ΕΥΣΤΟΧΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΟΧΗ:
H ΑΡΒΕΛΕΡ ΥΠΕΣΤΗΡΙΖΕ ΤΗΝ ΤΑΥΤΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΜΕ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ, ΘΕΩΡΟΥΣΕ ΠΩΣ Η ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΩΜΑΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΗΤΑΝ Η ΚΙΒΩΤΟΣ ΠΟΥ ΜΕΤΕΦΕΡΕ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ.
ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΠΟΨΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΛΕΜΕ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΚΗ ΠΡΟΘΕΣΗ. ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΘΕΩΡΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΟΒΑΛΛΟΝ ΩΣ ΜΕΓΙΣΤΟ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ.
ΚΑΙ Η ΑΡΒΕΛΕΡ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕ ΑΛΛΑΓΜΕΝΟ-ΠΑΡΑΛΛΑΓΜΕΝΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ.
ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΕΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΟΜΟΙΟΦΡΟΝΕΣ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΩΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΔΙΑΚΡΙΤΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ ΤΟ 146π.χ, ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ ΥΙΟΘΕΤΗΣΑΝ - ΜΕΤΑΛΛΑΞΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΔΟΧΟΙ ΤΟΥΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΨΟΥΝ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΥΠΗΡΧΕ ΑΚΟΜΗ, ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΣΜΟ ΠΩΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΛΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟΥΣ.
ΣΕ ΕΘΝΟΦΥΛΕΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΚΑΙ ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΜΕΤΕΤΡΕΞΑΝ ΤΙΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΧΥΛΟ, ΜΕ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΔΥΣΠΡΟΣΙΤΕΣ ή ΑΝΕΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ.
ΕΙΔΙΚΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΝ ΚΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΗΤΑΝ ΑΔΙΑΦΟΡΟ ΣΤΗΝ ΑΡΒΕΛΕΡ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΠΟΨΗ ΜΕ ΑΥΤΗΝ.
- ΚΟΥΡΗΤΗΣ
Οι έσχατοι υπερασπιστές της Ελλάδος… μέχρις εσχάτων κόντρα στην υπερδύναμη
Η Αχαϊκή Συμπολιτεία εξελίχθηκε σε μεγάλη δύναμη στην Ελλάδα από τον 3ο αιώνα π.Χ. Ο στρατός της, υπό καλή διοίκηση, αποδείχθηκε σχετικά επαρκής στις ενδοελληνικές συγκρούσεις, αλλά δεν κατόρθωσε να αντισταθεί στην πανίσχυρη ρωμαϊκή πολεμική μηχανή. Ο στρατός της Αχαϊκής Συμπολιτείας αποτελείτο αρχικά από τμήματα οπλιτών, συμβατικού ιππικού, πελταστών και ψιλών. Περί το 275 π.Χ. όμως ο στρατός αναδιοργανώθηκε σε νέες βάσεις. Οι Αχαιοί πολίτες παρέδωσαν τις οπλιτικές τους εξαρτήσεις και επανεξοπλίστηκαν ως θυρεοφόροι, με ασπίδα τύπου θυρεού, μακρύ δόρυ, ακόντια και σπαθί. Οι επίλεκτοι έφεραν και θώρακες (Θωρακίτες).
Το ιππικό, ελαφρύ και βαρύ, εξοπλίστηκε με ακόντια και ασπίδα. Έτσι συγκροτημένος ο στρατός της Συμπολιτείας, υπό τον Άρατο, υπέστη σειρά ηττών από τον Κλεομένη της Σπάρτης. Το 207 π.Χ. στρατηγός της Συμπολιτείας ανέλαβε ο Φιλοποίμην. Αυτός αναδιοργάνωσε εκ νέου τον στρατό επανεξοπλίζοντας τον όγκο του πεζικού με σάρισσες. Το βαρύ ιππικό επίσης εγκατέλειψε τις ασπίδες και τα ακόντια και εφοδιάστηκε με μακριά λόγχη (ξυστόν), αλλάζοντας ταυτοχρόνως και τον ρόλο του, από ιππικό μάχης σε ιππικό κρούσης. Το ελαφρύ ιππικό ήταν ταραντινικού τύπου, ασπιδοφόροι ιππακοντιστές. Έτσι συγκροτημένος ο στρατός της συμπολιτείας πολέμησε κατά των Σπαρτιατών τυράννων Μαχανίδα και Νάβη και κατά των Ρωμαίων.
