AfD: Απελάσεις μεταναστών από τη Γερμανία, απαγόρευση της σημαίας Pride και πατριωτισμός – Το σκληρό μανιφέστο του κόμματος
Το ακροδεξιό κόμμα της Γερμανίας που σάρωσε στις εκλογές στη Σαξονία-Άνχαλτ, θέλει να δημιουργήσει διαφορετικές τάξεις για τα προσφυγόπουλα και να «αποϊδεολογικοποιήσει» το σχολείο
Αναθεώρηση της μεταναστευτικής πολιτικής στη Γερμανία, απαγόρευσης της σημαίας Pride στα σχολεία, διαφορετικές τάξεις για παιδιά προσφύγων και προώθηση της γερμανικής εθνικής ταυτότητας, περιλαμβάνονται στη βάση του προγράμματος του AfD. Το ακροδεξιό κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» κατέλαβε τελικά, την πρώτη θέση στις εκλογές του κρατιδίου της Σαξονίας-Άνχαλτ κερδίζοντας το 44% των ψήφων.
Στο τώρα, ο αντιμεταναστευτικός και φιλορωσικός πολιτικός σχηματισμός ετοιμάζεται να χρησιμοποιήσει την εξουσία στη Σαξονία-Άνχαλτ ως πρότυπο και για την υπόλοιπη Γερμανία, διεκδικώντας να θέσει σε ισχύ πολιτικές που έχουν στο επίκεντρο την προώθηση του πατριωτισμού. Ο AfD υπολείπεται 3 εδρών από την απόλυτη πλειοψηφία, κάτι που σημαίνει ότι πρέπει είτε να βρει κάποιον εταίρο ώστε να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού, είτε να προσπαθήσει να κυβερνήσει από μειοψηφική θέση.
Και στις δύο περιπτώσεις, υπάρχει μεγάλη περίπτωση οι ιδέες του προεκλογικού προγράμματος να μην υλοποιηθούν ποτέ καθώς τα κυρίαρχα κόμματα στη Γερμανία αρνούνται να συνεργαστούν με το AfD, στο πλαίσιο αυτού που έχει ονομαστεί «τείχος προστασίας» κατά της ακροδεξιάς.
Η ηγεσία του AfD επικεντρώνεται στο να καταλήξει με συμφωνία με το ακροαριστερό κόμμα BSW, το οποίο τη Δευτέρα επέκρινε το «τείχος προστασίας» και το οποίο συμμερίζεται μέρος της κριτικής του AfD για τις πολιτικές της Γερμανίας απέναντι στη μετανάστευση και την Ουκρανία.
Οι ηγέτες του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ «φλερτάρουν» επίσης με την πιο δεξιά πτέρυγα των κυρίαρχων συντηρητικών Χριστιανοδημοκρατών (CDU) – αν και ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς έχει αποκλείσει κατηγορηματικά οποιαδήποτε συνεργασία.
Οι συζητήσεις σχετικά με πιθανές συμμαχίες θα είναι κρίσιμες για τη μελλοντική κατεύθυνση του κρατιδίου, καθώς το ομοσπονδιακό σύστημα της Γερμανίας δίνει στα 16 κρατίδια σημαντικό έλεγχο σε τομείς όπως η εκπαίδευση, ο πολιτισμός, η αστυνόμευση και η δημόσια ραδιοτηλεόραση.
Το μανιφέστο των 258 σελίδων του κόμματος αναδεικνύει τους στόχους του για το κράτος, σχετικά με την μεταναστευτική πολιτική, την εκπαίδευση και τον πολιτισμό.
Αναθεώρηση της μεταναστευτικής πολιτικής
Στην «καρδιά» του οράματος του κόμματος βρίσκεται η αναθεώρηση της μεταναστευτικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένης της άμεσης απέλασης παράτυπων μεταναστών, της επέκτασης των μαζικών κέντρων κράτησης και της επιστροφής μη γερμανικής καταγωγής πολιτών στη χώρα καταγωγής τους – μια πολιτική που αναφέρεται ως «επαναμετανάστευση».
Το AfD υποστηρίζει ότι η περιοχή έχει «εξαντλήσει» την ικανότητά της να δέχεται πρόσφυγες, «όχι μόνο όσον αφορά την πολιτική ασφαλείας, αλλά και την ταυτότητα».
Ο Γιοχάνες Κις, Αναπληρωτής Διευθυντής του Ινστιτούτου Έλσε-Φρένκελ-Μπρούνσβικ (EFBI) για την Έρευνα για τη Δημοκρατία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, λέει ότι η μεταναστευτική πολιτική είναι από τις πιο δύσκολες στην εφαρμογή της, καθώς τα κρατίδια περιορίζονται από ομοσπονδιακούς νόμους και κανονισμούς.
Εκπαίδευση και woke ατζέντα
Ο υποψήφιος πρωθυπουργός του AfD στο κρατίδιο, Ούλριχ Ζίγκμουντ, έχει ήδη δεσμευτεί να αναθεωρήσει το σχολικό πρόγραμμα της Σαξονίας-Άνχαλτ και να «αποϊδεολογικοποιήσει» το σχολείο.
Μέσα στο σχέδιό του συμπεριλαμβάνεται η απαγόρευση της σημαίας Pride και η προώθηση των «παραδοσιακών» γερμανικών αξιών.
Το AfD θέλει τα σχολικά μαθήματα να επικεντρωθούν στις περιόδους της γερμανικής ιστορίας πριν από τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και λιγότερο στο ναζιστικό παρελθόν της χώρας, ώστε οι Γερμανοί να ξεπεράσουν την ενοχή και να επικεντρωθούν στην εθνική υπερηφάνεια.
Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται και διαφορετικές τάξεις για τα παιδιά των προσφύγων, αλλά και μια διδασκαλία σχεδιασμένη να μεταφέρει το μήνυμα ότι η παραμονή στη Γερμανία είναι προσωρινή.
Προώθηση της γερμανικής ταυτότητας
Το AfD έχει υποσχεθεί αυτό που αποκαλεί «νέα, πατριωτική πολιτιστική πολιτική», υποστηρίζοντας ότι οι θεσμοί θα πρέπει να διαδραματίσουν πιο ενεργό ρόλο στην προώθηση της γερμανικής εθνικής ταυτότητας.
Το AfD έχει υποσχεθεί να σταματήσει τη χρηματοδότηση αυτού που αποκαλεί «αντιγερμανική» τέχνη και διαβεβαιώνει ότι οι καλλιτέχνες και τα ιδρύματα που επιθυμούν κρατική χρηματοδότηση θα πρέπει να υπογράψουν μια δέσμευση ότι δεν θα περιφρονούν τη Γερμανία και τον πολιτισμό της.
Για παράδειγμα, το κείμενο αναφέρει ότι η προηγούμενη κυβέρνηση του κρατιδίου έδωσε υπερβολική πολιτιστική σημασία στο Μπάουχαους, την περίφημη σχολή τέχνης της Γερμανίας, ως μέρος της ατζέντας της «σύγχρονης σκέψης».
Για το AfD, το κίνημα δεν διαθέτει επαρκή γερμανική ταυτότητα.
«Το AfD επιτίθεται στο Μπάουχαους, χρησιμοποιώντας ακριβώς τις ίδιες εκφράσεις που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί πριν από 100 χρόνια», δήλωσε ο υπουργός Πολιτισμού Βόλφραμ Βάιμερ στο Associated Press.
«Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι δημοκράτες, είτε κλίνουν συντηρητικά είτε αριστερά, αντιστέκονται σε αυτό», κατέληξε.
πηγή: https://www.newsit.gr/kosmos/afd-apelaseis-metanaston-apo-ti-germania-apagoreysi-tis-simaias-pride-kai-patriotismos-to-skliro-manifesto-tou-kommatos/4768605/#Echobox=1788839095
Σύμφωνα με την τακτική του παρόντος ιστολογίου να ασχολείται παρά μόνο με τα όσα κάνει ή θέλει να κάνει ένα πολιτικό κόμμα και όχι με το πρόσωπο της ηγεσίας του σαν να ψάχνουμε νύφη για τον αδερφό μας, διότι η προσωπική ζωή της ηγέτιδας του συγκεκριμένου πολιτικού κόμματος δεν προσφέρει ΚΑΜΙΑ πολιτική λύση ή σωτηρία για τον γερμανικό λαό πέρα από την προσωπική της ιδεολογική ασυνέπεια (π.χ. είναι κατά των ομοφυλόφιλων ενώ είναι λεσβία και είναι κατά της μετανάστευσης ενώ η σύντροφός της είναι μετανάστρια με καταγωγή από τη Σρι Λάνκα όπως βλέπουμε στην παραπάνω φωτογραφία) που από μόνη της δεν είναι ικανή για να μας κάνει να υποθέσουμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα ακόμα πατριδοκάπηλο πολιτικό κόμμα στην υπηρεσία του παγκοσμιοποιητικού συστήματος, σε περίπτωση που δεν αποτελεί Δούρειο Ίππο για να το ρίξει εκ των έσω με άλλα λόγια, πάμε να δούμε με μια αντικειμενική ματιά τώρα τι από τα δυο ισχύει και αν θα το ψηφίζαμε μετά τα όσα θα παρουσιαστούν παρακάτω σύμφωνα με το κεντρικό του πρόγραμμα (βλ. Grundsatzprogramm: https://www.afd.de/wp-content/uploads/2017/04/2017-04-12_afd-grundsatzprogramm-englisch_web.pdf) συν τα μανιφέστα των πρόσφατων εκλογών (βλ. https://www.dw.com/en/german-election-2025-whats-in-the-party-programs/a-71083928) και με τα δικά μας πολιτικά κριτήρια επιλογής (ξεκινώντας από την πολιτική στάση απέναντι στο Ισραήλ) όπως έχουν ήδη δημοσιευθεί στον ‘’Πολιτικό Οδοδείκτη’’ που σας δώσαμε (σε σχετικές θεματικές κατηγορίες του παρόντος ιστολογίου σαν της εκλογικής).
ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΙ
Η επίσημη «φιλο-ισραηλινή» γραμμή και τα κίνητρά της
Η ηγεσία του κόμματος (όπως η Άλις Βάιντελ) παρουσιάζει το AfD ως έναν από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές του Ισραήλ στη Γερμανία (βλ. https://www.middleeasteye.net/news/germanys-far-right-pro-israel-afd-sweeps-saxony-anhalt-historic-electoral-breakthrough).
Το AfD χρησιμοποιεί τη στήριξη προς το Ισραήλ ως εργαλείο για να δικαιολογήσει τη δική του αντιμεταναστευτική και αντι-ισλαμική ρητορική. Παρουσιάζει το Ισραήλ ως το «προπύργιο του δυτικού, ιουδαιοχριστιανικού πολιτισμού» απέναντι στον ισλαμικό εξτρεμισμό (βλ. https://www.kas.de/en/analysen-und-argumente/detail/-/content/no-alternative-the-afd-and-israel).
Το AfD ήταν από τα πρώτα κόμματα στη Γερμανία που ζήτησαν την πλήρη απαγόρευση των δραστηριοτήτων της Χεζμπολάχ στη χώρα, καθώς και τη διακοπή κάθε γερμανικής χρηματοδότησης προς την υπηρεσία του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες (UNRWA)...(βλ. https://www.dw.com/en/where-do-europes-far-right-parties-stand-on-the-israel-hamas-conflict/a-67465217).
