Το προπαγανδιστικό παραμύθι που διακινείται κατά καιρούς (και περισσότερο τα προηγούμενα χρόνια πριν εισέλθουμε στη ψηφιακή εποχή) για να παρουσιάσει το ναζιστικό καθεστώς εκείνης της περιόδου ως όργανο της Μασονίας εξυπηρετώντας τα συμφέροντα εβραιοσιωνιστών ή παγκοσμιοποιητών, λέγονταν από δυο φαινομενικά αντίπαλες μεταξύ τους πλευρές για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα η κάθε μια. Από τη μια, παπάδες μαζί με Ακροδεξιούς και άλλους θρησκόληπτους ώστε να παρασέρνουν κόσμο στη δική τους υπηρεσία αντί στην εθνοφυλετική που την απαρνούνται είτε για δογματικούς λόγους (π.χ. καταδίκη του ρατσισμού εφόσον ο Χριστός ήρθε για όλη την ανθρωπότητα και για αυτό η Εκκλησία παντρεύει ή ανέχεται αλλόφυλους αρκεί να είναι χριστιανοί) είτε για πολιτικούς του ευρύτερου πατριωτικού ή ακροδεξιού φάσματος (π.χ. όπου το δικαίωμα του πολίτη δίνεται σε οποιονδήποτε γεννήθηκε στην Ελλάδα ή έχει ελληνικό ονοματεπώνυμο και ας μοιάζει με μπαμπουίνο που ξεχάστηκε μέσα σε φούρνο μικροκυμάτων!).
Από την άλλη, την ίδια προπαγάνδα την κάνουν οι ίδιοι οι παγκοσμιοποιητές πάλι για τον ίδιο λόγο της απομάκρυνσης του κόσμου από τις εθνοφυλετικές ιδέες και ταυτόχρονα για την προσπάθεια να υπηρετήσει παγκοσμιοποιητικά συμφέροντα αν πειστεί ότι και το ναζιστικό καθεστώς έκανε το ίδιο σε περίπτωση που ήθελε να ακολουθήσει τη δική του ιδεολογία. Με απλά λόγια, λέγοντας ότι και το καθεστώς του Χίτλερ υπηρετούσε εβραίους και τη Νέα Τάξη της Μασονίας για παγκοσμιοποιητικά συμφέροντα, αποθαρρύνουν τον αντισυστημικό ως προς εκείνα τα συμφέροντα κόσμο να ακολουθήσει μια αντισυστημική ιδεολογία σαν εκείνη του ναζιστικού καθεστώτος ώστε να πέσει ευκολότερα στα νεοεποχίτικα πλοκάμια τους και δημιουργούν ενοχικά σύνδρομα σε όσους ήδη ακολουθούν εκείνη την ιδεολογία ώστε να την εγκαταλείψουν εφόσον και ο Χίτλερ της ας πούμε ήτανε πουλημένος σε εβραίους και Μασόνους ή να την κρατήσουν αντιθέτως άμα είναι να υπηρετήσουν όμως τα συμφέροντα του Ισραήλ λόγου χάρη (αντί του δικού τους έθνους όπως έκαναν οι ναζί) σε περίπτωση που εκείνοι οι παγκοσμιοποιητές ή εβραιοσιωνιστές πιο συγκεκριμένα εμφανίζονται με ‘’ναζιστικό’’ προσωπείο! Παραβλέποντας βέβαια το γεγονός ότι η ιδεολογία σαν την εθνοφυλετική εν προκειμένω, εκφράζεται από ΙΔΕΕΣ και όχι από πρόσωπα ή καθεστώτα σαν να μην υπήρχαν αυτές προηγουμένως, οπότε κάλλιστα μπορεί κάποιος να είναι εθνοφυλετιστής χωρίς να είναι καθόλου ναζιστής εφόσον και το ναζιστικό καθεστώς ακολούθησε ιδέες σαν της ευγονικής λόγου χάρη που προΰπήρχαν από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι τότε (βλ. απόθεση βρεφών στον Καιάδα), όπως το ίδιο εθνοφυλετικά ήταν και άλλα καθεστώτα που ποτέ δεν ήταν ναζιστικά, σαν εκείνο της Κου Κλουξ Κλαν στον αμερικανικό Νότο όπου επίσης δεν δέχονταν εβραίους και αλλόφυλους πέρα από το ναζιστικό που έκανε το ίδιο!
