- Το σοσιαλιστικό όραμα για ένα υπερκράτος είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για το μέλλον της Ευρώπης. Αυτό που οι υποστηρικτές του αποκαλούν εναρμόνιση, είναι στην πραγματικότητα η δημιουργία πολιτικού καρτέλ. Καταργεί τον φορολογικό και κανονιστικό ανταγωνισμό. Όταν εναρμονιστούν οι πολιτικές, η τάση θα είναι να αυξηθούν οι φόροι και οι κανονισμοί να γίνουν πιο επαχθείς, καθώς ο ανταγωνισμός, ο οποίος χρησιμεύει ως άσκηση ελέγχου στην ακόρεστη επιθυμία των πολιτικών για αύξηση της κρατικής εξουσίας, απενεργοποιείται – τουλάχιστον εντός της Ευρώπης. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ανταγωνισμός μεταξύ των πολιτικών οντοτήτων περιορίζει την κρατική εξουσία και επιτρέπει την ελευθερία. Στην πράξη, ο ανταγωνισμός των μικρών κρατών έχει κάνει την Ευρώπη μοναδική και εξαιρετικά επιτυχημένη. Κατά τον Μεσαίωνα, η Ευρώπη περιείχε χιλιάδες μικρές πολιτικές οντότητες που μείωσαν τα κόστη έχοντας την ελευθερία να «ψηφίσουν με τα πόδια» μετακομίζοντας σε άλλες περιοχές. Τα άτομα και οι επιχειρήσεις μπορούσαν να αποφύγουν την καταπίεση και τους υψηλούς φόρους με σχετικά χαμηλό κόστος. Τα κράτη δεν μπορούσαν να καταστούν υπερβολικά καταπιεστικά, επειδή θα έφευγαν μαζικά οι πολίτες και οι επιχειρήσεις. Ο ανταγωνισμός ανάγκασε τα κράτη να γίνουν πιο ελεύθερα. Η ελευθερία επιτράπηκε να ευδοκιμήσει στην Ευρώπη, οδηγώντας σε μεγάλες οικονομικές, πολιτιστικές και τεχνολογικές προόδους που ώθησαν την Ευρώπη να είναι η πιο προηγμένη και ισχυρή περιοχή στον κόσμο. Αντίθετα, αυτοκρατορίες που υπήρχαν στην Κίνα ή στην Ινδία έμειναν πίσω, καθώς οι πολίτες δεν μπορούσαν να ξεφύγουν από τους δεσπότες τους. Ιστορικά, μια αυτοκρατορία ή ένα υπερκράτος θα ήταν εξαιρετικά αντι-ευρωπαϊκή άποψη. Χωρίς ενδοευρωπαϊκό ανταγωνισμό, οι φόροι και η κρατική εξουσία θα αυξηθούν. Καθώς το μέγεθος και η ισχύς του ευρωπαϊκού υπερκράτους θα αυξηθεί, η ατομική ελευθερία – η βάση για ευημερία και πρόοδο – θα υποχωρήσει. Εκείνοι που αγαπούν την ατομική ελευθερία θα πρέπει να αντιταχθούν σθεναρά σε όλες τις προσπάθειες περαιτέρω συγκεντρωτισμού. Οι υποστηρικτές της ελευθερίας πρέπει να αντιστρέψουν τα βήματα των τελευταίων ετών που οδηγούν προς ένα ευρωπαϊκό υπερκράτος. Ο ESM πρέπει να καταργηθεί και η τραπεζική ένωση πρέπει να τερματιστεί (σημ. από τον Philip Bagus, ακαδημαϊκό συνεργάτη του Ινστιτούτου Ludwig Mises, γνήσιου οικονομολόγου της αυστριακής σχολής οικονομικής σκέψης και καθηγητή οικονομικών στο Universidad Rey Juan Carlos στη Μαδρίτη)
