- Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ: ‘’Ο Ντούγκιν στο μανιφέστο του υποστηρίζει ότι η μονοπολική πολιτική των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, που στόχο έχει την παγκόσμια κυριαρχία και την χειραγώγηση της Ρωσίας και των άλλων κρατών της Ευρασίας, μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με την Ευρασιατική Ένωση. Η Ευρασιατική Ένωση κατά τον Ντούγκιν θα είναι αυτή η δύναμη που θα ηγηθεί της απελευθέρωσης από τον μονοπολικό άξονα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και από την παγκόσμια συνωμοσία του διεθνούς Σιωνισμού. Ο Ντούγκιν, τις ιδέες του οποίου έχει ενστερνιστεί ο Πούτιν, γράφει στο μανιφέστο του ότι όλα τα έθνη της Ευρασίας μπορούν να συνυπάρξουν χωρίς κάποιο από αυτά να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στον γεωπολιτικό αυτό χώρο’’
(σ.σ. από το εθνικιστικό ιστολόγιο της ‘’Χρυσής Αυγής’’, 2015)
Τό Ἰσραήλ ἀνοίγει ἀπηγορευμένας θύρας
Τοῦ κ. Ἀλεξάνδρου Ντούγκιν (Александр Дугин )
Τὰ γεγονότα ποὺ λαμβάνουν χώρα στοὺς Ἁγίους Τόπους, ὄχι μόνο τώρα ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ 20οῦ αἰώνα, ἔχουν ἐξαιρετικὴ σημασία. Ἡ δημιουργία τοῦ ἑβραϊκοῦ ἐθνικοῦ κράτους τοῦ Ἰσραὴλ στὸ ἔδαφος τῆς Παλαιστίνης, τὸ ὁποῖο βρισκόταν ὑπὸ βρετανικὴ ἐντολὴ μετὰ τὴ διαίρεση τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, δὲν ἦταν μία συνηθισμένη πολιτικὴ πράξη. Σὲ ἀντίθεση μὲ τὴ δημιουργία καὶ τὴ διαίρεση τῆς Τσεχοσλοβακίας ἢ τὴν κατάρρευση τῆς ΕΣΣΔ, ποὺ ἀναμφίβολα ἦταν σημαντικὰ γεγονότα, αὐτὸ ποὺ συμβαίνει στοὺς Ἁγίους Τόπους εἶναι ἀσύγκριτα μεγαλύτερης κλίμακας.
Καὶ γιὰ τὶς τρεῖς μονοθεϊστικὲς θρησκεῖες – τὸν Ἰουδαϊσμό, τὸ Ἰσλὰμ καὶ τὸν Χριστιανισμὸ – αὐτὸ δὲν εἶναι ἁπλῶς μία ἐπικράτεια ἢ ζῶνες, τὰ ὅρια μίας πολιτικῆς ὀντότητας. Εἶναι ἕνας καθρέφτης τῆς παγκόσμιας ἱστορίας. Στὶς παραδοσιακὲς κοινωνίες αὐτῶν τῶν θρησκειῶν, πιστευόταν ὅτι μία κάθετη γραμμὴ ποὺ συνδέει τὸν Οὐράνιο, τὸν γήινο καὶ τὸν ὑπόγειο κόσμο περνάει μέσα ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τοὺς Ἁγίους Τόπους. Ἡ εἴσοδος στὸν παράδεισο καὶ ἡ εἴσοδος στὴν κόλαση.
Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο, αὐτὴ ἡ περιοχὴ εἶχε τεράστια σημασία γιὰ τοὺς ἀρχαίους Ἑβραίους, γιὰ τοὺς Χριστιανοὺς (ἐξ οὗ καὶ οἱ Σταυροφορίες) καὶ γιὰ τοὺς Μουσουλμάνους, ἀφοῦ ἡ Ἱερουσαλὴμ εἶναι ὁ τόπος ὅπου, σύμφωνα μὲ τὸ Κοράνι, ὁ Μωάμεθ ἀνέβηκε στὸν οὐρανό. Αὐτὴ ἡ κάθετη γραμμὴ ποὺ συνδέει τὸν οὐρανὸ μὲ τὴ γῆ καθιστᾶ αὐτὴ τὴ γῆ δύσκολη γιὰ τὴ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῆς ἀνθρωπότητας, ἡ ὁποία πρεσβεύει μονοθεϊστικὲς θρησκεῖες.
