Ολόκληρη η κλασσική ταινία ‘’Χαϊλάντερ’’ ο Αθάνατος (με σκηνοθετικές αναδρομές από τη σύγχρονη εποχή στην παραδοσιακή Σκωτία του Μεσαίωνα) που έγραψε ιστορία με το πρωτότυπο σενάριό της

 

Ο Κόνερ Μακ Λίοντ (Κριστόφ Λαμπέρ/ Γκρέϊστοουκ:Ο Θρύλος του Ταρζάν), σκοτσέζος μαχητής του 16ου αιώνα, ανασταίνεται μετά τον θανάσιμο τραυματισμό του και αναστατώνει το χωριό. Αφού εξοριστεί ως καταραμένος από τη φυλή του και κάνει μια νέα αρχή με μια αγροτοπούλα, θα δεχθεί επίσκεψη από έναν ισπανο-αιγύπτιο 2.437 ετών! Ο μαθουσάλας με το όνομα Ραμίρεζ (Σόν Κόνερι), θα του εξηγήσει το μυστικό της μακροζωίας, αλλά θα τον εκπαιδεύσει και στη ξιφομαχία, καθώς πρέπει κάποια στιγμή, να προετοιμαστεί για την υπέρτατη μάχη της Συνεύρεσης των Απέθαντων. Σύμφωνα με το μύθο, μόνο ένας που έχει το χάρισμα μπορεί να μείνει ζωντανός, αποκεφαλίζοντας όλους τους υπόλοιπους και μαζεύοντας τη δύναμη από ένα ηλεκτρικό φορτίο που απελευθερώνουν τα κουφάρια τους. Ο νικητής θα λάβει την απόλυτη εξουσία του κόσμου μας, θέση που εποφθαλμιά με ζήλο, ο σατανικός Κρούγκαν (Κλάνσι Μπράουν/ Τελευταία Εξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ).

BLIND GUARDIAN – AND THEN THERE WAS SILENCE. Το επικότατο τραγούδι (αφιερωμένο στην Ιλιάδα) που κλείνει τον οπερετικό μουσικό δίσκο της διάσημης αυτής γερμανικής ‘’μέταλ’’ μπάντας

 

Πως ήταν πραγματικά μια Μεσαιωνική κοινωνία και τα ψεύδη που χρησιμοποιεί για αυτή ο (Μασονικός ή νεοταξίτικος) Διαφωτισμός για να γίνει αποδεκτή παρά μόνο η δική του Αριστερίστικη (όπως την εποχή του Κορωνοϊού) της ανελευθερίας!

Εάν επιχειρήσετε να εισαγάγετε τη λέξη «Μεσαίωνας» σε κάποια διαδικτυακή μηχανή αναζήτησης, θα δείτε την οθόνη σας να πλημμυρίζει με ευρήματα στα οποία ο όρος και τα παράγωγά του χρησιμοποιούνται με σημασία σαφώς μειωτική. Τα ευρήματα αυτά δεν έχουν σχέση με την ομώνυμη ιστορική περίοδο, αλλά με γεγονότα της επικαιρότητας. Οι κατάφωρες παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας, ο περιορισμός ή η κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων χαρακτηρίζονται πάντα ως «Εργασιακός Μεσαίωνας». Ειδήσεις από ταραγμένες περιοχές του πλανήτη συνοδεύονται από επισημάνσεις περί «μεσαιωνικής βαρβαρότητας» και «μεσαιωνικών σφαγών». Τα, εντελώς σύγχρονα, βασανιστήρια είναι οπωσδήποτε «μεσαιωνικά» για τα ΜΜΕ. Πρωθυπουργός κράτους μέλους της ΕΕ και της Ευρωζώνης χαρακτηρίζει το πρόγραμμα δημοσιονομικής λιτότητας ως «μέτρο καθαρά μεσαιωνικό». Κάποιος άλλος, αναφερόμενος στα μέτρα λιτότητας της Ελληνικής Κυβέρνησης, κυκλοφορεί διαδικτυακή αφίσα στην οποία αναγράφεται ότι «η Κυβέρνηση αποφάσισε να μετατρέψει ολόκληρη της χώρα σε θεματικό πάρκο… για τον Μεσαίωνα»! Η σύγχρονη επιδείνωση της κατάστασης όσον αφορά τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα και, ως εκ τούτου, τις συνθήκες ζωής μεγάλου μέρους του πληθυσμού βαφτίζεται άνευ άλλου τινός «επιστροφή στον Μεσαίωνα». Η πολιτική και οικονομική ολιγαρχία που επωφελείται από αυτήν την αναδιανομή πλούτου και δικαιωμάτων χαρακτηρίζεται ως «νέα φεουδαρχία». Με άλλα λόγια, η λέξη Μεσαίωνας αποτελεί για τον άνθρωπο της εποχής μας το κατεξοχήν κακέμφατο, τον απολύτως μειωτικό χαρακτηρισμό. Στο φαντασιακό μας, ο Μεσαίωνας έχει καταγραφεί ως εποχή σκοταδισμού και προλήψεων, επιδημιών, κοινωνικής αδικίας και καταπίεσης, βίας και πολέμων. Η εποχή του Μαύρου Θανάτου και της Ιεράς Εξέτασης.

