- Σε Τζιχάντ στην Ιερουσαλήμ καλεί ο ψευδομουφτής Ξάνθης – Απίστευτο παραλήρημα στα social media. Σε ένα ακόμα απίστευτο αντισημιτικό παραλήρημα επιδόθηκε ο ψευδομουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μετέ, ο οποίος ανήμερα της θρησκευτικής εορτής του Ραμαζάν Μπαϊράμ ανάρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook φωτογραφία όπου απεικονίζεται καβαλάρης με σημαία της ισλαμικής Τζιχάντ μπροστά στην Ιερουσαλήμ…Τον Αύγουστο του 2014, σε ομιλία του στο χωριό Γλαύκη, είχε επιδοθεί σε ένα απίστευτο φασιστικό παραλήρημα εξυμνώντας τότε τον Ναζισμό και τον Χίτλερ, ο οποίος σύμφωνα με τον Μετέ «δικαιώθηκε που έκανε σαπούνια τους Εβραίους»! Τις δηλώσεις του εκείνες είχε καταδικάσει το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο ενώ μνεία σε αυτές γινόταν και στην ετήσια έκθεση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του State Department (από: newsbomb.gr)
Ιστορία αντι-σημιτισμού
Ο κατάλογος που ακολουθεί, αν και είναι εκτενής, δε σημαίνει ότι είναι και πλήρης. Θα μπορούσαν να αναφερθούν πολλά άλλα περιστατικά αντισημιτισμού στη Βόρεια και Νότια Αμερική, την Ασία, την Ευρώπη και την Αφρική. Οι αναγνώστες μπορεί να διαφωνούν με κάποιες χρονολογίες, που τελειώνουν το 1992. Ο συγγραφέας προσπάθησε να είναι ακριβής στη χρονολόγησή του, αλλά παραδέχεται ότι μπορεί να διαφέρουν οι ημερομηνίες για κάποια αντισημιτικά γεγονότα που αναφέρονται.
π.Χ._____________________________________________
Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΤΕΥΧΟΥ
1730-1445
Ο Ισραήλ κάτω από αιγυπτιακά δεσμά (Έξοδος 1-14).
1445
Οι Αμαληκίτες στη Ραφιδείν (Έξοδος 17:8-13).
Οι Αμορραίοι στην Ιασσά (Αριθμοί 21:21-30).
Η Βασάν στην Εδρεΐ (Αριθμοί 21:33-35).
Ο Βαλάκ και ο Βαλαάμ (Αριθμοί 22-25).
Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
1375-1050
Η Μεσοποταμία (Κριτές 3:8-11).
Οι Μωαβίτες (Κριτές 3:12-30).
Οι Φιλισταίοι (Κριτές 3:31).
Οι Χαναναίοι (Κριτές 4:1-5:31).
Οι Μαδιανίτες (Κριτές 6:1-6, 7:1-25).
Οι Αμμωνίτες (Κριτές 10:7-11:33).
Οι Φιλισταίοι (Κριτές 13:1-16:30).
Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ
1050-931
Οι Αμμωνίτες (Α' Σαμουήλ 11:1-11).
Οι Φιλισταίοι (Α' Σαμουήλ 13:15-Α’ Βασιλέων 2:11).
926
Οι Αιγύπτιοι (Α' Βασιλέων 14:25).
857-853
Οι Σύριοι (Α' Βασιλέων 20:1-22:39).
853
Οι Μωαβίτες (Β' Βασιλέων 1:1, 3:16-27).
850
Οι Σύριοι (Β' Βασιλέων 6:24-7:20).
840
Οι Σύριοι (Β' Βασιλέων 10:32-33).
722
Οι Ασσύριοι (Β' Βασιλέων 17:3-6, 18:9-12).
701
Οι Ασσύριοι εισβάλουν στον Ιούδα (Β' Βασιλέων 18:13:19-37).
586
Οι Βαβυλώνιοι (Β' Βασιλέων 24:1-25:21, Ιερεμίας 25:1-11).
Η ΠΕΡΣΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
474
Ο Αμάν συνωμοτεί για να καταστρέψει τους Εβραίους (Εσθήρ 3).
445
Ο Σαναβαλλάτ (Ορωνίτης), ο Τωβίας (Αμμωνίτης) και ο Γησέμ (Άραβας) αντιτίθενται στο Νεεμία (Νεεμίας 2:19, 4:1-6:14).
Η ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
331
Οι Εβραίοι υποφέρουν υπό την ελληνιστική κατάκτηση.
175-168
Ο Αντίοχος IV ο Επιφανής μόλυνε το Ναό στην Ιερουσαλήμ, ανέστειλε την εξάσκηση του Ιουδαϊσμού και καταδίωξε του Εβραίους.
Η ΡΩΜΑΪΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
63
Ο Πομπήιος καταλαμβάνει την Ιερουσαλήμ και οι Εβραίοι βρίσκονται υπό Ρωμαϊκή στρατιωτική δικαιοδοσία.
38
Στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, οι Εβραίοι σκοτώνονται και περιορίζονται σε μια περιοχή. Εκδηλώνονται ταραχές κατά των Εβραίων. Το 66 μ.Χ., 50.000 Εβραίοι σκοτώνονται στην Αλεξάνδρεια.
μ.Χ.______________________________________________
70
Οι Ρωμαίοι με τον Τίτο πολιόρκησαν την Ιερουσαλήμ, κατέστρεψαν το Ναό, σκότωσαν 1.100.000 Εβραίους και πήραν ως σκλάβους 97.000 Εβραίους.