Τὰ ἐρωτήματα σχετικὰ μὲ τὸ ποιὸς κατέχει τοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ τί συμβαίνει ἐκεῖ – εἰρήνη ἢ πόλεμος, ἂν ὑπάρχει ἐθνοκάθαρση, ποιὸ ἔθνος πολεμᾶ μὲ ποιόν, ποιὸς συμπεριφέρεται εὐγενικὰ καὶ ποιὸς εἶναι κακός, ποιὸς εἶναι δολοφόνος καὶ ποιὸς εἶναι θῦμα, ποιὸς ἐπιτίθεται σὲ ποιόν, πῶς καθορίζονται τὰ σύνορα, ποιὰ εἶναι ἡ νομοθεσία αὐτῶν τῶν ἐδαφῶν – ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι δευτερεύοντα πράγματα. Εἶναι σαφὲς ὅτι ὁποιοδήποτε πολιτικὸ σύστημα, ὁποιασδήποτε περιοχῆς τῆς Γῆς εἶναι σημαντικὸ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ζοῦν ἐκεῖ. Ἀλλὰ τὰ γεγονότα στὴν Ἱερουσαλὴμ εἶναι ἀπόλυτης σημασίας γιὰ ὅλους. Πολὺ περισσότερο ἀπό, γιὰ παράδειγμα, τὴν ὕπαρξη τῶν χωρῶν τῆς Βαλτικῆς ἢ τῆς Οὐκρανίας, ποὺ μπορεῖ νὰ ὑπάρχουν ἢ νὰ μὴ ὑπάρχουν. Ἡ σημασία τους εἶναι τοπική. Γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα στὸ σύνολό της, ἡ μοῖρα τῆς Παλαιστίνης καὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ εἶναι πρωταρχικῆς σημασίας.
Ἡ ἰδέα τῆς παραχώρησης τῆς Παλαιστίνης στοὺς Ἑβραίους, ἡ ὁποία ἦταν δημοφιλὴς γιὰ περίπου ἑκατὸ χρόνια, καὶ ἰδιαίτερα μετὰ τὶς θηριωδίες τοῦ Χίτλερ στὸν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, φαινόταν σὰν μία λογικὴ λύση. Πολλοὶ λαοὶ ἔχουν τὰ δικά τους ἐθνικὰ κράτη, ἀλλὰ οἱ Ἑβραῖοι δὲν ἔχουν. Ἂν καὶ θὰ μποροῦσαν νὰ εἶχαν προσφερθεῖ καὶ ἄλλα ἐδάφη (καὶ τέτοιες ἐπιλογὲς ἐξετάστηκαν, συμπεριλαμβανομένης τῆς ἀφρικανικῆς Οὐγκάντας). Δὲν ἐπρόκειτο μόνο γιὰ γῆ, ἀλλὰ γιὰ τὴ δημιουργία ἑνὸς ἀνεξάρτητου ἐθνικοῦ ἑβραϊκοῦ κράτους, στὴν ὁποία πολλοί, συμπεριλαμβανομένου τοῦ Στάλιν, τελικὰ συμφώνησαν. Καὶ ἔτσι δημιουργήθηκε τὸ Κράτος τοῦ Ἰσραήλ.