H πορεία προς το τέλος
Το 148 π.Χ. ο στρατός των Αχαιών διαλύθηκε από τους Ρωμαίους στα Σκάρφια της Φθιώτιδας και ο διοικητής του Κριτόλαος έπεσε στη μάχη. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τη μάχη αυτή, ούτε για τις δυνάμεις που συμμετείχαν, ούτε για την εξέλιξή της. Μετά τον θάνατο του Κριτόλαου στα Σκάρφεια, τη διοίκηση ανέλαβε ο Δίαιος από τη Μεγαλόπολη. Ο Δίαιος, ενώπιον της καταστροφής, προχώρησε στη λήψη εκτάκτων μέτρων. Κατ’ αρχήν χρειάζονταν έναν νέο στρατό για να αντικαταστήσει αυτόν που καταστράφηκε στα Σκάρφεια.
Οι περιορισμένες δημογραφικές δυνατότητες της Συμπολιτείας όμως δεν επέτρεπαν παρά περιορισμένη στρατολόγηση. Έτσι αποφάσισε να διατάξει την απελευθέρωση 12.000 δούλων, τους οποίους εξόπλισε ως σαρισσοφόρους και τους εκπαίδευσε πρόχειρα, όσο ο διαθέσιμος χρόνος επέτρεπε. Παράλληλα συγκέντρωσε άλλους 2.000 ελαφρύτερα οπλισμένους στρατιώτες και 500 μόλις ιππείς. Ο στρατό αυτός συγκεντρώθηκε στην Κόρινθο. Εκεί δόθηκε και η τελική μάχη. Ο Ρωμαίος ύπατος Μόμμιος διέθετε στρατό 23.000 πεζών και 3.500 ιππέων, έναντι των 14.500 ανδρών που ο Δίαιος είχε καταφέρει να συγκεντρώσει.
Λευκόπτρα, ο ηρωικός θάνατος ενός κράτους
Η ώρα της κρίσης ήρθε τελικά το καλοκαίρι του 146 π.Χ. στη Λευκόπετρα, έξω από την αρχαία Κόρινθο. Εκεί ο Δίαιος έταξε τον στρατό του καλύπτοντας το αριστερό του στα τείχη της πόλης, με τη φάλαγγα των σαρισσοφόρων στο κέντρο και τους λίγους ιππείς του στο δεξιό του πλευρό. Ο Μόμμιος έταξε και αυτός τις δυνάμεις του συμβατικά, με τις λεγεώνες στο κέντρο και τους ιππείς του στο αριστερό του πλευρό, έναντι των λιγοστών Ελλήνων ιππέων. Οι δύο στρατοί παρέμειναν παραταγμένοι έτσι ολόκληρη τη μέρα χωρίς να συγκρούονται.
Όταν νύχτωσε οι Ρωμαίοι αποσύρθηκαν για να αναπαυτούν. Τότε ο Δίαιος εξαπέλυσε μια άκρως επιτυχημένη νυκτερινή καταδρομή κατά του ρωμαϊκού στρατοπέδου, σκοτώνοντας αρκετούς εχθρούς και παίρνοντας τις ασπίδες τους. Ήταν οι τελευταίες ασπίδες εχθρών που έπεφταν στα χέρια ενός αρχαίου Έλληνα στρατηγού, επί ελληνικού εδάφους. Οι Ρωμαίοι πανικοβλήθηκαν αλλά σύντομα συνήλθαν και απέκρουσαν τους εισβολείς. Την επομένη ο Μόμμιος, οργισμένος, αποφάσισε να πολεμήσει τον «θρασύ» Έλληνα στρατηγό. Οι δύο στρατοί βρέθηκαν και πάλι αντιμέτωποι. Οι Ρωμαίοι επιτέθηκαν με το πεζικό τους. 23.000 λεγεωνάριοι βρέθηκαν απέναντι σε 12.000 φαλαγγίτες. Τότε συνάφθηκε μάχη πεισματώδης.
