Με τη συγκεκριμένη ομιλία δίνονται κάποιες επιπλέον διευκρινίσεις για τους σχολιασμούς και τη θεματολογία του προηγούμενου άρθρου μας, όπως αναφέρεται στον τίτλο του παρόντος, για να αποφύγει ευκολότερα κάποιος την παγίδευση του σε ετούτη την περιγραφόμενη κατάσταση. Αρχικά διευκρινίζεται γιατί επιλέχτηκε περισσότερο η εθνικιστικού τύπου αναφορά για τη συγκεκριμένη ‘’αντιπολίτευση’’ που διαιωνίζει το υπάρχον νεοταξικό σύστημα εξουσίας, παρουσιάζοντας κάποια ενδεικτικά παραδείγματα ανάλογων προσώπων που μας εμφανίζονταν ως ‘’αντισυστημικοί’’ για αυτό το λόγο, αφού επεξηγηθεί πρώτα η δική μας διαδικτυακή παρουσία. Περνώντας έπειτα στα δυο εξεταζόμενα δημοσιεύματα εκείνου του άρθρου μας, δίνονται επεξηγήσεις για τη συστημικότατη τελικά επιλογή της εκλογικής αποχής, για τους σκοπούς του νεοταξισμού που εμφανίζεται και με ‘’αντισυστημικό’’ προσωπείο προς εξαπάτηση του κόσμου, για τον πραγματικό ρόλο της αφροασιατικής μετανάστευσης που την προκαλεί προς όφελος του εβραιοσιωνισμού, για την ανώφελη εξέγερση ή θυμό όταν δεν προτείνει εναλλακτικές πολιτικές λύσεις και κάποια άλλα πράγματα που αναφέρονται σε εκείνο το δημοσίευμα για την ελεγχόμενη ‘’αντιπολίτευση’’.
Στη συνέχεια και μέχρι το κλείσιμό της, η ομιλία καταπιάνεται με την ουσία του δεύτερου δημοσιεύματος που αφορούσε την λεκτική εξουδετέρωση των επικριτών του εβραιοσιωνισμού με τον χαρακτηρισμό του ναζί ή κρυφό-ναζί και του υποστηριχτή της μουσουλμανικής και καλά ‘’τρομοκρατίας’’, χωρίς να μπορούν να αποδείξουν το αντίθετο οι ‘’κατηγορούμενοι’’ από τους εβραιοσιωνιστές σύμφωνα με τη συγκεκριμένη στρατηγική που αποκαλύφθηκε στους φακέλους του εβραίου Έπσταϊν (βλέπε παραπάνω φωτογραφία για του λόγου το αληθές), αλλά και πως αντιγράφεται αυτή η τακτική από αριστεριστές και κυβερνητικούς που αποφεύγουν να απολογηθούν για τα δικά τους εγκλήματα επειδή θα πρέπει να αποδείξουν πρώτα οι επικριτές τους ότι δεν είναι φασίστες και ‘’ψεκασμένοι’’! Κλείνοντας, η ομιλία δίνει και κάποιες συμβουλές για το πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και εμείς την ίδια στρατηγική εναντίον των επικριτών μας, τώρα που και ο εβραιοσιωνισμός είναι κάτι το κατακριτέο στη συνείδηση του κόσμου μετά τα εγκλήματά του σε παλαιστίνιους (και όχι μόνο).
