Με την παράθεση των ιστορικών ντοκουμέντων που θα ακολουθήσει, θα δοθεί ένα πολύ καλό μάθημα σε όλους όσους εμπλέκουν σε πόλεμο μια χώρα σαν τη δική μας, όχι για να προασπίσουν την εδαφική της ακεραιότητα από μια πολεμική επίθεση που θα δεχτεί παρόλο που θα έχει κρατήσει ΟΥΔΕΤΕΡΗ στάση σε έναν πόλεμο μεταξύ διαφορετικών λαών, όπως επί παραδείγματι κράτησε η Τουρκία στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο χωρίς να έχει υποστεί απώλεια εθνικών της εδαφών και νεκρούς (βλ. Ουδέτερες χώρες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου) παρόλο που γειτονεύει με την Ελλάδα και άρα θα μπορούσαμε να πράξουμε και εμείς το ίδιο (σε περίπτωση που ισχυριστεί κανείς ότι δεν γινότανε να τηρήσουμε ουδέτερη στάση εξαιτίας της γεωγραφικής θέσης της χώρας μας), αλλά για να χρησιμοποιήσουν μια χώρα σαν τη δική μας με σκοπό να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα κάποιας άλλης! Ένα γεγονός που καθιστά στις μέρες μας πιο πατριώτες τους αριστεριστές που δεν επιθυμούν την εμπλοκή της χώρας μας σε ξένους πολέμους (βλέπε την παραπάνω αφίσα) εξασφαλίζοντας έτσι την εδαφική μας ακεραιότητα και τις ζωές των ελληνόπουλων!
Παρά αυτούς που μας παρουσιάζονται ως πατριώτες από βλακεία ή προς εξαπάτηση ηλιθίων και εμπλέκουν τη χώρα μας σε ξένους πολέμους (σαν της Ουκρανίας και του Ισραήλ στις μέρες μας) με αποτέλεσμα να κινδυνέψουμε να χάσουμε πάλι εθνικά μας εδάφη και να σκοτωθούν ξανά Έλληνες, επαναλαμβάνοντας τα όσα καταστροφικά ζήσαμε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τα οποία θα παρατεθούν παρακάτω προς σωφρονισμό των σημερινών Ελλήνων (π.χ. ώστε να ξέρουν ποιους να αποφεύγουν να ψηφίζουν για να μην έρθουν τα εχθρικά αντίποινα από Ρώσους και μουσουλμάνους αυτή τη φορά επειδή επιλέχτηκε η υποστήριξη σε Ουκρανούς και Ισραηλινούς κατά το παράδειγμά μας). Ένας ακόμη λόγος που δημοσιεύονται οι παρακάτω πληροφορίες, είναι για να αποφευχθεί και η μισή αλήθεια που λέγεται απ’ όσους μας έμπλεξαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο για να υπηρετήσουν ξένα εθνικά συμφέροντα σαν τα αγγλικά τότε ή σαν τα αμερικανικά και ισραηλινά σήμερα, για να πέφτει το φταίξιμο στους εχθρούς τους για τα όσα πάθαμε (π.χ. στους Ναζί τότε) αντί στους ίδιους που ευθύνονται για αυτό επειδή δεν θέλησαν να κρατήσουν ουδέτερη στάση! Κλείνοντας, ας σημειωθεί ότι ναι μεν θα επωφελούμασταν αν παίρναμε το μέρος των Ναζί όπως θα δούμε παρακάτω το πως, όμως από τη στιγμή που εκείνοι χάσανε τελικά τον πόλεμο, πιθανόν να είχαμε αντίποινα ή απώλεια εδαφών από τους εχθρούς τους αυτή τη φορά επειδή θα είχαμε πάρει το μέρος των Ναζί, για αυτό και η ουδέτερη στάση εκμηδενίζει τέτοια ρίσκα που θα ήταν ωφέλιμα για εμάς παρά μόνο αν κέρδιζαν οι Ναζί στον πόλεμο (π.χ. δεν θα παραχωρούνταν ποτέ εδάφη μας σε Βούλγαρους ή Αλβανούς και θα επαναπατρίζονταν εκείνα της Μικράς Ασίας).