Γιατί ο (υπερ)πληθυσμός του πλανήτη με τον καπιταλισμό δεν στερεύουν τους πόρους της Γης όπως ψευδώς προπαγανδίζει ο αριστερόστροφος φασισμός της παγκοσμιοποίησης (για να αποδεχτούμε τη δική του ‘’λύση’’) και ο διατροφικός του κώδικας ‘’Αλιμεντάριους’’ για τη δολοφονική μείωσή του (για ευκολότερη διακυβέρνηση)

Ο καπιταλισμός δεν στερεύει τους πόρους της γης

Του Jonathan Newman

Σύμφωνα με το Global Footprint Network, οι άνθρωποι έχουν ήδη χρησιμοποιήσει τους πόρους της Γης αξίας ενός έτους το 2018. Η «ημέρα της υπέρβασης της γης» κινείται στο ημερολόγιο από τις 29 Δεκεμβρίου 1970 έως την 1η Αυγούστου το 2018. 

Όσο περισσότερο καταναλώνουμε πέρα ​​από τις εκτιμήσεις τους για την ικανότητα της Γης να αναδημιουργήσει τους πόρους, τόσο πλησιάζει αυτή η ημερομηνία: «Η ημερομηνία της Ημέρας της Υπέρβασης υπολογίζεται συγκρίνοντας την συνολική ετήσια κατανάλωση της ανθρωπότητας, με την ικανότητα της Γης να αναδημιουργήσει τους φυσικούς πόρους («βιοεπάρκεια»)».

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ όλες τις εκδηλώσεις που γίνονται ενάντια σε κάθε νεοταξική προσπάθεια παγκόσμιου ελέγχου με ηλεκτρονικά μέσα (σαν το κινεζικό ‘’Σύστημα Κοινωνικής Βαθμολόγησης’’) και πως η τελική μάχη θα κριθεί τελικά από την προσωπική στάση του καθενός…

Αν και το παρόν ιστολόγιο της Παραδοσιοκρατίας είναι καινούριο αυτή τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο για να μπορεί να επηρεάσει περισσότερο κόσμο από αυτόν που το διαβάζει μέχρι στιγμής, παρόλο αυτά μπορούν οι ήδη υπάρχοντες αναγνώστες να διαδώσουν σε όσο περισσότερο κόσμο μπορούν την ουσία του προβλήματος που θα παρουσιαστεί στη συνέχεια, πέρα από γραφικότητες και θρησκολοψίες που γελοιοποιούν τον αντι-νεοταξικό αγώνα στα μάτια του υπόλοιπου κόσμου, με αποτέλεσμα να οδηγείται αυτός οικειοθελώς στη σκλαβιά του σαν τους κινέζους που ήδη την πάτησαν στην πατρίδα τους με το ‘’Σύστημα Κοινωνικής Βαθμολόγησης’’ που θα παρουσιαστεί, ακριβώς επειδή θα πίστευε προηγουμένως ότι κάθε αντίσταση στον νεοταξισμό ήταν συνωμοσιολογία ή θρησκοληψία και έτσι δεν την πήρε στα σοβαρά για να αντισταθεί και ο ίδιος του με τον τρόπο που θα ειπωθεί με αφορμή τα πιστοποιητικά εμβολιασμού για τον Κορωνοϊό ως παρόμοιο παράδειγμα εκείνη την περίοδο. Για αυτό το λόγο θα παρατεθεί σχετικά για αυτό ένα αναρχικό δημοσίευμα εκείνης της εποχής και όχι κάποιο θρησκόληπτο ή συνωμοσιολογικό για να πάρετε τουλάχιστον εμάς στα σοβαρά! 

