- ΠΩΣ ΑΥΤΗ Η ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΕ ΕΝΑ ΛΟΓΟΚΡΙΜΕΝΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΚΑΡΤΟΥΝ (ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟ 2008) ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΛΛΟΦΥΛΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΣΤΟΝ ΔΥΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΟΥΝ ΕΥΚΟΛΟΤΕΡΑ (ΟΠΩΣ ΝΟΜΙΖΟΥΝ):
Αφού αποκάλυψε ο ίδιος ο ακροδεξιός Τραμπ (άθελά του) την φιλοεβραϊκή πολιτική και των υποστηριχτών του από τη στιγμή που η Νέα Υόρκη ΔΕΝ είναι μια εβραϊκή πόλη σαν του Ισραήλ για να τον νοιάζει τι θα ψηφίσει η εβραϊκή ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ της αντί το σύνολο των αμερικανών εκεί πέρα (και άρα καταρρίπτεται το επιχείρημα που θέλει το Ισραήλ να υπηρετεί τα συμφέροντα των αμερικανών και όχι το αντίστροφο για να μην πέφτει το όποιο καταστροφικό φταίξιμο στους εβραίους!) όταν θα μπορούσε να πει σε διαφορετική περίπτωση ότι όποιος αμερικανός (και όχι εβραίος!) ψηφίσει τον μουσουλμάνο υποψήφιο δήμαρχο είναι ηλίθιος σε αμερικανικές και ΟΧΙ σε ισραηλινές εκλογές (ώστε να πούμε μόνο τότε πως οι εβραίοι υπηρετούν τα αμερικανικά συμφέροντα για να δέχονται μια τέτοια αμερικανική παρέμβαση ή υπόδειξη μέσα στο Ισραήλ!), θα λέγαμε ότι δικαιώνεται έτσι ολόκληρη η αρθρογραφία και οι ομιλίες του παρόντος ιστολογίου και του καναλιού του αντίστοιχα όταν σας λέγαμε πως όλοι αυτοί οι ακροδεξιοί στις μέρες μας υπηρετούν τα συμφέροντα του εβραιοσιωνισμού στην πραγματικότητα και όχι της πατρίδας τους και του χριστιανισμού όπως πατριδοκάπηλα και χριστέμπορα αντίστοιχα λένε στους υποστηριχτές ή στους ψηφοφόρους τους για να βρεθούν στην εξουσία εφαρμόζοντας στην πράξη αυτά που θέλουν οι εβραιοσιωνιστές, αφού σε διαφορετική περίπτωση θα γινότανε λόγος από τον Τραμπ για αμερικανούς και όχι για εβραίους στο τι να μην ψηφίσουν στην Αμερική αν πράγματι ο κάθε Τραμπ υπηρετούσε τον λαό της δικής του πατρίδας και τον χριστιανισμό όπως παραπλανητικά λέει.
Και όταν αποτελεί ενόχληση για τον κάθε Τραμπ ο εξουσιασμός των μουσουλμάνων και ΟΧΙ των εβραίων που είναι επίσης αντιχριστιανοί και αλλόφυλοι σαν τους μουσουλμάνους συγγενεύοντας και με τους άραβες στην κοινή μεταξύ τους σημιτική καταγωγή, τότε τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται για αυτή την πατριδοκάπηλη και χριστέμπορη εξαπάτηση που γίνεται στους Δυτικούς λαούς από τέτοιους ακροδεξιούς, διότι απλούστατα το ξένο και αλλόθρησκο αφεντικό παραμένει ΑΦΕΝΤΙΚΟ είτε είναι μουσουλμάνος άραβας είτε εξωγήινος, κυβερνώντας συνεπώς όπως το θέλει εκείνο και όχι όπως θα το ήθελε ο αλλόφυλος και αλλόθρησκος λαός που κυβερνάει.
- Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει αρχίσει να διαμορφώνει το υπουργικό του συμβούλιο, αναπτύσσοντας υποψηφιότητες που παρουσιάζουν ανθρώπους βαθιά συνδεδεμένους με τις εβραϊκές και φιλοϊσραηλινές κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων των Μάικ Χάκαμπι, Στιβ Γουίκοφ και Μάρκο Ρούμπιο. Οι πρώτες του επιλογές εθνικής ασφάλειας είναι οι φανατικοί υποστηρικτές του Ισραήλ, μερικοί από τους οποίους έχουν αρνηθεί την ύπαρξη του παλαιστινιακού λαού και υποστηρίζουν την προσάρτηση της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης…
(βλέπε: https://www.jewishpresstampa.com/articles/jewish-guide-to-trumps-picks-for-cabinet-advisors/)
Και για να το κάνουμε και πιο λιανά που λένε στη δική μας ελληνική περίπτωση, η επανάσταση των προγόνων μας απέναντι στους Οθωμανούς έγινε για να απελευθερωθεί ο τόπος μας ώστε να τον κυβερνήσουν ξανά Έλληνες όπως πρότινος και όχι εβραίοι ή οποιοσδήποτε άλλος ξένος στη θέση των Τούρκων, για αυτό και εκείνη η επανάσταση έγινε από Έλληνες τότε και όχι από εβραίους ή άλλους ξένους ώστε να δικαιούνται εκείνοι τη διακυβέρνηση της χώρας μας από τότε μέχρι σήμερα. Συνεπώς, αυτός που λέει ότι τον ενοχλούν οι Τούρκοι για να μην τον κυβερνήσουν ξανά όπως το ήθελαν εκείνοι κατά την περίοδο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας τους και όχι οι εβραίοι όπως το θέλουν από δική τους πλευρά, τότε βλέπουμε ξανά την ίδια εξαπάτηση αν παρουσιάζεται και αυτός ως Έλληνας πατριώτης ή χριστιανός.
Το δε επιχείρημά του που λέει τώρα ότι ο τρόπος ζωής ενός Δυτικού κράτους είναι πανομοιότυπος με του εβραϊκού στο Ισραήλ και έτσι δεν θα έπρεπε να μας ενοχλεί ο εβραίος όπως ένας μουσουλμάνος που ζει σε τελείως διαφορετική κοινωνία συνήθως θεοκρατική, παρά μόνο σαν ανέκδοτο μπορεί να ακουστεί από έναν παραδοσιοκράτη Έλληνα ή Ευρωπαίο γενικότερα, αφού ΚΑΝΕΝΑ Δυτικό κράτος δεν λειτουργεί παραδοσιοκρατικά (στο βαθμό που απέμεινε κάτι τέτοιο και συνήθως επαρχιακά) με τον τρόπο που λειτουργεί το εβραϊκό του Ισραήλ ή της εβραϊκής διασποράς του εφόσον έχουμε διαφορετικά ήθη, έθιμα και παραδόσεις από εκείνους, όταν λόγου χάρη γιορτάζουν τη σφαγή των προγόνων μας κατά την Χανουκά τους (=μια Εβραϊκή γιορτή κατά την οποία τιμάται η αναστύλωση του Ιερού Ναού στην Ιερουσαλήμ την εποχή της Εξέγερσης των Μακκαβαίων κατά των Σελευκιδών επιγόνων του Μέγα Αλέξανδρου) και απαγορεύουν την κατασκευή οποιουδήποτε αγάλματος ή ομοιώματος που χαρακτήριζε και τον ελληνικό πολιτισμό μας ως αναπαράσταση των θεοτήτων του ως επί το πλείστον (βλ. στις Δέκα Εντολές: 1.Εγώ είμαι ο Κύριος ο θεός σου. Δεν θα υπάρχουν για σένα άλλοι θεοί εκτός από μένα. 2.