115
Ανταρσία των Εβραίων στη Μεσοποταμία, την Αίγυπτο, την Κυρήνη και την Κύπρο. Οι Ιουδαίοι και οι Ρωμαίοι προκαλούν πολλές βαρβαρότητες μεταξύ τους, με αποτέλεσμα το θάνατο μερικών εκατοντάδων χιλιάδων Ρωμαίων και Εβραίων.
π. 120
Ο Τάκιτος (Ρωμαίος ιστορικός) ισχυριζόταν ότι οι Εβραίοι ήταν αντίθεοι και εχθροί της ανθρωπότητας.
132-35
Η ανταρσία του Bar Kochba (ο Bar Kochba ήταν ένας ψεύτικος μεσσίας). Μετά την καταστολή της ανταρσίας, άρχισαν θρησκευτικοί διωγμοί και πολλοί πέθαναν για την πίστη τους. Χιλιάδες σκοτώθηκαν, πουλήθηκαν ως σκλάβοι ή πήγαν στην αιχμαλωσία.
135
Ο ρωμαίος αυτοκράτορας Αδριανός κατέστειλε την επανάσταση του Bar Kochba, άρχισε διωγμό κατά των Εβραίων, σκότωσε 500.000 Εβραίους και απαγόρευσε στους Εβραίους να έρχονται στο Ισραήλ. Το Ισραήλ μετονομάζεται σε Παλαιστίνη και η Ιερουσαλήμ σε Aeolia Capitolina και μετατρέπεται σε ειδωλολατρική πόλη: στο όρος του ναού εγείρεται ένας ναός του Δία και στον Γολγοθά ένας ναός της Αφροδίτης. Στους Εβραίους απαγορεύεται να κάνουν περιτομή, να διαβάζουν το νόμο, να τρώνε άζυμο ψωμί το Πάσχα ή σε οποιαδήποτε άλλη εβραϊκή γιορτή. Κάθε παραβίαση αυτού του διατάγματος επέσυρε τη θανατική ποινή.
200
Ο Τερτυλλιανός έγραψε μια αντισημιτική πολεμική κατά των Εβραίων.
315
Ο Μ. Κωνσταντίνος καθιερώνει τον «Χριστιανισμό» ως την επίσημη θρησκεία σε όλο το ρωμαϊκό κράτος και εκδίδει πολλούς αντι-εβραϊκούς νόμους.
325
Ο Μ. Κωνσταντίνος έκανε τον Χριστιανισμό θρησκεία του κράτους και υιοθέτησε μια πολιτική αντι-εβραϊκών νόμων.
379-395
Ο Μ. Θεοδόσιος έδιωξε τους Εβραίους από κάθε επίσημο αξίωμα ή τιμητική θέση και επέτρεψε την καταστροφή των συναγωγών τους και την κατάσχεση ιουδαϊκών περιουσιών.
386-387
Ο Χρυσόστομος έκανε 8 αντισημιτικά κηρύγματα κατά των Εβραίων στην Αντιόχεια.
406-450
Ο Θεοδόσιος Β' ανανέωσε τους περιορισμούς του Αδριανού υπό τον «Κώδικα του Θεοδόσιου», καθυστερώντας την εξάσκηση του Ιουδαϊσμού.
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
527-565
Ο Ιουστινιανός περιόρισε την εξάσκηση του Ιουδαϊσμού υπό τον «Κώδικα του Ιουστινιανού».
590-604
Ο πάπας Γρηγόριος ο Μέγας περιόρισε τους Εβραίους στο να έχουν οποιοδήποτε αξίωμα ή εξουσία επί των Χριστιανών.
613
Διωγμός των Εβραίων στην Ισοανία: όλοι οι Εβραίοι που αρνήθηκαν να βαπτιστούν έπρεπε εγκαταλείψουν τη χώρα. Μερικά χρόνια αργότερα, οι εναπομείναντες Εβραίοι αποστερήθηκαν τις περιουσίες τους, κηρύχθηκαν σκλάβοι και δόθηκαν σε ευγενείς «Χριστιανούς» της καλής κοινωνίας. Όλα τα παιδιά των Εβραίων από 7 ετών και πάνω πάρθηκαν από τους γονείς τους και δόθηκαν σε χριστιανικές οικογένεις για να λάβουν «χριστιανική» εκπαίδευση.
632-633
Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Ηράκλειος Α' εξαναγκάζει τους Εβραίους να βαπτιστούν, αλλιώς θα αντιμετώπιζαν το θάνατο στη Βυζαντινή αυτοκρατορία.
628-638
Ο βασιλιάς Dagobert διώχνει όλους τους Εβραίους από τη Γαλλία.
694-711
Δημεύονται οι ιουδαϊκές περιουσίες. Ο Ιουδαϊσμός τίθεται εκτός νόμου και οι Εβραίοι υποδουλώνονται στην Ισπανία από τους Βησιγότθους.
717-720
Ο χαλίφης Ομάρ Β' επιβάλλει βαρείς φόρους στους Ιουδαίους και τους εξαναγκάζει να φορούν ένα διακριτικό κάλυμμα κεφαλιού.
795-816
Ο πάπας Λών Γ' προκαλεί δημόσιες φιλονικίες μεταξύ Ιουδαίων και Χριστιανών, που καταλήγουν σε βίαιες μεταστροφές Ιουδαίων στον Χριστιανισμό.
843
Ο Agobard της Λυών προσπάθησε να καταργήσει όλα τα προνόμια των Εβραίων που είχε καθιερώσει ο Καρλομάγνος.