Το κόμμα καταδικάζει έντονα τον αντισημιτισμό, αλλά εστιάζει σχεδόν αποκλειστικά σε αυτόν που προέρχεται από μουσουλμάνους μετανάστες ή την άκρα αριστερά, αποφεύγοντας να συζητήσει τον αντισημιτισμό της παραδοσιακής γερμανικής ακροδεξιάς (βλ. https://www.ajc.org/news/what-is-germanys-afd-and-what-does-its-rise-mean-for-jews).
Οι εσωτερικές αντιφάσεις και η «διπλή γλώσσα»
Οι επικριτές του κόμματος, αλλά και η ίδια η εβραϊκή κοινότητα της Γερμανίας, επισημαίνουν ότι αυτή η φιλο-ισραηλινή στάση είναι υποκριτική για τους εξής λόγους:
Την ίδια ώρα που η ηγεσία δηλώνει αλληλεγγύη στο Ισραήλ, κορυφαία στελέχη (όπως ο Μπγιόρν Χέκε ή ο Αλεξάντερ Γκάουλαντ) υποβαθμίζουν τα εγκλήματα του ναζισμού και ζητούν να σταματήσει η γερμανική «κουλτούρα της ενοχής» για το Ολοκαύτωμα (βλ. https://www.jpost.com/international/article-907814).
Το Κεντρικό Συμβούλιο των Εβραίων στη Γερμανία (Zentralrat der Juden) απορρίπτει κατηγορηματικά το AfD και το χαρακτηρίζει «κίνδυνο για την εβραϊκή ζωή», τονίζοντας ότι η υποστήριξή του προς το Ισραήλ είναι απλώς μια «βιτρίνα» για να επιτίθεται στους μουσουλμάνους (βλ.
https://www.timesofisrael.com/germanys-rising-far-right-afd-is-split-over-israel-jews-call-party-a-danger-either-way/).
Αν και το AfD καταδίκασε απερίφραστα την επίθεση της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου, η στάση του κατά τη διάρκεια του πολέμου εμφάνισε σοβαρές εσωτερικές ρωγμές (βλ. https://www.timesofisrael.com/germanys-rising-far-right-afd-is-split-over-israel-jews-call-party-a-danger-either-way/).
Στελέχη του AfD έχουν ασκήσει έντονη κριτική στην κυβέρνηση του Όλαφ Σολτς για τη συνεχιζόμενη αποστολή γερμανικών όπλων στο Ισραήλ (βλ. https://www.aa.com.tr/en/europe/german-far-right-afd-criticizes-chancellor-scholz-for-continued-military-support-to-israel/3364507).
Μια ισχυρή πτέρυγα του κόμματος υποστηρίζει ότι η Γερμανία δεν πρέπει να εμπλέκεται σε ξένους πολέμους, να μην ξοδεύει χρήματα για στρατιωτική βοήθεια και να μην θέτει σε κίνδυνο τα δικά της συμφέροντα, ζητώντας τον τερματισμό των παραδόσεων όπλων στη Μέση Ανατολή (βλ. https://www.ajc.org/news/what-is-germanys-afd-and-what-does-its-rise-mean-for-jews).
Οι Εβραίοι της Γερμανίας
Η συντριπτική πλειονότητα της εβραϊκής κοινότητας στη Γερμανία απορρίπτει κατηγορηματικά το AfD και το θεωρεί υπαρξιακή απειλή (βλ. https://www.kas.de/en/analysen-und-argumente/detail/-/content/no-alternative-the-afd-and-israel).
Η επίσημη στάση του Κράτους του Ισραήλ
Το Υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ διατηρεί επίσημα πολιτική μη συνεργασίας και μποϊκοτάζ απέναντι στο AfD. Αν και ορισμένοι Ισραηλινοί δεξιοί πολιτικοί (όπως ο Υπουργός Υποθέσεων Διασποράς Αμιχάι Σίκλι) έχουν αναγνωρίσει θετικά στοιχεία στη ρητορική της Άλις Βάιντελ κατά του ριζοσπαστικού Ισλάμ, το επίσημο κράτος του Ισραήλ αποφεύγει κάθε επαφή, περιμένοντας να δει αν το κόμμα μπορεί να «καθαρίσει» τις τάξεις του από ακραία στοιχεία. Η στάση αυτή επιβεβαιώθηκε επίσημα και από τον Ισραηλινό Υπουργό Εξωτερικών, ο οποίος, παρά το γεγονός ότι άνοιξε διαύλους επικοινωνίας με άλλα δεξιά κόμματα της Ευρώπης, εξαίρεσε ρητά το AfD από τις επαφές, δηλώνοντας ότι το μποϊκοτάζ συνεχίζεται (βλ. https://www.jns.org/world/germanys-afd-party-labeled-extremist-by-intel-agency).
Το AfD χρησιμοποιεί το Ισραήλ ως πολιτική ασπίδα. Δηλώνοντας «φιλο-ισραηλινό», προσπαθεί να αποτινάξει τη ρετσινιά του ναζισμού και να νομιμοποιήσει την αντι-ισλαμική του ρητορική. Ωστόσο, οι ίδιοι οι Εβραίοι της Γερμανίας δεν πείθονται από αυτή τη στάση, θεωρώντας ότι ο εθνικισμός, ο ιστορικός αναθεωρητισμός και οι συνωμοσιολογικές τάσεις του κόμματος αποτελούν άμεσο κίνδυνο για την εβραϊκή ζωή στη χώρα (βλ. https://www.kas.de/en/analysen-und-argumente/detail/-/content/no-alternative-the-afd-and-israel).