Δεν θα κατασκευάσεις για σένα είδωλα και κανενός είδους ομοίωμα. Δεν θα τα προσκυνάς ούτε θα τα λατρεύεις). Όσο για τη Δημοκρατία που έχουμε ως κάτι το κοινό με το εβραϊκό κράτος του Ισραήλ για να μην το εχθρευόμαστε σε σχέση με τα απολυταρχικά ας πούμε καθεστώτα των μουσουλμάνων, υπενθυμίζεται πως δημοκρατικό πολίτευμα συναντάμε ΚΑΙ σε μουσουλμανικά κράτη (βλ. Τουρκία: Πολυκομματική κοινοβουλευτική δημοκρατία, Ινδονησία: Πολυκομματική κοινοβουλευτική δημοκρατία, Μαλαισία: Συνταγματική μοναρχία με δημοκρατικά στοιχεία, Αλβανία: Προεδρική δημοκρατία, Ιράν: Διεξάγονται εκλογές για την ανάδειξη εκπροσώπων σε διάφορα όργανα, αλλά η διαδικασία και η εξουσία των εκλεγμένων αξιωματούχων ελέγχονται από τη θρησκευτική ηγεσία) για να μην πρέπει να τα εχθρευόμαστε όπως το εβραϊκό του Ισραήλ, αφού ΠΑΛΙ δημοκρατικό πολίτευμα θα έχουμε αν μας κυβερνήσει ένας Τούρκος ή ένας Ινδονησιανός πρωθυπουργός για παράδειγμα και έτσι ακούγεται πάλι αντιφατική η εβραϊκή υποστήριξη με το συγκεκριμένο δημοκρατικό πρόσχημα για να πρέπει να μας ενοχλεί παρά μόνο ο μουσουλμανικός εξουσιασμός!
(σημ. εβραίος σε βιβλίο του μας εξηγεί γιατί θα πρέπει να εποικίζουν την Ευρώπη 1,5 εκατομμύριο μετανάστες από τον τρίτο κόσμο κάθε χρόνο, δηλ. αφροασιάτες, με σκοπό να πέσει ο δείκτης νοημοσύνης από το φυλετικό μπαστάρδεμα μαζί τους ώστε να πάψουν να είναι οι γηγενείς της, δηλαδή οι λευκοί, ανταγωνιστικοί για την παγκόσμια κυριαρχία των εβραίων και όσοι διαφωνούν με το μπαστάρδεμα αυτό θα πρέπει να δολοφονούνται!)
- Στο βιβλίο του κ. Δημόπουλου για την καταγωγή των Ελλήνων, από την σελίδα 156 του και έπειτα που ξεκινάει η εξαιρετική ανθρωπολογική μελέτη για τον ‘’εβραϊκό λαό’’, διαβάζουμε τα εξής αποκαλυπτικά στο κεφάλαιο ‘’η εβραϊκή συνείδηση’’ (σελ.174):
‘’Ο Εβραίος Όττο Βάινιγκερ υποστήριζε, ότι και αυτό ακόμη το πνεύμα του <<μοντερνισμού>> οποιαδήποτε μορφής είναι εβραϊκό. Κάθε εγκατάλειψη των παραδόσεων και αποκοπή από τις εθνικές ρίζες, χάριν ενός δήθεν προοδευτισμού, αποτελεί έλεγε κέρδος για τον διεθνιστικό, αλλά σωβινιστικό για τον εαυτό του, εβραϊσμό. Η διεθνιστική επιδίωξη αποτελεί ακριβώς το ομόζυγο του ατομισμού. Μόνον με την καταστροφή των επί μέρους εθνικισμών θα καταστεί ο Εβραίος πραγματικώς αόρατος. Μόνον με την κατεδάφιση των συνόρων, με τον καθολικό κοσμοπολιτισμό, δεν διακρίνεται ο άπατρις Εβραίος και δεν θα κινδυνεύει από τους οργανωμένους λαούς. Η επιδίωξή του υπήρξε πάντοτε το One World (σ.