- ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ ΠΡΙΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ Ο ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΑΙΝΙΑΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ...:
Αν περπατήσεις μια νύχτα στους Δελφούς ή στις σκιές της Πνύκας κάτω απ' την Ακρόπολη, μπορεί να νιώσεις κάτι παράξενο. Σαν μια ανάσα που δεν είναι δική σου. Σαν να κουβαλάς, χωρίς να ξέρεις πώς, μια νοσταλγία ή μια παρόρμηση που δεν μπορείς να εξηγήσεις. Είναι δικό σου; Ή είναι κάτι βαθύτερο;
Οι επιστήμες αρχίζουν δειλά να απαντούν σε αυτό που οι λαοί πάντα υποψιάζονταν: η μνήμη δεν μένει μόνο στο μυαλό — ζει και στο αίμα ως επιγενετική μνήμη!
Η επιγενετική μνήμη αναφέρεται στην ικανότητα ενός κυττάρου να διατηρεί πληροφορίες για παρελθόντα ερεθίσματα ή καταστάσεις, χωρίς να αλλάζει η αλληλουχία του DNA, αλλά μέσω επιγενετικών τροποποιήσεων. Αυτές οι τροποποιήσεις μπορεί να μεταφερθούν και στις επόμενες γενιές.
Οι έρευνες το δείχνουν: τραύματα, πείνες, πολέμοι, φόβοι και αγάπες μπορούν να αφήσουν "σημάδια" στο DNA μας, όχι αλλάζοντας τον γενετικό μας κώδικα, αλλά "ρυθμίζοντας" την έκφρασή του. Μια μάνα που ζει κατοχή και πείνα μπορεί να γεννήσει ένα παιδί με οργανισμό που "περιμένει λιμό". Μια γενιά πολέμου μπορεί να γεννήσει εγγόνια που ζουν με μια εσωτερική ετοιμότητα — σαν να περιμένουν τις σάλπιγγες που δεν ηχούν πια.
Επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο Emory της Αμερικής απέδειξαν πως ποντίκια που φοβήθηκαν μια μυρωδιά, έκαναν απογόνους που γεννήθηκαν ήδη φοβισμένοι από την ίδια μυρωδιά — χωρίς ποτέ να την είχαν μυρίσει.
Η επιστήμη αυτό το αποκαλεί διαγενεακή τραυματολογία ή επιγενετική μεταβίβαση. Είναι ένα νέο, συναρπαστικό πεδίο που ακόμα δεν έχει απαντήσει τα πάντα — αλλά ανοίγει την πόρτα σε ερωτήματα αρχαία όσο και η Φυλή μας:
Τι κουβαλάει ένας άνθρωπος στο σώμα του, πριν καν γεννηθεί;Μπορεί η Ιστορία να ζει όχι μόνο στα βιβλία, αλλά και μέσα στον σφυγμό μας;
Ο ψυχίατρος Mark Wolynn λέει στο βιβλίο του "It Didn't Start With You":
"Δεν είναι πάντα η δική μας τραγωδία αυτή που παλεύουμε. Κάποιες φορές, είναι των προγόνων μας."
Είναι αυτό που έλεγαν παλιά οι γιαγιάδες μας: "το αίμα νερό δεν γίνεται", ίσως είναι και βιολογικά αληθινό.