Ἀλλὰ τὸ πιὸ σημαντικὸ πρᾶγμα στὸ σχέδιο τοῦ ΟΗΕ γιὰ τὴ διχοτόμηση τῆς Παλαιστίνης χάθηκε. Ἀφοροῦσε τὴν ἐκπλήρωση προφητειῶν ποὺ ἔχουν ἀπόλυτη σημασία γιὰ τὴν ἑβραϊκὴ θρησκεία: ὅτι μετὰ ἀπὸ δύο χιλιάδες χρόνια περιπλάνησης καὶ διασπορᾶς, οἱ Ἑβραῖοι ἐπιστρέφουν στὴ Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας. Σκεφτεῖτε το: ἐμεῖς, οἱ Σλάβοι, μετὰ βίας θυμόμαστε τί μᾶς συνέβη πρὶν ἀπὸ χίλια χρόνια. Καὶ ἐδῶ ὁ λαὸς ζοῦσε ἔξω ἀπὸ τὴν ἱερή του γῆ γιὰ δύο χιλιάδες χρόνια. Τὸ ἂν αὐτὴ ἡ διασπορὰ ἦταν ἄξια ἢ ὄχι εἶναι ἤδη ζήτημα θεολογίας, κυρίως ἑβραϊκῆς θεολογίας, ἡ ὁποία τὴ θεωρεῖ ὡς τιμωρία ἢ δοκιμασία, τὸ λεγόμενο galut, τὴν τιμωρία τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν καθαρισμὸ τοῦ ἑβραϊκοῦ λαοῦ. Καθαρίζονται ἐδῶ καὶ δύο χιλιάδες χρόνια καί, σύμφωνα μὲ τὶς πεποιθήσεις, θὰ ὁλοκληρώσουν τὸν καθαρισμό τους καὶ θὰ περάσουν ἀπὸ τὰ βάσανα στὴν κυριαρχία, ἀπὸ τὴν ἧττα στὴ νίκη, ὅταν ἔλθει ὁ Μασιάχ, δηλαδὴ ὁ Ἑβραῖος Μεσσίας. Τότε οἱ Ἑβραῖοι θὰ ἐπιστρέψουν στὴ Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας.
Καὶ ἔτσι ἔγινε. Δὲν ὑπάρχει Μεσσίας, ἀλλὰ ἡ ἐπιστροφὴ τῶν Ἑβραίων ἔχει συμβεῖ. Συνεπῶς, οἱ Ἅγιοι Τόποι δόθηκαν σὲ μία θρησκεία, τὸν Ἰουδαϊσμό. Γνωρίζουμε πολὺ καλὰ πῶς συμπεριφέρονταν οἱ Ἑβραῖοι σὲ αὐτὴ τὴ γῆ. Στὴν ἀρχή, ὅλοι τοὺς ἀντιμετώπιζαν μὲ συμπάθεια, ἦταν θύματα. Ἀλλὰ στὴ συνέχεια ἄρχισαν νὰ δείχνουν τὴν ἄλλη τους πλευρὰ – καὶ ὅσο περισσότερο, τόσο περισσότερο. Ὅσο περισσότερο καθυστερεῖ ἡ ἄφιξη τοῦ Μεσσία, τόσο πιὸ σκληρά, μανιασμένα καὶ ἀπάνθρωπα, θὰ ἔλεγα, συμπεριφέρονται οἱ Ἑβραῖοι στὴ γῆ ποὺ εἶναι ἱερὴ γιὰ ὅλους μας. Ἀποκαλύπτεται κάποια ἀπίστευτη πλευρὰ τῆς ταυτότητάς τους.
Ἕνα πρόσφατο παράδειγμα. Αὐτὴ τὴ στιγμὴ στὴν Ἀμερική, ἕνα τεράστιο σκάνδαλο ἐκτυλίσσεται γύρω ἀπὸ τὴν ὑπόθεση παιδεραστῆ τοῦ Ἐπστάϊν, τὸν βομβαρδισμὸ τοῦ Ἰράν, τὴν κλιμάκωση τῶν σχέσεων μαζί μας, τὴ δολοφονία τοῦ Κένεντι, καὶ παντοῦ ὁ κύριος παράγοντας εἶναι τὸ Ἰσραήλ. Ἐνεργοὶ λομπίστες τοῦ Ἰσραὴλ στὶς ΗΠΑ κατηγοροῦνται ὅτι ἔθεσαν αὐτὴ τὴ χώρα στὴν ὑπηρεσία τους καὶ συγκάλυψαν ὁποιαδήποτε ἀπὸ τὶς ἐνέργειές τους, τόσο ἀμυντικὲς ὅσο καὶ ἐπιθετικές, χάρη στὴν ἐπιρροή τους στὴν ἀμερικανικὴ ἐλίτ. Ἀκόμα κι ἂν αὐτὲς οἱ ἐνέργειες εἶναι ἀκατανόητες γιὰ τοὺς ἴδιους τοὺς Ἀμερικανούς. Ξαφνικά, ἀποδεί-χθηκε ὅτι ἡ Ἀμερικὴ κυβερνᾶται ἀπὸ τὸ Ἰσραήλ, καὶ τὸ Ἰσραὴλ εἶναι σκληρό, ἀπάνθρωπο, αὐτὸ ποὺ δὲν γνωρίζουμε (ἴσως κάτι ἔχει διατηρηθεῖ σὲ αὐτὸ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης).
