ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΝ (ΕΒΡΑΙΟ)ΣΙΩΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΣΛΑΜΙΣΜΟ: Τι επιλέγεται Παραδοσιοκρατικά για την υπαρξιακή συνέχεια της Ευρωπαϊκής μας Παράδοσης (κοιτάζοντας το δάσος και όχι το δέντρο)…ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ!

Μετά από κάθε σύγκρουση μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών όλα αυτά τα χρόνια, ξεσπάνε διαδικτυακά (και όχι μόνο) διχαστικές συγκρούσεις για το ποια από τις δυο πλευρές συμφέρει να πάρει το μέρος η ελληνική ή μια Δυτική κοινωνία όσον αφορά την υπαρξιακή συνέχεια του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού (σημ. ό,τι έχει απομείνει από δαύτον στις μέρες μας), είτε από αδαείς ή ημιμαθείς ανθρώπους που τσακώνονται για αυτό το θέμα μεταξύ τους είτε από πρακτορίσκους ή έμμισθους υπαλλήλους της εβραιοσιωνιστικής και μόνο (όπως θα αποδείξουμε στη συνέχεια) παγκοσμιοποίησης που προσπαθούν να πάρουν κόσμο με το μέρος τους παρουσιάζοντας την μισή αλήθεια, δηλαδή τη μουσουλμανική εγκληματικότητα των αφροασιατών που ζουν πλέον ανάμεσά μας, για να κερδίσουν τη συμπάθειά μας οι εβραίοι που μας παρουσιάζονται ως προστάτες απέναντι σε αυτόν τον κίνδυνο. Έχουν όμως έτσι τα πράγματα; Για να δούμε παίρνοντας τα πράγματα με τη σειρά, πριν περάσουμε στην παρουσίαση κάποιων ντοκουμέντων που μας αποδεικνύουν το αντίθετο!

Πως δομείται μια σύγχρονη Συνομοσπονδιακή Πολιτεία (υπό εθνικοκαπιταλιστικό πρίσμα) απελευθέρωσης από τον αριστερόστροφο φασισμό της παγκοσμιοποίησης που μας επιβάλει κυβερνήσεις χωρίς την εκλογική μας συναίνεση ή από αυτές που μας βάζει να διαλέγουμε!

ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Η Εθνική Πολιτεία πρέπει να προστατευθεί διότι αποτελεί τον κυματοθραύστη που σταματάει την αδηφάγο πορεία του διεθνισμού (σ.σ. άρα και της παγκοσμιοποίησης), της ανελευθερίας της αγοράς και της καταπάτησης κάθε μορφής εθνικής κυριαρχίας.

Η Πολιτεία οφείλει να υπερασπίζεται τα σύνορά της από τη λαθρομετανάστευση, την εισβολή ή την έξωθεν επίθεση.

Η Πολιτεία οφείλει να ορίζει και να υπερασπίζεται την ιθαγένεια (σ.σ. η οποία δίδεται παρά μόνο από τη Φύση δια της κληρονομικότητας των γονιδίων του καθενός). Η γέννηση από (σ.σ. αυτόχθονες έτσι) πολίτες της Πολιτείας σε συνδυασμό με την στρατιωτική θητεία θα είναι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ τρόπος αποκτήσεως της εθνικότητας (σ.σ. ένας αστράτευτος άντρας συνεπώς δεν θα θεωρείται Έλληνας όσο και να έχει ελληνικά γονίδια).

Η Πολιτεία δεν πρέπει να επιτρέπει σε μη πολίτες να απολαμβάνουν δικαιώματα ισοδύναμα με αυτά των πολιτών της (σ.σ. έτσι παύει να θεωρείται πολίτης κάποιος έλληνας που έχει εβραϊκή θρησκεία ή είναι Μασόνος ή μέλος οποιασδήποτε άλλης παγκοσμιοποιητικής οργάνωσης). 