Οι Ρωμαίοι εξαπέλυσαν τα βαριά τους ακόντια (pila) προκαλώντας απώλειες στους Έλληνες σαρισσοφόρους, το μεγάλο βάθος του σχηματισμού των οποίων όμως δεν επέτρεψε την διάσπαση του σχηματισμού τους. Κάθε απόπειρα των Ρωμαίων να διασπάσουν τη φάλαγγα αντιμετωπίστηκε με επιτυχία και κάθε φορά δεκάδες κουφάρια Ρωμαίων απέμεναν πάνω στις αιχμές των ελληνικών σαρισών, κατατρυπημένα. Όσο η φάλαγγα είχε τα πλευρά της καλυμμένα ήταν αδύνατο να διασπαστεί από τους λεγεωνάριους. Το Μόμμιος είχε φρενιάσει. Διέτασσε νέες επιθέσεις που είχαν όμως πάντα το ίδιο αποτέλεσμα. Ο Δίαιος από την πλευρά του είχε κάθε λόγο να είναι ευχαριστημένος, κρατώντας τον πολλαπλάσιο εχθρό και προξενώντας του απώλειες.
Τότε ο Μόμμιος αποφάσισε να ρίξει στη μάχη το ιππικό του. Αν και υστερούσαν σε αναλογία 7:1 οι Έλληνες ιππείς αγωνίστηκαν ηρωικά και κατάφεραν αρχικά όχι μόνο να αποκρούσουν, αλλά και να υποχρεώσουν σε υποχώρηση τους Ρωμαίους ιππείς. Σύντομα όμως βάρυνε η αριθμητική υπεροχή του εχθρού. Ο ένας μετά τον άλλον οι Έλληνες ιππείς έπεφταν, μέχρι που οι ελάχιστοι που είχαν απομείνει ζωντανοί τράπηκαν σε φυγή. Το πλευρό της φάλαγγας έμεινε τώρα ακάλυπτο και ο Μόμμιος διέταξε τις λεγεώνες να αγκιστρώσουν κατά μέτωπο τη φάλαγγα και το ιππικό του να την πλαγιοκοπήσει. Ήταν το τέλος. Ο ελληνικός στρατός διαλύθηκε. Οι άνδρες πολέμησαν μέχρις ενός και έπεσαν ηρωικά στις θέσεις τους. Ο Στρατός της Αχαϊκής Συμπολιτείας δεν υπήρχε πια. Η Ελλάδα είχε καταληφθεί.
πηγή: https://www.history-point.gr/achaiki-sympoliteia-machi-tis-leykopetras-oi-eschatoi-yperaspistes-tis-ellados
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΟΚΡΑΤΙΑΣ:
Σύγχρονες μελέτες αρχαίου DNA δείχνουν ότι:
οι πληθυσμοί της Ελλάδας παρουσιάζουν ισχυρή γενετική συνέχεια από την αρχαιότητα
δεν υπάρχει τομή ή αντικατάσταση γύρω στο 146 π.Χ.
οι βασικές γραμμές συνεχίζονται από:
Μυκηναϊκή εποχή
Κλασική
Ελληνιστική
Ρωμαϊκή
Βυζαντινή
Harvard Medical School – Μελέτη Μυκηναίων (Nature 2017)
Iosif Lazaridis et al.,
“Genetic origins of the Minoans and Mycenaeans”
Nature (2017)
Τι εξέτασαν
DNA από Μυκηναίους (1600–1100 π.Χ.)