1012
Ο Ερρίκος Β' της Γερμανίας έδιωξε τους Εβραίους από το Mainz.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΜΕΣΩΝ ΧΡΟΝΩΝ
1073-1085
Ο πάπας Γρηγόριος Ζ' απαγορεύει σε Εβραίους να έχουν αξιώματα στη χριστιανική Ευρώπη.
1096
Αιματηροί διωγμοί κατά των Εβραίων, με την έναρξη της Α' Σταυροφορίας, στη Γερμανία. Κατά μήκος πόλεων του ποταμού Ρήνου, 12.000 Εβραίοι σκοτώθηκαν. Οι Εβραίοι στιγματίστηκαν δεύτεροι, μετά τους Μουσουλμάνους, εχθροί της Χριστιανοσύνης.
1099
Οι Σταυροφόροι εισέρχονται στην Ιερουσαλήμ, και σφαγιάζουν Εβραίους και Μουσουλμάνους που ζούσαν εκεί.
1121
Οι Εβραίοι απελαύνονται από τη Φλάνδρα (σήμερα ανήκει στο Βέλγιο). Δεν τους επιτρέπεται να επιστρέψουν έως ότου μετανοήσουν για το ότι σκότωσαν το Χριστό.
1130
Οι Εβραίοι του Λονδίνου έπρεπε να πληρώσουν αποζημίωση 1.000.000 μάρκων για υποτιθέμενο φόνο ενός άρρωστου ανθρώπου.
1146
Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία εκδίδει διάταγμα ότι οι Χριστιανοί που παρουσιάζονται εθελοντικά για να πολεμήσουν στη Σταυροφορία θα απαλλαγούν από όλα τα χρέη τους προς τους Εβραίους.
1145-1153
Η Β' Σταυροφορία: Οι Εβραίοι αγόρασαν προστασία σε οχυρωμένους πύργους βαρόνων και ευγενών στη Ρηνανία, αλλά προδόθηκαν σε όχλους που τους λεηλάτησαν.
1147
Οι Εβραίοι στη Β. Αφρική καταδιώκονται από τους Almohades και φεύγουν από την περιοχή, ασπάζονται το Ισλάμ ή εξαναγκάζονται να φορούν μια διακριτική ενδυμασία που τους προσδιορίζει ως Εβραίους.
1170
Η Γ' Σταυροφορία: Οι Εβραίοι κατηγορούνται από ένα λιβελογράφημα και σφαγιάζονται.
1182
Ο βασιλιάς Φίλιππος της Γαλλίας απελαύνει Εβραίους, δημεύει τις περιουσίες τους, μετατρέπει τις συναγωγές σε εκκλησίες και εξαναγκάζει τους Εβραίους να φορούν διακριτικά σήματα.
1189
Κατά τη στέψη του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου ξεσπάει απροσδόκητος διωγμός κατά των Εβραίων στην Αγγλία. Πολλοί Εβραίοι στο Λονδίνο σκοτώνονται, τα σπίτια τους καίγονται και οι περιουσίες τους δημεύονται από το Στέμμα.
1196-1216
Ο πάπας Ιννοκέντιος Γ' προωθεί την Δ' Σταυροφορία κατά των Εβραίων και απαιτεί από τους χριστιανούς ηγέτες να κάνουν του Εβραίους εξιλαστήρια θυσία για την αμαρτία της θεοκτονίας. Το 1215 η Δ' Σύνοδος του Λατερανού εισήγαγε την ιδέα όλοι οι Εβραίοι της Ευρώπης να φορούν ειδικά σήματα.
1226-1274
Ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ' απαίτησε όλοι οι Εβραίοι να βαπτιστούν. Έκαψε 24 καρότσια από βιβλία του Ταλμούδ στο Παρίσι, με την επιδοκιμασία του πάπα Γρηγορίου Θ' (1227-1241). Στη Γερμανία (1235) και την Αγγλία (1255) βγήκαν πολλά δυσφημιστικά λιβελογραφήματα κατά των Εβραίων.
1290
Ο Εδουάρδος Α' έδιωξε τους Εβραίους από την Αγγλία και εξανάγκασε 16.000 να φύγουν.
1298-1299
Ο Γερμανός ιππότης Rindfleish ισχυριζόταν ότι είχε λάβει θεία εντολή να σκοτώσει όλους τους Εβραίους. Στη Φραγκονία, τη Βαυαρία και την Αυστρία ξέσπασαν διωγμοί, με αποτέλεσμα να καταστραφούν 140 εβραϊκές κοινότητες και 100.000 Εβραίοι να σκοτωθούν.
1306
Ο Φίλιππος ο Ψηλός έδιωξε 100.000 Εβραίους από τη Γαλλία και δήμευσε όλες τις περιουσίες τους. Στους Εβραίους απαγορεύτηκε το δικαίωμα να έχουν δημόσιο αξίωμα, να έχουν χριστιανούς υπηρέτες και να δουλεύουν ή να τρώνε κρέας στις χριστιανικές γιορτές. Κατηγορήθηκαν ότι βεβήλωσαν το νερό που χρησιμοποιείται στη μετάληψη και ότι δηλητηρίασαν τα πηγάδια (1321). Οι όχλοι υποκινήθηκαν σε βιαιοπραγίες λόγω ψεύτικων κατηγοριών και κατέστρεψαν εβραϊκά χωριά. Από το 1322 μέχρι το 1359 η Γαλλία ήταν και επίσημα χωρίς εβραϊκό πληθυσμό.