Μέσα λοιπόν στον βιολογικό φορέα του ανθρώπου δεν κατοικεί μόνο η σάρκα· κατοικεί και η μνήμη του είδους, η μυστική εκείνη πληροφορία που φέρουν τα λεγόμενα μνημικά κύτταρα – τα κύτταρα της ιστορικής και πνευματικής ανάμνησης. Τα λεγόμενα μνημικά κύτταρα —που στη σύγχρονη επιστήμη σχετίζονται με την επιγενετική μνήμη και την κυτταρική αποθήκευση βιωμάτων— αποτελούν τους βιολογικούς αγωγούς μέσα από τους οποίους μεταφέρεται η πνευματική εμπειρία του Προγόνου στον απόγονο. Νεότερη επιγενετική έρευνα αποδεικνύει ότι ισχυρά συναισθηματικά και πολιτισμικά βιώματα —τραύματα, λατρευτικές πρακτικές, αντιστάσεις, ιδεολογίες— μπορούν να αποτυπωθούν και να μεταβιβαστούν μέσω μηχανισμών γονιδιακής ρύθμισης σε επόμενες γενιές. Αυτό που οι σοφοί της αρχαιότητας διαισθητικά εννοούσαν ως "κληρονομιά της ψυχής" σήμερα αρχίζει να επαληθεύεται από την επιστήμη. Και έτσι, ο Έλληνας δεν φέρει μόνο DNA· φέρει το βιωματικό αποτύπωμα αιώνων, φέρει μνήμη πνευματικής ταυτότητας. Το σώμα του έχει ακούσει τους Ορφικούς ύμνους, έχει πατήσει στα χώματα της Τροίας, έχει σταθεί όρθιο στην Άλωση, έχει ψιθυρίσει το "ελευθερία ή θάνατος".
Όταν αυτός ο εσωτερικός κόσμος ξυπνά, όταν τα μνημικά κύτταρα ενεργοποιούνται με λόγο, ήθος, παιδεία και πίστη, τότε ο Ελληνισμός δεν αναπαράγεται – αναγεννάται.
Αδιαμφισβήτητα η ιστορική μας αποστολή δεν είναι απλώς να επιβιώσουμε μόνο. Είναι να ενσαρκώσουμε ξανά την αιώνια μας μνήμη μέσα στον ταραγμένο ρου της σύγχρονης ιστορίας. Ο Έλληνας, όταν γεννιέται, δεν είναι απλώς πολίτης ενός κράτους· φέρει εντός του ένα γενετικό αρχείο αιώνων, ένα αποτύπωμα που χιλιάδων χρόνων!
Βιωματικά πιστεύω ότι τα μνημικά κύτταρα δεν αποθηκεύουν μόνο εμπειρίες· φέρουν κοσμοαντιλήψεις, ηθικούς κώδικες, αρχέτυπα. Όταν λέμε ότι ο Ελληνισμός είναι διαχρονικός, το λέμε γιατί ζει μέσα στην ίδια τη βιολογική και ψυχική ύλη του Έλληνα ανθρώπου. Και όταν αυτός αφυπνίζεται, όταν μετέχει συνειδητά στο Εθνικό Είναι, τα μνημικά του κύτταρα ενεργοποιούνται – και τότε, ακόμη και μέσα στην πιο σκοτεινή εποχή, ανατέλλει το φως.
Ο ελληνικός πολιτισμός δεν είναι ένα απλό ιστορικό αφήγημα, αλλά μία κοσμική ακτίνα που διασχίζει τους αιώνες σαν νήμα νοητό, συνδέοντας το αρχαίο πνεύμα με το μεσαιωνικό Βυζάντιο και τον σύγχρονο Έλληνα. Πρόκειται για μια αλυσίδα πνευματική, που έχει όμως βάση την βιολογική αλυσίδα των Ελλήνων. Μια ζωντανή σπονδή στην ίδια Αλήθεια που αποκαλύπτεται αλλεπάλληλα με νέες μορφές.
Σήμερα, η πνευματική αλυσίδα αυτή κινδυνεύει όχι από σπαθιά, αλλά από λησμονιά, αλλοτρίωση και την Φυλετική κυμαδοποίηση των Ελλήνων. Ο νεοέλληνας είναι συχνά πιο κοντά σε ξένα ήθη παρά στο δικό του πνευματικό αίμα. Κι όμως, το ελληνικό κάλλος, η σωφροσύνη, το μέτρο και η αναζήτηση του Όλου παραμένουν ζωντανά στους αιθέρες αυτού του τόπου. Δεν είναι ο χρόνος ο εχθρός· είναι η αμνησία. Ο υλισμός της εποχής μας είναι ο δαίμονας· είναι η πτώση από το πνεύμα.Ο Ελληνισμός είναι κληρονομιά μυσταγωγική και ευθύνη ιερή. Αν χαθεί, δεν θα φταίνε μόνο οι εχθροί, θα φταίει και η απάρνηση μας. Το αίτημα της εποχής μας είναι η ανάγκη της αυτογνωσίας μας ως Έλληνες.