Το αρχαιοελληνικό Μυστηριακό θέατρο και οι ψυχοθεραπευτικές ιδιότητες του Δράματός του. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ…

Το Αρχαίο Ελληνικό Μυστηριακό Θέατρο 

Ο συμβατικός χώρος που αποκαλείται αρχαίο ελληνικό θέατρο και η ορχήστρα του, δεν είναι τόπος προσποίησης μιας πραγματικότητας, μιας παραποιημένης αντιγραφής ζωής, αλλά ο τόπος όπου η ίδια η ζωή βρίσκει πρόσφορο έδαφος και ενσαρκώνει την «εσωτερική» αλήθεια της, θεατρική αδεία, πέρα από περιορισμούς χώρου και χρόνου. Το θέατρο μπορεί να είναι δημιουργία ανθρώπινη που πραγματεύεται πρόσωπα και τη συμβατική τους δράση στο χωρογίγνεσθαι, όμως το πνεύμα του είναι απόλυτα μεταφυσικό γιατί ξεφεύγει από τα ανθρώπινα στενά μέτρα, θεάται τους ανώτερους κόσμους και επιστρέφει πίσω στη ζωή για να δώσει με εμπιστευτικό τρόπο, τις ιδέες του Δικαίου, του Ωραίου και του Αληθινού. Αυτή είναι η φύση του θεάτρου, εκείνου που αποκαλούμε μυστηριακό, του θεάτρου εκείνου που αναδύεται από τα μυστήρια που ετελούντο στην ιερή πόλη της Ελευσίνας. 

Το ‘’Παγκόσμιο Επαναστατικό Κίνημα’’ με κομμουνιστικό και ναζιστικό προσωπείο (όπως οργανώθηκε μεσοπολεμικά) για την παγκόσμια διακυβέρνηση και τρόποι αντιμετώπισής του (συμπεριλαμβάνοντας και την οπλοκατοχή των πολιτών όπως θα αναλυθεί)

Ο κομμουνισμός οργανώθηκε το 1773 από μια ομάδα διεθνών τραπεζιτών ή βαρόνων του χρήματος που τον χρησιμοποίησαν σαν εγχειρίδιο πράξης για να προωθήσουν τα μυστικά τους σχέδια που είναι η δημιουργία ενός ολοκληρωτικού άθεου κράτους. Ο Λένιν το γνωστοποίησε αυτό στο βιβλίο του ‘’Αριστερή Κομμουνιστική Πτέρυγα’’ στη σελίδα 53 λέγοντας: ‘’Η (κομμουνιστική) θεωρία μας δεν είναι δόγμα, είναι ένα εγχειρίδιο πράξης’’. Μεταξύ Κόκκινου (κομμουνιστικού) και Μαύρου (φασιστικού ή ναζιστικού) αθεϊσμού, η μόνη διαφορά βρίσκεται στα σχέδια που χρησιμοποιούν οι αντιτιθέμενοι ηγέτες για να κερδίσουν τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών του κόσμου και να υλοποιήσουν τις ιδέες τους για μια ολοκληρωτική και άθεη δικτατορία. Ο Μαρξ (1818-1883) ήταν γερμανός εβραϊκής καταγωγής και το 1848 εξέδωσε το κομμουνιστικό μανιφέστο, παραδεχόμενος πως το μακροπρόθεσμο σχέδιό του ήταν να μετατρέψει τον κόσμο σε μια διεθνή σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία. Ο Ρίττερ (1779-1859) από την άλλη, ένας γερμανός καθηγητής της ιστορίας και των γεωπολιτικών επιστημών, μαζί με κάποιους άθεους οργάνωσαν τον Ναζισμό (πριν την εμφάνιση του Χίτλερ) με σκοπό τον απόλυτο έλεγχο του κόσμου και την μετατροπή του σε ένα άθεο κράτος κάτω από μια ολοκληρωτική δικτατορία δικής τους εμπνεύσεως. Δεν πρέπει να συγχέουμε αυτούς τους Ναζιστές Πολέμαρχους αθεϊστές με τους μετριοπαθέστατους ‘’τζάνκερς’’ που ήταν εκπαιδευμένοι στρατιωτικά γερμανοί για να προστατεύσουν το έθνος και τα οικονομικοπολιτικά τους συμφέροντα από την απειλή διεθνιστικών ομάδων. Σύμφωνα με τους ηγέτες και των δυο αυτών αθεϊστικών ομάδων, το κράτος πρέπει να έχει την υπέρτατη μορφή και αυτός που θα είναι επικεφαλής του θα είναι σαν θεός επί της Γης. Κάθε άτομο που χάνει την πίστη στο θεό του οδηγείται στον υλισμό και συχνά καταλήγει ‘’αδελφός εργάτης’’ σε κάποια από τις δυο αυτές αθεϊστικές ιδεολογίες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι οπαδοί της αθεΐας διδάσκονται να μισούν όλους αυτούς που αρνούνται να αποδεχτούν την υλιστική τους πίστη. Η απόφαση των ηγετών και των δυο αθεϊστικών ομάδων να κατακτήσουν την παγκόσμια κυριαρχία, τους επιτρέπει να πραγματοποιούν κάθε είδους έγκλημα, από δολοφονίες έως και την γενοκτονία, υποκινώντας πολέμους ώστε να αποδυναμωθούν τα έθνη που θέλουν να καθυποτάξουν. 