Πως ο σοσιαλισμός οδηγεί στην καταστροφή της παραγωγικότητας υπό το πρόσχημα της ‘’προστασίας των φτωχών’’ με σκοπό την υποδούλωση του κόσμου στις ορέξεις των αριστεριστών (και παγκοσμιοποιητών) και πως καταρρίπτονται οι πλάνες τους (που μαζεύουν αδαή κόσμο στις τάξεις τους)

Τα σοσιαλιστικά ιδεώδη καλπάζουν σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο. Μερικοί Αμερικανοί έχουν πολύ υψηλότερο εισόδημα και πλούτο από πολλούς άλλους. Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα είπε κάποτε: «Νομίζω ότι σε κάποιο σημείο κάποιος έχει κερδίσει αρκετά χρήματα» (υπονοώντας πως δεν «χρειάζεται» άλλα). Ένας σύμβουλος της σοσιαλίστριας γερουσιαστού Alexandria Ocasio-Cortez έγραψε στο Twitter «Κάθε δισεκατομμυριούχος αποτελεί αποτυχία της πολιτικής». Η υποψήφια πρόεδρος των δημοκρατικών και μέλος της γερουσίας Elizabeth Warren, θέλει να επιβάλλει φόρο περιουσίας λέγοντας με «παράπονο»: «Οι πλούσιοι και ισχυροί παίρνουν τόσα πολλά για τους εαυτούς τους και αφήνουν τόσο λίγα για όλους τους άλλους». Στο οικονομικό φόρουμ των Δελφών, η οικονομική ανισότητα αντιμετωπίστηκε ως το κυριότερο «πρόβλημα» των εποχών μας που πρέπει να αντιμετωπιστεί από τους γραφειοκράτες. Στην Ελλάδα, 1.000.000 «εχόντων» συνεισφέρουν το 92% των φορολογικών εσόδων και άλλα 2,6 εκατομμύρια το 8%, ενώ 5,1 εκατομμύρια εισπράττουν φόρους καθώς η κυβέρνηση επέλεξε κατά τα λεγόμενα της να «πληρώσουν οι έχοντες».

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΕΦΑΛΟΥ ΑΕΤΟΥ (ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ)…

Ολόκληρη η κλασσική ταινία ‘’Χαϊλάντερ’’ ο Αθάνατος (με σκηνοθετικές αναδρομές από τη σύγχρονη εποχή στην παραδοσιακή Σκωτία του Μεσαίωνα) που έγραψε ιστορία με το πρωτότυπο σενάριό της

 

Ο Κόνερ Μακ Λίοντ (Κριστόφ Λαμπέρ/ Γκρέϊστοουκ:Ο Θρύλος του Ταρζάν), σκοτσέζος μαχητής του 16ου αιώνα, ανασταίνεται μετά τον θανάσιμο τραυματισμό του και αναστατώνει το χωριό. Αφού εξοριστεί ως καταραμένος από τη φυλή του και κάνει μια νέα αρχή με μια αγροτοπούλα, θα δεχθεί επίσκεψη από έναν ισπανο-αιγύπτιο 2.437 ετών! Ο μαθουσάλας με το όνομα Ραμίρεζ (Σόν Κόνερι), θα του εξηγήσει το μυστικό της μακροζωίας, αλλά θα τον εκπαιδεύσει και στη ξιφομαχία, καθώς πρέπει κάποια στιγμή, να προετοιμαστεί για την υπέρτατη μάχη της Συνεύρεσης των Απέθαντων. Σύμφωνα με το μύθο, μόνο ένας που έχει το χάρισμα μπορεί να μείνει ζωντανός, αποκεφαλίζοντας όλους τους υπόλοιπους και μαζεύοντας τη δύναμη από ένα ηλεκτρικό φορτίο που απελευθερώνουν τα κουφάρια τους. Ο νικητής θα λάβει την απόλυτη εξουσία του κόσμου μας, θέση που εποφθαλμιά με ζήλο, ο σατανικός Κρούγκαν (Κλάνσι Μπράουν/ Τελευταία Εξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ).