Η αντίδραση του Ισραήλ και της εβραϊκής κοινότητας στις πρόσφατες, ιστορικές εκλογικές επιτυχίες του AfD στην ανατολική Γερμανία —όπως η σαρωτική νίκη του κόμματος στο κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ με ποσοστό άνω του 44%— κινείται ανάμεσα στον έντονο συναγερμό των θεσμικών εκπροσώπων και την πάγια πολιτική διπλωματικής αποστασιοποίησης του επίσημου κράτους του Ισραήλ.
Το Ισραήλ και οι θεσμικοί εκπρόσωποι των Εβραίων αντέδρασαν με βαθιά ανησυχία και ψυχρότητα. Παρά τις προσπάθειες του AfD να παρουσιαστεί ως σύμμαχος του εβραϊκού κράτους, η επίσημη Ιερουσαλήμ συνεχίζει να το αντιμετωπίζει ως έναν ακραίο πολιτικό σχηματισμό με τον οποίο αρνείται να έχει οποιονδήποτε διάλογο (βλ. https://www.middleeasteye.net/news/germanys-far-right-pro-israel-afd-sweeps-saxony-anhalt-historic-electoral-breakthrough).
Οι ναζιστικοί Νόμοι της Νυρεμβέργης (Rassengesetze) δεν υπάρχουν στο επίσημο πρόγραμμα του AfD, ούτε το κόμμα ζητά τη νομική αναβίωσή τους. Οι Νόμοι της Νυρεμβέργης του 1935 βασίζονταν στον σκληρό, βιολογικό ρατσισμό και τον αντισημιτισμό, απαγορεύοντας τις επιμειξίες και αφαιρώντας τα πολιτικά δικαιώματα από τους Εβραίους με βάση το αίμα τους. Το AfD λειτουργεί εντός του σύγχρονου γερμανικού δημοκρατικού και καπιταλιστικού πλαισίου και δεν προτείνει τέτοια νομοθετήματα. Στο επίσημο πρόγραμμα του AfD δεν υπάρχουν αποκλεισμοί ή περιορισμοί που να στοχεύουν ονομαστικά ή φυλετικά τους Εβραίους. Στα επίσημα κείμενα του AfD δεν υπάρχουν ρατσιστικοί νόμοι βιολογικού τύπου όπως αυτοί της Νυρεμβέργης. Ωστόσο, η εμμονή του κόμματος στον εθνοτικό διαχωρισμό των πολιτών και οι συζητήσεις για μαζικές απελάσεις πολιτών με ξένη καταγωγή, οδηγούν τους ιστορικούς και τις γερμανικές αρχές στο συμπέρασμα ότι το κόμμα μοιράζεται μια παρόμοια ιδεολογική αφετηρία όσον αφορά τον αποκλεισμό όσων δεν θεωρεί «καθαρούς» Γερμανούς (βλ.
https://www.nbcnews.com/news/world/germany-s-populist-right-wing-afd-party-draws-comparison-nazis-n656806).
Έμμεσοι θρησκευτικοί περιορισμοί (Σφαγή Κοσέρ)
Στο επίσημο πολιτικό του πρόγραμμα, το AfD ζητά την πλήρη απαγόρευση της σφαγής ζώων χωρίς αναισθητοποίηση.
Αν και η πρόταση αυτή γίνεται κυρίως με στόχο τη μουσουλμανική παράδοση (Χαλάλ), πλήττει άμεσα και την εβραϊκή θρησκευτική παράδοση (Κοσέρ). Οι εβραϊκές οργανώσεις τονίζουν ότι ένας τέτοιος νόμος θα καθιστούσε αδύνατη την τήρηση των θρησκευτικών καθηκόντων των πιστών Εβραίων στη Γερμανία, αναγκάζοντάς τους ουσιαστικά σε έμμεσο αποκλεισμό από τη δημόσια ζωή ή σε φυγή.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Παρόλο που το συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα ΔΕΝ σχετίζεται με το ναζιστικό του Χίτλερ για να κερδίσει την υποστήριξή μας, θα έπαιρνε παρόλο αυτά τη ψήφο μας άμα ήμασταν Γερμανοί πολίτες και ΟΧΙ άμα ήταν ελληνικό, διότι σε καμιά χώρα του πλανήτη πλην της (άλλοτε ναζιστικής) Γερμανίας δεν δικαιολογείται η υποστήριξη του Ισραήλ για να αποτιναχτεί η ρετσινιά του ναζισμού με το εβραϊκό ‘’ολοκαύτωμα’’ κερδίζοντας έτσι τη νομιμοποίησή του, δηλαδή μέσα σε μια χώρα όπου ουδέποτε συνέβησαν αυτά τα ναζιστικά πράγματα για να πρέπει να τα αποποιηθεί προσποιούμενο ότι βλέπει φιλικά το Ισραήλ και τους Εβραίους παρά μόνο στα λόγια όμως, όπως διαπιστώθηκε αυτό τόσο από την άρνηση στρατιωτικής βοήθειας στο Ισραήλ, όσο και από την απροθυμία του ίδιου του Ισραήλ να συνεργαστεί με ένα τέτοιο πολιτικό κόμμα!