DNA από Μινωίτες
Σύγκριση με σύγχρονους Έλληνες
Τι βρήκαν
Οι σύγχρονοι Έλληνες βρίσκονται πολύ κοντά γενετικά στους Μυκηναίους
Υπάρχει ισχυρή συνέχεια από την Εποχή του Χαλκού
Δεν παρατηρείται “αντικατάσταση πληθυσμού”
Συμπέρασμα της μελέτης:
Οι Μυκηναίοι συνεισφέρουν σημαντικά στο γενετικό υπόβαθρο των σύγχρονων Ελλήνων.
Αυτό σημαίνει ότι πολύ πριν το 146 π.Χ. υπήρχε ήδη πληθυσμιακή συνέχεια, και αυτή συνεχίζεται.
Harvard University / Max Planck Institute for the Science of Human History – Ρωμαϊκή Περίοδος (Cell 2019)
Ron Pinhasi et al.
“The genetic history of the Balkans”
Cell (2019)
Τι εξέτασαν
Δείγματα από:
Κλασική περίοδο
Ελληνιστική
Ρωμαϊκή
Πρώιμο Βυζάντιο
Σύγκριση με σύγχρονους πληθυσμούς Ελλάδας
Τι έδειξε
Δεν υπάρχει γενετική τομή το 146 π.Χ.
Υπάρχει σταδιακή συνέχεια
Μικρές επιμειξίες (όπως συμβαίνει σε όλους τους λαούς), αλλά όχι αντικατάσταση
Σλαβικές μετακινήσεις (6ος–7ος αιώνας μ.Χ.)
Αυτό συχνά χρησιμοποιείται ως επιχείρημα ότι “οι Έλληνες εξαφανίστηκαν”.
Οι νεότερες μελέτες δείχνουν:
Υπάρχει περιορισμένη σλαβική συνιστώσα
Δεν ξεπερνά κατά μέσο όρο ~10–20% σε πολλές περιοχές
Δεν υπάρχει μαζική αντικατάσταση πληθυσμού
Οι σημερινοί Έλληνες:
Τοποθετούνται γενετικά μαζί με αρχαίους Αιγαίους πληθυσμούς
Όχι μαζί με βόρειους σλαβικούς πληθυσμούς
Τι σημαίνει αυτό για το 146 π.Χ.;
Αν είχε γίνει “φυλετική εξαφάνιση”:
Θα βλέπαμε απότομη μετατόπιση στα PCA γραφήματα
Θα υπήρχε αλλαγή σε Y-DNA / mtDNA συχνότητες
Θα φαινόταν “γενετικό κενό”
Τίποτα από αυτά δεν παρατηρείται.
Τελικό συμπέρασμα
Οι σύγχρονες γενετικές μελέτες δείχνουν:
Συνέχεια από Μυκηναϊκή εποχή
Συνέχεια σε Κλασική & Ελληνιστική
Καμία τομή το 146 π.Χ.
Καμία μαζική αντικατάσταση πληθυσμού
Άρα:
Ο Ελληνισμός δεν εξαφανίστηκε φυλετικά το 146 π.Χ.
Υπήρξε πολιτική υποταγή — όχι βιολογική εξάλειψη.
Πώς διαβάζεται ένα PCA γράφημα
Τι είναι το PCA με μία φράση
PCA (Principal Component Analysis) = μαθηματικός τρόπος να συμπυκνώσουμε χιλιάδες γενετικές διαφορές σε 2–3 άξονες για να δούμε σχετικές αποστάσεις πληθυσμών.
Δεν δείχνει ποσοστά καταγωγής.
Τι σημαίνουν οι άξονες PC1 – PC2
PC1 = η μεγαλύτερη πηγή γενετικής διακύμανσης
PC2 = η δεύτερη μεγαλύτερη
Δεν είναι:
χρόνος
“καθαρότητα φυλής”
ποσοστό DNA
Οι άξονες αλλάζουν ανάλογα με τα δείγματα που βάζει ο ερευνητής.