1336-1338
Γίνεται η «Armieder», μια συστηματική εκστρατεία από Γερμανούς χωρικούς στην Αλσατία και στη Ρηνανία για να σκοτώσουν, να ληστέψουν και να καταστρέψουν ολόκληρες εβραϊκές κοινότητες.
1348-1350
Οι Εβραίοι κατηγορούνται ότι δηλητηρίασαν πηγάδια και προκάλεσαν το «Μαύρο Θάνατο» στη Γαλλία, τη Γερμανία και την Αυστρία: 2.000 κάηκαν στο Στρασβούργο, 6.000 σκοτώθηκαν στο Maintz και 3.000 σκοτώθηκαν στην Erfurt.
1370
Οι Εβραίοι κατηγορήθηκαν ότι μόλυναν το νερό που χρησιμοποιείται στη μετάληψη, στις Βρυξέλες. Οι κατηγορούμενοι κάηκαν ζωντανοί. Και πάλι, όλοι οι Εβραίοι διώχθηκαν από τη Φλάνδρα και μέχρι το 1820, κάθε 15 χρόνια γιόρταζαν το γεγονός αυτό.
1391
Στην Ισπανία οι Εβραίοι εξαναγκάστηκαν να μεταστραφούν στο Χριστιανισμό, αλλιώς θα σφαγιάζονταν και τα σώματά τους θα διαμελίζονταν. Στη Σεβίλη και σε άλλες 70 εβραϊκές κοινότητας, οι Εβραίοι σφαγιάστηκαν απάνθρωπα και τα σώματά τους διαμελίστηκαν.
1394
Δεύτερη εξορία των Εβραίων από τη Γαλλία.
1411-1412
Οι Εβραίοι εξαναγκάστηκαν να να ακούνε χριστιανικό κήρυγμα στις συναγωγές και να μεταστραφούν.
1421
Στη Βιέννη δημεύτηκαν περιουσίες Εβραίων και τα παιδιά τους προσηλυτίστηκαν με τη βία στο Χριστιανισμό. 270 Εβραίοι κάηκαν στην πυρά.
1453
Ο Φραγκισκανός μοναχός, Capistrano, πείθει το βασιλιά της Πολωνίας να αποσύρει όλα τα πολιτικά δικαιώματα των Εβραίων της Πολωνίας.
1483-1492
Η ισπανική Ιερά Εξέταση, υπό τη διεύθυνση του στρατηγού Tomas de Torquemada (1483), διαπράττεται κατά των Εβραίων.
1492
Εξορία των Εβραίων από την Ισπανία. 300.000 Εβραίοι που αρνήθηκαν να «βαφτιστούν» στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία εγκατέλειψαν την Ισπανία απένταροι. Πολλοί μετανάστευσαν στη μουσουλμανική χώρα, την Τουρκία, όπου βρήκαν ανοχή και υποδοχή.
1497
Εξορία των Εβραίων από την Πορτογαλία. Ο βασιλιάς Manuel, που γενικά είναι φιλικός προς τους Εβραίους, υπό την πίεση της Ισπανίας υποκινεί βίαιο βάπτισμα για να κρατήσει τους Εβραίους. 20.000 Εβραίοι θέλησαν να εγκαταλείψουν τη χώρα. Πολλοί τελικά ανακηρύχθηκαν σκλάβοι.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ
1516
Ίδρυση του πρώτου γκέτο στη χριστιανική Ευρώπη, στη Βενετία.
1540
Οι Εβραίοι απελαύνονται από τη Νάπολη και 10 χρόνια αργότερα, από τη Γένοβα και τη Βενετία.
1542
Ο Μαρτίνος Λούθηρος προσπάθησε να προσηλυτίσει τους Εβραίους στο Χριστό. Όταν απέτυχε στην προσπάθειά του αυτή, στράφηκε κατά των Εβραίων κι έγραψε ένα φυλλάδιο με τίτλο «Ενάντια στους Εβραίους και στα ψέματά τους». Ήταν μια αντι-σημιτική ρητορική που αποκαλούσε τους Εβραίους παιδιά του Διαβόλου και τους καταδίκαζε στις φλόγες της κόλασης.
1593
Ο πάπας Κλήμης Η' απελαύνει τους Εβραίους από το κράτος του Βατικανού.
1624
Ιδρύονται γκέτο στην Ιταλία.
1648-1649
Οι Πολωνοί Κοζάκοι σφαγιάζουν 100.000 Εβραίους και καταστρέφουν 700 εβραϊκές κοινότητες στην Ουκρανία.
1654
Ο Peter Stuyvesant, Ολλανδός κυβερνήτης του Νέου Άμστερνταμ, απειλεί τους Εβραίους αποίκους με απέλαση.
1655-1656
Εβραίοι σφαγιάζονται στη διάρκεια των πολέμων που διεξάγει η Πολωνία κατά της Σουηδίας και της Ρωσίας.
1670
Κατηγορίες που δημοσιεύονται σε λιβελογραφήματα προκαλούν την απέλαση των Εβραίων από τη Γαλλία.
1719
Το νησί της Ρόδου με νόμο αποκλείει τους Εβραίους από το να ψηφίζουν και να έχουν αξιώματα.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ
1768-1788
Ο Haidamack σφαγιάζει Εβραίους στην Πολωνία.