σ. Ένας Κόσμος ή Παγκοσμιοποίηση), η πλήρης ισοπέδωση, η έλλειψη εθνικών και φυλετικών διακρίσεων. Σε ένα τέτοιο άχρωμο περιβάλλον, η δράση του θα ήταν ελεύθερη και ακίνδυνη. Ο ίδιος βεβαίως θα συνεχίσει να πιστεύει ότι ανήκει στον εκλεκτό λαό του Θεού και ο κρυφός εθνικισμός του τότε θα βρει πρόσφορο πεδίο πραγματώσεως. Αρκεί αν αρθεί το μεγάλο εμπόδιο, ο εθνικισμός των άλλων λαών που έχουν πατρίδες. Ο εθνικισμός των άλλων θα πρέπει λοιπόν να διαβρωθεί, να υποσκαφτούν τα πολιτιστικά θεμέλιά τους, να χάσουν τις παραδόσεις και τα ιδανικά τους, να μειωθεί η αυτοπεποίθησή τους, να απορροφηθούν από μικροοικονομικές επιδιώξεις. Επειδή λοιπόν οι Εβραίοι, δεν μπορούν ή δεν θέλουν να έχουν πατρίδα, θα πρέπει και οι άλλοι να την χάσουν…Ο δε σύγχρονος Εβραίος συγγραφέας Ναθαναήλ Γουάιλ παραδέχεται ότι ο Εβραϊσμός προωθεί πάντοτε την παγκόσμια ισότητα, καταπολεμά τα εθνικιστικά καθεστώτα και κινήματα, χρησιμοποιεί μειονεκτικές τάξεις (όπως των Νέγρων της Αμερικής) για αποσταθεροποιητικές προσβολές κ.λ.π….Κατά τον Γερμανό ιστορικό Θ. Μόμμσεν, οι Εβραίοι ήταν στην Ρωμαϊκή εποχή ένα ενεργό στοιχείο κοσμοπολιτισμού και εθνικής αποσυνθέσεως, πράγμα χρήσιμο τότε για την πολυεθνική αυτοκρατορία. Αλλά και αργότερα προσπαθούσαν πάντοτε αυτοί με ποικίλους τρόπους, με μυστικές εταιρείες, με αρωγή επαναστατικών βιαιοπραγιών κ.λ.π., να κατεδαφίσουν την υπάρχουσα διεθνή τάξη, να γκρεμίσουν σύνορα και κράτη…’’
Κλείνοντας και μετά τα όσα παραπάνω ενδεικτικά θυμηθήκαμε από την αρθρογραφία μας για να ξέρουμε τι συμβαίνει στον τόπο μας όταν τον κυβερνάνε εβραίοι ή υποστηριχτές τους σαν τον κάθε αμερικανό Τραμπ, αφού αντιληφθούμε για ευνόητους λόγους πως καταστρέφεται παραδοσιοκρατικά μια γηγενής ευρωπαϊκή κοινωνία και οι όποιες αποικίες της όπως στην Αμερική με τον ίδιο τρόπο που θα καταστρέφονταν αν μας κυβερνούσαν μουσουλμάνοι ή όποιοι άλλοι αλλόφυλοι αφροασιάτες με διαφορετική από τη δική μας παραδοσιοκρατία (π.χ. σαν εκείνης της διαφορετικής των Περσών την προχριστιανική εποχή των προγόνων μας), δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε ότι μια ακροδεξιά και φιλοεβραϊκή κοινωνία σαν του κάθε Τραμπ, λειτουργεί με τον ΙΔΙΟ αντιρατσιστικό τρόπο των αριστεριστών αντιπάλων του σαν του εκλεγμένου μουσουλμάνου δημάρχου της Νέας Υόρκης που θα δούμε παρακάτω, αφού διώχνοντας παρά μόνο τους παράνομους αλλόφυλους μετανάστες μέσα από μια τέτοια ακροδεξιά κοινωνία που δεν θέλει να είναι ρατσιστική για να μην διώξει μετά και τα εβραϊκά αφεντικά της όπως έγινε αυτό στο Ναζιστικό καθεστώς λόγου χάρη με τους Νόμους της Νυρεμβέργης, αφήνει τότε το περιθώριο στους ΝΟΜΙΜΟΥΣ μετανάστες να πιάσουν πόστα εξουσίας και να δράσουν μετά ΚΑΙ αντιεβραϊκά αν είναι μουσουλμάνοι και μάλιστα θεοκρατικοί σαν του Ιράν για να πράξουν κάτι τέτοιο, αφού οι μουσουλμανικές κοινωνίες διοικούνται με τον τρόπο που το θέλουν οι μουσουλμάνοι και όχι όπως το θέλει ο εκάστοτε εβραίος (για όσες δεν τον υπηρετούν βέβαια σαν τους πολιτικάντηδες των δικών μας Δυτικών πατρίδων).