Η συνέχιση του Ελληνισμού δεν θα έρθει με τεχνοκρατικές λύσεις, ούτε με απλή επίκληση προγόνων. Θα έρθει μόνο αν ανάψουμε ξανά τον πνευματικό δαυλό.
Γιατί η Επανάσταση του Ελληνισμού πρέπει να είναι πρωτίστως πνευματική!
Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ Ιερός Λόχος
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 8 Ιουνίου 2025
πηγή: https://ierosloxos2012.blogspot.com/2025/06/blog-post_9.html
Ως ανθρώπινες υπάρξεις, είμαστε άθροισμα τόσο σωματικών, όσο και πνευματικών παραμέτρων. Ως «πνεύμα» συνιστούμε το σύνολο των ιδεών και των πράξεων που αυτές συνεπάγονται, στοχεύοντας στην μετουσίωση τους σε μια ενέργεια με συγκεκριμένη κατεύθυνση και σκοπό. Από την άλλη πλευρά, ως «σώμα» αποτελούμαστε από ένα συνδυασμό στερεού και υγρού στοιχείου. Αξιοσημείωτη στέκει εδώ η φράση του αρχαίου Έλληνα φιλόσοφου Θαλή ότι «η αρχή του κόσμου είναι το ύδωρ, ο κόσμος είναι έμψυχος και πλήρης θεών». Το πολυσήμαντο νόημα της σε μια πρώτη εκτίμηση μας προτρέπει να αντιληφθούμε ότι το υγρό στοιχείο δεν είναι κάτι εξωτερικό. Αντιθέτως, κρύβει μια βαθύτατη, καθοριστική λειτουργία, η οποία ολοκληρώνεται στο αίμα, το οποίο αποτελεί αδιάψευστο στοιχείο. Συνιστά την απόδειξη της ύψιστης σημασίας του υγρού στοιχείου σε όλες τις μορφές ζωής.
Σε μια προσπάθεια ερμηνείας της φράσης του φιλοσόφου, σε μια εκ των διαστάσεων της θα μπορούσε να τεθεί το ερώτημα με ποιον τρόπο το ανώτερο πνευματικό στοιχείο που εδρεύει στον άνθρωπο, αλλά και εκτός αυτού στη σοφία με την οποία ο Δημιουργός οικοδόμησε όλη την πλάση, επικοινωνεί με το υλικό στοιχείο που μας περιβάλλει. Και καθώς ο άνθρωπος αποτελείται από πνεύμα και σάρκα, γεννιέται το ερώτημα πως αυτά τα δύο επικοινωνούν, καθώς το πνεύμα είναι αυτό, που είτε σε συνειδητό είτε σε ασυνείδητο επίπεδο, κατευθύνει την ανθρώπινη δράση και αποκαλύπτεται στο ανθρώπινο πεδίο. Η απάντηση είναι μέσω του αίματος, το οποίο αποτελεί την συνεχή μεταμόρφωση του αιώνιου πνεύματος που δημιουργεί τα πάντα. Με αυτόν τον τρόπο, μετατρεπόμενο σε υγρή μορφή συνιστά εκείνο τον δίαυλο, διαμέσου του οποίου το προηγούμενο αφηρημένο πνεύμα έρχεται σε επαφή με την ύλη, μεταφέροντας όλα εκείνα τα μηνύματα του πεπρωμένου και της ιστορικής κληρονομιάς στον άνθρωπο, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα την αρχέγονη αποστολή του. Αυτή είναι η πρώτη επικοινωνία του Δημιουργού και της Φύσης με το ανθρώπινο στοιχείο, αλλά και όλα τα πλάσματα, όπου μεταφέρονται οι «εντολές» τους. Με αυτόν τον τρόπο, το αίμα φαίνεται σαν να λαμβάνει το ρόλο του «πνεύματος», μεταδίδοντας στον άνθρωπο όλη την κοσμική γνώση. Με τη διττή του φύση, από την μια μεταφέρει τις αρχέγονες γνώσεις των πρώτων τέλειων ανθρώπων, των σοφών προγόνων και πατέρων μας, των οποίων το σημάδι υπάρχει χαραγμένο μέσα μας βαθιά, καθορίζοντας την ταυτότητα και την ύπαρξη μας, μαζί με το θαύμα του Ελληνικού πολιτισμού. Όπως ακριβώς η γη μεταφέρει το «σχέδιο της πρώτης ιδέας», ενώ η ύλη αποτελεί μονάχα το σύμβολο αυτής. Ο ρέοντας τρόπος του προγονικού πνεύματος είναι το αίμα, φέροντας μαζί του σκέψεις και ιδέες. Έτσι διαχέεται στον άνθρωπο όλη η γνώση και οι τρόποι, όλη η ιστορική και φυλετική πραγματικότητα.