Το παρόν ιστολόγιο (και το διαδικτυακό του κανάλι) επειδή αποτελεί παρά μόνο μια Δεξαμενή Σκέψης και όχι κάποιο πολιτικό κόμμα ή οργάνωση ή επιχείρηση που μαζεύει κόσμο, δεν έχει κανένα πρόβλημα να δυσαρεστήσει τον οποιονδήποτε αναγνώστη ή ακροατή του καναλιού μας με αυτά που γράφει και λέει στις ομιλίες του αντίστοιχα, εφόσον δεν υπάρχει προσωπικά κανένα πολιτικό ή οικονομικό όφελος για να ενδιαφέρεται για τη συμπάθεια του κόσμου. Διαφορετικά, αν αποκρύψουμε την πληροφόρηση που δίνουμε στον κόσμο για να μην γίνουμε αντιπαθείς στους περισσότερους, πέρα του ότι δεν θα μπορεί να γνωρίζει μετά ποια μέτρα προστασίας να πάρει και τι επιλογές να κάνει στη ζωή του (πολιτικές και μη), όπως για παράδειγμα να μην μιλάμε για εβραιοσιωνιστές και νεοταξίτες για να μην μας πουν αντισημίτες και συνωμοσιολόγους αντίστοιχα ή να μην μιλάμε για εθνοφυλετική κοινωνία για να μην μας πουν ρατσιστές, το πρόβλημα θα συνεχίζει να υπάρχει και να διαιωνίζεται όσο θα κάνουμε ότι δεν το βλέπουμε, για τον ίδιο λόγο που δεν θα εξαφανίζονταν ένας ληστής μέσα από το σπίτι μας επειδή θα κλείναμε τα μάτια! Για αυτό ό,τι διαβάζετε και ακούτε εδώ πέρα, είναι εντελώς αμερόληπτο και το ίδιο ισχύει για όσα θα διαβάστε στο παρόν άρθρο. Έτσι λοιπόν, παραθέτοντας αρχικά το παραπάνω ελευθεριακό απόσπασμα σε εχθρική αντιπαράθεση με το σοσιαλιστικό (και άρα ανελεύθερα καταπιεστικό) σύνθημα του εργατικού κέντρου στα δεξιά της πρώτης φωτογραφίας, διευκρινίζεται (σε όσους μας διαβάζουν και ακούν) ότι το παρόν ιστολόγιο και το κανάλι του δεν διαχωρίζει τους ανθρώπους με πολιτικά κριτήρια μέσα στο ίδιο το παγκοσμιοποιητικό σύστημα εξουσίας επιλέγοντας ένα από τα αφεντικά του (π.χ. τον κάθε σημερινό Μητσοτάκη ή τον κάθε κομμουνιστή που επιθυμεί κάθε τέτοιο εργατικό κέντρο), αλλά μεταξύ των ανθρώπων που θέλουν να ζουν ελεύθερα όπως εκείνοι θέλουν παραδοσιακά στον τόπο τους και εκείνων που αφήνουν κάποιον άλλον να αποφασίζει το αντίθετο παρά τη θέλησή τους σαν σκλάβοι ή ηθελημένα αν κουβαλάνε τα ίδια μυαλά με εκείνον, ανεξαρτήτως πολιτικών, ιδεολογικών και θρησκευτικών πεποιθήσεων που έχει ο καθένας τους μιας που το τελικό αποτέλεσμα δεν αλλάζει.
