%20%CE%95%CE%98%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%99%CE%A3%CE%9C%CE%9F%CE%A3%20_%20%CE%9F%20%CE%95%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD%20%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%94%CF%8D%CF%83%CE%B7%CF%82.png)
Το Έθνος για τους περισσότερους ανθρώπους αποτελεί δεδομένο, παρότι στις αναφλέξιμες ζώνες του πλανήτη παραμένει ζητούμενο πολιτικό, πολιτισμικό και εδαφικό, και παρότι αν ζητούσαμε από κάποιον να το προσδιορίσει θα δυσκολευόταν πολύ να μας εξασφαλίσει έναν αντικειμενικό ορισμό. Τα επικαλούμενα επιχειρήματα που το προσδιορίζουν στον πολιτικό λόγο, την εκπαίδευση και τις συνειδήσεις αφορούν συνήθως σε μια «αρχέγονη και φυσική» γλωσσική και γεωγραφική ενότητα, εγχώρια τέχνη και παράδοση, που εκλαμβάνονται ως αυτονόητα και «αποδεδειγμένα» από τις γλωσσολογικές μελέτες, τα αρχαία υλικά κατάλοιπα και την «εθνική» ιστορία που προκύπτει από αυτά. Ωστόσο τις τελευταίες δεκαετίες, μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου και την απoαποικιοποίηση, το έθνος επαναπροσδιορίζεται από πολλούς επιστήμονες στη βάση της αναπόφευκτης νεοτερικής κατασκευής που το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο διαμόρφωσε, για να συνενώσει την ανομοιογενή κοινωνία που παρέλαβε στο γύρισμα του 18ου αιώνα και να υποτάξει τις διαιρέσεις της στην κεντρική εξουσία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΔΩ: Ο Εθνικισμός στην Αρχαιολογία της Δύσης