Συναισθήματα που φαίνονται πολλές φορές αναίτια ή πρωτόγνωρα ακόμη, συναντούν την πηγή τους, την γενεσιουργό τους αιτία. Η πραγματικότητα του αίματος και η μέγιστη λειτουργία του αποκαλύπτεται, καθώς αποτελεί τον τροφοδότη της ζωής. Έτσι ξεπηδούν εκείνες οι πνευματικές δυνάμεις της ανδρείας, της τιμής, της πίστης, της θέλησης, της γενναιότητες, του αγωνιστικού πνεύματος, της σωφροσύνης, της σοφίας και των ιδανικών του Έθνους και της Πατρίδας. Το φυλετικό όμαιμο της Ηροδότειας σκέψης σημαίνει ότι εμείς, οι απόγονοι των ένδοξων ηρώων της ιστορίας μας, μετέχουμε μέσω του αιμάτινου ποταμού που κυλάει στις φλέβες μας στη σοφία, στη γνώση και στα ανώτερα πρότυπα αξίας και αρετής που πρεσβεύουν. Καθ’ αυτό τον τρόπο δημιουργείται η συνέχεια της αδιάσπαστης φυλετικής αλυσίδας και συνέχειας, που μεταφέρεται στους αιώνες, παραμένοντας άφθαρτη, αποκαλύπτοντας το ιερό μας Χρέος και Καθήκον. Στο αίμα και στις μνήμες που μεταφέρει εμπεριέχονται όλοι οι τρόποι που σπάνε το φράγμα της σκοτεινής εποχής και οδηγούν στην Αλήθεια, στο Φως. Αποκαλύπτουν την ενότητα της Εθνικής και Φυλετικής Συνείδησης και Ψυχής, το όραμα της Μεγάλης Ιδέας. Αρχέγονες και ανομολόγητες σκέψεις, έννοιες και αλήθειες αρίφνητες μας πλημμυρίζουν, διαμορφώνοντας τον χαρακτήρα, τη δράση και τα συναισθήματα μας. Οικοδομούν το «Είναι» μας. Αυτός είναι και ο λόγος που αγωνιζόμαστε για την φυλετική μας καθαρότητα, καθώς είναι αυτή που φέρει τις ρίζες και την ταυτότητα μας. Αποτελεί την ουσία ολόκληρης της ύπαρξης μας. Έτσι, αντιτιθέμεθα σε κάθε είδους αρρωστημένη επιμειξία, αντιπαλεύοντας την πολυπολιτισμική, πολτοποιημένη κοινωνία που κινείται σε ολοένα και αυξανόμενες παθολογικές και αντιφυσικές οδούς, καταστρέφοντας το Έθνος και τη Φυλή μας. Μαχόμαστε, γιατί πολύ απλά αυτό επιτάσσει η προγονική εντολή που λάβαμε. Οφείλουμε να διατηρήσουμε την ιστορική μας κληρονομιά, την μόνη αναμφισβήτητη πραγματικότητα, που χαράζει την πορεία μας, εξοπλίζοντας μας με Τιμή, Υπερηφάνεια και Πίστη στο μεγάλο μας Ιδανικό.