1791
Η Ρωσία ιδρύει «Όριο Εποικισμών», περιορίζοντας έτσι σε 25 επαρχίες τα μέρη όπου οι Εβραίοι μπορούσαν να κατοικήσουν στην τσαρική Ρωσία
1794
Περιορισμός των Εβραίων στη Ρωσία. Οι Εβραίοι πρέπει να πληρώνουν διπλάσιους φόρους από αυτούς που επιβάλλονται στους χριστιανούς εμπόρους.
1827
Στη Ρωσία επιβάλλεται υποχρεωτική στρατιωτική θητεία στους Εβραίους ανήλικους κάτω των 18 ετών. Οι ενήλικες εξαναγκάζονται να υπηρετούν 25 χρόνια στο ρωσικό στρατό. Πολλές εκατοντάδες χιλιάδες Εβραίοι εγκαταλείπουν τη Ρωσία.
1835
Ο Νικόλαος Α' (1825-1855), γνωστός ως ο «σιδερένιος Τσάρος» και ο «Αμάν της Ρωσίας», θεωρεί ότι οι Εβραίοι είναι παράσιτα στην κοινωνία και ζητά να τους καταστρέψει, γιατί δεν αφομοιώνονται.
1846-78
Όλοι οι προηγούμενοι περιορισμοί κατά των Εβραίων στο κράτος του Βατικανού ενισχύονται από τον πάπα Πίο IX.
1861-1865
Οι Εβραίοι, στις βόρειες και νότιες πολιτείες των ΗΠΑ, κατηγορούνται από εφημερίδες και πολιτικούς ηγέτες ότι βοηθούν τον εχθρό, ότι κάνουν λαθρεμπόριο, ότι κερδοσκοπούν και ότι σχεδιάζουν πονηριές κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου.
1877
Αρνούνται στους Εβραίους να μείνουν στο ξενοδοχείο Grand Union στη Saratoga Springs, της Ν. Υόρκης, κατά την καλοκαιρινή περίοδο.
ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
1878-1879
Στη Γερμανία, ο Adolf Stecher κάνει κηρύγματα αντι-σημιτικά. Ο Heinrich von Trirtschke εισήγαγε τον αντι-σημιτισμό στους κύκλους των μορφωμένων. Και ο Wilchelm Marr έπλασε τη λέξη αντι-σημιτισμός (1879).
1880
Στην Αμερική εμφανίζονται ταμπέλες που λένε: «Δε θέλουμε να διασκεδάζουμε τους Εβραίους». Απαγορεύτηκε η είσοδος σε Εβραίους σε clubs, σε ιδιωτικά σχολεία και ιδρύματα και σε ενώσεις.
1881-1884
Πογκρόμ (σφαγές) σαρώνουν τη νότια Ρωσία κατά των Εβραίων στα μέρη που ζουν, με αποτέλεσμα τη μετανάστευση των Ρώσων Εβραίων στη Δύση.
1893
Ο Karl Lüger, δήμαρχος της Βιέννης (1897), ιδρύει το αντι-σημιτικό Χριστιανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Ο Adolf Hitler επηρεάστηκε προς τον αντι-σημιτισμό από τον Lüger.
1895
Στη Γαλλία ο λοχαγός Alfred Dreyfus κατηγορείται ψευδώς για προδοσία (πώληση στρατιωτικών μυστικών) και καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη στις 5 Ιανουαρίου.
1899
Ο Houston Stewart Chamberlain (ρατσιστής και αντισημίτης συγγραφέας) εκδίδει τα «Θεμέλια του 19ου αιώνα», που γίνονται η βάση της Εθνικο-σοσιαλιστικής ιδεολογίας. Προβάλλει ψευδο-ρατσιστικές θεωρίες για μια ανώτερη άρια φυλή, οι οποίες διαποτίζουν και δηλητηριάζουν τα μυαλά των Γερμανών κι ενσωματώνονται στη φιλοσοφία του Ναζισμού.
1903
Ανανεώνονται οι περιορισμοί των Εβραίων στη Ρωσία. Συχνά πογκρόμ (σφαγές): γενική αποδυνάμωση του ρωσικού ιουδαϊσμού.
1904
«Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών» δημιουργούνται από τη μυστική αστυνομία με την οδηγία του Νικολάου Β'. Το βιβλίο προσπαθεί να κάνει τους Εβραίους αποδιοπομπαίους τράγους για τα προβλήματα της Ρωσίας και υπαινίσσεται ότι έχουν συνωμοτήσει για να κατακτήσουν και να κυβερνήσουν τον κόσμο. Ο Henry Ford εκδίδει το έργο στην Αμερική με τον τίτλο «Ο Διεθνής Εβραίος».
1906-1913
Στη Ρωσία και στην Πολωνία γίνονται πογκρόμ και μποϋκοτάζ κατά των Εβραίων.
1915
Η Ku Klux Klan, μια οργάνωση που πιστεύει στην ανωτερότητα της λευκής φυλής, αναδιοργανώνεται και ασπάζεται τον αντι-σημιτισμό.
1916
Ο Madison Grant, ένας Αμερικανός συγγραφέας, καταδικάζει τους Εβραίους στο βιβλίο του με τίτλο «Το πέρασμα της μεγάλης φυλής».
1917-1921
Γίνονται πογκρόμ στην Ουκρανία, τη Σιβηρία, τη Μογγολία και την Ουγγαρία με αποτέλεσμα το θάνατο χιλιάδων Εβραίων.
1922
Κολλέγια και ιατρικές σχολές στην Αμερική περιορίζουν τον αριθμό των Εβραίων φοιτητών.