Για αυτό και το παρόν ιστολόγιο χαρακτηρίζεται ως παραδοσιοκρατικό και εθνοφυλετικό χωρίς να περιορίζεται σε συγκεκριμένα πρόσωπα ή καθεστώτα λαμβάνοντας έτσι παρά μόνο τη δική τους ταυτοποίηση (π.χ. ναζιστικό ή χιτλερικό ιστολόγιο). Και ακριβώς για τον ίδιο λόγο έχει τονίσει ΗΔΗ στη θρησκευτική αρθρογραφία του το ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟ μεταξύ ευρωπαϊκής Παράδοσης και Μασονίας (π.χ. όταν ποτέ και πουθενά σε ευρωπαϊκό έδαφος δεν υπήρξε από τους γηγενείς λαούς του κάποιος εβραϊκός ναός του Σολομώντα που αναπαρίσταται ως μικρογραφία μέσα σε κάθε Μασονική στοά) όπως μαρτυρά ΚΑΙ το παρακάτω ναζιστικό βιβλίο ντοκουμέντο (πέρα από σχετικό ναζιστικό άρθρο μας που έχει προηγηθεί για την εκδίωξη της Μασονίας εκείνη την εποχή) από δική του νορδική ή γερμανική πλευρά πιο συγκεκριμένα, στρεφόμενο ΕΝΑΝΤΙΑ σε εβραίους και Μασονία για να καταρριφθεί όλη εκείνη η προαναφερόμενη αντιναζιστική προπαγάνδα που ισχυρίζεται το αντίθετο για τις σκοπιμότητες που ειπώθηκαν, δηλαδή από ένα βιβλίο μέσα από το ΙΔΙΟ το ναζιστικό καθεστώς μάλιστα που επικαλείται εκείνη η προπαγάνδα!ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:
O εθνικοσοσιαλισµός, σε αντίθεση µε άλλα κινήματα και κράτη που ήταν αντίθετα µε τον ελευθεροτεκτονισµό, όπου κατά τη διάρκεια των ταραχών και των επιθέσεων του εξοργισµένου πληθυσμού εναντίον των κτιρίων των στοών καταστράφηκε πολύτιμο υλικό και έτσι κατέστησαν εν μέρει αδύνατη την καταπολέμηση των στοών, είχε προχωρήσει σκόπιμα στην αντιμετώπιση του ζητήµατος του ελευθεροτεκτονισμού.
Αποδείχτηκε ότι η συνέχιση της ύπαρξης του ελευθεροτεκτονισμού στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία είχε καταστεί αδύνατη για ιδεολογικούς λόγους και για λόγους κρατικής ασφάλειας, ειδικά από τη στιγµή που μεγάλα τµήµατα του πληθυσμού εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους κατά των στοών. Έτσι, η µία στοά µετά την άλλη έκλεινε τις πόρτες της.
Σε αντίθεση µε τις ανθρωπιστικές Μεγάλες Στοές, οι οποίες δεν μπορούσαν να ελπίζουν σε περαιτέρω έργο λόγω της υπερβολικά ανοιχτά εκπροσωπούµενης ελευθεροτεκτονικής ιδεολογίας τους και του μεγάλου αριθμού των Ιουδαίων μελών τους, οι Παλαιές Πρωσικές Μεγάλες Στοές δεν εγκατέλειψαν την ελπίδα ότι θα μπορέσουν να αποδείξουν το δικαίωμά τους να υπάρχουν στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία. Εντούτοις, τα µέτρα που ελήφθησαν εναντίον των μεμονωμένων θυγατρικών στοών των Παλαιών Πρωσών έδειξαν ότι και ο λεγόμενος εθνικός ελευθεροτεκτονισµός στη Γερμανία ήταν αδύνατος. Ένα διάταγμα του Πρώσου Πρωθυπουργού Γκέρινγκ τους είχε ήδη απαγορεύσει να μετονομάζονται σε τάγματα, κάτι που ορθώς θεωρήθηκε σαν µεταμφίεση και εξαπάτηση του κοινού.
