ΚΑΙ
Επειδή πολλά ακούστηκαν πάλι για ελευθερία καλλιτεχνικής έκφρασης και χρήσης των σλαβικών στην Μακεδονία…
Λύσεις υπάρχουν….
Ας παίζουν το κάτωθι τραγούδι που είναι αφιερωμένο στον καπεταν Κώττα…τον σλαβόφωνο Μακεδονομάχο που πέθανε φωνάζοντας “Ντα ζιβι Γκιρτσια”….
ακολουθούν οι στίχοι του τραγουδιού:
“Το κάθε μας χωριό τον Κώττα υμνεί,”
“της Ρούλιας τα αντάρτικα τ’ ασκέρια,”
“που τ’ όνομά τους πήραν οι ουρανοί,”
“χρυσό να το κεντήσουν με τ’ αστέρια.”
“Αιώνια τα ντουφέκια τους βροντούν,”
“στον κάμπο στα βουνά σε κάθε ράχη,”
“και μπρος από τα μάτια μας περνούν,”
“αγέρωχοι οι Μακεδονομάχοι.”
- Χαράλαμπος Μηνάογλου
Να θυμάστε μόνο ένα πράγμα: Οι αριστεροί είναι ΜΑΝΟΥΛΕΣ στο ψέμα και στη προπαγάνδα!
1. Μη τρώτε τον παππά! Η Banda Entopica τραγούδησε ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ το «Εlena Kerko» και άλλα χειρότερα, και το έχει ξανακάνει τόσο στη Φλώρινα όσο και στη Θεσσαλονίκη (είμαι σε θέση να το διαβεβαιώσω)! Στο απόσπασμα 24 δευτερολέπτων που ανέβασαν δεν φαίνεται κανείς να τους σταματάει στη συγκεκριμένη εκτέλεση (και το έχει τραβήξει τρίτο πρόσωπο, όχι οι ίδιοι). Είναι αριστερών πεποιθήσεων, δεν το κρύβουν, και δε με νοιάζει καθόλου αν παίζουν καλή μουσική! Προσπαθούν κλασικά να αποπροσανατολήσουν για να «γυρίσουν» -και καλά- το παιχνίδι ώστε να απογυμνωθούν τα «φασιστικά επιχειρήματα»!
2. Ας δεχτούμε το ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ σενάριο ότι είπανε μόνο το συγκεκριμένο κομμάτι. Για πάμε να δούμε για άλλη μια φορά πόσο «αθώο» και «εντόπικο παραδοσιακό» είναι και το «Ela Kerko»:
Μιλάει για «ξενιτιά» και «νοσταλγία για επιστροφή» στο χωριό «Buf» (Ακρίτας Φλώρινας). Σημαντικό: Το όνομα του χωριού δεν το αναφέρουν στους στίχους που ανεβάσαν (ανατρέξτε στις προηγούμενες κοινοποιήσεις μου να δείτε ότι και άλλες μπάντες κόβουν εσκεμμένα τοπωνύμια και εθνωνύμια).
Το ερώτημα όμως είναι ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΞΕΝΙΤΙΑ; και ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΟΙΩΝ ΑΚΡΙΒΩΣ;;; και επίσης ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΠΟΥΦΙ;;;
Η διαμάχη που βλέπουμε να εξελίσσεται σήμερα και τις τελευταίες δεκαετίες, της Ελλάδας με το «σλαβομακεδονικό» αφήγημα, έχει ρίζες ακριβώς σε αυτές τις ιστορικές λεπτομέρειες, όπου γλώσσα, συνείδηση και εθνική κυριαρχία έγιναν πεδία σύγκρουσης και επαναφέρονται σήμερα, με ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗΣ, αλλα ακριβώς για να πυροδοτήσουν εκ νέου εθνοτικά προβλήματα στην ελληνική Μακεδονία!
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Για το ίδιο το Μπούφι υπάρχουν αναφορές από τον Λάζαρο Μέλλιο ότι 81 κάτοικοι σχημάτισαν λόχο και πολέμησαν τους Τούρκους στην Πελοπόννησο, κατά την επανάσταση του 1821. Με την διείσδυση της βουλγαρικής προπαγάνδας όμως, τα πράγματα παίρνουν άλλη τροχιά. Έπειτα, έχουμε τη συμμετοχή του χωριού στα γεγονότα του Ίλιντεν και τα σκληρά αντίποινα των Οθωμανών, με πυρπόληση του οικισμού το 1903. Από εκεί και μετά, ξεκινάει με πιο έντονο ρυθμό το πεδίο αντιπαράθεσης με τους Έλληνες-πατριαρχικούς-γραικομάνους. Το χωριό βρίσκεται πλέον στο κέντρο της αντιπαράθεσης συνειδήσεων, με τους Βούλγαρους να έχουν κερδίσει σημαντικό έδαφος.