πηγή: https://elamcy.com/i-metafysiki-diastasi-tou-aimatos/
Ένας μάλλον απλός, αλλά ισχυρός οραματισμός που δημιουργήθηκε, αποκαλείται ως ‘’Γκράαλ’’ (=το χαμένο Άγιο Δισκοπότηρο) ή Διαλογισμός Ιερού Αίματος.
Ο οραματισμός βασίζεται σε δύο πράγματα:
– Στην σεξουαλική ενέργεια.
– Στον υπνωτισμό κενού. Όσο βαθύτερα μπορείτε να βυθιστείτε σε κατάσταση ύπνωσης τόσο το καλύτερο (δηλ. εστιάζοντας για πολύ ώρα πάνω σε ένα σημείο, σημάδι, αντικείμενο, εικόνα, κ.λ.π.)
Οφέλη:
– Ενδυναμώνει τη Φυλετική συνείδηση και βοηθά στην απόκτηση πληροφοριών από αυτή.
– Μια μεγάλη βοήθεια για την αναδρομή σε προηγούμενες ζωές.
– Καθαρίζει το αίμα.
– Αναζωογονεί και δίνει ενέργεια.
Ο οραματισμός:
– Κάνε οποιαδήποτε πράξη για να κυκλοφορήσει σεξουαλική ενέργεια στο σώμα σας (π.χ. μπορείτε να οραματιστείτε ότι κάνετε σεξ με κάποιο άτομο και έπειτα να διαχέεται όλη αυτή η ενέργεια σε ολόκληρο το σώμα σας).
– Επικεντρωθείτε στο αίμα σας. Προσπαθήστε να μετακινήσετε τη συνείδησή σας στο αίμα σας, όπως θα κάνατε με ένα κομμάτι της ψυχής σας.
– Κρατήστε το μυαλό σας σιωπηλό και κενό. Προσπαθήστε να πάτε όσο το δυνατόν βαθύτερα για να κρατήσει για εσάς.
5-10 λεπτά είναι τέλεια για πρώτη φορά.
Μπορεί να βιώσετε εικόνες και οράματα στα πρώτα λεπτά.
Ο οραματισμός αυτός μπορεί ελεύθερα να αναβαθμιστεί για καλύτερη επιτυχία, χρησιμοποιώντας την Σφραγίδα ‘’Οθάλα’’ όπως φαίνεται στο άνωθεν Ρουνικό* Σύμβολο των Σκανδιναβών σε συνδυασμό με τη σεξουαλική ενέργεια κατά τη διάρκεια του οραματισμού όταν διαχέεται στο σώμα σας ή εναλλακτικά με την ενέργεια που θα την οραματίζεστε με τον ίδιο τρόπο βλέποντας την εικόνα κάποιου προγόνου σας.
*Οι Ρούνοι είναι τα ιερά σύμβολα των τευτονικών φυλών και στο μακρινό παρελθόν αποτελούσαν ένα πλήρες σύστημα φιλοσοφίας και μαγείας. Αποτελούν στοιχειακές δυνάμεις ή ενεργειακά Κλειδιά των δυνάμεων του Σύμπαντος. Το πιο αρχαίο ρουνικό αλφάβητο Φούθαρκ είναι το γερμανικό και έχει 24 γράμματα. Οι ρούνοι έγιναν μέσο γραπτής έκφρασης το 500 π.Χ., όταν οι νομαδικές φυλές των γερμανών ή τευτόνων ήρθαν σε επαφή με Ετρούσκους (=ελληνογενή φύλα στην Ιταλία) και Φοίνικες. Έτσι δημιουργήθηκε το αλφαβητικό σύστημα της πρωτογερμανικής γλώσσας. Είναι η επικρατέστερη ρουνική γραφή, ενώ διαβάζεται από τα δεξιά προς τα αριστερά. Κάθε σύμβολο αναπαριστά κάποιο φθόγγο και ταυτόχρονα σημαίνει τη λέξη απ’ την οποία έχει πάρει το όνομα του. Π.χ. R (Ράιντο) = Τροχός, J (Γιέρα) = Θερισμός, p (Πέρθρο) = Μηλιά
- ΓΙΑΤΙ ΡΟΥΝΙΚΟ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ;;;
