Το ιταλικό στυλ της πανοπλίας πλάκας περιλάμβανε μεγάλα κομμάτια γυαλιστερής ‘’λευκής’’ πλάκας, με καμπυλωτά και στρογγυλεμένα σχήματα για να εκτρέπουν τα χτυπήματα από το σώμα και μια σκόπιμη ασυμμετρία για την καλύτερη υπεράσπιση εκείνου που τη φορούσε σε ένα τουρνουά ή στο πεδίο μάχης. Η γοτθική πανοπλία, από την άλλη πλευρά, ήταν αιχμηρή και γωνιακή, δημιουργώντας μια σιλουέτα με στενή μέση και χρησιμοποιώντας μια χαρακτηριστική τεχνική ‘’ράβδωσης’’ για να ράψει και να ενισχύσει την πλάκα — η πολεμική πανοπλία του Μαξιμιλιανού Α από τα τέλη του 15ου αιώνα είναι ένα παράδειγμα αρχετυπικής γοτθικής μεσαιωνικής πανοπλίας.
Η πανοπλία πλάκας έφερε επανάσταση στον πόλεμο. Τώρα, στο πεδίο της μάχης κυριαρχούσαν μικροί (αλλά όλο και πιο μεγάλοι) αριθμοί βαριά οπλισμένων πολεμιστών που ήταν σχεδόν αδύνατο να σταματηθούν. Τα ξίφη, τα δόρατα και τα περισσότερα άλλα συνηθισμένα όπλα πεζικού ήταν λίγο πολύ άχρηστα ενάντια σε έναν πλήρως θωρακισμένο ιππότη.
Τα κακώς οπλισμένα στρατεύματα μπορούσαν να κατακλύσουν έναν μοναχικό ιππότη σε μεγάλο αριθμό, σέρνοντάς τον από το άλογό τους, καθηλώνοντάς τον και χρησιμοποιώντας μαχαίρια για να γλιστρήσουν στα αδύνατα σημεία του, στη μασχάλη ή στη βουβωνική χώρα — αλλά αυτό δεν ήταν πάντα δυνατό. Αντίθετα, οδήγησε σε έναν άλλο γύρο καινοτομίας στον πόλεμο. Τα ξίφη στενεύουν και μακρύνουν, μοιάζουν με τεράστιες βελόνες, που χρησιμοποιούνται για την αναζήτηση τρωτών σημείων, ή γίνονται πολύ μεγάλα όπως το γερμανικό Zweihander, για να χτυπούν τους αντιπάλους τους σε υποταγή με καθαρή συγκρουσιακή δύναμη.
Εξειδικευμένα όπλα κατά της πανοπλίας, όπως το halberd, αναπτύχθηκαν έτσι ώστε να μπορούν να εξοπλιστούν ενάντια σε καλά θωρακισμένους ιππότες, με ένα άγκιστρο για να αφαιρέσουν το άλογο και μια ακίδα για να τρυπήσουν πανοπλίες. Μέχρι τον 16ο αιώνα, οι πανοπλίες άρχισαν να παράγουν μαζικά «θωρακισμένα πυρομαχικά», φθηνές και αποτελεσματικές αρθρωτές στολές μισής πανοπλίας για πεζικό που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να εξοπλίσουν αμέσως μια πολιτοφυλακή της πόλης ή μια εταιρεία μισθοφόρων.
- Tiia Lintilä