Στα μέσα Νοεμβρίου 1904, διαβάζουμε στην εφημερίδα ΣΚΡΙΠ, πως κοντά στο χωριό Μπούφι δολοφονήθηκαν από την ελληνική οργάνωση τρεις κομιτατζήδες.
«Βίαιη ενέργεια» ελληνικού σώματος εναντίον του Μπουφ, πραγματοποιείται ξανά στα τέλη Φεβρουαρίου 1906.
Στις 8 Οκτωβρίου του 1907, 200 Βούλγαροι κομιτατζήδες με αρχηγούς τους βοεβόδες Άτσεφ, Τράικο, Τσόλε και Λέοντεφ κάψανε το γραικομάνικο χωριό Ράκοβο (Κρατερό). Πολλοί από αυτούς ήταν από το Μπούφι και από άλλα χωριά της περιοχής. Οι περισσότεροι κάτοικοι έλειπαν στο παζάρι στο Μοναστήρι. Σύμφωνα με ελληνικό προξενικό έγγραφο, μετά την επίθεση το χωριό είχε μεταβληθεί σε «σωρό ερειπίων».
Τα ελληνικά αντάρτικα σώματα θέλανε να πραγματοποιήσουν επίθεση εναντίον του, ως αντίποινα για την καταστροφή του Κρατερού, αλλά δεν το επιχείρησαν, γιατί εκεί υπήρχε πάντα ισχυρή οθωμανική στρατιωτική φρουρά.
Γιατί έφυγαν μετανάστες το 1924: Εκείνη τη χρονιά πέφτει πάνω στη Δυτική Μακεδονία ένα διπλό κύμα ανατροπής. Πρώτον, ολοκληρώνονται πρακτικά οι συνέπειες της Ανταλλαγής Πληθυσμών με την Τουρκία, που σε πολλά χωριά σήμαινε αναχώρηση μουσουλμάνων και ταυτόχρονα εγκατάσταση προσφύγων από τη Μικρά Ασία, τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη, με αναδιανομή γης και νέες κοινωνικές τριβές. Δεύτερον, το 1924 είναι και το έτος του Πρωτοκόλλου Πολίτη-Καλφώφ, δηλαδή της διεθνούς διαμάχης γύρω από το πώς θα οριστούν και θα προστατευθούν μειονοτικοί σλαβόφωνοι πληθυσμοί στην ελληνική Μακεδονία, γεγονός που λειτούργησε ως σήμα κινδύνου και ως πεδίο πολιτικής πίεσης. Κάτω υπό αυτές τις συνθήκες, μια μερίδα σλαβόφωνων χωρικών επέλεξε ή πιέστηκε να μετακινηθεί, είτε προς Βουλγαρία είτε προς υπερπόντια μετανάστευση, ειδικά σε ΗΠΑ και Καναδά (εκεί σχηματίζονται και οι σκοπιανές οργανώσεις που μας ταλαιπωρούν μέχρι σήμερα).
Μελέτη για τους μετανάστες από τη γεωγραφική Μακεδονία στις ΗΠΑ αναφέρει ότι μετανάστες από το Μπουφ ίδρυσαν δικό τους σύλλογο το 1924 στο Ντιτρόιτ. Παράλληλα, για μετανάστες στον Καναδά αναφέρεται ισχυρή παρουσία από περιοχές Καστοριάς και Φλώρινας ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα, άρα υπήρχαν εναλλακτικές διαδρομές εκτός ΗΠΑ, ειδικά μετά τους αμερικανικούς περιορισμούς μετανάστευσης του 1924.