Πώς διαβάζεις σωστά την απόσταση
Κοντά σημεία → γενετική συγγένεια
Μακριά σημεία → μικρότερη συγγένεια
ΑΛΛΑ:
Δεν μετράς με χάρακα
Κοιτάς σχετικές ομάδες, όχι μεμονωμένες τελείες
Το πιο σημαντικό: πού πέφτουν οι αρχαίοι
Αν δεις:
Μυκηναίους / Κλασικούς Έλληνες
Ρωμαϊκής περιόδου δείγματα Ελλάδας
Σύγχρονους Έλληνες
και βρίσκονται:
στο ίδιο σύννεφο ή πολύ κοντά
τότε υπάρχει γενετική συνέχεια.
Δεν χρειάζεται να «πέφτουν ακριβώς πάνω» — αυτό θα ήταν αφύσικο μετά από 3.000 χρόνια.
Τι ΔΕΝ μπορεί να σου πει το PCA
“Εξαφανίστηκε ένας λαός”
“Είσαι 80% αυτός, 20% ο άλλος”
“Το 146 π.Χ. έγινε φυλετική τομή”
Για αυτά χρειάζονται:
χρονικές σειρές αρχαίου DNA
στατιστικά τεστ (f-statistics, qpAdm)
Χρυσός κανόνας (κράτα το)
Αν οι αρχαίοι ενός τόπου πέφτουν κοντά στους σύγχρονους κατοίκους του ίδιου τόπου, υπάρχει βιολογική συνέχεια.
Στην Ελλάδα:
Μυκηναίοι → Κλασικοί → Ρωμαϊκοί → Βυζαντινοί → Σύγχρονοι
ίδιο γενετικό νέφος
Μικρό παράδειγμα για το 146 π.Χ.
Αν είχε γίνει «φυλετική εξαφάνιση»:
θα βλέπαμε άλμα στο PCA μετά το 146 π.Χ.
οι Ρωμαϊκοί Έλληνες θα έπεφταν αλλού
Δεν συμβαίνει σε καμία σοβαρή δημοσίευση.
Το διάταγμα του Καρακάλλα το 212 μ.Χ παραχωρεί σε όλους τους κατοίκους της Αυτοκρατορίας του δικαιώματα Ρωμαίου πολίτη χωρίς φυλετικές διακρίσεις.
Τα ίδια κάνουν και οι Βυζαντινοί που διαχωρίζουν τους ανθρώπους παρά μόνο με θρησκευτικά κριτήρια (π.χ. ένας Έλληνας εθνικός στο θρήσκευμα δολοφονείται σαν την Υπατία και ένας αλλόφυλος όχι αν είναι χριστιανός)
Με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923 μας έρχονται από Τουρκία και αλλόφυλοι με εξωευρωπαϊκά φυλετικά χαρακτηριστικά (π.χ. αρμενοειδείς) μαζί με Έλληνες πρόσφυγες
Τη δεκαετία του ‘90 με το πρώτο άνοιγμα των ελληνικών συνόρων (από τον ‘’πατριώτη’’ Αντώνη Σαμαρά) γεμίζει η Ελλάδα από Αλβανούς υπό το πρόσχημα επαναπατρισμού Ελλήνων Βορειοηπειρωτών
Ακολουθεί η είσοδος ανατολικών λαών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης στην Ελλάδα (από το ΠΑΣΟΚ της ‘’αλλαγής’’) υπό το πρόσχημα επαναπατρισμού Ελλήνων από εκείνες τις περιοχές (ως ‘’ρωσοπόντιοι’’)
Μετά το 2016 (από την ‘’πρώτη φορά Αριστερά’’ του ΣΥΡΙΖΑ) έχουμε μαζική εισροή αφροασιατών στην Ελλάδα υπό το πρόσχημα περίθαλψης προσφύγων πολέμου (παρόλο που πόλεμοι γινόντουσαν και πριν ανοίξουν τα ελληνικά σύνορα για πρώτη φορά τη δεκαετία του ‘90)
ΑΡΑ
