείτε ότι έχει γύφτικη ομορφιά. Μήπως η μητέρα της αγόρασε χαλί από έναν γύφτο και δεν το πλήρωσε;».
Η Αφροδίτη Λατινοπούλου αντέδρασε έντονα και απάντησε: «Είναι ντροπή σας. Εκτίθεστε από μόνος σας και αυτό αποδεικνύει γιατί τόσος πολύς κόσμος έχει αυτή την άποψη για εσάς, αλλά από γύφτο δεν περίμενα και κάτι καλύτερο, να πω την αλήθεια».
Σε παρέμβαση του παρουσιαστή, η πρόεδρος της Φωνής Λογικής σχολίασε: «Δεν ντρέπεται να κάνει μια τέτοια προσωπική επίθεση; Εγώ δεν είπα κάτι προσβλητικό». Από την πλευρά του, ο Βασίλης Παϊτέρης επέμεινε, λέγοντας: «Να μας πει αν αγόρασε χαλί η μάνα της από γύφτο».
Κλείνοντας την τοποθέτησή της, η Αφροδίτη Λατινοπούλου τόνισε: «Δεν επιτρέπω σε κανέναν να θίγει την οικογένειά μου και την καταγωγή μου. Αυτά είναι για μένα απαραβίαστα». Ο Βασίλης Παϊτέρης πάντως επιτέθηκε εκ νέου λέγοντας «εγώ δεν είμαι σιδεράς κυρία Λατινοπούλου, εσείς όμως, μοιάζετε για γύφτισσα».
βλέπε: https://www.thestival.gr/eidiseis/politiki/chamos-me-paiteri-kai-latinopoyloy-eche/