Γιατί ξαναέγιναν μετανάστες το 1934: Εδώ μπαίνει στο κάδρο το πολιτικό θερμόμετρο του Μεσοπολέμου. Το 1934, μέσα στο κλίμα βαλκανικών ανταγωνισμών και της εσωτερικής καχυποψίας, μια αναφορά Έλληνα αξιωματικού περιγράφει το Μπούφι ως κέντρο ανθελληνικής προπαγάνδας, με παιδιά που έγραφαν και μιλούσαν βουλγαρικά και με επίδραση από βουλγαρική οργάνωση της διασποράς στις ΗΠΑ. Την ίδια περίοδο, πηγές για τη μακεδονική μετανάστευση αναφέρουν ότι οι αρχές στη Φλώρινα συνέτασσαν και αναθεωρούσαν λίστες σλαβόφωνων μεταναστών των οποίων η επιστροφή θεωρούνταν ανεπιθύμητη, κάτι που δείχνει θεσμικό πρόβλημα.
Παρότι η νοσταλγία αποτελεί κοινό μοτίβο των βαλκανικών και ελληνικών δημοτικών τραγουδιών, στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν πρόκειται για αθώα λαογραφία. Τα τραγούδια αυτά λειτουργούν συνειδητά ως φορείς πολιτικοποιημένης μνήμης, όπου το συγκεκριμένο χωριό δεν παρουσιάζεται απλώς ως τόπος παππούδων, αλλά ως αλησμόνητη -όχι ελληνική- πατρίδα, αποκομμένη δήθεν βίαια από το «φυσικό» εθνικό της σώμα. Πρόκειται ξεκάθαρα για πυρήνα ενός αλυτρωτικού σκοπιανού αφηγήματος που στοχοποιεί ευθέως την Ελλάδα, παρουσιάζοντάς την ως δύναμη καταπίεσης, υφαρπαγής και ιστορικής αδικίας.
Η επαναχρησιμοποίηση, αναβίωση και προβολή αυτών των τραγουδιών στη σκοπιανή διασπορά και κυρίως στον δημόσιο λόγο των Σκοπίων (πλέον και της Ελλάδας) εντάσσεται σε μια συστηματική στρατηγική συγκρότησης μισαλλόδοξης συλλογικής μνήμης, όπου η Ελλάδα εμφανίζεται ως εχθρός, περισσότερο και από τους Τούρκους! Μέσα από τα τραγούδια τους οι Σκοπιανοί μετατρέπουν τη μνήμη σε όχημα ρητορικής μίσους και απύθμενου κομπλεξισμού απέναντι στη χώρα μας και σε αυτό, βάζουν το λιθαράκι τους και οι «εντόπιες» μπάντες. Δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με τραγούδια της ξενιτιάς ή της …«αγάπης», αλλά με πολιτισμικά μέσα που καλλιεργούν εχθρικά στερεότυπα, αναπαράγουν ιστορικές διαστρεβλώσεις και υπονομεύουν συνειδητά την ελληνική κυριαρχία και ιστορική συνέχεια στη Μακεδονία.
~ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ´ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ~
- Δήμος Βας
Εὖγε στὸν ΑΞΙΟΤΙΜΟ δήμαρχο Φλωρίνης ποὺ διέκοψε τὴν «συναυλία» τοῦ μπολυπολιτισμικοῦ συγκροτήματος ποὺ τόλμησε μέσα στὴν Ἑλλάδα νὰ προπαγανδίσῃ τὶς σλαυοβουλγάρικες ὀνειρώξεις του.
Ἂν οἱ τύποι δὲν ξέρουν σὲ τὶ ἀναφέρεται τὸ «τραγουδᾶκι» ποὺ ἑρμήνευσαν, νὰ πᾶνε νὰ διαβάσουν ἱστορία νὰ μάθουν.
Ἂν γνωρίζουν, μὲ ἑορταστικὲς κλωτσιὲς νὰ ἀπελαθοῦν ἀπὸ τὴν χώρα.
Δὲν εἶναι μεμονωμένη περίπτωσις, καθὼς τὸ καλοκαίρι σλαυοβούλγαροι ποὺ δηλώνουν Ἕλληνες στὰ χαρτιά, διεξάγουν πανηγύρια μὲ ἀλυτρωτικὰ ἄσματα. Ἐξ ἄλλου διαμαρτυρήθηκαν οἱ σκοπιανοὶ ὅτι τοὺς «περιορίσαμε» τὴν καλλιτεχνικὴ ἔκφρασι !!!