- Στο σκίτσο που ακολουθεί βλέπουμε Αλβανούς με Γερμανικές στολές να λεηλατούν χωριό στην περιοχή της Θεσπρωτίας της Ηπείρου. Αφού στις 27 Απριλίου του 1941 οι Γερμανοί μπήκαν στην Αθήνα, μια ακόμη κοινωνική ομάδα που διάλεξαν για να συμμαχήσουν μαζί της ήταν οι Αλβανοί Τσάμηδες της Ηπείρου. Οι Ιταλοί είχαν υποσχεθεί στους Αλβανούς την "Μεγάλη Αλβανία", η οποία θα είχε σύνορα μέχρι την πόλη της Άρτας στον Νότο. Έτσι, οι Τσάμηδες οπλίστηκαν από τον Άξονα και ξεκίνησαν εθνοκάθαρση στους Ελληνικούς πληθυσμούς της "Τσαμουριάς", όπως αποκαλούν αυτοί περιοχές της Ηπείρου. Συνάμα, Αλβανοί επιστρατεύτηκαν από τους Ιταλούς το 1940 και πολέμησαν τους Έλληνες στα βουνά της Βορείου Ηπείρου. Εν τέλει, οι Έλληνες της Ηπείρου με την βοήθεια των ανταρτών της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΔΕΣ νίκησαν τους Τσάμηδες το 1944 και τους έδιωξαν από την Ελλάδα μαζί με τις οικογένειές τους. Σήμερα, απόγονοι των Δωσίλογων Τσάμηδων στην Αλβανία μιλούν για "γενοκτονία των Τσάμηδων" και απαιτούν αποζημιώσεις από το Ελληνικό κράτος.
(σημ. Η σκιτσογραφική αναπαράσταση των γεγονότων έγινε από τον καλλιτέχνη της καρδιάς μας Κωνσταντίνο Παππά κατά παραγγελία της Πρακτικής Σκέψης)
- Στο σκίτσο που ακολουθεί βλέπουμε τους Βλάχους "Λεγεωνάριους" να λεηλατούν Ελληνικό χωριό της Ηπείρου. Σαν σήμερα στις 27 Απριλίου του 1941 οι Γερμανοί μπήκαν στην Αθήνα και η περίοδος της κατοχής ξεκίνησε για την Ελλάδα. Κατά την κατοχή οι δυνάμεις του Άξονα συμμάχησαν με διάφορες ομάδες μέσα στην Ελλάδα για να θεμελιώσουν την κυριαρχία τους. Μια από αυτές τις ομάδες ήταν οι "Ρουμανίζοντες Βλάχοι" της Ηπείρου. Οι Βλάχοι, ένας πληθυσμός που μιλάει μια Λατινογενή διάλεκτο, έγιναν στόχος της προπαγάνδας των Ιταλών και των Ρουμάνων. Η ρητορική του Άξονα έλεγε πως οι Βλάχοι είναι απόγονοι Ιταλών Ρωμαίων στρατιωτών στον Βαλκανικό χώρο και άρα οι Ιταλοί και οι Ρουμάνοι (σύμμαχοι στον Άξονα) είχαν δικαιώματα επί του Βλάχικου πληθυσμού. Οι Ιταλοί υποσχέθηκαν στους Βλάχους το δικό τους αυτόνομο κράτος στην Πίνδο, ονόματι "Πριγκιπάτο της Πίνδου", την σημαία του οποίου κρατάει ο Λεγεωνάριος στο σκίτσο. Συνάμα, οι Ρουμάνοι έστειλαν ιέρειες και δασκάλους στην Ήπειρο για να εκρουμανίσουν τους Βλάχους. Όμως, τελικώς οι λίγοι δωσίλογοι Βλάχοι ηττήθηκαν. Οι Βλάχοι έμειναν πιστοί στον Ελληνισμό και με την βοήθεια της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΑΜ-ΕΛΑΣ εξόντωσαν τους Ρουμανίζοντες συμπατριώτες τους και διέλυσαν το σώμα των Λεγεωνάριων το 1943.