Αὐτὸ τὸ Ἰσραὴλ πραγματοποιεῖ ἐθνοκάθαρση στὴ Γάζα, ἐπιτίθεται στὸ κυρίαρχο κράτος τοῦ Ἰράν, ὥστε νὰ μὴ διαθέτει πυρηνικὰ ὅπλα, ἂν καὶ τὸ ἴδιο τὰ διαθέτει. Φέρνει στὴν ἐξουσία στὴ Συρία τὸν δήμιο καὶ τρομοκράτη Ἂλ-Σαράα (Ἂλ-Τζουλάνι), καὶ στὴ συνέχεια, γνωρίζοντας τὴ φύση του ὡς δολοφόνου καὶ δήμιου, ἀρχίζει νὰ βομβαρδίζει τὴν ἀρχαία Δαμασκό. Τίθεται τὸ ἐρώτημα: σὲ ποιὸν ἔχει ἐμπιστευτεῖ ἡ ἀνθρωπότητα αὐτὴ τὴν περιοχὴ – αὐτὸν τὸν καθρέφτη τοῦ κόσμου, αὐτὴ τὴν εἴσοδο στὸν παράδεισο καὶ τὴν κόλαση; Φαίνεται ὅτι ἡ σημερινὴ ἰσραηλινὴ ἡγεσία ἀνοίγει τὶς πόρτες ὄχι στὸν παράδεισο, ἀλλὰ στὴν κόλαση. Καὶ πράγματι, ἰσραηλινοὶ καὶ ἰρανικοὶ πύραυλοι πετοῦν πάνω ἀπὸ τὸ πεδίο τοῦ Ἀρμαγεδδώνα καὶ πάνω ἀπὸ τὴν ἱερὴ συριακὴ γῆ. Μὲ λίγα λόγια, αὐτὸ ποὺ συμβαίνει σήμερα στὴ Μέση Ἀνατολὴ εἶναι μία ἐξαιρετικὰ δυσοίωνη εἰκόνα.
Καὶ τὸ πιὸ σημαντικό: γιατί ἐμεῖς, οἱ ἐκπρόσωποι τῆς μονοθεϊστικῆς χριστιανικῆς πίστης, δώσαμε στοὺς Ἑβραίους αὐτὴ τὴ γῆ, ἱερὴ γιὰ ὅλους μας – τόσο Χριστιανοὺς ὅσο καὶ Μουσουλμάνους – γιὰ πλήρη κυριαρχία; Ὑπῆρχαν ψηφίσματα τοῦ ΟΗΕ τοῦ 1947 ὅτι ἡ Ἱερουσαλὴμ ἔπρεπε νὰ παραμείνει διεθνὴς πόλη ὑπὸ διεθνῆ κηδεμονία. Ἀλλὰ οἱ Σιωνιστὲς δὲν ἔδωσαν καμία προσοχὴ σὲ αὐτὸ καὶ συμπεριφέρθηκαν μὲ ἕνα ἐντελῶς ἀπροσδόκητο τρόπο. Αὐτὴ ἡ συμπεριφορὰ τοῦ λαοῦ, ποὺ μόλις χθὲς θεωροῦνταν θύματα, ποὺ συμπονοῦσαν, ἡ μνήμη τῶν παθημάτων τοῦ ὁποίου διατηροῦνταν ἀπὸ ἄλλα ἔθνη, ἀποκάλυψε ξαφνικὰ μία ἐντελῶς διαφορετικὴ πλευρά του. Ἐμφανίστηκε ἕνα τερατῶδες χαμόγελο μίας ἀπολύτως ἀπάνθρωπης, ἀντιανθρώπινης, σκληρῆς δύναμης, ἡ ὁποία μὲ πονηριὰ καὶ κακία ἐλέγχει ἄλλα ἔθνη, καταστρέφει τοὺς διαφωνοῦντες, ἀνατινάζει ἱερὰ ἄλλων πολιτισμῶν, διεξάγει τερατώδεις δολοπλοκίες, ἐξαλείφει φυσικὰ τὴν πολιτικὴ καὶ στρατιωτικὴ ἡγεσία ἄλλων χωρῶν. Μὲ μία λέξη, κάνει ὅ,τι θέλει.