Γιὰ νὰ δοῦμε πόσες φορὲς ἔπεσε ΛΕΠΙΔΙ, χύθηκε ΑΙΜΑ Ἑλλήνων γιὰ νὰ εἶναι Ἑλληνικὴ ἡ Μακεδονία καὶ ἡ Ἤπειρος καὶ γιὰ νὰ μποροῦμε σήμερα νὰ βολτάρουμε στὴν Προξένου Κορομηλᾶ καὶ στὴν Ἀριστοτέλους…
Ἐντελῶς συνοπτικὰ: τὸ 1877 μετὰ τὸν ρωσοτουρκικὸ πόλεμο καὶ τὴν συνθήκη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου ἱδρύθη τὸ βουλγαρικὸ κράτος ἀπὸ τὸν Δούναβη ὣς καὶ τὴν Θεσσαλονίκη, ὥστε ξέσπασαν κινήματα σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα. ΛΕΠΙΔΙ.
Ἀνήμερα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τὸ 1885 στὴν Φιλιππούπολι, ὅταν οἱ Ἕλληνες τῆς ἀνατολικῆς Ρωμυλίας ὕψωσαν τὴν γαλανόλευκη, οἱ βούλγαροι τοὺς ἐπετέθησαν προβαίνοντες σὲ ὠμότητες. ΛΕΠΙΔΙ.
Τὸ 1897 διεξήχθη πόλεμος ὥστε νὰ προστατευθοῦν οἱ Ἕλληνες τῆς Μακεδονίας ἀπὸ τοὺς βούλγαρους, ποὺ συστηματικὰ σκότωναν, βίαζαν καὶ λήστευαν τὶς πόλεις τῶν σλαυόφωνων Ἑλλήνων ποὺ χρησιμοποιοῦσαν τὴν ξένη γλῶσσα μόνον στὴν ἐξωτερικὴ ζωὴ τῶν συναλλαγῶν. Ἐπειδὴ ἦσαν ἀπόγονοι Ἑλλήνων μὲ μητρικὴ γλῶσσα τὴν Ἑλληνική, τοὺς ἔλεγαν Γραικομανεῖς καὶ τοὺς μισοῦσαν…ΛΕΠΙΔΙ.
Ἀπὸ τὸ 1904 μέχρι τὸ 1908 διεξήχθη ὁ Μακεδονικὸς πόλεμος κατὰ τῶν βουλγάρων, ποὺ πάντοτε προστατευόμενοι ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς τους τούρκους προσπαθοῦσαν νὰ ἀφανίσουν κάθε ἑλληνικὸ στοιχεῖο. ΛΕΠΙΔΙ.
Κατὰ τοὺς Βαλκανικοὺς πολέμους τὸ 1912-13, ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς μὲ τὸν βασιληᾶ Κωνσταντῖνο εἰσῆλθε στὴν Θεσσαλονίκη, προλαβαίνοντας τοὺς βουλγάρους ποὺ ἐπετέθησαν στὴν Μακεδονία. ΛΕΠΙΔΙ.
Κατὰ τὸν Α΄ παγκόσμιο πόλεμο τὸ 1914-18 οἱ βούλγαροι ἐτάχθησαν μὲ τὶς κεντρικὲς δυνάμεις καὶ εὐτυχῶς, διότι οἱ δυτικοὶ σύμμαχοί μας τῆς ΑΝΤΑΤ θὰ τοὺς παραχωροῦσαν ὁλόκληρη τὴν Μακεδονία. Ὅταν ὁ βασιληᾶς Κωνσταντῖνος διέταξε τὴν παράδοσι τοῦ ὀχυροῦ Ροῦπελ σὲ ἐπίθεσι τῶν γερμανοβουλγάρων τὸ 1916, προχώρησαν σὲ διώξεις τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν στὴν ἀνατολικὴ Μακεδονία. ΛΕΠΙΔΙ.
Στὸν Β΄ παγκόσμιο πόλεμο φυσικὰ οἱ βούλγαροι συμμάχησαν μὲ τοὺς ὁμοφύλους τους τούρκους. Τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1941 εἰσέβαλλαν στὴν χώρα, ἐγκατέστησαν 40 χιλιάδες ἐποίκους στὴν Μακεδονία, ἔκλεισαν σχολεῖα, ἐκκλησίες, ἀπέλειψαν ὅλες τὶς ἑλληνικὲς ἐπιγραφές, στρατολόγησαν τοὺς νέους ἄνδρες γιὰ ὑποχρεωτικὴ ἐργασία στὴν βουλγαρία, καὶ προέβησαν σὲ σφαγὲς ἀμάχων ποὺ ἔφθασαν τοὺς 4.000 ἀνθρώπους. ΛΕΠΙΔΙ.