Κατά συνέπεια, τόσο οι αριστεριστές που τους φέρνουν για δικό τους ψηφοθηρικό όφελος όποτε δεν υπηρετούν και εκείνοι τους εβραίους για τους ίδιους πολυπολιτισμικούς λόγους, όσο και οι ίδιοι οι εβραίοι από δική τους πλευρά για τους λόγους που διαβάσαμε πρωτύτερα, κινδυνεύουν όλοι αυτοί μαζί με τον ίδιο αυτόχειρο ή αυτοκτονικό τρόπο να χάσουν την εξουσία τους όπως την έχασαν προσφάτως από μουσουλμάνο δήμαρχο στη Νέα Υόρκη ή γιατί όχι και από μουσουλμάνο αμερικανό πρόεδρο μελλοντικά, με αποτέλεσμα η κοινωνία τους να λειτουργεί μετά όπως του Ιράν ή των Ταλιμπάν ή των τζιχαντιστών για παράδειγμα και όχι όπως θα την ήθελε ο κάθε αριστεριστής ή ο εκάστοτε ακροδεξιός Τραμπ που από κοινού μάχονται για την ΑΛΛΑΓΗ κάθε μουσουλμανικής κοινωνίας σαν του Ιράν για να γίνει σαν τη δική τους! Μια τέτοια κατάληξη βέβαια, ΔΕΝ ΕΝΟΧΛΕΙ έναν παραδοσιοκράτη σαν εμάς σε περίπτωση που μας πει κάποιος και τι φταίει ο απλός λαός να πληρώσει το τίμημα των πολιτικών επιλογών κάθε Τραμπ ή κάθε αριστεριστή, τόσο γιατί σε κάθε τέτοια περίπτωση ΔΕΝ θα βλέπουμε γύρω μας μια δική μας παραδοσιοκρατική κοινωνία είτε την κυβερνάνε μουσουλμάνοι ή εβραίοι είτε ακροδεξιοί ή αριστεριστές για να πρέπει να μας νοιάζει η ύπαρξή της, όσο και γιατί επιτρέπει να συμβεί κάτι τέτοιο ΚΑΙ ο υπόλοιπος λαός για να μην τον βλέπουμε να αντιδράει μαζικά απέναντι σε μια τέτοια κατάσταση που την αποδέχεται κιόλας με τα ίδια αντιρατσιστικά συνθήματα! Με απλά λόγια, η ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ κοινωνία κινδυνεύει από μουσουλμάνους μετανάστες και καμιά δική μας που έχει πάψει πια να υπάρχει στον Δυτικό κόσμο μας (πλην κάποιων επαρχιακών χωριών με ελάχιστους γηγενείς κατοίκους και καθόλου ξένους) για να πρέπει να την υπερασπιστούμε κιόλας παθαίνοντας το οτιδήποτε κακό στη ζωή μας! Ας πληρώσουν λοιπόν το τίμημα της βλακείας τους ή του παραμυθιάσματός τους όλοι εκείνοι που επέτρεψαν να συμβεί κάτι τέτοιο και όχι εμείς που θα ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ σκλαβωμένοι, είτε έχοντας εκείνους αφεντικά στον τόπο μας είτε έχοντας μουσουλμάνους σαν αυτόν της Νέα Υόρκης.