Καὶ αὐτό, φυσικά, σὲ κάνει νὰ σκέπτεσαι πολλὰ πράγματα. Γιὰ τὴν ἐποχὴ ποὺ ζοῦμε. Ἡ θρησκευτικὴ ἑρμηνεία τῶν γεγονότων ποὺ λαμβάνουν χώρα στοὺς ἱεροὺς τόπους καὶ τῶν τριῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν δὲν μπορεῖ νὰ περιοριστεῖ στὸ πετρέλαιο, τὸ φυσικὸ ἀέριο, τὰ hedge funds, τὶς τιμὲς τοῦ πετρελαίου, τὸ κόστος τοῦ bitcoin ἢ ὁποιαδήποτε πολιτικὴ ἴντριγκα. Μιλᾶμε γιὰ κάτι πολὺ πιὸ σημαντικὸ καὶ θεμελιῶδες.
πηγή: https://orthodoxostypos.gr/%cf%84%cf%8c-%e1%bc%b0%cf%83%cf%81%ce%b1%ce%ae%ce%bb-%e1%bc%80%ce%bd%ce%bf%ce%af%ce%b3%ce%b5%ce%b9-%e1%bc%80%cf%80%ce%b7%ce%b3%ce%bf%cf%81%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%b8%cf%8d%cf%81/
...Η πολεμική αυτή είναι διότι οι Νεοεποχίτες, και όλοι οι όμοιοί τους, θέλοντας να προτείνουν ένα νέο μοντέλο παγκοσμιοποίησης, οφείλουν να φέρουν ένα νέο μοντέλο πανθρησκείας. Αυτή η πανθρησκεία, η οποία διδάσκεται, δέχεται όλους τους θεούς, όλες τις δοξασίες, όλες τις πίστεις. Όταν λοιπόν η Εκκλησία διεκδικεί την μονοθεΐα, την αλήθεια και την Ορθοδοξία, αυτό πρέπει να εκλείψει. Κατά συνέπεια αυτό πρέπει να το συντρίψουν κατά τη γνώμη τους οι Δωδεκαθεϊστές και οι εχθροί της Εκκλησίας, και όλοι εκείνοι οι οποίοι την πολεμούν…
Στο Φάρο της Αλεξανδρείας οι Εβραίοι, από τον καιρό του Πτολεμαίου μέχρι και τα χρόνια του Χριστού, πανηγύριζαν την μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης, όπως λέει και ο Φίλων, γιατί έγινε γνωστός πλέον σε όλο τον κόσμο (στα Ελληνικά) ο Μονοθεϊσμός και έγινε εξελληνισμός της μονοθεΐας. Όμως έγινε «αποφράς ημέρα» για τους Εβραίους (η ημέρα αυτή της μετάφρασης) και οι Εβραίοι σήμερα καταριώνται την ημέρα αυτή, γιατί διαδόθηκε με την Παλαιά Διαθήκη το Ευαγγέλιο στα Ελληνικά, και έτσι πλέον κέρδισαν οι Χριστιανοί εις βάρος των Εβραίων. Οι Εβραίοι λοιπόν μισούν την μετάφραση των Εβδομήκοντα, προσπάθησαν να φτιάξουν νέες μεταφράσεις Ελληνικές, όπως του Θεοδοτίονος, του Συμμάχου και του Ακύλα, οι οποίες είχαν αρκετά λάθη και άλλαξαν πολλά Χριστολογικά χωρία…
Το αρχαιότερο κείμενο της Παλαιάς Διαθήκης είναι σήμερα η μετάφραση των Εβδομήκοντα, γραμμένο στα Ελληνικά. Έχει χαθεί η συμφωνική γραφή. Αφ’ ής στιγμής μεταφράστηκε στα Ελληνικά, έγινε κτήμα ημών των Χριστιανών, ημών των Ελλήνων, έγινε δική μας παράδοση. Όταν λοιπόν οι Δωδεκαθεϊστές πολεμούν την Παλαιά Διαθήκη, στην ουσία παίζουν το παιχνίδι των Εβραίων απ’ την άλλη μεριά. Θέλουν και αυτοί την διάσπαση της παραδόσεώς μας, θέλουν να απεμπολήσουμε την Παλαιά Διαθήκη, όπως το θέλουνε και οι Εβραίοι, άρα λοιπόν δεν δικαιολογούνται ως αντισημίτες, γιατί στην ουσία και στο βάθος συμπλέουν με τους Εβραίους. Και μάλιστα επικαλούνται και τον Ιουλιανό, ο οποίος ευνόησε και τους Εβραίους.