(σημ. Η σκιτσογραφική αναπαράσταση των γεγονότων έγινε από τον καλλιτέχνη της καρδιάς μας Κωνσταντίνο Παππά κατά παραγγελία της Πρακτικής Σκέψης)
28η Οκτωβρίου 1940 – 3 μαρτυρίες για την αντίδραση του Χίτλερ
Συνεχίζουν και σήμερα να θριαμβολογούν οι συκοφάντες και οι εχθροί του εθνικοσοσιαλισμού μιλώντας κατά του Χίτλερ και της Γερμανίας, λες και στις 28 Οκτωβρίου η επίθεση έγινε από τους Γερμανούς κι όχι από τους Ιταλούς. Αλλά για αυτούς εφόσον η Ιταλία ήταν σύμμαχος του Χίτλερ πρέπει να χρεωθεί κι αυτό το »έγκλημα». Αξίζει να παρατηρήσει κάποιος ότι όταν μιλούν για τους Ιταλούς δεν τους αποκαλούν »φασίστες» αλλά όταν μιλούν για τους Γερμανούς τους αποκαλούν πάντα »ναζί». Αυτό αποδεικνύει βεβαίως ότι εκείνο που τους πονάει είναι η ιδεολογία του Αδόλφου Χίτλερ και για αυτό επαναλαμβάνουν συνεχώς την λέξη »ναζί» και »ναζισμός» με όσα περισσότερα ψεύδη μπορούν για να δημιουργούν την αποστροφή του κόσμου στην αλήθεια του εθνικοσοσιαλισμού. Στις 28 Οκτωβρίου, όσο κι αν τους ενοχλεί, κι όσο κι αν θα ήθελαν να ήταν διαφορετική η ιστορία, η επίθεση στην Ελλάδα δεν έγινε από τον Χίτλερ κι ο ίδιος ούτε καν γνώριζε ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Ας δούμε λοιπόν τις αδιαμφισβήτητες μαρτυρίες τριών στενών προσώπων του Αδόλφου Χίτλερ.
Από την βιογραφία του Ναυάρχου φον Κανάρις γραφείσα υπό του ιστορικού Heinz Hohne:
»Η αλαζονεία του Μουσσολίνι δεν ήταν επαρκής, αλλά ήλπιζε ούτος να καταφέρη ο ιταλικός στρατός θριαμβευτικάς νίκας είς τα Βαλκάνια, επί τη βάσει των οποίων θα ήτο ισχυρότερος, κατά της όποιας χώρας θα επιτίθετο. Δύο χώραι ήσαν οι στόχοι του. Η Γιουγκοσλαβία και η Ελλάς. Αλλά ο Χίτλερ είχε καταστήσει σαφές και εδήλωσεν ότι είς τα νότια σύνορα του ήθελεν ειρήνην. Απηγόρευσε πάσαν συζήτησιν των ιταλογερμανικών επιτελείων περί πολέμου κατά της Γιουγκοσλαβίας και προειδοποίησε τον Μουσσολίνι και τον υπουργόν του των εξωτερικών Τσιάνο ότι ήτο εναντίον πολέμου κατά της Ελλάδος. […] Ένα μήνα αργότερον ο Χίτλερ διεμήνυσε είς τον Έλληνα πρέσβυν είς Βερολίνον ότι ουδέποτε θα επιτρέψη ή θα ανεχθή ιταλικήν επίθεσιν κατά της Ελλάδος, συνεβούλευσεν όμως να παραιτηθή η Ελλάς ή να αποφύγη πάσαν πρόκλησιν. […] Οι Ιταλοί όμως εξετάσαντες το κλίμα είς την Καγκελαρίαν επετέθησαν κατά των Ελλήνων, χωρίς να ενημερώσουν το Βερολίνον. Ο Χίτλερ πληροφορηθείς – ενώ επορεύετο προς συνάντησιν του Μουσσολίνι – την 28η Οκτωβρίου 1940 την ιταλικήν εισβολήν εξερράγη, με οξείαν φωνήν εναντίον των ανωτέρων επιτελικών συνδέσμων και στρατιωτικών ακολούθων, οι οποίοι ήσαν ικανοί μόνον διά να παίρνουν το πρωινόν τουυς. Κατέβαλε προσπάθειαν να αποκρύψη την οργήν του, μόλις αντίκρυσε τον Μουσσολίνι, ο οποίος θριαμβολογών του είπε »Φύρερ προελαύνομεν»