Ο Ζοχράν Μαμντάνι, 34 ετών, κέρδισε την Τρίτη τη δημαρχία της Νέας Υόρκης, σύμφωνα με τα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα που βασίζονται στα πρώτα προκαταρκτικά αποτελέσματα. Με την εκλογή του, ο «δημοκρατικός σοσιαλιστής» και μέγας αντίπαλος του Ντόναλντ Τραμπ, γίνεται ο πρώτος Μουσουλμάνος δήμαρχος στη μεγαλύτερη πόλη των ΗΠΑ.
Ο Ζόραν Μάμντανι (Zohran Mamdani), 34 ετών, εξελέγη νέος δήμαρχος της Νέας Υόρκης, γράφοντας ιστορία ως ο πρώτος μουσουλμάνος και Νοτιοασιάτης που καταλαμβάνει το ανώτατο αξίωμα της μεγαλύτερης πόλης των Ηνωμένων Πολιτειών. Η νίκη του, σύμφωνα με τα αποτελέσματα που μετέδωσαν το Associated Press και το The Guardian, θεωρείται σημείο καμπής όχι μόνο για τη Νέα Υόρκη, αλλά και για το μέλλον του Δημοκρατικού Κόμματος.
Από την Ουγκάντα στο δημαρχείο της Νέας Υόρκης
Ο Μάμντανι γεννήθηκε το 1991 στην Καμπάλα της Ουγκάντας και μετανάστευσε σε ηλικία επτά ετών με την οικογένειά του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι γονείς του, ινδικής καταγωγής, εργάστηκαν σκληρά για να εξασφαλίσουν μια καλύτερη ζωή στη Νέα Υόρκη — εμπειρία που, όπως δηλώνει ο ίδιος, «διαμόρφωσε την κοινωνική του συνείδηση».
Πριν από την είσοδό του στην τοπική πολιτική, εργάστηκε ως κοινωνικός λειτουργός και ακτιβιστής υπέρ των δικαιωμάτων των μεταναστών και των εργαζομένων. Το 2020 εξελέγη στο Πολιτειακό Νομοθετικό Σώμα της Νέας Υόρκης (New York State Assembly) εκπροσωπώντας την περιφέρεια Astoria του Κουίνς — μια από τις πιο πολυπολιτισμικές περιοχές των ΗΠΑ.
Η πορεία του προς το δημαρχείο ήταν απίθανη. Ο Μάμντανι κατάφερε να κερδίσει το χρίσμα των Δημοκρατικών επικρατώντας του πρώην κυβερνήτη Άντριου Κουόμο, ο οποίος επιδίωξε πολιτική επαναφορά, και του απερχόμενου δημάρχου Έρικ Άνταμς, που διεκδίκησε επανεκλογή ως ανεξάρτητος μετά το σκάνδαλο διαφθοράς που σημάδεψε τη θητεία του.
Ο 34χρονος αυτοχαρακτηρίζεται «δημοκρατικός σοσιαλιστής», τασσόμενος υπέρ ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων σε θέματα στέγασης, μεταφορών και κοινωνικής πρόνοιας. Στις προγραμματικές του δηλώσεις περιλαμβάνονται:
Δωρεάν μετακινήσεις με λεωφορεία σε όλη την πόλη
Καθολική παιδική φροντίδα για όλες τις οικογένειες
Πάγωμα των ενοικίων για κατοικίες με ρύθμιση (rent-stabilized units)
Αύξηση φορολογίας για τις πολύ υψηλές εισοδηματικές τάξεις, ώστε να χρηματοδοτηθούν τα παραπάνω
Η καμπάνια του επικεντρώθηκε σε ένα απλό μήνυμα: «Η Νέα Υόρκη πρέπει να ανήκει σε όσους τη ζουν — όχι σε όσους την αγοράζουν».