Καὶ μὴ ξεχνᾶμε τὴν «κυβέρνησι τοῦ βουνοῦ» ποὺ ἐπὶ Ζαχαριάδη διώρισε στελέχη τῆς ἀνθελληνικῆς σλαυικῆς ΝΟΦ (Μιτρόφσκυ, Κότσεφ, Κότσιεφ).
Εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς ἐπιτρέπει τὸ κράτος τὴν ὕπαρξι «κέντρου μακεδονικῆς γλώσσας» στὴν Φλώρινα, τὴν μαζικὴ πώλησι ἀκινήτων σὲ ὅλη τὴν Χαλκιδικὴ καὶ τὴν Μακεδονία σὲ βούλγαρους χωρὶς ὅριο καὶ ἔλεγχο, καὶ πῶς ὑπάρχουν ἀκόμη Ἕλληνες ποὺ στηρίζουν τοὺς ΠΡΟΔΟΤΕΣ ποὺ παραχώρησαν τὸ Ἱερὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας σὲ αὐτοὺς τοὺς ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ, ποὺ οὐδέποτε ἔκρυψαν τὰ ἐπεκτατικά τους σχέδια καὶ ΟΥΔΕΜΙΑ σχέσι ἔχουν μὲ τὴν Μακεδονία.
Ἀντὶ νὰ σαπίζουν στὴν φυλακὴ οἱ ὑπαίτιοι τῆς προσβολῆς τῆς Ἱστορίας, ζοῦν πεντάστερα παραμυθιάζοντας ἕναν λαὸ ποὺ δὲν ξέρει τὴν πονεμένη καὶ αἱματοβαμμένη Ἱστορία του.
Ὅταν ξυπνήσουμε, θὰ εἶναι πλέον ἀργά.
- Θεοφανώ Πολυμέρη
Έδεσσα: Αποκεφάλισαν προτομές Μακεδονομάχων - Είναι ντροπή, λέει ο δήμαρχος
Το περιστατικό σημειώθηκε τις βραδινές ώρες χθες και στο σημείο βρέθηκε το πρωί ο δήμαρχος μαζί με τον αστυνομικό διευθυντή Πέλλας.
Άγνωστοι βανδάλισαν με έναν... κάπως ιδιαίτερο τρόπο τρεις προτομές Μακεδονομάχων στον δήμο Έδεσσας προκαλώντας την άμεση επέμβαση της ΕΛΑΣ για την εξιχνίαση της πράξης.
Όπως σημειώνει στη Voria.gr ο δήμαρχος Έδεσσας, Δημήτρης Γιάννου, πρόκειται για μία πολύ λεπτομερή επιχείριση καθώς οι δράστες δεν έσπρωξαν τις προτομές αλλά με ειδικό μηχάνημα αποκεφάλισαν το άγαλμα του Καπετάν Άγρα και του Αντώνη Μίγκα κοντά στον οικισμό της Καρυδιάς αλλά και το άγαλμα στο Πάρκο Καταρρακτών στην πόλη της Έδεσσας.
«Είναι ντροπή αυτό που συνέβη καθώς ειδικά στην Καρυδιά ήταν ο χώρος που μαρτύρησαν οι δύο ήρωες. Θεωρούμε πως συνέβησαν ίδια ώρα καθώς ταιριάζουν χρονικά αλλά και στον τρόπο που έγινε η πράξη», τονίζει ο δήμαρχος. «Ήταν οργανωμένη πράξη, δεν την έκαναν παιδιά».
Ο αντιδήμαρχος Συντηρήσεων Υποδομών, Τεχνικών Υπηρεσιών & Πολεοδομίας και Αγροτικής Ανάπτυξης και Πολιτικής Προστασίας, Μιχάλης Σαμλίδης, ενημερώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες από την Ασφάλεια και άμεσα κάλεσε τον δήμαρχο.
Το περιστατικό σημειώθηκε τις βραδινές ώρες χθες και στο σημείο βρέθηκε σήμερα το πρωί ο δήμαρχος μαζί με τον αστυνομικό διευθυντή Πέλλας.
Η Αστυνομία έχει αναλάβει την προανάκριση.