Οι Μεγάλοι Δάσκαλοι των Παλαιών Πρωσικών Μεγάλων Στοών δήλωσαν την προθυμία τους να εργαστούν για την εθελοντική διάλυση των Μεγάλων Στοών τους. Μια παρόμοια απόφαση ελήφθη από τους Μεγάλους Μαγίστρους των δύο Σαξονικών Μεγάλων Στοών στις αρχές Αυγούστου 1935. Με αυτό καμία στοά δεν είναι πλέον ενεργή στη Γερμανία.
Πολύ πριν το εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα έρθει στην εξουσία, οι στοές είχαν αναγκαστεί να αμυνθούν ενάντια στις ολοένα αυξανόμενες επιθέσεις από εθνικούς και λαϊκούς κύκλους. Είκαν ιδρύσει τη δική τους επιτροπή υπεράσπισης για να αντιμετωπίσουν τις αντι-ελευθεροτεκτονικές επιθέσεις.
Όλα τα γραπτά, οι συναντήσεις, οι ομιλίες και οι ενέργειες κατά του ελευθεροτεκτονισµού αναφέρονταν σε αυτήν την επιτροπή. Οι οργανώσεις άμυνας, ιδίως εκείνες των Παλαιών Πρώσων, έδωσαν στις μεμονωμένες στοές και στα µέλη τους ακριβείς οδηγίες για τη συμπεριφορά τους σε περίπτωση επιθέσεων κατά των ελευθεροτεκτόνων. Όσον αφορά τη δήλωση ένταξης στο κόμμα, επτώθηκε ότι οι αδελφοί των στοών θα έπρεπε να αρνηθούν ότι ανήκουν σε ελευθεροτεκτονική στοά, αφού δεν ήταν πλέον ελευθεροτέκτονες µετά την μετονομασία της Παλαιάς Πρωσικής Μεγάλης Στοάς σε «Τάγμα». Προσπάθησαν µε κάθε τρόπο να ενταχθούν και να ευθυγραμμιστούν µε το κόμμα, αρνούμενοι τις διεθνείς σχέσεις και τη διεθνή συνεργασία, αμφισβητώντας τις φιλο-ιουδαϊκές τάσεις KAI προσπάθησαν vα παρουσιάσουν τις στοές σαν αβλαβείς κοινωνικές και φιλανθρωπικές ενώσεις. Η προσπάθεια να αναδείξουν τους σπουδαίους άνδρες της γερμανικής ιστορίας σαν εκφραστές του αληθινού ελευθεροτεκτονισμού και της γερμανικής κληρονομιάς στα έθιμα των στοών έχει ήδη περιγραφεί παραπάνω.
Με τη συμπεριφορά τους οι αδελφοί των στοών απέδειξαν πολύ ξεκάθαρα ότι η ελευθεροτεκτονική εκπαιδευτική πορεία που είχαν ακολουθήσει τους είχε κάνει ανίκανους να κατανοήσουν τις Ιδέες και τα καθήκοντα της νέας εποχής. Ένα παράδειγµα θα χρησιμεύσει για να αποδείξει αυτόν τον ισχυρισμό. Σε µια επιστολή προς τις ανώτατες αρχές, ένας αδερφός της Παλαιάς Πρωσικής στοάς προσπάθησε να παρουσιάσει την ακίνδυνη φύση των Παλαιών Πρώσων, ισχυριζόμενος ότι σε όλη την 150χρονη ιστορία τους, οι Παλαιοί Πρώσοι όχι µόνο ήταν εθνικιστές, αλλά ότι και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν καθαρά εθνικοσοσιαλιστές, αν και ασκούσαν αυτόν τον «σοσιαλισμό» στους στενότερους κύκλους τους. Σύμφωνα µε την εθνικοσοσιαλιστική εκτίµηση, αυτός ο «σοσιαλισμός στους πιο στενούς κύκλους» δεν είναι τίποτε άλλο παρά µια ευνοιοκρατία εκ μέρους της κλίκας της στοάς, της οποίας οι μυστικές πολιτικές προσωπικού από μόνες τους θα αποτελούσαν βάση για να τεθεί τέλος στη διαφθορά των ελευθεροτεκτόνων στη Γερμανία.