Πολύ σωστά επισήμανε εκείνος ο διαδικτυακός σχολιαστής (στην αρχή του παρόντος άρθρου) περί βιολογικού χυλού (και) στον ελλαδικό χώρο μας, με αποκλειστική ευθύνη εκείνων των Ελλήνων που για εγωιστικούς λόγους (π.χ. δεν επιθυμούσαν Μακεδονική κυριαρχία) οδήγησαν στην καταστροφή του ελληνισμού από τους Ρωμαίους όπως είδαμε, πράγμα που σημαίνει ότι η ελληνική αποκατάσταση (στην προ της χαμένης τελικής μάχης στην Λευκόπετρα) μπορεί να γίνει παρά μόνο από ένα φυλετικά ομοιογενές κράτος (π.χ. διώχνοντας όλους τους αλλόφυλους από τη χώρα ακόμη και αν έχουν ελληνικό ονοματεπώνυμο και όχι μόνο τους παράνομους μετανάστες) με φυλετικά συνειδητοποιημένους Έλληνες που θα ζητάνε κάτι τέτοιο (π.χ. με διαδηλώσεις ή με ψήφους αν προκύψει ένα τέτοιο πολιτικό κόμμα) για να προκόψει και πάλι ο λαός μας όπως στην αρχαιότητα, για τους εξής αυτονόητους λόγους που επαναλαμβάνουμε:
‘’Η αρχική προϋπόθεση για να υπάρξει και να ευημερήσει ένα κράτος, είναι οι πολίτες του κράτους να ανήκουν στην ίδια φυλή, να έχουν το ίδιο αίμα και αυτό είναι εύκολο να κατανοηθεί. Πρώτον, τα ομόφυλα άτομα συνήθως παντρεύονται μόνο αναμεταξύ τους, καθώς μόνο έτσι θα διατηρήσουν την ενότητα της φυλής. Έτσι ο γάμος δημιουργεί οικογενειακά συναισθήματα, που αποτελούν τους πιο ισχυρούς και διαρκείς δεσμούς μεταξύ των ατόμων. Όταν λάβουμε υπόψη ότι αυτοί οι οικογενειακοί δεσμοί απλώνονται μέχρι να συμπεριλάβουν όλους τους πολίτες του κράτους, βλέπουμε ότι οι όλοι συνδέονται από ένα γενικό συναίσθημα αγάπης, που ονομάζεται φυλετική συμπάθεια. Επιπλέον, έχοντας κατά νου ότι το ίδιο αίμα κυλά στις φλέβες του λαού, καταλαβαίνει κανείς ότι μέσω της κληρονομικότητας θα έχουν τα ίδια συναισθήματα, περίπου τις ίδιες προδιαθέσεις, ακόμα και παρόμοιες ιδέες. Συνεπώς, σε κρίσιμες καταστάσεις, σε μοναδικές περιστάσεις, οι καρδιές τους θα χτυπάνε σαν μία, το μυαλό τους θα υιοθετεί μία άποψη, η δράση όλων θα ακολουθεί τον ίδιο σκοπό. Με άλλα λόγια το έθνος που αποτελείται από μία μόνο φυλή, θα έχει μόνο ένα κέντρο βαρύτητας. Και το κράτος που έχει δομηθεί από ένα τέτοιο έθνος, θα διαθέτει τις καλύτερες προϋποθέσεις για δύναμη, διάρκεια και πρόοδο. Συμπερασματικά, όπως στην διατήρηση των ειδών, το βασικό απαιτούμενο για την ύπαρξη του κράτους, είναι να αποτελείται από άτομα φυλετικά παρόμοια’’
- Corneliu Codreanu, Για τους λεγεωνάριούς μου