Πολιτικός σεισμός στην Αμερική της ανισότητας
Η επικράτησή του με 60,2% των ψήφων θεωρείται μια ηχηρή επιβεβαίωση της στροφής μεγάλου μέρους των ψηφοφόρων προς τις προοδευτικές ιδέες, ιδιαίτερα σε αστικά κέντρα όπου η στέγη και το κόστος ζωής έχουν γίνει κεντρικά ζητήματα.
Η εκλογή του Μάμντανι έρχεται σε μια περίοδο έντονου πολιτικού διχασμού στις ΗΠΑ, με τον Ντόναλντ Τραμπ να έχει επιστρέψει στην προεδρία και τους Δημοκρατικούς να αναζητούν νέα ταυτότητα. Ο ίδιος ο Τραμπ χαρακτήρισε τον Μάμντανι «κομμουνιστή» λίγες μέρες πριν τις εκλογές, προειδοποιώντας ότι θα «καταστρέψει τη Νέα Υόρκη».
Αντίθετα, οι πολίτες φαίνεται πως είδαν στο πρόσωπο του 34χρονου ένα σύμβολο ελπίδας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Τι σημαίνει η νίκη για το Δημοκρατικό Κόμμα
Η επιτυχία του Μάμντανι ενισχύει το προοδευτικό ρεύμα που εκφράζουν πολιτικοί όπως η Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ και ο Μπέρνι Σάντερς, και θέτει σε δοκιμασία την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος που επιδιώκει πιο κεντρώες ισορροπίες.
Οι αναλυτές επισημαίνουν τρία βασικά σημεία:
Επανεμφάνιση της εργατικής ατζέντας: Οι υποσχέσεις του Μάμντανι αγγίζουν το πιο κρίσιμο ζήτημα των ΗΠΑ: το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών.
Νέα γενιά ηγετών: Η ηλικία του και η μεταναστευτική του προέλευση αντικατοπτρίζουν την αλλαγή κοινωνικής σύνθεσης της Αμερικής.
Προκλήσεις διακυβέρνησης: Θα χρειαστεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις προσδοκίες των προοδευτικών και τις απαιτήσεις των οικονομικών κέντρων της Νέας Υόρκης.
Η εκλογή του Μάμντανι εντάσσεται σε ένα ευρύτερο παγκόσμιο ρεύμα ανόδου προοδευτικών, πολυπολιτισμικών ηγετών, από τον Σαντίκ Καν στο Λονδίνο έως τη Γουάντα Ουίλιαμς στη Φιλαδέλφεια.
Για πολλούς, η Νέα Υόρκη λειτουργεί συχνά ως εργαστήριο πολιτικών ιδεών: ό,τι ξεκινά εκεί, συχνά επεκτείνεται σε εθνικό επίπεδο.
Στην πρώτη του ομιλία ως εκλεγμένος δήμαρχος, ο Μάμντανι είπε: «Σήμερα αποδείξαμε ότι η Νέα Υόρκη δεν ανήκει σε λίγους ισχυρούς, αλλά σε όλους όσοι παλεύουν για να ζήσουν εδώ. Αυτή η πόλη είναι δική μας».
Η φράση αυτή, σχολιάζουν τα αμερικανικά ΜΜΕ, θα μπορούσε να αποτελέσει το σύνθημα μιας νέας πολιτικής εποχής στις Ηνωμένες Πολιτείες.
πηγή: https://www.alfavita.gr/kosmos/495494_o-zohran-mamntani-ginetai-o-protos-moysoylmanos-dimarhos-tis-neas-yorkis-kai-allazei