Αν οι Γερμανοί ελευθεροτέκτονες, ενάντια σε όλα τα αποδεδειγμένα γεγονότα, θέλουν σήμερα να ισχυριστούν ότι δεν έχουν καμία σχέση µε τον Διεθνή Ελευθεροτεκτονισµό, τότε ας πάρουμε ένα λόγο από τον γνωστό ελευθεροτέκτονα δρ. Όσκαρ Πόσνερ (Oskar Posner) από το Κάρλσμπαντ (Karlsbad, σημ. Κάρλοβι Βάρι) ο οποίος μίλησε στα εγκαίνια του Ανώτατου Συμβουλίου της Βιέννης το 1925:
«Υπάρχει µόνο ένα είδος ελευθεροτεκτονισμού: η διεθνής αλυσίδα της αδελφοσύνης. Στον λατινικό ελευθεροτεκτονισµό συναντάμε τον όρο “Γενικός Ελευθεροτεκτονισµός, γαλλική οικογένεια”. Θα έπρεπε να λέγεται και “Γενικός Ελευθεροτεκτονισµός, γερμανική οικογένεια”. Θα πρέπει να ειπωθεί ότι σε κάθε ένα από αυτούς τους ελευθεροτεκτονισμούς μιλιέται η γλὠσσα της καρδιάς τους, αλλά ότι αυτές οι οικογένειες είναι µόνο όψεις µιας κυβικής πέτρας που ονομάζεται: Παγκόσμιος Τεκτονισμός.»
Σύμφωνα µε αυτή την άποψη, ο αγώνας ολόκληρου του διεθνούς παγκόσμιου ελευθεροτεκτονισμού διεξάγεται σε συνεργασία µε τις άλλες υπερεθνικές δυνάμεις ενάντια στην εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία. Στα συνέδρια των μεταναστών και των ελευθεροτεκτόνων, συζητούνται τα διεθνή θέµατα εργασίας, η εφαρμογή του κινήματος μποϊκοτάζ και υποστηρίζεται το έργο της διεθνούς διπλωματίας που συνδέεται και προσανατολίζεται µε τον ελευθεροτεκτονισµό. Οι προσπάθειες του Λαϊκού Μετώπου, που στοχεύουν στην ένωση όλων των ρεπουμπλικανικών, δημοκρατικών και µαρξιστικών κύκλων και της φιλελεύθερης αστικής τάξης, αποτελούν την πιο ορατή έκφραση αυτών των προσπαθειών. Μόνο µε αυτόν τον τρόπο µπορεί να γίνει κατανοητή η συμπεριφορά απέναντι στη Σοβιετική Ένωση. Όπως και στην προπολεμική περίοδο, ο παγκόσμιος Τύπος που επηρεάζεται από τους ελευθεροτέκτονες εκπληρώνει τα καθήκοντά του και υιοθετεί µια ρητορική εναντίον της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας, που δεν καταλαβαίνουν μόνο όσοι δεν βλέπουν αυτό το δίκτυο διεθνών διασυνδέσεων και πιστεύουν ότι ένας συμβιβασμός μεταξύ Εθνικοσοσιαλισμού και ελευθεροτεκτονισµού είναι ποτέ δυνατός.