1933
Ο Hitler αρχίζει οικονομικό μποϋκοτάζ κατά των Εβραίων και ξεκινά να φτιάχνει στρατόπεδα συγκέντρωσης.
1935
Ο Hitler θεσπίζει τους νόμους της Νυρεμβέργης, που στερεί από τους Εβραίους τη γερμανική ιθαγένεια και θέτει σε δράση ένα συστηματικό σχέδιο για την πλήρη απομόνωση και την εξόντωση των Εβραίων στην Ευρώπη.
1920-1930
Κολλέγια των ανατολικών ΗΠΑ καθιέρωσαν ένα σύστημα επιτρεπόμενου αριθμού εισακτέων Εβραίων φοιτητών κάτω από μια ποικιλία προσχημάτων. Οι Χριστιανοί προτιμούνται αντί των Εβραίων για δημόσιες θέσεις, πωλήσεις και διευθυντικές θέσεις. Εβραίοι που εισέρχονται στο διδασκαλικό κλάδο αποκλείονται από Πανεπιστημιακές θέσεις. Οι Εβραίοι δεν γίνονται δεχτοί σε σύγχρονους τομείς στις πόλεις και σε αναπτυξιακά προάστια στην Αμερική.
1933
Έναρξη του διωγμού των Εβραίων στη Γερμανία του Hitler. Έναρξη της συστηματικής εξόντωσης 6.000.000 Εβραίων σε όλη την κατεχόμενη από τους Νazi Ευρώπη.
1938
Ο Charles E.Coughlin (Ρωμαιοκαθολικός ιερέας) αρχίζει εβδομαδιαίες αντισημιτικές ραδιοφωνικές εκπομπές στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν.
Τη «Νύχτα των Κρυστάλλων» (9-10 Νοεμβρίου), οι Νazi κατέστρεψαν εβραϊκές επιχειρήσεις και συναγωγές, έκαψαν βιβλιοθήκες και έκλεισαν Εβραίους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
1939
Το Ολοκαύτωμα του Β' Παγκοσμίου πολέμου άρχισε με την γερμανική κατοχή της Πολωνίας την 1η Σεπτεμβρίου.
1940
Η εξόντωση των Εβραίων αρχίζει με τη χρήση του αερίου Zyklon B. Στη Βαρσοβία της Πολωνίας σχηματίζεται το εβραϊκό γκέτο.
1942
Η «Τελική Λύση» για την εξόντωση των Εβραίων της Ευρώπης επινοήθηκε στο Βερολίνο στις 20 Ιανουαρίου. Οι Εβραίοι μεταφέρθηκαν από το Βέλγιο, την Ολλανδία, το γκέτο στη Βαρσοβία, τη Ρωσία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες σε στρατόπεδα θανάτου στο Άουσβιτς.
1943
Καταστροφή του εβραϊκού γκέτο της Βαρσοβίας στις 16 Μαΐου.
1945
Το Ολοκαύτωμα τελειώνει στις 8 Μαΐου, με τον υπολογισμό ότι 6.000.000 Εβραίοι δολοφονήθηκαν στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
1946-1952
Εβραίοι εξακολουθούν να δολοφονούνται στην Πολωνία (1946), στη Λιβύη (1948), και στην Πράγα (1952). Η USSR κατηγορεί 9 γιατρούς (οι πιο πολλοί Εβραίοι) ότι συνωμότησαν για να δολοφονήσουν Σοβιετικούς ηγέτες.
1956
Οι Εβραίοι απελαύνονται από την Αίγυπτο.
1968
Λαμβάνονται αντι-σημιτικά μέτρα κατά των Εβραίων που έμειναν στην Πολωνία.
1979-1989
Ο αντι-σημιτισμός αυξάνεται στην Αμερική, με πάνω από 6.400 αντι-σημιτικών πράξεων βανδαλισμών, βομβιστικών ενεργειών, προσπάθειες για έκρηξη βομβών, εμπρησμούς, προσπάθειες για εμπρησμό, βεβήλωση κοιμητηρίων, και παρενοχλήσεις. Η Νέα Υόρκη, η Καλιφόρνια, το Νιου Τζέρσεϋ, η Φλώριδα, η Μασαχουσέτη και το Μέρυλαντ ευθύνονται για το 72% του αντισημιτισμού. Αυτές οι ενέργειες έγιναν από την Ku Klux Klan, ομάδες νεο-Nazi, και νεαρούς ταραχοποιούς (Skinheads).
1984
Αντι-σημιτικές ομάδες, όπως η Ku Klux Klan, ομάδες νέο-Ναzi από το Νέο-Ναζιστικό Κόμμα του George Lincoln Rockwell, η Διαθήκη, το Σπαθί, ο Βραχίονας του Κυρίου, η Εκκλησία των Αρίων Εθνών και νεαροί ταραχοποιοί (Skinheads) αύξησαν τις επιθέσεις τους κατά των Εβραίων στην Αμερική.
1990
Αρχίζει η Pamyat, ένα εθνικιστικό κίνημα στην Ανατολική Ευρώπη, που ο μοναδικός του σκοπός είναι να εξαλείψει τους Εβραίους και την εβραϊκή επιρροή από τη ρωσική αυτοκρατορία.