Όσοι συντασσόμαστε συνεπώς με την πρώτη κατηγορία ανθρώπων, πάλι ανεξαρτήτως ιδεολογικής, πολιτικής και θρησκευτικής ‘’ταμπέλας’’ αυτοπροσδιορισμού που χρησιμοποιούν, εφόσον θα συνεχίζει να υπάρχει η ευρωπαϊκή μας Παράδοση (ανεξάρτητα από πολίτευμα, θρησκεία, οικονομικό σύστημα και ό,τι άλλο θα επικρατεί στην κοινωνία) που θα εκφράζει (σχεδόν ή) ολόκληρο τον πληθυσμό μιας κοινωνίας, καθίσταται αυτονόητο ότι δεν δύναται να συνυπάρξουμε με τη δεύτερη κατηγορία ανθρώπων ούτε στην περίπτωση που επίσης θα επιθυμούν τα ίδια πράγματα με εμάς, διότι απλούστατα, από τη στιγμή που δεν επιθυμούν το ίδιο οι κυβερνώντες τους (είτε λέγονται Μητσοτάκηδες είτε σαχλαμαράκηδες), το τελικό αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο καταστροφικό για τη δική μας κοινωνία, ακόμη και στην περίπτωση που θα συμφωνούσαν όλοι αυτοί μαζί μας και θα διαφωνούσε έστω και μόνο ο εκάστοτε πρωθυπουργός, ακριβώς επειδή δεν θα του εναντιώνονταν ή θα ήθελαν κάποιον άλλον στη θέση του με ίδιες όμως παγκοσμιοποητικές αντιλήψεις που πάλι θα καταστρέφουν μια δική μας παραδοσιοκρατική κοινωνία. Το ζητούμενο οπότε, για κάθε έναν σαν και εμάς, δεν είναι να φύγει ο κάθε Μητσοτάκης επειδή ενδεχομένως να εμπλέκεται στη τραγωδία των Τεμπών που την αφορά η επερχόμενη πανελλαδική συγκέντρωση και να έρθει στη θέση του κάποιος άλλος του ιδίου πολιτικού κόμματος ή κάποιου άλλου με ίδιες όμως πάλι παγκοσμιοποιητικές αντιλήψεις (σαν να μην υπάρχουν έθνη και φυλές στον πλανήτη δηλαδή για να έχουμε και τις αντίστοιχες Παραδόσεις τους), αλλά κάποιος με τις δικές μας παραδοσιοκρατικές (δηλ. εθνικές και φυλετικές) ανεξάρτητα από ποιο πολιτικό κόμμα ή και πολίτευμα θα εμφανιστεί αυτός εφόσον δεν θα αντιστρατεύεται τις εκ φύσεως αντιλήψεις μας που δεν επιβάλλονται από κανέναν άνθρωπο ώστε να μιλάμε για μια ανελεύθερη προς εμάς επιβολή, όπως υπενθυμίζεται ενδεικτικώς:
Ο Σωκράτης στην ‘’Πλατωνική Πολιτεία’’ του και ο Αριστοτέλης στα ‘’Πολιτικά’’ του, λέγουν τα εξής περί Ανθρώπινης Εξέλιξης και Κοινωνίας: Ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως κοινωνικό Ον και χωρίς κοινωνία πεθαίνει. Για να υπάρξει τώρα ο άνθρωπος, αναγκαστικά πρέπει να υπάρξει η γέννησή του και για να υπάρξει αυτή, αναγκαστικά έχει προηγηθεί πρώτα ένωση Ανδρός και Γυναικός. Χωρίς αυτήν την ένωση δεν υπάρχει ανθρώπινο είδος. Η πρώτη λοιπόν μορφή κοινωνίας είναι η Οικογένεια. Η οικογένεια όμως είναι καταδικασμένη σε παύση εάν δεν έρθει σε επαφή με άλλες για λόγους τεκνοποίησης, αλλά και αυτάρκειας, δηλαδή της αντιμετώπισης των τριών βασικών αναγκών, δηλαδή Τροφή, Ένδυση, Στέγη. Οι δύο λοιπόν εκ φύσεως ανάγκες (Τεκνοποίησης και Αυτάρκειας) ανάγκασαν ανθρώπους να συγκεντρώνονται σε Γαίες κατάλληλες για επιβίωση.