Όταν ο Γκαίτε περιέγραψε τον ελευθεροτεκτονισµό σαν «statum in statu», ένα κράτος εν κράτει, είχε απόλυτο δίκιο. Καμία κυβέρνηση που θέλει να εκτελεί τα καθήκοντά της µε πειθαρχηµένο και υπεύθυνο τρόπο δεν µπορεί να ανεχθεί τον ελευθεροτεκτονισµό, ο οποίος, μέσω των διασυνδέσεών του και των προσωπικών του εμπλοκών, ακολουθεί µια ανεξέλεγκτη, ανώνυμη και επομένως ανεύθυνη εσωτερική και εξωτερική πολιτική. Αυτή η πολιτική των στοών στο εσωτερικό συνίσταται στη διείσδυση στη δημόσια διοίκηση και τον επιχειρηματικό τοµέα και στην πλήρωση όλων των θέσεων επιρροής στην πολιτιστική ζωή του έθνους µας µε µέλη των στοών. Τα αδέλφια δεσμεύονται µε όρκους και υποσχέσεις στην οργάνωση των ελευθεροτέκτονων. Έπρεπε να δεσμευτούν για υπακοή και απόλυτη μυστικότητα σχετικά µε όλα τα θέµατα της στοάς πριν εισέλθουν στις στοές, δηλαδή, πριν καν μπορέσουν να έχουν µια σαφή κατανόηση της φύσης και του σκοπού του ελευθεροτεκτονισμού. Μια τέτοια δέσμευση εκ των προτέρων πρέπει να χαρακτηριστεί σαν ανήθικη και φέρνει τα µέλη της σε σύγκρουση όταν αντιμετωπίζουν το ερώτημα αν πρέπει να υπακούουν στο νόµο του κράτους και της εθνικής κοινότητας ή στον όρκο της στοάς.
Όλες οι άλλες διαφορές μεταξύ Εθνικοσοσιαλισμού και ελευθεροτεκτονισμού είναι σαφώς εμφανείς από τις προηγούμενες εξηγήσεις και είναι ασυμβίβαστες και θεμελιώδεις.
Η κοσµοθέαση του εθνικοσοσιαλισμού είναι νορδική, αυτή του ελευθεροτεκτονισμού ανατολίτικη-ιουδαϊκή, και η εθνικοσοσιαλιστική στάση είναι φυλετικά συνειδητή σε αντίθεση µε την αντιφυλετική στάση των στοών.
Η κοινότητα του εθνικοσοσιαλισμού είναι η ζωντανή δοµή των συγγενών εθνοσυντρόφων, η εθνική κοινότητα, όχι το πνεύμα της κάστας και η κλίκα συμφερόντων της αστικής τάξης που οργανώνεται στις στοές.
O εθνικοσοσιαλισµός αντιτίθεται στον κοσμοπολίτικο διεθνισµό του ελευθεροτεκτονισμού µε έναν άνευ όρων εθνοτικό εθνικισμό.
Για αυτή την καθοδήγηση του λαού µας ο εθνικοσοσιαλισµός δεν χρειάζεται ούτε τα «δόγματα» ούτε τα «εκπαιδευτικά συστήµατα» του ελευθεροτεκτονισμού, ούτε ξένα σύμβολα, ούτε την εβραϊκή λατρεία σε ναούς.
Οι ελευθεροτεκτονικές οργανώσεις στη Γερμανία έχουν διαλυθεί. O ελευθεροτεκτονισµός όµως εξακολουθεί να υπάρχει στο εξωτερικό και έχει ενώσει τις δυνάμεις του µε τις υπερεθνικές οργανώσεις του παγκόσμιου Ιουδαϊσμού, την πολιτευόµενη εκκλησία και τον Μαρξισμό στον αγώνα του κατά της εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας. Ολόκληρες οµάδες κρατών είναι διαποτισµένες µε την σκέψη του ελευθεροτεκτονισμού και η εχθρότητά τους προς τη Γερμανία του Αδόλφου Χίτλερ ενισχύεται συνεχώς από TOV παγκόσμιο ιουδαιο-ελευθεροτεκτονικό Τύπο.
Όλοι οι Γερμανοί εθνοσύντροφοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν τον κίνδυνο της «φιλελεύθερης, ελευθεροτεκτονικής σκέψης. Οποιαδήποτε προσπάθεια επανεισαγωγής των ελευθεροτεκτονικών ιδεών και εννοιών στη βιβλιογραφία, στην τέχνη και στην επιστήµη µας και στις πολιτικές µας απόψεις πρέπει να καταπνιγεί εν τη γενέσει της.
Πρέπει να μάθουμε από την ιστορία ότι ο ελευθεροτεκτονισµός έχει απαγορευτεί πολλές φορές σε διάφορα κράτη και παρ’ όλα αυτά σε περιόδους κρίσης έχει επανειλημμένα επιτεθεί στους λαούς σαν δηλητήριο αποσύνθεσης.


_0000.jpg)
%20Free%20Download%20Borrow%20and%20Streaming%20Internet%20Archive.png)