Εν αντιθέσει με ένα παρόμοιο ελληνικό του Δεξιού και Ακροδεξιού πολιτικού φάσματος που δίνει γη και ύδωρ στο Ισραήλ σαν προτεκτοράτο του, σε άμεση συνεργασία και από την πλευρά του Ισραήλ που το βλέπει φιλικά ή υποτακτικά στην πραγματικότητα σύμφωνα με τις κοσμοεξουσιαστικές επιδιώξεις διακυβέρνησης του πλανήτη με γνώμονα τα δικά του εβραϊκά θέλω και όχι με τα εθνικά κάθε τέτοιου πολιτικού κόμματος, όπως μαρτυρείται αυτό από τα ίδια τα εβραϊκά θρησκευτικά κείμενα (π.χ. Παλαιά Διαθήκη, Ησ. 60,10 Αλλοεθνείς θα ανοικοδομήσουν τα τείχη σου, ω νέα Ιερουσαλήμ, και οι βασιλείς θα συμπαρασταθούν εις σέ...12 Διότι οι εθνικοί λαοί και οι βασιλείς των, οι οποίοι δεν θα σε υπηρετήσουν, θα καταστραφούν. Και τα έθνη που δεν θα πιστεύσουν, αλλά θα μείνουν εις την εχθρότητά των, θα ερημωθούν δια φοβεράς καταστροφής & Ταλμουδικό βιβλίο Χορκόιμ: Ο Μεσσίας θα έλθη τότε μόνο, όταν οι Εβραίοι καταλύσουν την άθλια και αισχρά βασιλεία των άλλων λαών. Όταν θα έλθη ο Μεσσίας, όλοι οι λαοί θα τον προσκυνήσουν και θα τον υπηρετήσουν. Αυτός όμως δεν θα δεχθεί τις προσφορές των Χριστιανών, αλλά απεναντίας θα διατάξει την εξόντωση τους. Όταν θα έλθη ο Μεσσίας, κάθε Εβραίος θα έχει 2.800 δούλους και 310 γυναίκες, όλη δε η περιουσία των λαών της γης θα περιέλθει στα χέρια των υιών του Ισραήλ).
Αν όμως ήμασταν θρησκόληπτοι και το παρόν ιστολόγιο ήταν χριστιανικό ως εκ τούτου, τότε ΔΕΝ θα ψηφίζαμε ένα τέτοιο πολιτικό κόμμα που ‘’παρουσιάζει το Ισραήλ ως το «προπύργιο του δυτικού, ιουδαιοχριστιανικού πολιτισμού» απέναντι στον ισλαμικό εξτρεμισμό’’ όπως διαβάσαμε, γιατί δεν υπάρχει κανένας ‘’ιουδαιοχριστιανικός πολιτισμός’’(!) που θα πρέπει να υπερασπιστούμε μετά τα όσα αντιχριστιανικά θυμηθήκαμε παρενθετικά παραπάνω από το εβραϊκό Ταλμούδ (π.χ. απάρνηση του Χριστού περιμένοντας άλλον Μεσσία που θα εξοντώσει και τους χριστιανούς!) από έναν ισλαμικό εξτρεμισμό που είναι επίσης αντιχριστιανικός σαν τον Εβραϊσμό, για να μην αντιφάσκουμε θρησκευτικώς γελώντας με κάτι τέτοιο μέχρι και τα τσιμέντα!!!
ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
(ΣΑΝ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ ΣΕ ΑΜΕΣΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΒΡΑΙΟΣΙΩΝΙΣΜΟ ΠΟΥ ΑΝΑΛΥΘΗΚΕ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ)
Στο επίσημο πρόγραμμα του AfD δεν αναφέρεται τίποτα απολύτως περί απαγόρευσης, δίωξης ή άρσης της μυστικότητας για τη Μασονία (Τεκτονισμό) ή άλλες παρόμοιες αδελφότητες. Το AfD λειτουργεί εντός του πλαισίου της σύγχρονης γερμανικής νομοθεσίας και του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι. Συνεπώς, δεν προτείνει μέτρα που να θυμίζουν τις ολοκληρωτικές πρακτικές του ναζιστικού καθεστώτος, όπως η βίαιη διάλυση των στοών, οι συλλήψεις ή η σήμανση των μελών τους. Η Μασονία στοχοποιείται ενίοτε από μεμονωμένα στελέχη ή οπαδούς με τον κλασικό τρόπο της παραδοσιακής ακροδεξιάς, δηλαδή ως ένα «μυστικό δίκτυο επιρροής».
Η αντίδραση των ίδιων των Μασόνων στη Γερμανία
Λόγω της ρητορικής του AfD και της επίσημης κατάταξής του από τις γερμανικές υπηρεσίες ασφαλείας ως ακροδεξιάς εξτρεμιστικής οργάνωσης, οι ίδιες οι Μασονικές Στοές στη Γερμανία έχουν θορυβηθεί (βλ. https://www.ajc.org/news/what-is-germanys-afd-and-what-does-its-rise-mean-for-jews).
Σε εσωτερικές συζητήσεις και ακαδημαϊκά συνέδρια των γερμανικών στοών (όπως της ιστορικής ερευνητικής στοάς Quatuor Coronati), έχει τεθεί έντονα το ερώτημα αν η ιδιότητα του Μασόνου είναι συμβατή με τη συμμετοχή στο AfD (βλ. https://quatuor-coronati.de/allgemein/extremismus-bedrohung-fuer-die-logen/).
Πολλοί Γερμανοί τέκτονες ζητούν να υπογράφεται μια «δήλωση ασυμβίβαστου» για όσους θέλουν να γίνουν μέλη, τονίζοντας ότι οι αξίες της Μασονίας (ανθρωπισμός, αδελφοσύνη, ανεκτικότητα) έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τον εθνοτικό εθνικισμό και τον αποκλεισμό μειονοτήτων που προωθεί το AfD.