(σημ. από τη συνέντευξη του Μιχάλη Μανωλόπουλου στον σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος από τον ιερομόναχο της Μονής Γρηγορίου, π. Αρτέμιο Γρηγοριάτη)
...Τέλος, ἡ χειρότερη συνέπεια τῆς ἀπορρίψεως τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, καί τῆς ἀποσυνδέσεώς της ἀπό τό θεῖο Πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ «ἐπί πάντων Θεοῦ», εἶναι ὅτι ἀνοίγει τόν δρόμο στό νά ἑρμηνευθοῦν οἱ προφητεῖες μέ κέντρο ὄχι τόν ἐλθόντα Μεσσία Ἰησοῦ ἀπό τή Ναζαρέτ, Χριστοκεντρικῶς, ἀλλά μέ βάση τόν ἀναμενόμενο Μεσσία τῶν Ἰουδαίων, καί νά στηριχθεῖ πλήρως ὁ νέος μεσσιανισμός πού θέλει νά ὁδηγήσει στήν κατάργηση τοῦ Χριστιανισμοῦ καί στήν ἀντίληψη ὅτι ὁ Ἰησοῦς δέν ἦταν ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας, ἀλλά περιμένουμε τόν ἑπόμενο … Ἀντιλαμβανόμαστε πόσο σημαντικό λάθος εἶναι αὐτό, τήν ἴδια στιγμή πού οἱ παλαιο-διαθηκικές προφητεῖες καθορίζουν μέχρι καί τά ἀκριβῆ ἔτη τῆς δράσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ; (ἡ προφητεία τοῦ Δανιήλ (κεφ. 9,22-30) τῶν 70 ἑβδομάδων, δηλ. 490 ἐτῶν, προερχόμενη ἀπὸ τὸ ἔτος 538 π.Χ., διαγράφει τά γεγονότα ἀπὸ τό ἔτος 450 π.Χ. μέχρι τήν ὁλοκλήρωση τοῦ μεσσιακοῦ ἔργου• αὐτή ἐκπληρώνεται μόνο στόν Ἰησοῦ Χριστό)…
(σ.σ. Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου: Απάντηση σε μομφές σχετικώς με τον Χριστιανισμό και τη σχέση του με τον Ελληνισμό, την Παλαιά Διαθήκη και τον Σιωνισμό)
- Η Δήμητρα Λιάνη Παπανδρέου αποκαλύπτει στο Mega (27-6-2025) και την Φαίη Σκορδά, την ψυχρή απαίτηση γνωστού μεγάλου λόμπυ των ΗΠΑ προς τον Ανδρέα Παπανδρέου, για την απάλειψη του Χ.Ο. από τις ελληνικές ταυτότητες:
https://www.youtube.com/watch?v=aESP8Z8TOF4
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΟΚΡΑΤΙΑΣ: Μετά τα όσα διαβάσαμε με μεγάλη μας χαρά από τον Ντούγκιν, γιατί επιβεβαιώνονται ΚΑΙ από τη δική του πλευρά τα όσα διαβάζετε στην αρθρογραφία μας και ακούτε σε σχετικές εκπομπές στο διαδικτυακό μας κανάλι για την εβραιοσιωνιστική πραγματικότητα που εκθέτει ανεπανόρθωτα και όσους πατριδοκάπηλους ή χριστέμπορους υποστηριχτές της, όταν διαπιστώνουμε λόγου χάρη ΚΑΙ από τα όσα παραπάνω τον αντιχριστιανισμό του εβραιοσιωνισμού που εκείνοι υποστηρίζουν αντιφατικώς (ενώ δεν κάνουν το ίδιο υποστηρικτικά στην περίπτωση των επίσης αντιχριστιανών μουσουλμάνων!) ή από βλακεία ή προδίδοντας τη δική τους χριστιανική θρησκεία, δεν θα πρέπει να παραλείψουμε και τη θρησκευτική παγίδα μέσα στην οποία έπεσαν οι ίδιοι οι εβραιοσιωνιστές που την έστησαν βάζοντας ‘’αυτογκόλ’’ θα λέγαμε ως εξής:
Ενώ αφαίρεσαν με αντιχριστιανικό τρόπο το χριστιανικό θρήσκευμα από τις ταυτότητες, τόσο για να εξαλειφθεί η χριστιανική συνείδηση του πολίτη, όσο και για να μπορεί να κρύβεται ο εβραίος ταυτοτικά μέσα στις Δυτικές κοινωνίες είτε για να καταλαμβάνει ευαίσθητα πόστα της εξουσίας απαρατήρητος βοηθώντας (π.χ. σε καλές δουλειές) παρά μόνο τους υπηρέτες του (και έτσι εις βάρος όλων των υπολοίπων) είτε για να παραμένει στην εξουσία ή στο απυρόβλητο όσο οι γηγενείς λαοί τους (και χριστιανοί ως επί το πλείστον) συγκρούονται στους δρόμους με μουσουλμάνους μετανάστες που οι ίδιοι οι εβραίοι μας έφεραν (όπως ήδη αποδείχτηκε αυτό και στην αρθρογραφία μας) για τον συγκεκριμένο λόγο του αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης (π.χ. για να ασχολείται παρά μόνο με τα εγκλήματα ή την τρομοκρατία των μουσουλμάνων που έχουν πέσει όμως και εκείνοι θύματα των εβραιοσιωνιστών στην Παλαιστίνη ή όπου αλλού), στη συνέχεια και μετά από όλα αυτά, με την πολυθεϊστική ή παγανιστική προώθηση που έκαναν οι εβραιοσιωνιστές στις ίδιες πάλι Δυτικές κοινωνίες (τουλάχιστον 20 χρόνια πριν από σήμερα, άμα θυμηθούμε και αρχαιοελληνικά περιοδικά εκείνης της εποχής σαν το απεικονιζόμενο πιο πάνω, όταν εμφανίστηκαν μαζικά από το πουθενά και ξαφνικά μετά από 2000 χρόνια!!!) για τους λόγους που θυμηθήκαμε παραπάνω, ξέμειναν τελικά από υποστηριχτές και άλλους χρήσιμους ηλίθιους που υλοποιούν τα κοσμοεξουσιαστικά τους σχέδια (άμα κρίνουμε και από τις πολλαπλάσιες διαδηλώσεις υπέρ της Παλαιστίνης σε σχέση με τις σχεδόν ανύπαρκτες υπέρ του Ισραήλ), διότι ΜΕΙΩΘΗΚΑΝ έτσι αριθμητικά οι χριστιανοί που θα νοιάζονταν για την τύχη των Αγίων Τόπων στην Ιερουσαλήμ (όπως αναφέρθηκε από τον Ντούγκιν) ή που θα αντιμάχονταν μουσουλμάνους στις γειτονιές τους για θρησκευτικούς λόγους (σημ. για αυτό μας έφεραν μουσουλμάνους μετανάστες οι εβραίοι και όχι χριστιανούς όπου επίσης διώκονται στις αφρικανικές και ασιατικές χώρες τους!) και έτσι ΕΧΑΣΑΝ τους παρά μόνο χριστιανούς συμμάχους (π.χ. γιατί κανέναν αθεϊστή, σατανιστή, παγανιστή ή μη θρησκόληπτο άνθρωπο δεν τον νοιάζει αν θα πέσει η Ιερουσαλήμ ή ολόκληρο το Ισραήλ στα χέρια μουσουλμάνων!) που προσπαθούσαν να μαζέψουν με τόσο κόπο υποδεικνύοντας για αυτό την μουσουλμανική απειλή, αντί τη δική τους που στρέφεται όπως είπαμε ενάντια και σε μουσουλμάνους! Περαστικά τους λοιπόν παραμένοντας τώρα μόνοι και αβοήθητοι από την συντριπτική πλειοψηφία των λαών που εξουσιάζουν στον Δυτικό κόσμο…