O προσωπικός διερμηνέας του Αδόλφου Χίτλερ πρέσβυς δρ Πάουλ Σμιτ στα απομνημονεύματα του »Statist auf Diplomascher Bühne , 1923 – 1945» περιγράφει την αντίδραση του Χίτλερ κατά την πληροφόρηση του για την ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδος:
Η διάθεσις είς τους δυο ιδιωτικούς συρμούς, ήτοι του Χίτλερ και του Ρίμπεντροπ, οι οποίοι κατηυθύνοντο προς Γερμανίαν, δεν ήτο ιδιαιτέρως ρόδινη, διότι, ούτε είς Χεντάγιε, αλλ’ επίσης ούτε είς Μοντουάρ, ηδυνήθη ο Χίτλερ να επιτύχη αυτό που επεδίωκε. Αλλ’ επρόκειτο να συμβή ακόμη ένα κτύπημα της μοίρας. Είς βραχύν χρόνον, μόλις είχομεν φθάσει είς τα γερμανικά σύνορα, περιήλθε είς ημάς αναφορά του πρέσβεως μας είς Ρώμην, από την οποίαν προέκυπτε ότι οι Ιταλοί είχον εξαπολύσει πόλεμον κατά της Ελλάδος. Ο Χίτλερ ήτο έξω φρενών. Εθεώρησε ότι η πρωτοβουλία του Μουσσολίνι το έτος εκείνο ήτο εντελώς ατυχής. Ο Ρίμπεντροπ μας εδήλωσεν εκφράζων την φωνήν του κυρίου του κατά την διάρκειαν του δείπνου είς το βαγκόν – ρεστωράν: »Ουδέποτε θα μπορέσουν οι Ιταλοί να επιτύχουν οτιδήποτε κατά των Ελλήνων κατά την διάρκειαν των χειμερινών βροχών και της χειμερινής χιόνος είς τα βαλκανικά βουνά. Άλλωστε, δεν πρέπει να παραβλέπομεν τας συνεπείας, λόγω μιας πολεμικής εμπλοκής είς τα Βαλκάνια. Ο Φύρερ θέλει, εν πάσει περιπτώσει, να εμποδίση τον Μουσσολίνι από αυτήν την παρανοϊκήν επιχείρησιν. Τούτου ένεκα πρέπει να σπεύσωμεν είς την Ιταλίαν διά να ομιλήσωμεν μετά του Μουσσολίνι.»
Ο Πάουλ Σμιτ θα περιγράψει επακριβώς λίγο πιο κάτω την συνάντηση του Φύρερ με τον Μουσσολίνι:
» Είς τας 28 Οκτωβρίου, αφού είχαμε διαβή τας Άλπεις εν τω μέσω χιόνων, εφθάσαμεν είς τας 10 π.μ., είς τον εορταστικώς διακεκοσμημένον σιδηροδρομικόν σταθμόν της Φλωρεντίας. Ήδη εγνωρίζαμεν ότι είχαμε φθάσει αργά, διότι είς τας 8 π.μ. είχαμε πληροφορηθή, από το βαγόνι των πληροφοριών, ότι οι Ιταλοί είχον επιτεθή κατά της Ελλάδος. Τον Χίτλερ υπεδέχθη ο μειδιών και αυτοϊκανοποιημένος Μουσσολίνι. Με το ύφος των μεγαλαυχιών είς παρομοίας περιστάσεις, εδήλωσε είς τον συνάδελφον του δικτάτορα: »Σήμερα το πρωί, με την χαραυγήν, τα νικηφόρα ιταλικά στρατεύματα διέβησαν τα ελληνοαλβανικά σύνορα». Ήτο η εκδίκησις του Μουσσολίνι διά τας πολυαρίθμους επιχειρήσεις του Γερμανού συναδέλφου του, διά τις οποίες αυτός πάντοτε το τελευταίον λεπτόν ειδοποιείτο την χαραυγήν, διά μιας ειδικής πτήσεως προς Ρώμην του βασιλικού κομιστού επιστολών, δηλαδή του πρίγκηπος Hessen».