Οι Ναζί θεωρούσαν τη Μασονία μέρος μιας «εβραϊκής συνωμοσίας» και την απαγόρευσαν αμέσως μόλις ανέβηκαν στην εξουσία το 1933, διαλύοντας τις στοές και κατάσχοντας τις περιουσίες τους. Πολλοί Μασόνοι φυλακίστηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ως πολιτικοί κρατούμενοι, φέροντας το κόκκινο αναποδογυρισμένο τρίγωνο στο στήθος (το οποίο προοριζόταν γενικά για τους πολιτικούς αντιπάλους του καθεστώτος, όπως σοσιαλιστές, κομμουνιστές και συνδικαλιστές). Στη σύγχρονη Γερμανία, το AfD δεν έχει τη δύναμη ούτε την επίσημη πρόθεση να επαναφέρει τέτοιες διώξεις, καθώς δεσμεύεται από το Σύνταγμα, όμως η ιδεολογική καχυποψία της βάσης του απέναντι σε τέτοιες αδελφότητες παραμένει ζωντανή.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Παρόλο που δεν πρόκειται (προς το παρόν) να παρθούν τέτοια μέτρα απαγόρευσης ή τουλάχιστον άρσης μυστικότητας τέτοιων οργανώσεων, θα ψηφίζαμε το εν λόγω πολιτικό κόμμα από τη στιγμή που και οι ίδιοι οι Μασόνοι δεν θέλουν να έχουν σχέση μαζί του! Όμως, θα θέτονταν σε ΔΙΑΡΚΗ ΚΙΝΔΥΝΟ η διακυβέρνησή του όσο δεν θα έπαυαν να λειτουργούν τέτοιες οργανώσεις ή όσο θα συνέχιζαν να λειτουργούν με μυστικότητα και έτσι θα είχαν όλη την ευχέρεια τα μέλη τους να σαμποτάρουν την κυβέρνηση με ποικίλους τρόπους (π.χ. διάσπαση του πολιτικού κόμματος) άμα βρίσκονταν εντός της με διάφορους τρόπους (π.χ. ως σύμβουλοι αν όχι σαν βουλευτές) παραμένοντας έτσι ΑΟΡΑΤΗ η δράση τους εφόσον δεν απαγορεύτηκε ή συνέχιζε να παραμένει ανώνυμη για τον υπόλοιπο κόσμο που δεν ανήκει σε κάθε τέτοια οργάνωση για να γνωρίζει ποιος είναι μέλος της και ποιος όχι δίπλα του! Για αυτό και το παρόν ιστολόγιο προτρέπει κάθε τέτοιο πολιτικό κόμμα να πάρει κάποιο από τα δυο προαναφερόμενα μέτρα αντιμετώπισης τέτοιων μυστικών οργανώσεων, για λόγους κυβερνητικής αυτοπροστασίας.
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
«Dexit» αν αποτύχουν οι μεταρρυθμίσεις. Στο επίσημο πρόγραμμά του για τις Ευρωεκλογές (το οποίο επικαιροποιήθηκε και παραμένει η κεντρική του γραμμή), το AfD δηλώνει ότι θεωρεί την ΕΕ ένα «αποτυχημένο πρόγραμμα» που έχει εξελιχθεί σε ένα υπερκράτος χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση. Ζητά την κατάργηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τη μετατροπή της ΕΕ σε μια χαλαρή «Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Εθνών» (Bund europäischer Nationen), η οποία θα εστιάζει αποκλειστικά στο εμπόριο και την προστασία των εξωτερικών συνόρων. Η ηγεσία του κόμματος, με επικεφαλής την Άλις Βάιντελ, έχει δηλώσει ξεκάθαρα ότι αν αυτές οι βαθιές μεταρρυθμίσεις δεν γίνουν δεκτές μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, η Γερμανία θα πρέπει να διενεργήσει δημοψήφισμα για την έξοδο από την ΕΕ (Dexit), στα πρότυπα του βρετανικού Brexit.
Το κόμμα βασίζει την αντι-ΕΕ ρητορική του σε τρία επιχειρήματα:
Εθνική Κυριαρχία. Υποστηρίζει ότι οι νόμοι των Βρυξελλών υπερτερούν παράνομα έναντι του γερμανικού Συντάγματος και ότι η Γερμανία πρέπει να ανακτήσει τον πλήρη έλεγχο των συνόρων και της δικαιοσύνης της.
Μετανάστευση. Κατηγορεί την ΕΕ ότι επιβάλλει ποσοστώσεις προσφύγων και μεταναστών και ότι αποτυγχάνει να προστατεύσει τα εξωτερικά σύνορα.
Οικονομία. Το AfD υποστηρίζει ότι η Γερμανία, ως ο μεγαλύτερος καθαρός αιμοδότης του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, «πληρώνει για τα χρέη των άλλων χωρών» και ότι η επιστροφή σε ένα εθνικό νόμισμα (ή η κατάργηση του ευρώ) θα προστάτευε τον γερμανικό πλούτο.
Η εσωτερική σύγκρουση και ο φόβος του πολιτικού κόστους
Παρά την επίσημη γραμμή, η ιδέα του «Dexit» προκαλεί σοβαρές τριβές στο εσωτερικό του κόμματος, καθώς αποτελεί δίκοπο μαχαίρι:
Οικονομικός κίνδυνος. Η Γερμανία είναι μια κατεξοχήν εξαγωγική οικονομία που βασίζεται πλήρως στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά. Πολλοί μετριοπαθείς υποστηρικτές του AfD και επιχειρηματίες που το χρηματοδοτούν φοβούνται ότι μια έξοδος από την ΕΕ θα προκαλούσε οικονομική καταστροφή, παρόμοια ή και χειρότερη από αυτή που αντιμετώπισε η Βρετανία.
Τακτική υποχώρηση στη ρητορική. Για τον λόγο αυτό, κατά τη διάρκεια προεκλογικών περιόδων, η ηγεσία του AfD συχνά «χαμηλώνει τους τόνους» γύρω από το Dexit, προτιμώντας να μιλά για «μεταρρύθμιση εκ βάθρων» παρά για άμεση αποχώρηση, ώστε να μην τρομάξει τους πιο μετριοπαθείς δεξιούς ψηφοφόρους.