Αυτή η συγκέντρωση ανθρώπων για λόγους επιβιώσεως ονομάστηκε Πόλη. Οι επιμιξίες των κατοίκων της Πόλεως δημιούργησαν στον χρόνο άλλες δύο φυσικές έννοιες, την Φυλή (κοινό αίμα) και κατ’ επέκταση το Γένος. Ο Χρόνος όμως πέρα από το κοινό αίμα δημιούργησε εκ φύσεως και κάτι άλλο κοινό, την γη στην οποία αναστήθηκε το Γένος. Αυτή την γη την ονόμασαν Γη των Πατέρων (Πατρί-ΔΑ) ή Γη του Γένους (Γηγενής). Ο σύνδεσμος μεταξύ Γένους-Αίματος και Πατρίδος δεν ήταν απλά και μόνο επειδή πατούσαν το έδαφος, αλλά αφενός διότι το έδαφος – περιβάλλον διαμορφώνει νόηση και αφετέρου, διότι το Γένος τρεφόταν από αυτήν την γη. Η κοινή συμβίωση έπειτα, φέρνει αναγκαστικά κοινές συνήθειες οι οποίες ονομάζονται Ήθη -Έθιμα. Αυτά τα Ήθη-Έθιμα δημιουργούν τις συγγενικές έννοιες Ήθος – Έθος – Έθνος. Τα ήθη – Έθιμα και το Ήθος – Έθος – Έθνος δημιούργησαν μια άλλη έννοια, τους Θεσμούς. Οι θεσμοί ήταν εξειδικευμένες συνήθειες (δείγματα αναπτυγμένου Πολιτισμού) όπως π.χ. η απλή τεκνοποίηση του πρωτόγονου ανθρώπου που προήχθη σε συμβίωση και αυτή με την σειρά της προήχθη στον Θεσμό του Γάμου.
Συνεπώς, μετά τα όσα παρατέθηκαν συνοπτικά για να κατανοηθεί η διαφορά μεταξύ αντιπαγκοσμιοποιητών και παγκοσμιοποιητών μέσα σε μια κοινωνία σαν τη δική μας, καθίσταται αυτονόητο ότι δεν γίνεται να συνυπάρξουμε ούτε καν μέσα σε μια διαδήλωση σαν των Τεμπών με τους δεύτερους, για τον ίδιο λόγο που και εκείνοι δεν συμμετείχαν στις δικές μας ελευθεριακές συγκεντρώσεις, όταν με πρόσχημα την καταπολέμηση του Κορωνοϊού καταπατούνταν συνταγματικά (και Φυσικά) κατοχυρωμένες ελευθερίες μας (σημ. και με αντιφατικό μάλιστα τρόπο όταν π.χ. μπαίναμε οπουδήποτε με μια μάσκα και μετά όχι αν δεν είχαμε πιστοποιητικό, όταν απαγορεύονταν η είσοδος σε κλειστούς χώρους εστίασης σε ανεμβολίαστους και όχι μέσα στα λεωφορεία ή το μετρό κ.λ.π. με σκοπό να εξαναγκασθούν άπαντες να πειθαρχήσουν στους παγκοσμιοποιητές) για να επιβληθεί παγκόσμια διακυβέρνηση, όπως υπενθυμίζουμε από αναρχικό μάλιστα ιστολόγιο για να μην κατηγορηθούμε για ακροδεξιά προπαγάνδα:
Το πρόβλημα είναι πως εκείνοι οι «τρελλοί» των περασμένων δεκαετιών επιβεβαιώθηκαν στα πάντα. Σήμερα, όλα όσα φοβούνταν και τους εξωθούσαν να αγωνιστούν, να φωνάξουν, να προειδοποιήσουν, εξελίσσονται καταιγιστικά σε κοινή θέα όλων. Δεν χρειάζεται πλέον να διαθέτεις κάποιο ειδικό χαρακτηριστικό που να σε καθιστά ικανό να βλέπεις τον κόσμο «ανάποδα». Όλος ο πλούτος άπειρων πληροφοριών είναι διαθέσιμος· αρκεί κάποιος να κάνει τον κόπο να τις αναζητήσει και να τις διυλίσει κριτικά και αποστασιοποιημένα. Είναι δική του ευθύνη να το πράξει αυτό· κανείς δεν θα το κάνει για λογαριασμό του. Αυτό ακριβώς συνιστά και την λογική της «συνυπευθυνότητας», που ενστερνίζεται η παγκόσμια ελίτ. Εφόσον κάποιος δεν αναζητεί και δεν αντιδρά στα τεκταινόμενα, θεωρείται εκ των προτέρων πως συμφωνεί μαζί τους.