Αξιοσημείωτο το σχόλιο του Πάουλ Σμιτ »Ο Χίτλερ επεβλήθη στον εαυτό του απιστεύτως καλά»
Ο Ηeinz Linge , o θαλαμηπόλος του Αδόλφου Χίτλερ που έζησε δίπλα του για 10 συνεχή έτη υπηρετώντας τον ως την τελευταία στιγμή της ζωής του, μας δίνει κι αυτός τις ίδιες πληροφορίες:
»Δεν ξέρω την ακριβή έκβαση της συζήτησης Χίτλερ- Πεταίν ,αλλά νομίζω ότι η αδυναμία του να πετύχει την συμφωνία με τον Φράνκο να επιτεθεί κατά του Γιβραλτάρ στέρησε στον Φύρερ μεγάλο μέρος από την δύναμη του. Μέσα σε μια-δυο ώρες έμελλε να ακολουθήσει το χειρότερο. Ένα άγγελμα έφτασε στον Χίτλερ – είτε τηλεφωνικώς, είτε από ραδιόφωνο- ότι η Ιταλία είχε κηρύξει τον πόλεμο κατά της Ελλάδος και ότι ιταλικά στρατεύματα αποβιβάζονταν στην Αλβανία. Ο Χίτλερ θύμωσε ακόμα περισσότερο παρά μετά την συνάντηση του με τον Φράνκο. Χτύπησε πολλές φορές τις γροθιές του στο τραπέζι και φώναξε : »Λίνγκε ,μου δημιουργούν φασαρίες ! Καταστρέφουν όλα μου τα σχέδια ! Ο Τσιάνο φταίει για όλα ! Καλά, θα τον κάνω να θυμάται !»
Ο Ρίμπεντροπ είχε εγκαταλείψει την αμαξοστοιχία στο Μοντουάρ, μέσα όμως σε λίγα δευτερόλεπτα ειδοποιήθηκε να κανονίσει συνάντηση με τον Μουσολίνι. Έπρεπε να παρίστραται κι αυτός. Καλούνταν πάντοτε στις συναντήσεις του Χίτλερ με τον Μουσολίνι. Ο μηχανοδογηός ειδοποιήθηκε ότι έπρεπε να πάρει από το Μόναχο την γραμμή για Ιταλία. Στο Μόναχο ο Ρίμπεντροπ περίμενε στον σταθμό και μόλις έφτασε η αμαξοστοιχία ανέβηκε κι άρχισε τις συνομιλίες με τον Χίτλερ. Δεεν ξέρω τι συνέβη στις συνομιλίες αυτές, αλλά ο Χίτλερ έμεινε δύσθυμος καθώς το τρένο προχωρούσε προς την Φλωρεντία.,όπου θα περίμενε ο Μουσολίνι. Παρακολούθησα την συνάντηση στην αποβάθρα του σταθμού. Ο Μουσολίνι ήξερε προφανώς ότι ο Χίτλερ ήταν θυμωμένος και φαινόταν νευρικός. Ο Χίτλερ ήταν αυστηρός, ψυχρός και υπεροπτικός. Αντί για την συνηθισμένη επίδειξη συναδελφικότητος, ήταν φανερό ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Ο Μουσολίνι είχε προφανώς ειδοποιηθεί από τον Ρίμπεντροπ και είχε κάνει ότι μπορούσε για να κολακέψει τον Χίτλερ. Η τιμητική φρουρά ήταν μεγαλύτερη από ότι συνήθως και μεγαλύτερη μουσική παιάνισε τον γερμανικό εθνικό ύμνο. Επίσης ήταν περισσότεροι από ότι συνήθως οι χαιρετισμοί. Παρόλα αυτά όμως ο Χίτλερ παρέμεινε σκυθρωπός κι ο Μουσολίνι αμήχανος. Πήγαν μαζί με το αυτοκίνητο μέσα από κοσμοβριθείς δρόμους σε ένα από τα ωραιότερα παλάτια που είδαμε ποτέ. Τα διαμερίσματα του Χίτλερ ήταν πολυτελή. Ο Μουσολίνι επέσυρε αμέσως την προσοχή του Χίτλερ σε μια υπέροχη πινακοθήκη προσπαθώντας να κολακέψει την αγάπη του για την καλή ζωγραφική. Έξω από το παλάτι χιλιάδες λαού φώναζαν :
Φύρερ ! Χάιλ Φύρερ ! Ντούτσε ! Ντούτσε !
Ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι εμφανίστηκαν αρκετές φορές στον εξώστη του παλατιού και το πλήθος φώναζε δυνατότερα. » Ήταν ένας χαιρετισμός σαν κι εκείνους που απηύθυναν οι Ρωμαίοι στους Καίσαρες τους, αλλά δεν με ξεγέλασαν. Προσπαθούν να με μαλακώσουν γιατί ξέρουν ότι ανέτρεψαν τα σχέδια μου» μου είπε αργότερα ο Χίτλερ.
Έβλεπα όμως ότι ο Χίτλερ κατέληγε στην γνώμη ότι έπρεπε να επιτρέψει να συνεχιστεί η επίθεση που είχε ξεκινήσει η Ιταλία κατά της Ελλάδος. Αργότερα έλεγε : »Ελπίζω ότι η Ιταλία μπορεί να σταθεί στα πόδια της, αν όμως δεν μπορέσει θα αναγκαστώ να την βοηθήσω. Αυτό ίσως να σημαίνει ότι θα πρέπει να αναβάλλουμε μερικούς μήνες την επίθεση μας κατά της Ρωσίας.» Πολύ αργότερα ,όταν ο γερμανικός στρατός είχε καθηλώθεί στα χιόνια της Ρωσίας, ο Χίτλερ θυμήθηκε την συνάντηση αυτή με τον Μουσολίνι και είπε : »Αν είχα μπορέσει να επιτεθώ τον Απρίλιο όπως σχεδίαζα, θα είχα καταλάβει την Μόσχα και το Λένινγκραντ πριν από τον χειμώνα. Εξαιτίας όμως της βοήθειας που υποχρεώθηκα να δώσω στην Ιταλία κατά της Ελλάδος ,δεν μπόρεσα να επιτεθώ κατά της Ρωσίας τον Απρίλιο.»
Ο Χίτλερ φαίνεται ότι δεν απολαμβάνει ιδιαίτερα την μεγαλειώδη υποδοχή που του ετοίμασε ο Μουσολίνι. Η επίθεση στην Ρωσία αναβάλλεται κι η ιστορία αλλάζει.
Επίσης αξίζει να επισημανθεί ότι οι προσπάθειες του Γ΄Ράιχ για ελληνοϊταλική ειρήνη ήταν ουκ ολίγες και μάλιστα συνέφεραν πάρα πολύ την Ελλάδα. Όμως το καθεστώς Μεταξά, ο βασιλιάς Γεώργιος Β’ και οι μυστικές υπηρεσίες των Άγγλων έκαναν τα πάντα για να μην εξέλθη του πολέμου η Ελλάς, ώστε να παραμείνει ανοιχτό το μέτωπο των Βαλκανίων.
από πρώην: http://hitlerjugend1488.blogspot.gr/2015/10/28-1940-3.html
Το σχέδιο του Χίτλερ να εισβάλλει με Έλληνες στην Τουρκία για να απελευθερώσει Πόντο, Κωνσταντινούπολη και Μικρά Ασία!
Η επιχείρηση Gertrude ήταν το σχέδιο εισβολής των Εθνικοσοσιαλιστών στην Τουρκία.
Εφόσον ο Καύκασος έπεφτε στον Γερμανικό Στρατό υπήρχε ο κίνδυνος, το Αζερμπαιτζαν να ενωθεί με την Τουρκία καθώς οι δύο χώρες είχαν απο τότε αδελφικές σχέσεις. Υπήρχε ο κίνδυνος να γίνει ενα Παντουρανικό μέτωπο στον Καύκασο με κίνδυνο αποσταθεροποίησης στην περιοχή (δηλαδη θα γινόταν ό,τι πολύ απλά γίνεται σήμερα στον Καύκασο).