Ενέργεια: Επιστροφή στα ορυκτά καύσιμα και την Πυρηνική Ενέργεια
Το AfD απορρίπτει πλήρως την πράσινη μετάβαση της Γερμανίας (Energiewende) και την «κλιματική ιδεολογία» (βλ. https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-3-032-20555-1_16)
Έξοδος από Κλιματικές Συμφωνίες. Το κόμμα επιδιώκει την αποχώρηση της Γερμανίας από τη Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα, καθώς αμφισβητεί ότι η κλιματική αλλαγή είναι ανθρωπογενής (βλ. https://www.dw.com/en/far-right-afd-threatens-eastern-germanys-energy-transition/a-77806872).
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Από τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν λειτουργεί εθνοκεντρικά ή ως μια Ευρώπη των Εθνών με άλλα λόγια όπως πολύ σωστά το θέλει αυτό το συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα, αλλά λειτουργεί (όπως θυμηθήκαμε φωτογραφικά παραπάνω) παγκοσμιοποιητικά και σύμφωνα με τις εβραϊκές αξίες αντιθέτως, τότε και πάλι θα το ψηφίζαμε εφόσον θέλει να απεμπλακεί από όλη αυτή την κατάσταση που κυβερνάει (και) τη Γερμανία και θα αποδυναμώνονταν σχεδόν τελείως χωρίς τη γερμανική συμμετοχή! Αλλά και γιατί θέλει να απεμπλακεί από παρόμοιους παγκοσμιοποιητικούς οργανισμούς που θέλουν να κυβερνάνε εκείνοι (και) τη Γερμανία με πρόσχημα την αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής, αντί να κυβερνάνε δηλαδή οι ίδιοι οι Γερμανοί τον τόπο τους αντιμετωπίζοντας κάθε τέτοιο οικολογικό πρόβλημα όπως νομίζουν εκείνοι με τους δικούς τους ειδικούς.
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ
Το κόμμα επίσημα διακηρύσσει ότι στοχεύει μόνο στους παράνομους μετανάστες, αλλά οι επικριτές του και οι γερμανικές υπηρεσίες ασφαλείας προειδοποιούν ότι η βαθύτερη ιδεολογία του στρέφεται εναντίον της μη ευρωπαϊκής μετανάστευσης γενικότερα (βλ. https://www.bbc.com/news/world-europe-67948861)
Στα επίσημα προγράμματά του, το AfD διαχωρίζει νομικά τις κατηγορίες των μεταναστών:
Άμεση απέλαση των παράνομων. Το κόμμα ζητά τον άμεσο επαναπατρισμό όσων η αίτηση ασύλου έχει απορριφθεί τελεσίδικα, όσων εισήλθαν παράνομα στη χώρα και όσων έχουν διαπράξει ποινικά αδικήματα.
Αποδοχή νόμιμων εργαζομένων. Στο πρόγραμμά του αναφέρεται ρητά ότι καλωσορίζει εξειδικευμένους ξένους εργαζόμενους (π.χ. σε τομείς όπως η υγεία, η πληροφορική και οι τεχνικές ειδικότητες), υπό την προϋπόθεση ότι εισέρχονται νόμιμα, έχουν συγκεκριμένα προσόντα, γνωρίζουν τη γλώσσα και σέβονται τους νόμους.
Πρόγραμμα επιστροφής Γερμανών. Αντί για μαζική μετανάστευση από την Ασία ή την Αφρική για την κάλυψη των ελλείψεων σε εργατικό δυναμικό, το AfD προτείνει την παροχή κινήτρων (όπως «μπόνους επιστροφής») σε Γερμανούς του εξωτερικού για να επαναπατριστούν.
Παρά τις επίσημες νομικές διακρίσεις, το κόμμα δέχεται σφοδρή κριτική για μια σειρά από ενέργειες και θεωρίες που δείχνουν μια πολύ πιο ριζοσπαστική ατζέντα:
Η κρίση της «Ρε-μετανάστευσης» (Remigration). Στις αρχές του 2024, μια δημοσιογραφική έρευνα αποκάλυψε μυστική συνάντηση στελεχών του AfD με ακροδεξιούς εξτρεμιστές, όπου συζητήθηκε ένα «masterplan» μαζικών απελάσεων. Το σχέδιο αυτό δεν αφορούσε μόνο παράνομους, αλλά και νόμιμους μετανάστες, ακόμη και πολίτες με γερμανικό διαβατήριο (φυσικοποιημένους Γερμανούς) οι οποίοι κρίνονταν ως «μη ενσωματωμένοι». Η ηγεσία του κόμματος (Άλις Βάιντελ) αποστασιοποιήθηκε επίσημα από αυτό το πλάνο, ωστόσο η λέξη «Remigration» παρέμεινε κεντρικό σύνθημα σε πολλές ομιλίες στελεχών (βλ. https://ecre.org/germany-far-right-remigration-meeting-provokes-anger-in-the-streets-chancellor-attributes-decrease-in-irregular-border-crossings-to-stronger-controls-despite-concerns-over-schengen/).
Η έννοια του «Εθνο-πολιτισμικού» (Ethnocultural) Κράτους. Η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών (BfV) τονίζει ότι η κυρίαρχη ιδεολογική πτέρυγα του AfD προωθεί την άποψη ότι «πραγματικός Γερμανός» είναι μόνο όσος έχει γερμανική καταγωγή. Αυτό σημαίνει ότι, στα μάτια του σκληρού πυρήνα του κόμματος, οι Αφρικανοί ή Ασιάτες μετανάστες —ακόμα και αν ζουν νόμιμα και έχουν πάρει υπηκοότητα— αντιμετωπίζονται ως ξένο σώμα που αλλοιώνει την εθνική ταυτότητα (βλ. https://www.bbc.com/news/world-europe-67948861).