BLIND GUARDIAN – AND THEN THERE WAS SILENCE. Το επικότατο τραγούδι (αφιερωμένο στην Ιλιάδα) που κλείνει τον οπερετικό μουσικό δίσκο της διάσημης αυτής γερμανικής ‘’μέταλ’’ μπάντας

 

Πως ήταν πραγματικά μια Μεσαιωνική κοινωνία και τα ψεύδη που χρησιμοποιεί για αυτή ο (Μασονικός ή νεοταξίτικος) Διαφωτισμός για να γίνει αποδεκτή παρά μόνο η δική του Αριστερίστικη (όπως την εποχή του Κορωνοϊού) της ανελευθερίας!

Εάν επιχειρήσετε να εισαγάγετε τη λέξη «Μεσαίωνας» σε κάποια διαδικτυακή μηχανή αναζήτησης, θα δείτε την οθόνη σας να πλημμυρίζει με ευρήματα στα οποία ο όρος και τα παράγωγά του χρησιμοποιούνται με σημασία σαφώς μειωτική. Τα ευρήματα αυτά δεν έχουν σχέση με την ομώνυμη ιστορική περίοδο, αλλά με γεγονότα της επικαιρότητας. Οι κατάφωρες παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας, ο περιορισμός ή η κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων χαρακτηρίζονται πάντα ως «Εργασιακός Μεσαίωνας». Ειδήσεις από ταραγμένες περιοχές του πλανήτη συνοδεύονται από επισημάνσεις περί «μεσαιωνικής βαρβαρότητας» και «μεσαιωνικών σφαγών». Τα, εντελώς σύγχρονα, βασανιστήρια είναι οπωσδήποτε «μεσαιωνικά» για τα ΜΜΕ. Πρωθυπουργός κράτους μέλους της ΕΕ και της Ευρωζώνης χαρακτηρίζει το πρόγραμμα δημοσιονομικής λιτότητας ως «μέτρο καθαρά μεσαιωνικό». Κάποιος άλλος, αναφερόμενος στα μέτρα λιτότητας της Ελληνικής Κυβέρνησης, κυκλοφορεί διαδικτυακή αφίσα στην οποία αναγράφεται ότι «η Κυβέρνηση αποφάσισε να μετατρέψει ολόκληρη της χώρα σε θεματικό πάρκο… για τον Μεσαίωνα»! Η σύγχρονη επιδείνωση της κατάστασης όσον αφορά τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα και, ως εκ τούτου, τις συνθήκες ζωής μεγάλου μέρους του πληθυσμού βαφτίζεται άνευ άλλου τινός «επιστροφή στον Μεσαίωνα». Η πολιτική και οικονομική ολιγαρχία που επωφελείται από αυτήν την αναδιανομή πλούτου και δικαιωμάτων χαρακτηρίζεται ως «νέα φεουδαρχία». Με άλλα λόγια, η λέξη Μεσαίωνας αποτελεί για τον άνθρωπο της εποχής μας το κατεξοχήν κακέμφατο, τον απολύτως μειωτικό χαρακτηρισμό. Στο φαντασιακό μας, ο Μεσαίωνας έχει καταγραφεί ως εποχή σκοταδισμού και προλήψεων, επιδημιών, κοινωνικής αδικίας και καταπίεσης, βίας και πολέμων. Η εποχή του Μαύρου Θανάτου και της Ιεράς Εξέτασης.

Γιατί ο (υπερ)πληθυσμός του πλανήτη με τον καπιταλισμό δεν στερεύουν τους πόρους της Γης όπως ψευδώς προπαγανδίζει ο αριστερόστροφος φασισμός της παγκοσμιοποίησης (για να αποδεχτούμε τη δική του ‘’λύση’’) και ο διατροφικός του κώδικας ‘’Αλιμεντάριους’’ για τη δολοφονική μείωσή του (για ευκολότερη διακυβέρνηση)

Ο καπιταλισμός δεν στερεύει τους πόρους της γης

Του Jonathan Newman

Σύμφωνα με το Global Footprint Network, οι άνθρωποι έχουν ήδη χρησιμοποιήσει τους πόρους της Γης αξίας ενός έτους το 2018. Η «ημέρα της υπέρβασης της γης» κινείται στο ημερολόγιο από τις 29 Δεκεμβρίου 1970 έως την 1η Αυγούστου το 2018. 