1992
Ανακοίνωση της Αντι-δυσφημιστικής Ένωσης δείχνει ότι σχεδόν 40.000.000 ενηλίκων Αμερικανών (1 στους 5) έχουν ισχυρές αντι-σημιτικές απόψεις. Σχεδόν 1 στους 3 Αμερικανούς πιστεύουν ότι οι Εβραίοι έχουν πάρα πολύ δύναμη. 1 στα 8 κολλέγια και 1 στα 4 λύκεια δίνουν πτυχία στον αντι-σημιτισμό. Σε δημοσκοπήσεις, το 35% πιστεύουν ότι οι Εβραίοι στην Αμερική είναι πιο πιστοί στο Ισραήλ παρά στις ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί πάνω από 65 ετών είναι δυο φορές πιο πολύ αντι-σημίτες.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
Edelman, Mark. Survey on Anti-Semitism and Prejudice in America (New York: The Anti-Defamation League of B’nai B’rith, 1992).
Israel Pocket Library, Anti-Semitism (Jerusalem Keter Publishing House Jerusalem Ltd, 1974).
Levinson, Burton S. 1988 ADL. Audit of Anti-Semitism Incidents (New York: The Anti-Defamation League of B’nai B’rith, 1989).
Poliakov, Leon. The History of Anti-Semitism (New York: Schocken Books, 1965).
Shulman, Albert M. Gateway toy Judaism: Encyclopedia Home Reference (Crambury: Thomas Yoseloff Publisher, 1971).
USA Today, «Desperate Hard Core Lashes Out», Sam Meddis (Chicago: September 9, 1985).
πηγή: https://loveforzion.blogspot.com/2009/06/blog-post.html
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
13 Φεβρουαρίου 1945
Ένα από τα επιτεύγματα του Εθνικοσοσιαλισμού είναι πως αντιμετώπισε το εβραϊκό πρόβλημα με τον πλέον πραγματιστικό τρόπο. Είναι γνωστό ότι οι ίδιοι οι εβραίοι υπήρξαν εκείνοι που προκάλεσαν πάντοτε τον αντισημιτισμό. Η ιστορία διδάσκει διαμέσου των αιώνων ότι όλοι οι λαοί από τους αρχαίους αιγυπτίους μέχρι και εμάς, αντέδρασαν απέναντι τους με την ίδια τακτική. Φθάνει κάποια μέρα η στιγμή που κάμπτονται και κουράζονται να αποτελούν θύματα εκμεταλλεύσεως του απεχθούς εβραίου. Τότε με όλη τους την ορμή εκτινάσσονται, σαν το ζώο το οποίο προσπαθεί να απαλλαγεί από τα παράσιτα που το ταλαιπωρούν. Τελικά αντιδρούν με επαναστατική βία. Αποτελεί μία ενστικτώδη αντίδραση που στρέφεται ενάντια ενός αλλότριου ο οποίος αντιδρά και αρνείται να ενσωματωθεί αποτελώντας μέρος της κοινότητος, πρόκειται περί ενός παρασίτου το οποίο προσκολλάται στο σώμα που το φιλοξενεί, επιβαλλόμενο δια της βίας και εκμεταλλευόμενο τις περιστάσεις στο έπακρο. Εκ φύσεως και εξ ιδιοσυστασίας ο εβραίος είναι παράσιτο το οποίο ούτε θέλει μα ούτε και μπορεί να αφομοιωθεί. Μία ειδοποιός διαφορά και συνάμα ένα διακριτικό γνώρισμα του εβραίου είναι πως, σε αντίθεση προς τους υπόλοιπους λαούς, αν και παντού απαιτεί από την κοινωνία που τον φιλοξενεί όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από την ιδιότητα του πολίτη, ταυτόχρονα διατηρεί την ιδιαιτερότητα του και παραμένει πάντοτε εβραίος. Θεωρεί πως είναι δικαίωμα του να τρέχει συνοδοιπορώντας με τον λαγό και παράλληλα να κυνηγά τα θηράματα με τους σκύλους, όντας ο μοναδικός άνθρωπος ανά τον κόσμο που απαιτεί να κάνει χρήση ενός τόσο παράλογου προνομίου.
Ο Εθνικοσοσιαλισμός επιλήφθηκε του εβραϊκού προβλήματος εμπράκτως και όχι θεωρητικώς. Στάθηκε αντίθετος στην επιδίωξη των εβραίων να κυριαρχήσουν παγκοσμίως και τους εναντιώθηκε επιτιθέμενος τους σε κάθε τομέα και σε κάθε σφαίρα δραστηριότητας. Τους εξεδίωξε από τις θέσεις τις οποίες είχαν υφαρπάξει. Τους απέπεμψε από όλες τις κατευθύνσεις του βίου, αποφασισμένος να εκκαθαρίσει τον γερμανικό κόσμο από το εβραϊκό μίασμα και δηλητήριο. Για εμάς η πολεμική αυτή κατά του εβραϊσμού υπήρξε μία ουσιαστική διαδικασία αποκαθάρσεως και εξυγιάνσεως την οποία επιδιώξαμε έως και το έσχατο όριο της, άνευ της οποίας θα είχαμε υποστεί ασφυξία και θα είχαμε περιέλθει σε καταστροφή εμείς οι ίδιοι.