Αμφισβήτηση των νομίμων διαδικασιών: Η ηγεσία του AfD ασκεί δριμεία κριτική στις μαζικές ελληνοποιήσεις/γερμανοποιήσεις (π.χ. προσφύγων από τη Συρία), υποστηρίζοντας ότι η χορήγηση διαβατηρίων γίνεται για πολιτικούς λόγους και ότι πολλοί από αυτούς θα έπρεπε να επιστρέψουν στις χώρες τους μόλις λήξει ο πόλεμος, αμφισβητώντας στην πράξη τη μονιμότητα της νόμιμης διαμονής τους (βλ. https://www.aa.com.tr/en/europe/steinmeier-says-germany-has-no-first-or-second-class-citizens-as-afd-pushes-remigration-plans/4037189).
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Επειδή ο αλλόφυλος παραμένει αλλόφυλος που αλλοιώνει με την παρουσία του την εθνολογική σύνθεση μιας ευρωπαϊκής χώρας άμα είναι αφροασιάτης, είτε ήρθε νόμιμα είτε παράνομα σε αυτή, τότε θα ψηφίζαμε το εν λόγω πολιτικό κόμμα και ποτέ ξανά άμα κρατούσε τους νόμιμους αλλόφυλους εφόσον θα μετέτρεπε τη γερμανική κοινωνία σε παγκοσμιοποιητική, όπως το ζητάνε αυτό (και) οι αριστεριστές και έτσι δεν θα είχε κανένα νόημα να ψηφίσουμε ένα πατριωτικό πολιτικό κόμμα άμα είναι να έρθει (έστω και καθυστερημένα σε σχέση με τα ανοιχτά σύνορα των αριστεριστών) το ίδιο πάλι εθνομηδενιστικό αποτέλεσμα, είτε από αντικατάσταση του γηγενούς πληθυσμού (π.χ. από την πολυτεκνία των νόμιμων αφροασιατών μεταναστών σε σχέση με τη γηγενή υπογεννητικότητα) είτε από τη φυλετική επιμειξία μαζί του.
Αν ζούσαμε στη Γερμανία και επειδή δεν υπάρχει πια ναζιστικό πολιτικό κόμμα σαν του Χίτλερ για να ψηφίζαμε εκείνο, τότε εναλλακτικά θα επιλέγαμε ένα τέτοιο πολιτικό κόμμα σαν το ‘’AFD’’ για όλους τους λόγους που προαναφέρθηκαν και ποτέ ξανά αν αποδεικνύονταν πατριδοκάπηλο (δηλ. στην υπηρεσία των παγκοσμιοποιητών που υποτίθεται ότι αντιμάχονταν). Αν ζούσαμε στην Ελλάδα, τότε ΟΧΙ άμα εμφανίζονταν ένα ελληνικό με ίδιο πολιτικό πρόγραμμα, αλλά ΝΑΙ άμα στρέφονταν ενάντια στο Ισραήλ ή αν παρέμενε ουδέτερο τουλάχιστον με κάποια αριστερίστικου τύπου δικαιολογία (π.χ. κατά των πολέμων ή των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων) που να το δικαιολογεί αυτό αποφεύγοντας έτσι να στοχοποιηθεί από Εβραίους σε περίπτωση που απέφευγε να υποστηρίξει το Ισραήλ, διότι δεν βαραίνει την Ελλάδα κάποιο ναζιστικό καθεστώς με εκδιώξεις Εβραίων ώστε να πρέπει να προσποιηθεί τον φίλο του Ισραήλ ένα τέτοιο πολιτικό κόμμα για να του φύγει αυτή η ναζιστική ρετσινιά ή η εβραϊκή καχυποψία από πάνω του σε περίπτωση που αντιμετωπίζεται ως κρυφοναζιστικό.
Από εκεί και πέρα θα επιλέγαμε να ψηφίσουμε εκείνο το πολιτικό κόμμα που θα αποφάσιζε να κάνει τα περισσότερα από όλα τα υπόλοιπα που παρουσιάστηκαν και αν δεν υπήρχε κανένα τέτοιο επειδή όλα τα πατριωτικά ας πούμε θα υποστήριζαν το Ισραήλ για παράδειγμα, τότε θα επιλέγαμε κάποιο από τα αριστερίστικα που το αντιμάχεται έστω και για ανθρωπιστικούς μόνο λόγους (π.χ. γενοκτονία σε Παλαιστίνιους), για να μην έχουμε εβραϊκά αφεντικά τουλάχιστον πάνω από το κεφάλι μας για αρχή (άμα θυμηθούμε ΠΩΣ διοικεί και τη δική μας πατρίδα εβραιοσιωνιστικά μέσα από εκείνο το Μασονικό διάγραμμα που είδαμε πρωτύτερα) κερδίζοντας έτσι τη εθνική μας ανεξαρτησία, μέχρι να δούμε τι θα κάνουμε έπειτα για να την υπερασπιστούμε από την αφροασιατική μετανάστευση των αριστεριστών γύρω μας, διότι αν την υπερασπίζονταν και εκείνοι, τότε δεν θα εναντιώνονταν σε πολιτικά κόμματα σαν του ‘’AFD’’ που θέλει να τη διαφυλάξει με τον τρόπο που είδαμε και δεν θα επιχειρούσαν να επιβάλλουν τον δικό τους αριστερόστροφο φασισμό των παγκοσμιοποιητών, από τη στιγμή που δεν σέβονται τη δημοκρατική διαδικασία του ίδιου του λαού να επιλέξει ένα τέτοιο πολιτικό κόμμα (όπως είδαμε το πως στο δεύτερο βίντεο από εκείνο το διπλό που είδαμε στην αρχή του παρόντος άρθρου) και διαδηλώνουν εναντίον του επειδή δεν άρεσε αυτή η λαϊκή απόφαση σε αυτούς τους υποτιθέμενος (ως εκ τούτου) ‘’αντιφασίστες’’!!!