Όσο περισσότερο καταναλώνουμε πέρα ​​από τις εκτιμήσεις τους για την ικανότητα της Γης να αναδημιουργήσει τους πόρους, τόσο πλησιάζει αυτή η ημερομηνία: «Η ημερομηνία της Ημέρας της Υπέρβασης υπολογίζεται συγκρίνοντας την συνολική ετήσια κατανάλωση της ανθρωπότητας, με την ικανότητα της Γης να αναδημιουργήσει τους φυσικούς πόρους («βιοεπάρκεια»)».

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ όλες τις εκδηλώσεις που γίνονται ενάντια σε κάθε νεοταξική προσπάθεια παγκόσμιου ελέγχου με ηλεκτρονικά μέσα (σαν το κινεζικό ‘’Σύστημα Κοινωνικής Βαθμολόγησης’’) και πως η τελική μάχη θα κριθεί τελικά από την προσωπική στάση του καθενός…

Αν και το παρόν ιστολόγιο της Παραδοσιοκρατίας είναι καινούριο αυτή τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο για να μπορεί να επηρεάσει περισσότερο κόσμο από αυτόν που το διαβάζει μέχρι στιγμής, παρόλο αυτά μπορούν οι ήδη υπάρχοντες αναγνώστες να διαδώσουν σε όσο περισσότερο κόσμο μπορούν την ουσία του προβλήματος που θα παρουσιαστεί στη συνέχεια, πέρα από γραφικότητες και θρησκολοψίες που γελοιοποιούν τον αντι-νεοταξικό αγώνα στα μάτια του υπόλοιπου κόσμου, με αποτέλεσμα να οδηγείται αυτός οικειοθελώς στη σκλαβιά του σαν τους κινέζους που ήδη την πάτησαν στην πατρίδα τους με το ‘’Σύστημα Κοινωνικής Βαθμολόγησης’’ που θα παρουσιαστεί, ακριβώς επειδή θα πίστευε προηγουμένως ότι κάθε αντίσταση στον νεοταξισμό ήταν συνωμοσιολογία ή θρησκοληψία και έτσι δεν την πήρε στα σοβαρά για να αντισταθεί και ο ίδιος του με τον τρόπο που θα ειπωθεί με αφορμή τα πιστοποιητικά εμβολιασμού για τον Κορωνοϊό ως παρόμοιο παράδειγμα εκείνη την περίοδο. Για αυτό το λόγο θα παρατεθεί σχετικά για αυτό ένα αναρχικό δημοσίευμα εκείνης της εποχής και όχι κάποιο θρησκόληπτο ή συνωμοσιολογικό για να πάρετε τουλάχιστον εμάς στα σοβαρά! 

Το αρχαιοελληνικό Μυστηριακό θέατρο και οι ψυχοθεραπευτικές ιδιότητες του Δράματός του. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ…

Το Αρχαίο Ελληνικό Μυστηριακό Θέατρο 

Ο συμβατικός χώρος που αποκαλείται αρχαίο ελληνικό θέατρο και η ορχήστρα του, δεν είναι τόπος προσποίησης μιας πραγματικότητας, μιας παραποιημένης αντιγραφής ζωής, αλλά ο τόπος όπου η ίδια η ζωή βρίσκει πρόσφορο έδαφος και ενσαρκώνει την «εσωτερική» αλήθεια της, θεατρική αδεία, πέρα από περιορισμούς χώρου και χρόνου. Το θέατρο μπορεί να είναι δημιουργία ανθρώπινη που πραγματεύεται πρόσωπα και τη συμβατική τους δράση στο χωρογίγνεσθαι, όμως το πνεύμα του είναι απόλυτα μεταφυσικό γιατί ξεφεύγει από τα ανθρώπινα στενά μέτρα, θεάται τους ανώτερους κόσμους και επιστρέφει πίσω στη ζωή για να δώσει με εμπιστευτικό τρόπο, τις ιδέες του Δικαίου, του Ωραίου και του Αληθινού. Αυτή είναι η φύση του θεάτρου, εκείνου που αποκαλούμε μυστηριακό, του θεάτρου εκείνου που αναδύεται από τα μυστήρια που ετελούντο στην ιερή πόλη της Ελευσίνας.