Οπότε το σχέδιο Gertrude ήταν το εξής: Γερμανικέες δυνάμεις μαζι με Γεωργιανούς και Αρμένιους θα συγκεντρωνόντουσαν στα συνορα με την Τουρκία απο τα βορειοανατολικά και θα εφορμούσαν απο εκεί και απο τα δυτικά Γερμανικές δυνάμεις μαζί με μονάδες Ελληνικου Στρατου θα εισέβαλλαν απο εκεί. Με την πτώση της Τουρκιας οι ανατολικές περιοχές της Τουρκίας θα δινόντουσαν στους Αρμενιους, ένα κομμάτι στους Γεωργιανούς και οι δυτικές περιοχές (Κωνσταντινουπολη,Νοτιοδυτικη Μικρα Ασια,Ελλησποντος,Ποντος κλπ) θα δινόντουσαν στην Ελλάδα.
Επισης σε περίπτωση που νικούσε η Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία στο Σταλινγκραντ και στον Καύκασο και με την ηττα των Σοβιετικών θα ενωνοταν ο Ποντος με την Ελλαδα
Το παρακάτω απόσπασμα αναφέρεται στο άγνωστο σχέδιο του Τρίτου Ράιχ σύμφωνα με το οποίο η Γερμανία μαζί με άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις θα εισέβαλε στην Τουρκία μετά το τέλος του Β’ ΠΠ με σκοπό να απαλλάξει τις νοτιοανατολικές Ευρωπαϊκές χώρες, αναμεσά τους και την Ελλάδα από την Τουρκική απειλή.
Το σχέδιο του Χίτλερ να εισβάλλει με Έλληνες στην Τουρκία για να απελευθερώσει Πόντο, Κωνσταντινούπολη και Μικρά Ασία!
Έτσι ρίχνεται φως σε μια εντέχνως αποσιωπημένη πτυχή των σχεδίων του Ράιχ που εντάσσονταν στο ευρύτερο πλάνο για την αναμόρφωση όχι μόνο της Γερμανίας, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης.
Μέλη της Αρμενικής-Γερμανικής και Γεωργιανικής-Γερμανικής Ένωσης συνάντησαν τον Άλφρεντ Ρόζενμπερκ το 1941, που τους υποσχέθηκε ότι «όταν η Αρμενία και η Γεωργία ελευθερώνονταν από τον μπολσεβίκικο ζυγό, ο Αρμενικός και ο Γεωργιανός στρατός με την υποστήριξη της Γερμανίας θα ξεκινούσαν έναν Ιερό πόλεμο εναντίον της Τουρκίας, στον οποίο επίσης θα συμμετείχαν δυνάμεις της Wehrmacht, των Waffen SS – καθώς επίσης μεραρχίες του Ελληνικού και του Βουλγαρικού στρατού θα επετίθεντο κατά της Τουρκίας ταυτοχρόνως».
Είναι βέβαιον ότι η επιχείρηση αυτή θα ελάμβανε χώρα, καθώς κατά την διάρκεια του Β’ ΠΠ η Τουρκία δεν ήταν σύμμαχος του Τρίτου Ράιχ και, κυρίως, υπάρχει και είναι επιβεβαιώσιμον το όνομα της επιχειρήσεως. Αμέσως μετά την απελευθέρωσή της η Αρμενία θα γίνονταν σύμμαχος της Γερμανίας. Αυτή η εξέλιξη έχει εγκριθή προσωπικώς υπό του Αδόλφου Χίτλερ. Το 1942 ο Φύρερ υπέγραψεν εντολή για δημιουργία των τεσσάρων Καυκασίων Λεγεώνων.
Στρατιωτικές δυνάμεις από την Ευρώπη που θα περιελάμβαναν μεραρχίες του Ελληνικού στρατού, της Wehrmacht αλλά και των Waffen SS προορίζονταν να βοηθήσουν τις Αρμενικές και Γεωργιανές δυνάμεις να εισβάλουν στην Τουρκία. Την κατάλληλη στιγμή, η Αρμενία και η Γεωργία θα έπρεπε να προσφέρουν στον Γερμανικό στρατό δύναμη της τάξεως των 100.000 στρατιωτών, χάριν ακριβώς της επικειμένης εισβολής στην Τουρκία. Το σχέδιο κατακτήσεως της Τουρκίας άρχισε να καταστρώνεται το 1942 υπό την κωδική ονομασία “Gertrude“.