πηγή: https://www.voria.gr/article/edessa-apokefalisan-agalmata-makedonomachon---ine-ntropi-lei-o-dimarchos?fbclid=IwY2xjawO-SNJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEefnyD2Zxuwnm9mSp8lF-GMek0yLOdluXYKDWZ82b_b5PdzWotNtusq3QpmNo_aem_d7LIpn3OBZIv2bAxPbhW1w
Δηλαδή και με μια φράση, να συνεχίζεται ο αφελληνισμός και στις επόμενες ελληνικές γενιές εκείνων των περιοχών με τον συγκεκριμένο γλωσσικό τρόπο για να αποκτήσουν σλαβική ή Σκοπιανή ας πούμε συνείδηση, ακόμη και αν το επίμαχο τραγούδι ήταν το ‘’Περνά περνά η μέλισσα’’ στη συγκεκριμένη διάλεκτο, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή οι ΙΔΙΟΙ αυτοί αφελληνισμένοι Έλληνες να ζητάνε είτε προσάρτηση των ελληνικών μας εδαφών από τα Σκόπια (αφού και αυτοί Σκοπιανοί θα αισθάνονται που ‘’σκλαβώθηκαν’’ στον τόπο τους από Έλληνες!) είτε αυτονομία των περιοχών τους από την υπόλοιπη Ελλάδα (π.χ. μαζεύοντας μαζικές υπογραφές για αυτό) παρουσιαζόμενοι ως ‘’μακεδονική μειονότητα’’ των Σκοπιανών (που εμφανίζονται και εκείνοι ως ‘’μακεδόνες’’ τώρα που μετονομάστηκαν ως Βόρεια Μακεδονία!) μέσα στην Ελλάδα, όπως ακριβώς μαρτυρείται αυτό και από το προαναφερόμενο πανό των αναρχοκομμουνιστών και καθόλου τυχαία αυτή τους η αναφορά! Για να απαντήσουμε έτσι και στην προπαγάνδα των αριστεριστών προδοτών της Μακεδονίας, που μας έλεγε τι έχουμε να φοβηθούμε ως χώρα από έναν σχεδόν ανύπαρκτο στρατό των Σκοπιανών για να κινδυνεύουμε από τον εθνικιστικό αλυτρωτισμό τους. Να λοιπόν πως ΑΛΛΙΩΣ μπορούμε να κινδυνέψουμε!
Η ομιλούμενη γλώσσα βέβαια δεν καθορίζει απαραιτήτως και εθνική συνείδηση, για τον ίδιο λόγο που ένας νέγρος της Αφρικής δεν αισθάνεται Άγγλος επειδή μιλάει την αγγλική γλώσσα στα μέρη του, αλλά στη δική μας περίπτωση δεν μιλάμε για αγγλικό αλυτρωτισμό που επιδιώκει προσάρτηση ελληνικών εδαφών στην Αγγλία και εμείς απαγορέψαμε μπάντες να τραγουδάνε στα αγγλικά μέσα σε ελληνικές περιοχές που μιλάνε και την αγγλική γλώσσα πέρα από τα ελληνικά, γιατί τότε μόνο θα ευσταθούσε το ελευθεριακό επιχείρημα διαφόρων δικαιωματιστών και αριστεριστών περί φασιστικού τύπου λογοκρισία μέσα σε μια δημοκρατική χώρα όπου απαγορεύτηκαν αγγλικά τραγούδια ας πούμε υποθετικά. Εδώ μιλάμε για αλυτρωτισμό των Σκοπιανών σε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ περιοχές της χώρας εκμεταλλευόμενοι τη σλαβική διάλεκτο που μιλάνε κάποιοι Έλληνες για να τους πάρουν με το μέρος τους εναντίων των υπόλοιπων Ελλήνων και όχι σε οποιαδήποτε άλλη εκτός της Μακεδονίας πόλη για να μην λογοκριθούν καθόλου τα τραγούδια τους, εφόσον ΔΕΝ διεκδικούνται απ’ τους Σκοπιανούς εδαφικά εκείνες οι περιοχές και ΚΑΝΕΝΑΣ Έλληνας εκεί πέρα δεν ομιλεί τη συγκεκριμένη διάλεκτο για να κινδυνέψει να αποκτήσει Σκοπιανή ας πούμε εθνική συνείδηση.