Γιατί δεν ευθύνεται η ανθρώπινη δραστηριότητα για την ‘’Κλιματική Αλλαγή’’ και πως χρησιμοποιείται προσχηματικά (και αυτή σαν τον Κορωνοϊό και την αφροασιατική εγκληματικότητα) από τον αριστερόστροφο φασισμό της παγκοσμιοποίησης (για τη δικτατορία της μίας ‘’επιστημονικής’’ αλήθειας)

Όπως συνέβη στην περίπτωση του Κορωνοϊού και της απρόσκλητης από τους πολίτες μιας Δυτικής χώρας μετανάστευσης αφροασιατών, έτσι και σε αυτή της ‘’Κλιματικής Αλλαγής’’ παρατηρούμε να υλοποιείται από τον αριστερόστροφο φασισμό της παγκοσμιοποίησης το ίδιο πάλι σενάριο από διαφορετικό συγγραφέα, το οποίο συνοψίζεται ως εξής: Χρησιμοποιείται προσχηματικά ένα ήδη υφιστάμενο πρόβλημα κατά την προαναφερθείσα σειρά παραδειγματικά (δηλ. πανδημία, εγκληματικότητα απροσάρμοστων μεταναστών λόγω διαφορετικής κουλτούρας και φυλετικής προέλευσης, φυσικές καταστροφές στον πλανήτη), με σκοπό να γίνουν έπειτα αποδεκτές οι παγκοσμιοποιητικές λύσεις από τον ευρύτερο πληθυσμό που σε διαφορετική περίπτωση θα τις απέρριπτε αν δεν υπήρχε το εκάστοτε πρόβλημα για να τρομοκρατηθεί ή φοβηθεί. Οι όποιες διαφορετικές λύσεις όμως αποσιωπούνται ή λογοκρίνονται αναλόγως την περίπτωση και συκοφαντούνται, για να αγνοούνται στην πρώτη περίπτωση από τον περισσότερο κόσμο και για να μην παίρνονται στα σοβαρά στη δεύτερη όταν για παράδειγμα παρουσιάζονται ως συνωμοσιολογία, λαϊκισμός, ρητορική μίσους, ‘’ψεκασμένες’’ ή ευφάνταστες, οπισθοδρομικές και ούτω καθ’ εξής.

ΤΟΛΚΙΝ - ΤΟ ΣΙΛΜΑΡΙΛΛΙΟΝ (PDF). Ολόκληρο το βιβλίο του διάσημου αυτού συγγραφέα που (επηρεασμένος από τη μυθολογία της βορειο-ευρωπαϊκής Παράδοσης) περιγράφει την εποχή πριν από εκείνη του ‘’Άρχοντα των Δακτυλιδιών’’