Συμφώνως προς τα αρχεία που ανευρέθησαν στο Υπουργείο εν σχέσει προς τις υπό κατοχήν ανατολικές περιοχές, οι ηγέτες του Τρίτου Ράιχ γνώριζαν πολύ καλά ότι αργά ή γρήγορα ο Παντουρανισμός θα αποτελούσε κίνδυνο για την Γερμανία, εάν επέτρεπαν στην Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν να συνενωθούν. Ο κίνδυνος ενώσεως της Τουρκίας με το Αζερμπαϊτζάν κάτω από μία μεγάλη «Παντουρανική» ιδέα ήταν ουσιαστικά ένας ορατός κίνδυνος για τους ηγέτες του Ράιχ κατά το 1942 και 1943. Η ιδέα της Μεγάλης Αρμενίας και η πραγματοποίησή της θα αποτελούσε το αντίβαρο στις Τουρκικές φιλοδοξίες στην περιοχή του Καυκάσου.
Οι Αρμένιοι και οι Γεωργιανοί, σύμφωνα με το σχέδιο, έπρεπε να παρέχουν 100.000 άνδρες. Αυτός ο στρατός μαζί με γερμανικές δυνάμεις της Βέρμαχτ και των SS θα εισέβαλε στην Τουρκία.
Το σχέδιο είναι βέβαιο πως θα εφαρμοζόταν αν η Γερμανία νικούσε. Ο Χίτλερ είχε δώσει την εντολή να σχηματιστούν καυκασιανές λεγεώνες, όπως ακριβώς προέβλεπε το σχέδιο «Gertrude» που συμφωνήθηκε μεταξύ Ρόζεμπεργκ και Αρμενίων. Πρόσφατα και ο Τούρκος ερευνητής Conecsi μιλώντας στην εφημερίδα Μιλλιέτ επιβεβαίωσε την ύπαρξη του σχεδίου «Gertrude». Σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Μιλλιέτ αναφέρθηκε σε έγγραφα κατασκοπείας των Γερμανών. Έγγραφα που κατέγραφαν κάθε λεπτομέρεια σχετικά με την Τουρκία και φανερώνοντας την πρόθεση του Τρίτου Ράιχ να συγκεντρώσει πληροφορίες με σκοπό μια μελλοντική επίθεση.
Ένας χάρτης του Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ που παρουσίαζε την προγραμματισμένη εισβολή του Ράιχ στην Τουρκία (Kommissariat Armenien) περιλαμβάνεταιμεταξύ των απορρήτων αρχείων που ανευρέθησαν υπό της σοβιετικής υπηρεσίας στρατιωτικής αντικατασκοπίας “SMERSH”, μετά το πέρας του πολέμου.
Το σχέδιο «Gertrude» που αφορά την κατάκτηση και τον διαμελισμό της Τουρκίας από το Γ’ Ράιχ βρισκόταν για δεκαετίες ξεχασμένο στα συρτάρια της «Smersh», της Σοβιετικής υπηρεσίας αντικατασκοπίας. Οι λεπτομέρειες του σχεδίου είχαν συζητηθεί σε μυστικές συναντήσεις μελών της Αρμενο-γεωργιανής και της Γεωργιανο-γερμανικής ένωσης με το Άλφρεντ Ρόζεμπεργκ, εκπρόσωπο της Γερμανικής κυβέρνησης.
Ο Χίτλερ είχε αντιληφθεί το Παντουρκικό κίνδυνο εν αντιθέσει με τους σημερινούς Ευρωπαίους ηγέτες που θέλουν την Τουρκία στην ΕΕ. Η μεγάλη Αρμενία θα ήταν το αντίβαρο στις διεκδικήσεις της Τουρκίας στον Κάυκασο. Τελικά ο Χίτλερ έχασε τον πόλεμο, η Αρμενία παρέμεινε υπό την ΕΣΣΔ μέχρι το 1991 και η Τουρκία διατήρησε την ουδετερότητά της σε όλο τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Η Γερμανική μπότα δεν πάτησε ποτέ στο έδαφος της Τουρκίας και το σχέδιο «Gertrude» για τον διαμελισμό της έμεινε στα χαρτιά…
πηγή: https://katohika.gr/ellada/sxedio-tou-xitler-na-eisvallei-ellines-stin-tourkia-gia-na-apeleutherosei-ponto-konstantinoupoli-kai-mikra-asia/