Συνεπώς, το παρόν ιστολόγιο δεν αντιφάσκει ή αυτοαναιρείται ως προς τον ελευθερισμό του και την ελευθερία της έκφρασης ενάντια στη λογοκρισία όπως ενδεχομένως μπορεί να το κατηγορήσει κάποιος που βλέπει ότι συμφωνούμε με την αναφερόμενη λογοκρισία του δημάρχου Φλώρινας, αφενός μεν γιατί το συγκεκριμένο τραγούδι ΔΕΝ λογοκρίθηκε σε περιοχή της Ελλάδος (π.χ. Αθήνα) όπου δεν διεκδικείται εδαφικά από Σκοπιανούς ως ‘’σκλαβωμένη’’ τους από Έλληνες που δεν μιλάνε εκεί πέρα το συγκεκριμένο γλωσσικό ιδίωμα ώστε να κατηγορηθούμε για αντιφατικότητα σε περίπτωση που λογοκρίνονταν η εν λόγω μπάντα από τον δήμαρχο Αθηναίων για παράδειγμα και εμείς συμφωνούσαμε με αυτό, αφετέρου δε, γιατί καταργείται η έννοια του ελευθερισμού από τους ίδιους τους Σκοπιανούς που δεν σέβονται την ελευθερία των υπολοίπων Ελλήνων της Μακεδονίας να θέλουν να παραμένουν στην Ελλάδα (επειδή έχουν ελληνική εθνική συνείδηση παρόλο που μιλάνε και τη συγκεκριμένη σλαβική διάλεκτο) αντί να σκλαβωθούν στους Σκοπιανούς!
Διότι σε αντίθετη περίπτωση δεν μιλάμε για καμιά ελευθερία (είτε έκφρασης είτε οτιδήποτε άλλο), αλλά για αυτοχειρία ή αυτοκτονία με άλλα λόγια που εις το όνομα της ‘’ελευθερίας’’ κινδυνεύουν να κοπούνε και τα δικά μας κεφάλια σαν τα αγαλματένια των Μακεδονομάχων που είδαμε στην Έδεσσα για παράδειγμα, επειδή θα αφήναμε ανενόχλητη μέχρι τότε τη Σκοπιανή προπαγάνδα (και με τέτοιες μπάντες) να αφελληνίζει την ελληνική εθνική συνείδηση σε εκείνες τις συγκεκριμένες περιοχές, για να μην κατηγορηθούμε για ‘’φασισμό’’ και ‘’λογοκρισία’’ άμα την απαγορεύαμε φροντίζοντας για το αντίθετο δια της παιδείας και από τον καθένα μας ξεχωριστά (π.χ. όπως δώσαμε σχετικό βιβλίο στην αρθρογραφία μας μιας που το ελλαδικό κράτος σήμερα δεν φημίζεται για την ελληνική του παιδεία), στο να αποκτήσουν δηλαδή ελληνική συνείδηση εκείνοι οι Έλληνες που τη χάσανε εξαιτίας της Σκοπιανής προπαγάνδας που έφτασε απευθείας στους ίδιους ή διαμέσου των γονιών τους (π.χ. αρνούμενοι να μάθουν αυτή τη σλαβική διάλεκτο από εκείνους και έτσι ποτέ να μην μεταβιβαστεί στα δικά τους παιδιά) και όχι να αφήνουμε με παθητικό τρόπο να την χάνουν περισσότεροι Έλληνες για να μην κατηγορηθούμε για λογοκρισία ή φασισμό, γιατί τότε οι Σκοπιανοί θα είναι εκείνοι που θα μας λογοκρίνουν μέσα στον τόπο μας όποτε θελήσουμε να δηλώσουμε με οποιονδήποτε τρόπο την ελληνικότητά μας ή θα μας αποκεφαλίζουν σαν τα αγάλματα των Μακεδονομάχων που είδαμε. Κατά συνέπεια, παρά μόνο ως σχιζοφρενική ή αυτοκτονική μπορεί να θεωρηθεί η αριστερίστικη και κάθε άλλη δικαιωματική λογική που σέβεται την ελευθερία εκείνων που δεν σέβονται τη δική της. Σαν να μας έλεγε δηλαδή ένα πρόβατο ότι αγαπάει όλους τους λύκους του πλανήτη επειδή δεν έχει να χωρίσει τίποτα μαζί τους, χωρίς να βλέπει όμως αν και οι λύκοι βλέπουν έτσι το πρόβατο για να μην το φάνε σεβόμενοι και τη δική του ελευθερία!