Διάβασα αυτό το βιβλίο προ αμνημονεύτων, στην κατασκήνωση μέσα στο κατακαλόκαιρο. Ίσως όχι το πιο ταιριαστό περιβάλλον αλλά έφτασα σε τέτοια επίπεδα δέους για τις γενεαλογίες και τις κουλτούρες της προϊστορίας της Μέσης-γης που άρχισα να βαφτίζω φίλους με ονόματα Τολκιν-ικής επινόησης. Το Σιλμαρίλλιον είναι το πλέον λόγιο έργο του συγγραφέα. Η αφήγηση ξεφεύγει από τα πλαίσια συγκεκριμένων ηρώων και επεκτείνεται σε ολόκληρες φυλές με βασικό άξονα το χρονικό της εποποιίας των Νόλντορ στο Μπελέριαντ. Τα 2 σχετικά αυτόνομα υποκεφάλαια (Μπέρεν και Λούθιεν, Τούριν Τουράμπαρ) ξεφεύγουν από αυτό το μοτίβο, ακολουθόντας πιο συμβατικά λογοτεχνικά μονοπάτια. Θα επιχειρήσω να συνοψίσω τα 5 μέρη του βιβλίου, συνοδεύοντας το κείμενο με έναν σύντομο, αλλά απαραίτητο, επεξηγηματικό πίνακα ονομάτων, σε πλήρη αναλογία με το βιβλίο.

Η μυθοπλασία ξεκινάει λοιπόν με τον Ιλούβαταρ και την Μουσική των Άινουρ, των παιδιών του. Αυτά τα πνεύματα εναρμόνισαν το θέμα του Ιλούβαταρ με σκοπό την κοσμογονία. Εξαιρουμένου του Μόργκοθ, ισχυρότερου των Άινουρ, που συμπεριελάμβανε θέματα από την δική του φαντασία. Στους Άινουρ φανερώθηκε το όραμα της σύνθεσής τους με τη μορφή της Άρντα, που θα κατοικούνταν από τα Ξωτικά και τους Ανθρώπους (αμφότεροι δημιουργήθηκαν από τον Ιλούβαταρ). Τότε οι Άινουρ πήραν υλική υπόσταση και κατέβηκαν στην Άρντα από τα Άχρονα Παλάτια· με πρωτοστάτες τον Μάνγουε, κύριο του αέρα, τον Ούλμο, κύριο του νερού, και τον Άουλε, κύριο της γης, μορφοποίησαν το βασίλειο του Ιλούβαταρ παρά τις προσπάθειες του Μόργκοθ να καταστρέψει τα έργα τους.

Ολόκληρη η κλασική ταινία ‘’Braveheart’’ για τον εθνοαπελευθερωτικό αγώνα της Σκωτίας που εξέθρεψε το εθνικό φρόνημα μιας ολόκληρης γενιάς (σε περίπτωση που πάψει πια να προβάλλεται στις τηλεοράσεις λόγω παλαιότητας ή ‘’ακυρωτικής κουλτούρας’’ της Πολιτικής Ορθότητας)

Braveheart. Η αληθινή ιστορία του σκωτσέζου ήρωα Γουίλιαμ Γουάλας, που έγινε ταινία με τον Μελ Γκίπσον. Το σύμβολο της ανεξαρτησία της Σκωτίας είχε φριχτό θάνατο (Προσοχή! Σκληρές περιγραφές)

«Αυτή είναι η αλήθεια που σου λέω. Απ’ όλα τα αγαθά του κόσμου, η ελευθερία είναι το πιο πολύτιμο. Ποτέ να μην ανεχτείς, γιέ μου, να ζήσεις στα δεσμά της δουλείας, που περιπλέκονται».

Αυτή ήταν η συμβουλή που έδωσε «προίκα», στον μικρό Γουίλιαμ Γουάλας ο θείος του και αυτός την ακολούθησε μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του. Ήταν το 1296.

Η βαριά φορολογία που επέβαλε ο βασιλιάς της Αγγλίας Εδουάρδος Ά ο Μακροσκελής, στους κατακτημένους Σκωτσέζους, οι αδικαιολόγητες φυλακίσεις, οι βιαιοπραγίες και η αξίωση να τον ακολουθούν στις στρατιωτικές εκστρατείες ενάντια στη Γαλλία, ενέτειναν το κλίμα δυσαρέσκειας και δημιούργησαν τις κατάλληλες συνθήκες για επανάσταση.

Η Σκωτία έμοιαζε με ένα καζάνι που βράζει και το μόνο που έμενε, ήταν να βρεθεί εκείνος, που θα άναβε το φιτίλι της επανάστασης και θα ηγούνταν του αγώνα για ανεξαρτησία.