…στους «συνομωσιολόγους» του σήμερα
Και όμως, ακόμη υπάρχουν πολλοί που αρνούνται να δεχτούν, πόσο μάλλον να κατανοήσουν, αυτό που βλέπουν. Ή, ακόμη κι αν το βλέπουν, το αιτιολογούν στη βάση ενός ιού που έχει αποδειχτεί ιδιαίτερα «μαγικός». Η δήθεν αντιμετώπισή του έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που -ώ του θαύματος- εξυπηρετούν διακηρυγμένους σχεδιασμούς και ευσεβείς πόθους της παγκόσμιας ελίτ πολλών δεκαετιών με τέτοια ακρίβεια που είναι στατιστικά αδύνατον να είναι τυχαία. Αποτέλεσμα; Οι παλαιοί «τρελλοί» είναι πλέον «συνομωσιολόγοι» και είναι εξίσου μόνοι όπως και τότε, σε μια κρίσιμη εποχή που αυτό δεν θα έπρεπε να συμβαίνει. Απλώς, η καθαρότητα του ενστίκτου, των συναισθημάτων και της σκέψης σκεδάζεται πάνω στο «μαγικό» δίχτυ μιας ανελέητης προπαγάνδας, για την οποία γίνεται κάθε προσπάθεια με απειλές και εκβιασμούς να μην εμφανίσει ρωγμές από πουθενά κι από κανέναν. Και όντως, οι ρωγμές της, προς το παρόν, είναι μικρές αν και ορατές. Στρατιές ολόκληρες δήθεν αιρετικών, δήθεν προασπιστών της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας που στο παρελθόν μάς είχαν ζαλίσει με τα «δικαιώματα του ανθρώπου» το έχουν βουλώσει κανονικά, τώρα που το κάθε φυσικό -και όχι κρατικό- δικαίωμα συντρίβεται σαν να μην υπήρξε ποτέ.
Και το κάνουν με τέτοιο θράσος, με τέτοια μοχθηρία, που αντιλαμβάνεσαι πως ήταν έτοιμοι από καιρό. Όταν οι φερέλπιδες «θεοί» αυτού του κόσμου δείχνουν ότι πλέον δεν αστειεύονται, ότι πλέον τα πράγματα έχουν μπει στην τελική τους ευθεία κι ότι το παραμύθι με τα «δικαιώματα» τελείωσε, μαζί με την -έστω κι αυτήν- την εκπορνευμένη δημοκρατία, τότε εκβιαζόμενοι και στρατιώτες ευθυγραμμίζονται και οι ποντικοί απλώς εξαφανίζονται. Δεν είναι βλάκες, ξέρουν τί συμβαίνει με το παραμύθι της διαχείρισης του ιού και επιβάλλεται να φροντίσουν για το μέλλον τους. Αλλά, τί μπορείς να πεις, όταν βλέπεις (και) ορισμένους αναρχιστές να έχουν θαμπωθεί από την ψευδο-λογική των παχύδερμων και να μιλάνε για συνομωσιολόγους;
Η ζωή όμως θα βρει -και ήδη βρίσκει- τους φορείς εκείνους που θα την κάνουν να συνεχιστεί. Τους βλέπουμε ήδη να ξεπηδούν από εκεί που δεν θα το περίμενε κανείς -κι αυτό είναι πράγματι θαυμαστό κι ελπιδοφόρο. Ακόμη καλύτερα, θα κριθούν αυτή τη φορά όχι επί των υποκειμενικών πεποιθήσεών τους, αλλά επί αντικειμενικής βάσεως: από το αν είναι σε θέση να την κάνουν να συνεχιστεί ή όχι. Σ’ αυτή τη διαδικασία, δίκαια, ό,τι είναι άχρηστο θα πεταχτεί και θα ξεχαστεί.