Δια της επιτυχίας του εξυγιαντικού αυτού εγχειρήματος εντός της Γερμανίας, παρεχόταν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να το επεκτείνουμε περισσότερο πλατειά, σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Ήταν μία συνέχεια αναπόφευκτη, διότι η υγεία θριαμβεύει επί της ασθενείας. Αντιλαμβανόμενοι ταχέως τον κίνδυνο που τους απειλούσε και που διακύβευε τις μέγιστες επιδιώξεις τους, οι εβραίοι απεφάσισαν να διακινδυνεύσουν τα πάντα στον καθοριστικό αγώνα που εξαπέλυσαν εναντίον μας. Ο Εθνικοσοσιαλισμός έπρεπε να καταστραφεί με κάθε μέσο και τίμημα, ακόμη και εάν έπρεπε να συντριβεί ολόκληρος ο κόσμος. Ουδέποτε άλλοτε υπήρξε ένας πόλεμος τόσο τυπικά και ουσιαστικά εβραϊκός κατ’ αποκλειστικότητα. Τους εξανάγκασα αποκαλύπτοντας τους να ρίξουν τα προσωπεία τους. Και εάν ακόμη στην εσχάτη των περιπτώσεων οι προσπάθειες μας οδηγηθούν σε αποτυχία, αυτή θα είναι μία αποτυχία προσωρινού χαρακτήρα. Διότι άνοιξα τα μάτια ολοκλήρου του κόσμου ενώπιον του εβραϊκού κινδύνου.
Όλα αυτά έκαναν τον Εβραίο περισσότερο επιθετικό. Στην πραγματικότητα είναι λιγότερο επικίνδυνος όταν εκδηλώνει την επιθετικότητα του, παρά όταν μετέρχεται της δολιότητος και των μηχανορραφιών. Ο Εβραίος ο οποίος προβαίνει σε ομολογία της φυλετικής του καταγωγής είναι απείρως προτιμότερος από τον δήθεν σεμνότυφο εβραίο που ισχυρίζεται πως διακρίνεται από εμάς μόνο από θρησκευτική άποψη. Εάν ο πόλεμος αυτός αποβεί για τα όπλα μας νικηφόρος, θα θέσω τέλος στην παγκόσμια εβραϊκή δύναμη και θα κατορθώσω στους Εβραίους ένα θανάσιμο κτύπημα, από το οποίο δεν θα συνέλθουν ποτέ. Ακόμη όμως και εάν χάσω αυτό τον πόλεμο, τούτο δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι η κυριαρχία τους είναι εξασφαλισμένη, διότι τότε θα προκαλέσουν οι ίδιοι το τέλος τους. Θα μεταβληθούν σε υπέρμετρα αλαζόνες, ώστε θα προκαλέσουν μία ισχυρή αντίδραση εναντίον τους. Θα εξακολουθήσουν, ασφαλώς, να συμπορεύονται με τον λαγό αλλά και να κυνηγούν πλάι στους σκύλους ώστε να διεκδικούν τα δικαιώματα του πολίτη ανά χώρα, χωρίς όμως να κάμψουν την υπερηφάνεια τους και θα παραμένουν, προπαντός, μέλη της «εκλεκτής φυλής». Ο ραδιούργος, δήθεν συνεσταλμένος Εβραίος, θα παραχωρήσει τη θέση του σε έναν Εβραίο ματαιόδοξο και ακατάσχετα φιλόδοξο. Και αυτός ο δεύτερος θα αποπνέει τη νοσογόνο εβραϊκή μυρωδιά στο έπακρον. Είναι αδύνατον λοιπόν να εξαλειφθεί ο αντισημιτισμός, διότι είναι οι ίδιοι οι Εβραίοι εκείνοι οι οποίοι αναμοχλεύουν την πυρά και μεριμνούν ώστε να είναι πάντοτε τροφοδοτημένη. Για να εξαλειφθεί η αντίθεση προς τον σημιτισμό, πρέπει προηγουμένως να εξαλειφθεί η αρρώστια που αυτός προκαλεί. Όσο επιζούν οι Εβραίοι, πρακτικά, ο αντισημιτισμός θα είναι ζωντανός.
- ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ: Εάν σήμερα υπήρχε Ολοκαύτωμα, και είχες την ευκαιρία να σώσεις τους εβραίους, θα το έκανες; 24% ΝΑΙ, 72% ΟΧΙ, 4% ΜΟΝΟ ΕΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ, σε 12.089 ψήφους
- Το εν λόγω απόσπασμα καταγράφει ο αγωνιστής και ιστορικός της επανάστασης Νικόλαος Κασομούλης στο σύγγραμμά του «Ενθυμήματα στρατιωτικά της Επαναστάσεως των Ελλήνων 1821-1833», στη σελίδα 308:
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΟΚΡΑΤΙΑΣ: Μετά από όλα αυτά που διαβάσαμε, εύλογα συμπεραίνουμε ότι δεν γίνεται να φταίνε τόσοι διαφορετικοί μεταξύ τους λαοί από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα για τις διώξεις των εβραίων ή έστω για την αντιπάθειά τους απέναντί τους, αν οι ίδιοι οι εβραίοι δεν προκαλούσαν κάτι τέτοιο με τη δική τους εχθρική συμπεριφορά, για τον ίδιο λόγο που ευθύνεται κάποιος αποκλειστικά ο ίδιος του όταν τον διώχνουν από κάθε παρέα που προσπάθησε να γίνει φίλος της! Συνεπώς, όσο αποφεύγει κάποιος να έχει πάρε δώσε με εβραίους, είτε είναι απλός πολίτης είτε πολιτικός ακόμη χειρότερα (π.χ. γιατί καθορίζει και τις δικές μας ζωές με τις κυβερνητικές αποφάσεις του), τόσο εκμηδενίζει κάθε πιθανότητα να τον βλάψουν ποικιλοτρόπως για να αναγκαστεί έπειτα (που θα είναι όμως ήδη αργά από άποψη καταστροφής) να τους εκδιώξει και ο ίδιος του...