πηγή: https://pyrgitai.gr/2021/02/%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%b1%ce%b9%cf%86%ce%bd%ce%b5%ce%af%cf%82-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%bf%ce%bc%cf%89%cf%83%ce%b9%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%bc%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b5%cf%84%ce%b5/
Όπως λοιπόν πήραν όλοι αυτοί το μέρος των παγκοσμιοποιητών εναντίον μας και απλά τσακώνονται τώρα μεταξύ τους για το ποιος υποτακτικός τους θα είναι πρωθυπουργός, χωρίς να διστάσουν να καπηλευτούν πολιτικά μέχρι και τους νεκρούς των Τεμπών για αυτό, έτσι και εμείς δεν συμμετέχουμε σε τέτοιες πανηγυρτζιδικες φιέστες τους, αφού καθίσταται αυτονόητο πως όσο επικρατεί κυβερνητικά μια τέτοια παγκοσμιοποητική κατάσταση με Μητσοτάκη ή όχι πρωθυπουργό, καμιά Δικαιοσύνη δεν πρόκειται ποτέ να επιβληθεί σε κάθε τέτοια συγκάλυψη εγκλήματος και όχι μόνο, όσα εκατομμύρια κόσμος και να το ζητήσει αυτό με διαδηλώσεις, για τον ίδιο λόγο που η Δικαιοσύνη έκανε πάλι τα στραβά μάτια και στην περίπτωση των όσων αντισυνταγματικών μέτρων έχουν εφαρμοσθεί σαν τα παραπάνω που υπενθυμίσαμε (από την εποχή του Κορωνοϊού). Αλλά και γιατί ο ίδιος πάλι διαμαρτυρόμενος κόσμος ΔΕΝ τιμώρησε τον κάθε Μητσοτάκη στις κάλπες και για αυτό το έγκλημα των Τεμπών, είτε απέχοντας από τις εκλογές σαν να μην τον νοιάζει ποιος θα κυβερνάει τη χώρα διαπράττοντας και τέτοιες συγκαλύψεις εγκλημάτων όπως μας λέει, είτε ψηφίζοντας τέτοιους εγκληματίες όπως τους χαρακτηρίζει βάζοντας ξανά το προσωπικό του συμφέρων ΥΠΕΡΑΝΩ κάθε νεκρού των Τεμπών και έτσι δεν δικαιούται να τους υπερασπίζεται τώρα υποκριτικά με τέτοιες διαδηλώσεις, αν θυμηθούμε τα εκλογικά αποτελέσματα λίγο καιρό μάλιστα μετά το δυστύχημα στα Τέμπη:
Και καθίσταται επίσης αυτονόητο πάνω σε αυτό, πως όταν ανέχονται κάποιοι μια κυβέρνηση δολοφόνων όπως μας λένε στηρίζοντάς την με την αποχή τους από τις εθνικές εκλογές ή όταν τη ψηφίζουν βάζοντας το προσωπικό τους συμφέρον υπεράνω από το οτιδήποτε άλλο, τότε το ίδιο θα ανέχονται και για τον ίδιο λόγο θα υποστηρίζουν τους παγκοσμιοπιητές εναντίον μας (όπως ήδη έκαναν και την εποχή του Κορωνοϊού παίρνοντας το μέρος τους), έχοντας δηλαδή απέναντί μας (βάσει τέτοιων εκλογικών αποτελεσμάτων) ένα 80% περίπου του κόσμου που ανέχεται (μαζί με τους απέχοντες από τις εκλογές) ή υποστηρίζει αντίστοιχα μια τέτοια κυβέρνηση και ένα 95% περίπου που υποστηρίζει και κάθε άλλη παγκοσμιοποιητική από τη στιγμή που ψηφίζει μόνο ένα 5% με 10% μια αντίπαλη εθνοκεντρική πολιτική παράταξη που έχει παρόμοιες έτσι αντιλήψεις με τις δικές μας. Αν τώρα και κλείνοντας τη δημόσια τοποθέτησή μας, βρείτε μια τέτοια παράταξη ή οργάνωση μέσα στους διαδηλωτές για την επερχόμενη εκδήλωση των Τεμπών, θα ήταν καλό να συμμετέχουν μαζί με αυτή (και παρά μόνο με αυτή) όσοι έχουν τις ίδιες με εμάς αντιλήψεις για την περαιτέρω συναγωνιστική μας δικτύωση εκεί έξω, μέχρι να αλλάξουν (και εάν ποτέ) κυβερνητικά τα πράγματα κάποια στιγμή ως προς τις δικές μας αντιλήψεις για να έρθει τότε η Δικαιοσύνη και για τους νεκρούς των Τεμπών...
